นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

คัดลอกลิงก์เเล้ว

Sweet lie (Thorxquill)

โดย NancyChinamon

คุณเคยรักใครแต่ต้องแกล้งทำเป็นเกลียดไหม? ถ้าคุณเคย…คุณก็จะเข้าใจความรู้สึกของผมในยามนี้… มันน่าเบื่อหน่าย…แต่ถ้าไม่ทำก็ไม่ได้…

ยอดวิวรวม

832

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


832

ความคิดเห็น


5

คนติดตาม


31
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  15 ส.ค. 61 / 20:15 น.
นิยาย Sweet lie (Thorxquill)

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
ไม่ว่าจะเป็นซุปเปอร์สตาร์หรือคนธรรมดาย่อมเคยพูดโกหก
เพราะริมฝีปากจองเราถูกเคลือบด้วยบาป

เนื้อเรื่อง อัปเดต 15 ส.ค. 61 / 20:15


คุณเคยรักใครแต่ต้องแกล้งทำเป็นเกลียดไหม?

ถ้าคุณเคย…คุณก็จะเข้าใจความรู้สึกของผมในยามนี้…

มันน่าเบื่อหน่าย…แต่ถ้าไม่ทำก็ไม่ได้…

“ได้ข่าวว่าคุณควิลล์ชกกับธอร์ โอดินสัน นักร้องนำแอสการ์ดที่หน้าห้องน้ำบริษัทจริงเหรอคะ”


“คุณมีปัญหากับธอร์ตั้งแต่สมัยเรียนจนถึงขั้นเข้าห้องปกครองจริงๆเหรอคะ”


“เมื่อเดือนที่แล้ว มีภาพหลุดคนหน้าเหมือนคุณกับธอร์กระชากคอเสื้อกันที่หลังไนท์คลับชื่อดัง สรุปเป็นภาพนั้นเป็นของพวกคุณจริงๆใช่ไหมครับ”


อา…คนหน้าเหมือนอีกแล้ว…ทำไมเกลียดคำว่าคนหน้าเหมือนจัง…เพราะเวลาใครเกริ่นด้วยคำนี้ มันจะเป็นภาพผมจริงๆซะส่วนใหญ่


“พวกเราเคยผิดใจกันเรื่องผู้หญิงและชกกันจริงครับ แต่คุณครูก็ให้ปรับความเข้าใจกันตั้งแต่วันนั้น ส่วนตอนนี้เกาเหลากันหรือเปล่า ต้องขอบอกก่อนนะว่าวงผมกับเขากำลังทำเพลงร่วมกันอยู่ ถึงจะอารมณ์ร้อนทั้งคู่ ทำให้มีปากเสียงกันตามภาษาลูกผู้ชาย แต่ก็ยังทำงานร่วมกันต่อได้ครับ”


“แล้วสรุปเรื่องคนหน้าเหมือนล่ะครับ”


…จากนิตยาสารแม่ม่ายดำ…

มิน่าล่ะถึงตามจิกเก่งเป็นบ้า


“ผมเคยไปที่คลับนั้นจริงครับ แต่ทุกครั้งที่ไปก็เมามาก จำอะไรไม่ค่อยได้สักเท่าไร ถ้าพวกคุณอยากรู้คำตอบ ทำไมไม่ลองไปถามคนหน้าเหมือนอีกคนดูล่ะ เผื่อวันนั้นเขาไม่เมา ขอตัวนะครับ” ผมโยนไฟร้อนออกตัวทันทีเมื่อรู้สึกว่าคำถามเริ่มตอบยากขึ้น


ความจริงหรือคำลวง


ริมฝีปากของมนุษย์ล้วนถูกเคลือบด้วยบาป ไม่ว่าจะเป็นคนชื่อเสียงหรือเป็นคนธรรมดา ผมก็ยังเป็นมนุษย์คนหนึ่งเหมือนกับนักข่าวตรงหน้า พวกคุณอาจจะไม่ได้เข้าใจเรื่องราวทั้งหมด แต่ผมก็ไม่ได้ต้องการให้คุณเข้าใจมันสักเท่าไร เพราะถ้าคุณรู้เรื่องโกหกเพียงหนึ่ง พวกคุณจะตามขุดคุ้ยความลับที่เหลือของผมไปเรื่อยๆ เหมือนกับพวกหมาในเวลาได้กลิ่นซาก


และนั้นก็ไม่เป็นผลดีต่อผมกับโอดินสันสักเท่าไร


เรื่องราวของผมกับธอร์ มันค่อนข้างยาวและสับซ้อน แต่หากถามว่าจุดเริ่มต้นของการโกหกคือเมื่อไร ก็คงเป็นตั้งแต่ที่ชกกันเรื่องผู้หญิงตามข่าวลือ ธอร์ โอดินสันเป็นพวกฮอตเลือกได้มาตั้งแต่สมัยเรียน บ้านมีฐานะ เซนส์ทางดนตรีเป็นเลิศ รูปร่างหน้าตาก็หล่อเหลาราวกับเทพบุตร ส่วนผมก็พวกเพี้ยนๆ ผมกับธอร์รู้จักกันแค่ชื่อ จนกระทั่งเขามาจีบเพื่อนในวงของผม และเธอคนนั้นก็ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากกาโมร่า


จุดเริ่มของเรา ไม่ใช่เรื่องโรแมนติกสักเท่าไร แถมยังเป็นหนึ่งในสิบเรื่องที่เราทั้งคู่ต้องทำข้อตกลงกันว่าจะไม่พูดถึงอีก เพราะทุกครั้งที่พูดขึ้นมา มันจะเป็นชนวนให้ถกเถียงกันไม่มีที่สิ้นสุดเป็นว่าตอนไหนใครผิด ผมยืนกรานว่าเขาผิดเพราะใครที่ไหนก็ไม่ชอบให้คนอื่นมาคุยกับคนที่เรากำลังตามจีบ ส่วนเขาโทษว่าผมคิดไปเองคนเดียว


นโยบายการจับมือปรับความเข้าใจกันไม่ได้ผลกับเราทั้งสอง มีธอร์ โอดินสัน ไม่มีปีเตอร์ ควิลล์ หลังจากมีเรื่องวิวาทกันครั้งแรก พวกเราก็เข้าห้องปกครองด้วยกันบ่อยมาก จนผมกล้าประชดครูปกครองว่า จำนวนชั่วโมงที่ถูกสั่งให้บำเพ็ญสาธารณประโยชน์กับธอร์ ผมคิดว่าตอนเรียนผมอยู่กับเขามากกว่าพ่อบังเกิดเกล้าและบรรดาเพื่อนสนิทเสียอีก


ผมเกลียดทุกอย่างที่ประกอบกันเป็นตัวเขา จนกระทั่งวันหนึ่งความปากพล่อยก็ทำให้เกิดเรื่อง ธอร์โน้มตัวลงมาจูบผมตามคำท้า จูบจนกระทั้งผมยอมเป็นฝ่ายผละตัวออกห่างเพื่อขอหายใจ จูบของเขาไม่ได้ดีเลิศเหมือนกับที่สาวๆคาดหวังในนิตยาสารกอซซิป แต่เป็นจูบที่เร่าร้อนดุดันเหมือนกระทิงป่า


จูบแรก จูบที่สอง จูบที่สาม ผลจากความคึกคะนองและฮอร์โมนซึ่งแล่นพล่านในทุกชีพจร ทำให้ริมฝีปากของศัตรูตรงหน้ากลายเป็นยาเสพติดที่น่ากลัว พอพ่อวัวหนุ่มเคลื่อนมือเขามาในสาบเสื้อเพื่อปลุกปั่นอารมณ์ ร่างที่อ่อนระทวยของผมก็ยอมให้เขาสัมผัสแต่โดยดี


สนามรบเปลี่ยนเป็นสนามรัก ศิลปินคนดังของโรงเรียนเริ่มบรรเลงเพลงยามสนธยา โดยใช้ร่างกายของผมแทนเครื่องดนตรี ความคับแน่น โอฬาร สอดใส่เข้ามาในส่วนที่ลึกที่สุด ในจุดที่ไม่มีใครเคยสัมผัส อ้อมแขนของเขาโอบกอดแน่นไปถึงตัวตนของผมที่ไม่มีใครมองเห็น


ใจกลางพายุแห่งกามารมณ์ สติสัมปะชัญญะของพวกเราก็พร่าเลือนโดยสมบูรณ์ สะโพกที่กระแทกกระทั้นเข้ามาปราบผมจนสิ้นฤทธิ์ ผมได้แต่ครวญครางอยู่ใต้ร่างของธอร์อยู่นานเป็นชั่วโมงจนถึงพลบค่ำ ตัวตนของเขาถูกทิ้งไว้ทั่วร่างปวกเปียกของผม พอคนด้านบนถอนกายออกไป ความเงียบและความสับสนก็เล่นงานเราทั้งคู่ ต่างคนต่างละอายในความผิดพลาดจนไม่กล้ามองหน้ากัน


ธอร์ไปส่งผมที่บ้าน และเช้าวันต่อมาก็มารับ ทำแบบนี้ซ้ำๆเกือบสัปดาห์ พอเอ่ยปากไล่ เจ้าตัวจึงสารภาพว่าที่มากวนใจ เพราะอยากจีบ เรื่องวันนั้นไม่ได้ทำผิดพลาด และอยากรับผิดชอบความรู้สึกของผม แน่ล่ะ ผมปฏิเสธ พ่อคนดังก็ตามตื้อเรื่อยๆ ความสัมพันธ์ซึ่งไม่มีชื่อเรียกมันก็งอกเงยกลายเป็นอะไรที่ใกล้เคียงกับคำว่าคบหาดูใจ


‘เอาตัวรอดจากนักข่าวเก่งนิ’

MR.F-ucking thunder


ผมขมวดคิ้วใส่ข้อความบนหน้าจอมือถือ ก่อนผิดตอบกลับไป


‘กล้าแซว? ความผิดใคร? บอกไม่ให้ทำที่บริษัทก็ดื้อจะทำจนเกิดเรื่อง ถ้าไม่ไหวตัวชกนายทัน ตอนนี้คงโดนสาวไส้จนเละ’


‘ไม่เห็นเป็นไรเลย ก็ตั้งโต๊ะแถลงข่าวสารภาพความจริงก่อนถูกแหวกไส้สิ’

MR.F-ucking thunder


‘แล้วจากนั้นอาชีพเราก็พังพินาศทั้งคู่? ช่วงนี้เราชักคุยกันเรื่องนี้บ่อยแล้วนะ ถ้านายไม่หยุดพูด ฉันจะเอาเรื่องนี้เพิ่มเข้าไปเป็นเรื่องห้ามพูดเรื่องที่สิบเอ็ด’


‘แล้วแต่นาย’

MR.F-ucking thunder


‘อย่าพูดว่าแล้วแต่ ฉันทำก็เพื่อฝันของนายนะ’



++++++++++++++++++++++++++++++


คุณเคยเหนื่อยกับการโกหกไหม?

ถ้าคุณเคย…คุณก็จะเข้าใจความรู้สึกของผมในยามนี้…

มันน่าเบื่อหน่าย…แต่ถ้าไม่ทำก็ไม่ได้…


ผมกับแฟนคบกันตั้งแต่สมัยเรียน คนรักของผม นิยามสั้นๆคือเพี้ยน ปีเตอร์ ควิลล์มีความฉลาดอยู่50เปอร์เซ็นต์ และงี่เง่าอีกประมาณ50เปอร์เซ็นต์ ถ้าถามว่าเขางี่เง่าอย่างไร ก็เอาเป็นว่าตั้งแต่วันแรกที่ผมเดินเข้าไปจีบเขา แต่เขาหาว่าผมไปจีบกาโมร่าจนได้เข้าห้องปกครองทั้งคู่ ช่างเถอะเรื่องมันไม่ค่อยน่าระลึกสักเท่าไร เอาเป็นว่ากว่าจะได้จูบแรก แต้มความประพฤติผมติดตัวแดงเป็นพรืด กว่าจะได้คบก็ต้องไปตื้อเป็นปี และพอได้คบกันเขาก็เสนอเก็บเงียบตามคำสั่งผู้จัดการเพื่อรักษาเรทติ้ง


“ได้ข่าวว่าคุณมีปัญหาทะเลาะวิวาทกับปีเตอร์ ควิลล์นักร้องนำวงGuadiana of the galaxy จนถึงขั้นลงไม้ลงมือกันจริงหรือเปล่าครับ”


“เมื่อเดือนที่แล้ว มีภาพหลุดคนหน้าเหมือนคุณกับเขากำลังกระชากคอเสื้อกันที่หลังไนท์คลับชื่อดัง สรุปเป็นภาพนั้นเป็นของพวกคุณจริงๆหรือเปล่าคะ”


“เรื่องเพลงยังตัดสินใจทำงานร่วมกันต่อไหมคะ”


ถ้าพูดความจริงออกไปตอนนี้ จะทำให้คำถามลดลงไหม ไม่สิ ถ้าพูดก็จะยิ่งถูกขุดคุ้ย


“เรามีปากเสียงกันจริง ส่วนลงไม่ลงมือไหมก็มีที่ฟิวส์ขาด แต่ก็ไลน์ปรับความเข้าใจกันแล้ว ตอนนี้พวกเราก็ยังทำงานร่วมกันต่อครับ”


“แล้วสรุปเรื่องคนหน้าเหมือนล่ะครับ”


“ผมเห็นภาพแล้วล่ะครับ น้องชายเอาให้ดู ก็ยอมรับว่าเขาหน้าเหมือนผมจริง แต่ไม่เคยไปที่คลับนั้น คลับประจำของผมคืออีกคลับหนึ่ง”พอสบโอกาสผมก็รีบเดินหนีจากพวกนักข่าว


ตั้งแต่เมื่อไรกันนะ ที่ผมเริ่มรู้สึกว่าการโกหกมันน่าเบื่อ บางทีผมอาจจอัดอั้นมันมานานแล้วก็ได้ ผมอยากเดทกับเขาตอนกลางวันไม่ใช่กลางคืน จับมือ หัวเราะ และจูบกันในที่สาธารณะเหมือนคู่รักทั่วไป ไม่ใช่หลบๆซ่อนๆ จนกิจกรรมหลักถูกบีบให้เหลือแค่เรื่องเซ็กส์


‘แล้วจากนั้นอาชีพเราก็พังพินาศทั้งคู่? ช่วงนี้เราชักคุยกันเรื่องนี้บ่อยแล้วนะ ถ้านายไม่หยุดพูด ฉันจะเอาเรื่องนี้เพิ่มเข้าไปเป็นเรื่องห้ามพูดเรื่องที่สิบเอ็ด’

My sweet star


ผมหยิบมือถือขึ้นมาดู และพบว่าเขาเพิ่งตอบข้อความของผมครั้งล่าสุดเมื่อราวๆ ครึ่งชั่วโมง ข้อความของเขาทำให้ผมอยากพิมพ์ถามกลับไปเหลือเกิน ว่าต้องโกหกอีกนานเท่าไรหรือว่าต้องรอจนวันตาย แต่เพราะเรื่องครั้งล่าสุด ผมผิดเองล้วนๆที่ประมาท เลยน้ำท่วมปากเถียงอะไรได้ไม่มาก


‘แล้วแต่นาย’


‘อย่าพูดว่าแล้วแต่ ฉันทำก็เพื่อฝันของนายนะ’

My sweet star


‘ความฝันเรื่องได้แสดงคอนเสิร์ตบนเวทีของตัวเอง ฉันทำสำเร็จนานแล้ว ตอนนี้ความฝันของฉันเหลือการได้จับมือนายในที่สาธารณะ นายทำให้ฉันได้ไหมล่ะ?’


‘สุดท้ายก็เผลอขว้างระเบิดไปตู้มใหญ่ การคบกันมาหลายปีไม่ได้ทำให้ควิลล์เข้าใจผมเลยสักนิด ซึ่งนั่นไม่ใช่เรื่องน่าประหลาดใจสักเท่าไร เพราะเขาคือดาวฤกษ์เป็นสิ่งสำคัญที่ถูกจัดไว้เป็นอันดับ1ตลอดกาล โลกของผมโคจรรอบเขา แต่เขาไม่เคยโคจรรอบผม’


ผมถอนหายใจ ก่อนวางโทรศัพท์ทิ้งเรื่องน่าเบื่อหน่ายไว้ด้านหลัง แล้วปล่อยให้จังหวะกลองนำพาหัวใจอันหนักอึ้ง โลดแล่น ท่องทะยานไปบนสรวงสวรรค์ของเหล่านักดนตรี


“ธอร์ มีคนมาหา”ทั้งวงหยุดซ้อม สายตาทั้งคู่จับจ้องบุคคลที่กำลังยืนทำหน้ากระอักกระอ่วนอยู่ด้านหลังเฟนดรัล ผมเหลือบมองนาฬิกา หัวใจมันพองโตขึ้นอย่างบอกไม่ถูก


สามชั่วโมงกับอีกสิบสองนาที

นี่เป็นสถิติการง้อที่ดีที่สุดของควิลล์


ผมเก็บความปิติไว้ในอก แล้วแสร้งตีมาดดุ ดึงแขนเขาออกไปเคลียร์ด้านนอก เพื่อดื่มด่ำกับความรู้สึกที่ได้เป็นจุดศูนย์กลางของความสัมพันธ์ ตั้งแต่คบกันมา มีไม่กี่ครั้งหรอกนะที่ควิลล์ยอมโคจรรอบผม


วัลคีรี่เคยบอกผมว่าถ้าเหนื่อยหนักก็แค่เลิกคบ แต่ประเด็นหลักคือความสัมพันธ์ไม่มีชื่อเรียกของเรา ได้ก้าวมาถึงจุดๆหนึ่ง ต่อให้ทะเลาะกันหนักเพียงใด ก็แยกขาดกันไม่ได้ มีเขาต้องมีผม มีผมต้องมีเขา ถึงจะเหนื่อยแค่ไหนแต่ก็ไม่สามารถหยุดรักได้


“มีอะไรก็พูดมาสิ”


“นายไม่ตอบไลน์ ฉันเลยเดาว่านายงอน”


“งอนมั้งไม่รู้สิ นายเป็นฉัน นายจะงอนไหมล่ะ”


“ไม่รู้ แต่ฉันคิดถึงนะ หลังมีเรื่องไม่ได้เจอกันเป็นสัปดาห์”


เขาโน้มคอผมให้ก้มลง ระยะห่างแสนน่ารำคาญค่อยๆใกล้ขึ้นมาทีละน้อยจนสิ้นสูญ ผมโอบเอวเขาเข้ามาใกล้ ทุกคนกำลังสร้างนิสัยเสียให้ปีเตอร์ ควิลล์ ไม่ว่าเขาจะทำผิดอะไร สักพักทุกคนก็ใจอ่อน รวมถึงผมด้วย ผมไม่เคยใช้เวลาแห่งความปิติคุ้ม เพราะพอเขาพูดอะไรออกมาไม่กี่ประโยค โลกของผมก็กลับไปโคจรรอบเขาเหมือนเดิม


“แล้วนายคิดถึงฉันไหม”


“คิดถึงสิ…คิดถึงอยู่ทุกวินาทีจนคลั่ง…”


ผมสารภาพเสียงแหบพร่า ลำคอแห้งผากเป็นผุยพง เรียวลิ้นตวัดเกี่ยวตักตวงหยดน้ำทิพย์มาหล่อเลี้ยงชโลมใจ ความแข็งขืนใต้ร่วมผ้าเสียดสีเข้ากัน จากทางเดินไปสู่ห้องเก็บของที่มืดมิด ผมไม่สามารถมองเห็นคนตรงหน้า ทว่าสามารถรับรู้ถึงการเคลื่อนไหว ผ่านกายสัมผัส


ผมดันร่างของเขาหันเข้าหากำแพง บีบเค้นบั้นท้ายอวบแน่นให้เข้าหากัน แล้วสอดใส่ตัวตน เข้าออกตรงช่องว่างระหว่างต้นขา ดูเหมือนช่วงนี้น้ำหนักเขาน่าจะเพิ่ม แต่ก็ไม่เป็นไรหรอก เพราะผมชอบ


เสียงครางทุ่มต่ำดังก้องประสานกัน จนไม่รู้ว่าเสียงไหนคือเพียงของใคร มันดังก้องห้องสี่เหลี่ยมไปเรื่อยๆไม่ยอมหยุด กระทั่งสัดส่วนความเป็นชายและช่องทางรักเปื้อนคราบสวาท ผมจึงค่อยๆชำแรกจัวตนเข้าไปตักตวงความเสียวซ่านหฤหรรษ์


“ อืม ไม่…ไม่ตลอดชีวิตหรอก” ลำตัวของควิลล์ขยับเคลื่อนตามแรงกระแทกกระทั้น ผนังนุ่มตอดรัดตัวผมแน่น  เรียวขาสองข้างที่รับน้ำหนักสั่นระริกอย่างน่าสงสาร เขาพยายามรวบรวมคำพูดอย่างยากเย็น ในขณะผมโถมกายใส่ชุดใหญ่โดยไม่ปราณี


“จะ ไม่ อ๊า ถ้านายจบทัวร์…คอนเสริ์ต…จะพูดความจริง…อืม”ผมจูบขมับเครื่องดนตรีชิ้นโปรดเบาๆเป็นเชิงบอกว่าผมรับรู้ในสิ่งที่ควิลล์พยายามสื่อ ก่อนเริ่มบดเบียดสะโพกเขาให้หนักหน่วง เร่งเร้าเพลิงสวาทให้ลุกโหม เสียงครางกระเส่าเปล่งถี่ขึ้น ไม่ต้องจินตนาการเลยว่าความนิยมของสองวงที่เคยแย่งกันขึ้นบิลบอร์ดอย่างดุเดือดจะหล่นฮวบขนาดไหน แต่อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ผมคิดถึงมากที่สุดน่าจะเป็นที่เดทแรก


…เพราะมีที่เดทอีกเป็นสิบเลยที่ผมถูกยุบโครงการไปโดยไม่ทันเสนอ…
















ผลงานอื่นๆ ของ NancyChinamon

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

5 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 12 สิงหาคม 2563 / 21:33

    อยากอ่านตอนเดทกัรแล้วค่า

    #5
    0
  2. #4 Mebal
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 01:53
    อือออออ อยากให้มีตอนต่อมากเลยค่ะ อยากเห็นพวกเขาเดทกันนนนร
    #4
    0
  3. #3 NT_K20 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 21:53
    โอ้ย ขอยาดกรี๊ดเป็นภาษาละตินนะคะ *กร๊าซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซ* ดีงามมากค่ะ ฮืออออ ปรบมือ ชอบนะคะ แต่งต่อเรื่อยๆนะคะ รออ่านตลอดเวลาเลยค่ะ;-; ชอบแต่ไม่อยากพิมพ์ๆเยอะ ถ้ามีให้ปรับขนาดฟอนท์ จะให้คำว่า ชอบ ตัวใหญ่ๆเลยค่ะ <3
    #3
    0
  4. วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 09:15
    สนุกมากเลยค่ะ เขียนจนจบแล้วทำพรีออกมาเราซื้อแน่นอน
    #2
    1
    • 24 พฤษภาคม 2561 / 22:12
      ง่ะ เรื่องนี้ เป็นเรื่องสั้นน่ะคะ YY
      #2-1
  5. #1 DIEcoGOODy (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 01:29
    ชอบๆ จะรอติดตามเรื่องอื่นๆนะคะ😊
    #1
    1
    • #1-1 NancyChinamon(จากตอนที่ 1)
      24 พฤษภาคม 2561 / 22:10
      ขอบคุณมากๆค่ะ >///<อ่านเม้นท์แล้วชื่นใจเลย
      #1-1