[ TOKYO REVENGERS ] YANDERE-KUN~

โดย NamikoMeko_lm

พี่ฮารุ..หนูน่ากลัวหรอคะ? พวกเขาเห็นหนูทีไรก็วิ่งหนีทุกทีเลย... ไม่เห็นน่ากลัวเลย หนูน่ารักที่สุดค่ะนัตจัง~

ยอดวิวรวม

1,470

ยอดวิวเดือนนี้

101

ยอดวิวรวม


1.47K

ความคิดเห็น


5

คนติดตาม


114
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  9 เม.ย. 65 / 11:55 น.

รีวิวจากนักอ่าน

Empty Review

นิยายเรื่องนี้ยังไม่มีรีวิว

มาเป็นคนแรกที่เขียนนิยายให้กับนิยายเรื่องนี้กัน

คะแนนรีวิวจากนักอ่าน

0.0
จาก 5


ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

“นี้ รู้หรือเปล่าว่าหากใครไปยุ่งกับนัตจังเอสชมรมวอลเล่บอลคนๆนั้นจะจะถูกรุ่นพี่ปีสองรุมกระทืบด้วยนะ!”

“ใช่นัตจังปี1ดาวโรงเรียนหรือเปล่า? แต่ทำไมล่ะ?!”

“ก็รุ่นพี่อาคาชิที่อยู่ปี2น่ะสิ”

“รุ่นพี่อาคาชิทำไมหรอ?”

“ก็รุ่นพี่เขาชอบนัตจังมากๆเลยน่ะสิ! ชนิดที่ว่าหากใครไม่สนิทกับนัตจังจริงๆก็จะไม่ให้เข้าไปยุ่งเลยล่ะ!”

“ฉันไม่เชื่อหรอก! รุ่นพี่อาคาชิออกจากนิ่งเงียบและหล่อเท่แบบนั้นจะไปชอบนัตจังที่มีเอเนอจี้เยอะขนาดนั้นได้ไง?”

“ถ้าเธอไม่เชื่อ ก็ลองไปคุยกับนัตจังสิ..ฉันสาบานได้เลยว่าในวันต่อมาเธอได้นอนในโรงพยาบาลแน่นอน”

 

 

==========================================================

 

ฮินาตะ นัตสึโกะ

 

นักเรียนมัธยมปลายปี 1

ชมรมวอลเล่บอล 

ตำแหน่ง วิงสไปเกอร์(เอส)

สูง 160

นำ้หนัก 55

 

“พี่ฮารุมาเฝ้าหนูทุกเย็นแบบนี้ไม่เบื่อหรอคะ?”

“ว้าว~ ข้าวหน้าปลาไหลนิ~”

================================================================

คำเตือน!!!

เรื่องนี้มีการเล่าเรื่องการฆ่าและการกระบางอย่างกับศพ

โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านให้ดีด้วยนะคะ

เนื้อเรื่อง อัปเดต 9 เม.ย. 65 / 11:55


“มุโจว ช่วงนี้ซันสึเป็นอะไรของมัน..้ห็นเหม่อตั้งนานแล้ว” ดราเค่นได้เอ่ยถามหัวหน้าหน่วยที่ห้า ที่ตอนนี้กำลังมองรองหัวหน้าหน่วยของตนด้วยสายตาเรียบนิ่งก่อนที่เจ้าตัวจะถอนหายใจออกมา

“ช่วงนี้หมอนั้นกำลังอยู่ในช่วงอินเลิฟน่ะ=_=” มุโจว

“ห๊ะ? อย่างหมอนั้นเนี่ยนะ-_-^” ดราเค่นเอ่ยอย่างไม่เชื่อ

 

ตอนนี้พวกเขาเพิ่งประชุมแก๊งเสร็จพวกเขาก็ลงมาคุยกันเล็กน้อยที่ด้ายล่างของศาลเจ้า แต่สายตาดันไปสะดุดกับรองหัวหน้าหน่วยที่ห้า ซันสึ ฮารุจิโยะ ที่ตอนนี้กำลังเหม่อมองมือถืออยู่นานแล้ว

ก่อนที่เขาจะได้รับคำตอบของมุโจวเขาก็ไม่อยากจะเชื่อว่าวันสึจะมีความรักเหมือนกับคนอื่นเขา เห็นปกติจะอยู่กับมุโจวหรือไม่ก็ออกไปต่อยตีกับแก๊งอื่นก็ตาม

 

“มุโจวซังผมขอกลับก่อนนะครับ”

“อืม”

“งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ”

 

ซันสึที่ได้อ่านข้อความมาใหม่หลังจากที่เหม่ออยู่นานเขาก็รีบเก็บโทรศัพท์ก่อนที่จะขอตัวกลับก่อนทันที ที่เขาต้องขอตัวกลับก่อนนั้นก็เพราะว่าเขาต้องไปรับตัวเล็กของเขาที่โรงเรียนน่ะสิ

ซันสึรีบขับมอเตอร์ไซค์ของตัวเองไปถึงโรงเรียนให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ จนสุดท้ายเขาก็มาถึงโรงเรียนของเขาและเจ้าตัวเล็กเขาเห็นร่างเล็กผมสีส้มออกลอนยาวถึงกลางหลังใส่ชุดวอมของชมรมที่ยืนรออยู่หน้าโรงเรียน

ฮินาตะ นัตสึโกะ นั้นคือชื่อของเด็กสาวผมส้มที่เป็นดาวโรงเรียนตั้งแต่ที่เริ่มเข้ามาเรียนมัธยมปลายที่นี้ ยิ่งตอนที่เขาได้เห็นตอนที่ตบลูกวอลเล่บอลมันทำให้เขาใจเต้นขึ้นไปอีก

 

“ไงคะตัวเล็ก รอพี่นานหรือเปล่า~”

“ไม่นานค่ะเพราะว่าหนูเพิ่งออกมายืนหน้าโรงเรียนเมื่อกี้นี้เอง แต่พี่ฮารุหนูหิวแล้วอา~”

“เย็นนี้อยากกินอะไรดีคะ?”

“…อืม อยากกินข้าวหน้าปลาไหลค่ะ!”

“หึๆ งั้นไปกันเถอะค่ะตัวเล็ก~”

 

ร่างเล็กรีบซ้อนท้ายของรุ่นพี่หนุ่มทันทีโดยที่อีกฝ่ายก็ขับเคลื่อนรถมอเตอร์ไซค์ออกจากหน้าโรงเรียน เธอยังอดสงสัยไม่ได้เลยว่าทำไมรุ่นพี่หนุ่มตรงหน้าถึงทำดีกับเธอแบบนี้

ต้องบอกว่าตั้งแต่ที่เธอเข้าโรงเรียนมัธยมปลายแห่งนี้รุ่นพี่ฮารุก็เข้ามาคุยและแนะนำเรื่องต่างๆให้เธอไม่หยุด ไหนจะรอเธอตลอดเวลาที่เธอเลิกชมรมช้าหากวันไหนมีธุระเขาจะส่งข้อความมาบอกก่อนทักครั้ง

จนมีข่าวลือว่ารุ่นพี่ฮารุผู้เป็นหนุ่มฮอตของโรงเรียนกำลังตามจีบเธอ เธอไม่มีอะไรดีสักอย่าง หน้าตาก็บ้านๆ(?) นิสัยก็บ้าๆบอๆแต่ก็อยู่ในขอบเขตนะ งานบ้านงานเรือนก็พอใช้ได้แต่ถ้าเรื่องกีฬาล่ะก็เธอไม่แพ้ใครแน่!!

 

“ถึงแล้วนะคะตัวเล็ก~”

“แค่อยู่นอกร้านก็ได้กลิ่นแล้ว~ พี่ฮารุพวกเรารีบเข้าไปกันเถอะค่ะ!0^0”

“หึๆ ไปกันเถอะค่ะ^^”

 

ซันสึพาเด็กสาวร่างเล็กเดินเข้าไปในร้านอาหารธรรมดาๆร้านนึงซึ่งเป็นร้านประจำของตัวเล็กเลยก็ว่าได้ เขาสั่งอาหารของเขาและนัตจังเรียบร้อยก่อนที่จะมานั่งฟังเรื่องราวของคนตัวเล็กที่พูดออกมาด้วยท่าทางน่ารักๆนั่น

อา~ตัวเล็กของเขาน่ารักจริงๆเลย

ตัวเขานั้นเริ่มตกหลุมรักเด็กสาวตรงหน้าตั้งแต่แรกเห็นที่ทางเดินบนอาอารเรียนในวันปฐมนิเทศ กลิ่นกลายที่เหมือนแสงแดดที่อบอุ่น ใบหน้าหวานและกลมที่ดูน่ารัก ริมฝีปากอมชมพูและดวงตาสีเหลืองที่เปล่งประกายงดงามที่เข้ากับสีผมที่เป็นสีส้มได้เป็นอย่างดี

นั้นจึงทำให้หัวใจของเข้าเต้นถี่ๆและเลือดสูบชีดไปทั่วร่างกายอย่างไม่ทราบสาเหตุ จนเขาต้องเอาอาการทั้งหมดเหล่านี้ไปถามกับมุโจวที่เป็นหัวหน้าหน่วยของเขา อีกฝ่ายถอนหายใจและบอกกับเขาว่า…

 

‘นายแค่อยู่ในอาการตกหลุมรัก..ซันสึ’

 

นั้นจึงทำให้เขาเริ่มเดินหน้าจีบรุ่นน้องสาวเต็มที่ถึงแม้ว่าอีกฝ่ายจะเห็นเขาเป็นแค่รุ่นพี่ก็ตาม ยิ่งเด็กสาวตรงหน้าหน้าตาน่ารักมากนั้นจึงทำให้มีเหล่าชาทั้งหลายตามจีบเธอและมีหญิงสาวมากมายที่ไม่ชอบขี้หน้าตัวเล็กของเขา

เขาเลยทำการส่งพวกมันไปโรงพยาบาลและส่งพวกมันบางคนกลับบ้านเกิด….

 

“ว้าว~น่ากินมากๆเลย~ พี่ฮารุก็มาทานด้วยกันสิคะอ้าม~^^”

 

เขามองคนตัวเล็กที่ได้อาหารแล้วก็คีบข้าวหน้าปลาไหลหนึ่งคำป้อนเขา เนี่ยไม่ให้รักได้ไง…ก็ทำตัวน่ารักๆแบบนี้จนเขาขึ้นมาจากหลุมไม่ได้สักที :)

 

 

 

ในวันต่อมาซึ่งเป็นวันหยุดซึ่งนัตสึโกะโดนเพื่อนสาวในห้องหนึ่งคนพาไป ‘นัดบอด’ กับนักเรียนชายโรงเรียนอื่นนั้นเองโดยที่เธอบอกกับรุ่นพี่หนุ่มไปเรียบร้อย เนื่องจากเขาบอกว่าหากมีเหตุการณ์แบบนี้แล้วอีกฝ่ายทำมิดีมิร้ายกับเธอขึ้นมาอย่างน้อยเขาจะได้รับรู้และช่วยเหลือเธอได้

แต่รุ่นพี่ของเธอจะมาช่วยเธอได้ยังไง ในเมื่อรุ่นพี่ของเธอไม่ได้ตามเธอมาด้วยสักหน่อย…แต่ดีนะที่เพื่อนของเธอนัดมาช่วงบ่ายโมงไม่งั้นฉันลงแดงแน่ๆ

 

“สวัสดีฉันชื่อนางิ คาโอรุนะนัตจัง~^^”

“ส่วนฉันชื่อสึบาสะ อัตสึชินะนัตจัง~”

 

ความประทับใจแรก ‘ไร้มารยาทที่สุด!’ เธอไม่ชอบผู้ชายสองคนนี้! อะไรคือการเจอหน้ากันแล้วเรียกชื่อเล่นของเธอแบบนี้กัน ขนาดรุ่นพี่ของเธอตอนเจอกันครั้งแรกยังเรียกเธอว่าฮินาตะซังเลยจนทุกวันนี้สนิดกันมากเลยเรียกชื่อเล่นกันได้

แต่นี้กลับไม่!! หัก20คะแนน!!

 

“พะ-พวกเราไปช้อปปิ้งกันเถอะนะฮินาตะซัง^^;;”

 

เพื่อนสาวที่รับรู้ได้ว่านัตสึโกะเริ่มไม่ชอบสองหนุ่มคนนี้นั้นจึงทำให้เธอต้องเปลี่ยนเรื่องและหากิจกรรมทำแทนอย่างการช้อปปิ้ง สองสาวและสองหนุ่มได้มาหยุดที่ร้านเสื้อผ้าแห่งนึงโดยที่พวกเขาก็เลือกเสื้อผ้าด้วยกัน

 

“ร้านนี้ขายชุดคอสเพลย์ด้วยล่ะอากิสะซัง!><”

“ฮินาตะซังชอบการแต่งคอสเพลย์นิ..งั้นก็ดีเลย”

“แหม่ๆ แต่งคอสเพลย์ด้วยหรอ ทั้งๆที่ไม่มีอะไรน่าสนใจเลยเนี่ยนะ?ฉันว่าแต่งชุดสวยๆดีกว่านะนัตจัง” คาโอรุ

“นั้นสิ ชุดคอสเพลย์พวกนี้มันไร้สาระแถมยังแพงกว่าราคาชุดสวยๆปกติอีก” อัตสึชิ

 

นัตสึโกะมองสองหนุ่มด้วยสายตาที่เรียบนิ่งก่อนที่จะเก็บชุดคอสเพลย์เข้าตู้ไปก่อนที่จะเดินไปดูชุดธรรมดาๆแทน แต่ในใจของเธอตอนนี้ด่าชายหนุ่มทั้งสองเป็นชุดไปเรียบร้อยแล้ว

หัก30คะแนน! พวกมันเป็นใคร! บังอาจมาบอกว่าการคอสเพลย์ของเธอมันไม่น่าสนใจกับไร้สาระ! ขนาดพี่ฮารุยังบอกว่าสวยและเหมาะกับฉันเลย!!

ต่อไปทั้งสี่ก็เลือกที่จะไปดูหนังกันต่อโดยหนังที่เลือกก็คือ ‘ไททานิค’ แต่จริงๆแล้วนัตสึโกะอยากดูหนัง ‘จิ๊กซอ’ มากกว่าแต่เสียงส่วนใหญ่อยากดูไททานิคเธอก็เลยต้องยอมดูเรื่องนี้ แต่จริงๆเป็นเพราเพื่อนสาวอยากดูหรอกเธอถึงยอม

โดยการนั่งนั่งแบบสลับชายหญิงนั้นจึงทำให้นัตสึโกะเริ่มไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่แต่เพื่อนสาวบอกว่าไม่เป็นไรเธอจึงยอมตามนำ้เพื่อนสาวไป จนมาถึงตอนดูหนัง….

ไอผู้ชายสองคนนี้มันลวนลามเธอตอนดูหนัง! มีจับมือมีลูบขาซึ่งเธอไม่โอเคอย่างแรง!ขนาดเธอหยิกไปที่มือของพวกเขาหลายรอบแล้วก็ไม่ยอมหยุดจนหนังจบ

เธอและเพื่อนสาวได้ไปเข้าห้องนำ้ด้วยกันโดยเธอเล่าว่าเธอไม่ชอบชายหนุ่มสองคนนี้อย่างแรง ยิ่งการกระทำในโรงหนังเธอโคตรเกลียดนั้นจึงทำให้เพื่อนสาวได้แต่บอกเธอว่าให้ใจเย็นลงก่อนแล้วบอกว่าหลังจากนั้นก็แยกย้ายกันกลับดีกว่า ซึ่งเธอก็เห็นด้วยอย่างแรง

แต่ก่อนที่จะออกจากห้องนำ้เธอก็ได้ส่งข้อความให้รุ่นพี่หนุ่มมารับเธอที่ห้าง หลังจากนั้นเธอและเพื่อนสาวก็เดินออกจากห้องนำ้แล้วก็เจอสองหนุ่มที่กำลังคุยกัน ทำเหมือนกับว่าพวกเขาไม่รู้เรื่องการกระทำของตนเองในโรงหนัง

เธอบอกว่าเธอและเพื่อนจะกลับบ้านกันแล้ว สองหนุ่มเลยอาสามาส่งเธอและเพื่อนที่ป้ายรถบัสเธอส่งเพื่อนสาวขึ้นรถบัสก่อนโบกมือลาเมื่อเห็นว่ารถบัสเพื่อนสาวไกลออกไปจากสายตาแล้วเธอก็หันมาจ้องสองหนุ่มด้วยความโกรธ

 

“พวกคุณรู้หรือเปล่าว่าสิ่งที่พวกคุณทั้งสองทำกับฉันในโรงหนังมันน่ารังเกียจมากแค่ไหน….”

“อะไรกันๆ ไม่ใช่ว่าเธอชอบหรือไง~” คาโอรุ

“ใช่ๆ สาวๆที่นัดบอดกับพวกเราชอบแบบนี้จะตาย~” อัตสึชิ

“แต่ไม่ใช่กับฉัน และหากพวกคุณยังทำแบบนี้อีกฉันจะ-!”

“จะอะไรหรอนัตจัง~” คาโอรุ

 

ชายหนุ่มทั้งสองเริ่มขยับเข้ามาหาฉันมากขึ้นนั้นจึงทำให้ฉันต้องถอยห่างออกมาอย่างช่วยไม่ได้ ฉันเป็นนักกีฬาที่ไม่ได้เก่งเรื่องการต่อยตีเลยสักนิดจะไปกระทืบสองคนนี้ได้ยังไง!!

 

“ฉันจะแจ้งตำรวจ!!”

“น่ากลัวจังเลยนะ~ แต่พ่อของฉันกับคาโอรุเป็นตำรวจระดับสูงเธอแจ้งไปก็เท่านั้น~” อัตสึชิ

ตัวเล็ก พี่มารับแล้ว….”

 

เสียงของคนคุ้นเคยทำให้นัตสึโกะหันหลังไปมองก็พบว่าเป็นรุ่นพี่หนุ่มของเธอ ก่อนที่เธอจะซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์ของรุ่นพี่แทบจะทันที

ซันสึที่เห็นตัวเล็กของเขาที่รีบซ้อนมอเตอร์ไซค์ของเขาด้วยความเร็วเขาก็ได้จ้องมองชายหนุ่มสองคนที่ยืนแสยะยิ้มมาทางตัวเล็กของเขา

ไอพวกเหี้ยนี้มันเป็นใคร….

เขาเลือกที่จะเก็บคำถามเอาไว้ในใจก่อนที่จะขับมอเตอร์ไซค์และตรงดิ่งกลับ้านของเขาทันที โดยระหว่างทางตัวเล็กกอดเขาเอวของเขาแน่นนั้นจึงทำให้เขารับรู้ได้ว่าตัวของเธอกำลังสั่น

เมื่อมาถึงคอนโดของเขา เขาก็รีบพาตัวเล็กมานั่งห้องรับแขกโดยที่ตัวของเธอยังสั่นอยู่เขาเลยเลือกที่จะกอดเธอเป็นการปลอบแทน

 

“ตัวเล็กเป็นอะไรคะ…บอกพี่ได้ไหม”

“พะ-พวกเขา ลวนลามหนู…พอหนูบอกว่าจะแจ้งความแต่พวกเขาบอกว่าแจ้งไปก็ไรความหายเพราะพ่อของพวกเขาเป็นพวกตำรวจระดับสูง นะ-หนูกลัวพี่ฮารุ ฮึก!”

“….ไม่ต้องกลัวนะคะ หนูไปอาบนำ้ให้หอมๆก่อนนะและเข้านอนให้เรียบร้อยนะคะ เดี้ยวพี่ไปทำธุระแปบนึงแล้วพี่จะรีบกลับมานะคะ^^”

“…ค่ะ.//.”

 

อา…ว่าแล้วว่าอยู่กับพี่ฮารุแล้วรู้สึกสบายใจกว่าจริงๆด้วย

 

ซันสึได้ออกจากห้องไปก่อนที่หญิงสาวจะเดินเข้าไปอาบนำ้ชำระร่างกายให้เรียบร้อย ซันสึจำหน้าสองคนนั้นได้และรู้จักพวกมันเป็นอย่างดี

ถามว่าทำไมเขาถึงรู้น่ะหรอ? ก็เพราะเขานั้นรู้จักพ่อของทั้งสองฝ่ายว่าเป็นใครนั้นจึงทำให้เขารู้ไปถึงครอบครัวของพวกมันด้วย

บังอาจมาทำให้ตัวเล็กของเขากลัวไหนจะลวนลามเธอด้วยมือสกปรกๆนั้นอีกโทษของพวกมันมีอย่างเดียว….คือความตาย!!

เขาได้ไปที่ผับแห่งนึงที่เป็นที่รวมตัวของพวกคุณหนูคุณชายของพวกข้าราชการ พวกนายตำรวจระดับสูงและอื่นๆอีกมากมาย เขาเดินไปเรื่อยๆจนเห็นเป้าหมายทั้งสองที่กำลังเดินควงสาวไปชั้นสองนั้นจึงทำให้เขาเดินตามขึ้นไป

เมื่อถึงห้องที่พวกมันกำลังจะเริ่มกิจกรรมกับสองสาวเขาก็เดินเข้าไปในห้อง ดีหน่อยที่ผับแห่งนี้ไม่มีกล้องวงจรปิดเพราะเป็นผับเถื่อนนั้นจึงเป็นเรื่องง่ายที่เขาจะส่งพวกมันกลับบ้านเก่า

 

แกรก!

 

“ไง~”

“กรี๊ด!!” x2

“แกเป็นใครวะ-!” คาโอรุ

 

ฉัวะ!

 

“คาโอรุ!” อัตสึชิ

 

ฉัวะ!

 

เขาได้ทำการใช้มีดพกปาดคอพวกมันให้เลือดมันจนมันแน่นิ่งไปก่อนที่จะหันมามองพวกสัตว์เพศเมียอีกสองตัวที่กำลังนั่งตัวสั่นอยู่ เขาแสยะยิ้มออกมาก่อนที่จะนึกอะไรสนุกๆออกแล้วเอ่ยกับพวกเธอด้วยรอยยิ้มสยองๆภายใต้แมสปิดปากสีดำ

 

“ไหนๆพวกแกก็จะมาทำเรื่องอย่างว่าแล้ว งั้นก็ทำกับศพของสองคนนี้สิ…หากพวกแกอยากรอด :)”

 

สองสาวยอมทำตามคำสั่งอย่างว่าง่ายเนื่องจากพวกเธอนั้นกลัวตาย ซันสึมองสองสาวทำกิจกรรมกับศพของพวกชั่วที่บังอาจมาลวนลามตัวเล็กของเขาอย่างสนุกสนาน

 

“ฮ่าๆๆๆๆๆ พวกแกคิดว่าฉันจะยอมปล่อยพวกแกไปง่ายๆหรือไง!”

 

ฉัวะ!ฉัวะ!

 

“กรี๊ด!!” x2

“ดะ-ได้โปรด ปะ-ปล่อยพวกเราไปเถอะ” ตปกญ.1

“ฮึก! ฮือๆ” ตปกญ.2

“ไม่ได้หรอก เพราะฉันยังอยากสนุกอยู่เลยเพราะงั้น….ขอฉันทรมานพวกแกหน่อยก็แล้วกัน :)”

 

 

 

 

 

 

 

ในเช้าวันถัดมานัตสึโกะที่รู้สึกอึกอัดช่วงเอวเล็กน้อยเธอจึงค่อยๆลืมตาขึ้นและเลิกผ้าห่มขึ้น ก่อนที่จะยิ้มออกมาเพราะสาเหตุก็คือรุ่นพี่หนุ่มที่นอนกอดเอวของเธออยู่นั้นเอง

 

“อือ~”

“อารุณสวัสดิ์ค่ะพี่ฮารุ^^”

“สวัสดีค่ะตัวเล็ก~”

 

ทั้งสองลุกออกจากเตียงนอนและแยกย้ายกันไปเปลี่ยนเสื้อผ้าของตนเอง ที่นัตสึโกะมีเสื้อผ้าในห้องของซันสึได้นั้นเพราะเธอมาที่นี้บ่อยแล้วยังไงล่ะ หลังจากนั้นนัตสึโกะก็ได้เข้าห้องครัวมาทำอาหารเช้าให้

ช่วงที่นัตสึโกะทำอาหารเช้าทีวีที่รุ่นพี่เปิดดูข่าวอยู่นั้นได้รายงานว่าพบศพชายสองคนและหญิงสาวสองคนในห้องของผับเถื่อนแห่งนึง ชายสองคนที่ตายไปคือคนที่ลวนลามเธอเมื่อวานซึ่งเธอแค่แสยะยิ้มออกมาก่อนที่จะหันกลับมาทำอาหารเช้าต่อ

 

“ตัวเล็กคะ~ ตัวเล็กมีคนที่ชอบหรือเปล่าคะ~”

“ทะ-ถ้าแอบชอบก็มีคนนึงค่ะ ตะ-แต่ถ้าหนูบอกชอบเขาไปแล้วเขาปฏิเสธขึ้นมาหนูกลัวว่าความสัมพันธ์ที่สะสมมาจะหายไปน่ะค่ะ”

“…ใครหรอคะ? พอบอกพี่ได้ไหม^^++”

 

ใช่..บอกเขาได้หรือเปล่า เขาจะได้ไปฆ่ามัน

 

จึกๆ

 

เขามองคนตัวเล็กที่หน้าแดงและก้มหน้าอยู่ก่อนที่เธอจะใช้นิ้วชี้น้อยๆจิ้มมาที่อกของเขา ก่อนที่เขาจะสะตั้นไปชั่วขณะ….

 

“ตะ-ตัวเล็ก 0//0”

“กะ-ก็เพิ่งรู้ตัวเมื่อคืนนี้เองค่ะ ตะ-แต่หนูก็กลัวคิดไปอะ-ว้าย!!”

 

เขาดึงนัตสึโกะเข้ามากอดก่อนที่จะฝังใบหน้าเข้ากับกลุ่มก้อนผมนุ่มๆนั้น อา!! น่ารัก! น่ารักที่สุดเลย!! ตัวเล็กของเขาน่ารักที่สุด!!

 

“เป็นแฟนกับพี่ได้ไหมคะ…พี่สัญญาว่าจะอยู่ดูแลหนูตลอดไป”

“อื้ม!…สัญญาแล้วห้ามคืนคำนะ! ไม่งั้นหนูจะโกรธพี่ฮารุจริงๆด้วย!”

“แน่นอนค่ะ พี่สัญญาด้วยชีวิตของพี่เลย :)”

 

 

 

 

 

 

ในคืนวันนั้นเองซันสึได้พาแฟนสาวมาร่วมงานประชุมของแก๊งโตมันด้วย แต่สาเหตุจริงๆก็คือแฟนสาวตัวน้อยของเขาอยากลองมาดูบรรยากาศว่าเป็นยังไงเขาเลยพามาด้วย

แต่มันจะดีกว่านี้ถ้าไม่มีไอพวกแมลงตัวพาคอยมองแฟนสาวของเขาตาเป็นมัน!!!

 

“สวัสดีฉันชื่อซาโนะ เอม่าแล้วเธอชื่ออะไรหรอ?” หญิงสาวผมบลอนด์ที่เห็นคนในแก๊งของพี่ชายพาร่างของเด็กสาวหน้าาตาน่ารักคนนึงมาด้วยนั้นจึงทำให้อยากทำความรู้จักด้วย

“สวัสดีค่ะฉํนชื่อฮินาตะ นัตสึโกะยินดีที่ได้รู้จักนะคะซาโนะซัง^^”

“เรียกเอม่าก็ได้นะฮินาตะซัง^^”

“งั้นเอม่าก็เรียกฉันว่านัตจังก็ได้ค่ะ><”

 

สองสาวนั่งคุยกันอยากออกรสโดยที่มีซันสึมองแฟนสาวด้วยหัวใจพองโต ส่วนคนอื่นๆในแก๊งโตมันก็ยังคงสงสัยในเด็กสาวผมส้มคนนี้ว่ามากับรองหัวหน้าหน่วยที่ห้าได้อย่างไร

 

“ผู้หญิงคนนั้นเป็นใครน่ะซันสึ?” ไมค์กี้เอ่ยถามเพื่อคลายข้อสงสัยของตนเอง(และคนอื่นๆ)

แฟนของผมเองครับไมค์กี้” ซึ่งเจ้าตัวก็ตอบอย่างเต็มปากเต็มคำและเน้นคำว่าแฟนของผมเป็นพิเศษ

“ห๊ะ?!” x All

“มีคนเอานายเป็นแฟนด้วยหรอเนี่ย ไม่อยากจะเชื่อ….” ดราเค่นเองก็ตกใจไม่แพ้คนอื่น เพราะเขายังจำวีรกรรมแรกๆของซันสึได้ว่าเจ้าตัวนั้นเลือดร้อนและบ้ามากแค่ไหน

 

แต่ทำไมมันดันได้แฟนน่ารักเหมือนตุ๊กตาเดินได้แบบนี้วะ? หรือว่ามันใช้อะไรล่อลวงผู้หญิงคนนี้หรือเปล่า? นั้นคือสิ่งที่ทุกคนในโตมันคิดเหมือนกัน

 

“พี่ฮารุ เย็นนี้หนูขอกินข้าวหน้าปลาไหลที่ร้านเดิมอีกได้ไหมคะ0v0”

“ได้สิคะ~ตัวเล็กอยากกินอะไรบอกพี่เลยเดี้ยวพี่พาไปค่ะ^^”

 

‘เสียงสอง+ สองมาตรฐาน+ตอแหลชัดๆ’ x all Toman gang

 

=================================================================

TALK

ยังไม่ได้ตรวจคำผิด

 

พี่แกแค่คลั่งรักน้องค่ะโปรดเข้าใจ

55555

 

อย่าลืมเม้นเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะT^T

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

5 ความคิดเห็น

×