คัดลอกลิงก์เเล้ว

Fic เมไจ [ Magi the Labyrinth magic ] : Daydream

โดย Nafkung

เมื่อจูดัลจู่ๆมาขอซินแบดอยู่ด้วยจะเกิดอะไรขึ้น แต่คงไม่มีคุณสามีที่ไหนไม่ยอมให้ศรีภรรยาย้ายเข้ามาอยู่ด้วยหรอกเนอะ ^ ^

ยอดวิวรวม

2,971

ยอดวิวเดือนนี้

3

ยอดวิวรวม


2,971

ความคิดเห็น


13

คนติดตาม


28
เรทติ้ง : 100 % จำนวนโหวต : 1
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  23 ต.ค. 54 / 22:50 น.
นิยาย Fic [ Magi the Labyrinth magic ] : Daydream Fic เมไจ [ Magi the Labyrinth magic ] : Daydream | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้


Fic เมไจ [ Magi the Labyrinth magic ] : Daydream

Pairing : ซินแบด X จูดัล [Sinbad X Judal ]

Rating:  PG-13 

BY :  NAFKONG

************************************************

เนื้อเรื่อง อัปเดต 23 ต.ค. 54 / 22:50


 

Fic เมไจ [ Magi the Labyrinth magic ] : Daydream

Pairing : ซินแบด X จูดัล [Sinbad X Judal ]

Rating:  PG-13 

BY :  NAFKONG

************************************************

 

 

“ เจ้าโง่~!

 

เสียงของเด็กหนุ่มเมไจดังขึ้นเรียกให้ราชาซินเดรียที่กำลังเดินคุยกับคนสนิททั้งสองบนทางเดินของพระราชวังต้องหันควับไปหาต้นเสียงทันที

 

หมับ!!!   ไม่ทันไรชายหนุ่มที่ไม่ทันตั้งตัวก็ถูกเด็กหนุ่มเมไจพุ่งตัวเข้ามากอดแบบติดหนึบ แขนเรียวทั้งสองที่สวมใส่เครื่องประดับแวววาวกอดเข้ากับลำคอหนาของอีกฝ่ายแน่นเสียจนเหมือนจะรัดให้ตายยังไงอย่างงั้น

“ อะไรกันเนี้ยจูดัล!!  ” ซินแบดโวยทันทีพลางยกมือขึ้นพยายามแกะแขนเรียวของคนตรงหน้าออกไป ขณะที่จาฟาลกับมัสรูลมองภาพที่เกิดขึ้นบ่อยจนชินตา

เด็กหนุ่มไม่ยอมหลุดออกไปง่ายๆ แถมยังหน้าเรียวมนซุกลงไปที่ใบหน้าของชายหนุ่มอย่างออดอ้อน จนซินแบดเริ่มรู้สึกเขินอายขึ้นมาเพราะถูกคนรอบข้างจ้องเป็นตาเดียว

         ...........โอ๊ย   อะไรกันเนี้ยจูดัล  อะไรจะแสดงออกซึ่งความรักกันขนาดนี้ ......

 

ในที่สุดซินแบดก็สามารถแกะเด็กหนุ่มออกไปจนได้และวางร่างนั้นให้ยืนเรียบร้อยสงบนิ่งเลิกก่อกวนอยู่ตรงหน้า  อุ้งมือหนาของชายหนุ่มวางกดบ่าเล็กของเด็กหนุ่มเมไจก่อนที่จะเอ่ยขึ้นด้วยเสียงหน่ายๆ

“ อารมณ์ดีอะไรมานักรึไงหือ จูดัล? ”

ร่างบางยิ้มก่อนที่จะพูด  แต่ไม่ได้ตอบคำถามของชายหนุ่ม กลับเอ่ยถามคนตรงหน้าพลางยืนหน้ายืดตัวขึ้นมาใกล้

 

“ นี่ซินแบด  ถ้าฉันเลิกยุ่งกับจักรวรรดิเจิดจรัสและ Al-sirmen แล้ว ฉันจะมาอยู่กับนายได้รึเปล่า ”

 

!? ” สิ่งที่เด็กหนุ่มเมไจเอ่ยออกมานั้นสร้างความแปลกใจให้กับทุกๆคน

“ จูดัล  นี่นายกำลังพูดเรื่องอะไรกัน..... ”

ซินแบดถึงกับนัตย์ตาเบิกกว้าง แต่ไม่ใช่เพราะลำบากใจที่เด็กหนุ่มจะมาอยู่ด้วย  แต่เพราะเรื่องที่คนตรงหน้าพูดนั้นมันเป็นเรื่องที่แทบเป็นไปไม่ได้เลย  เพราะการที่จูดัลต้องถูกผูกมัดติดกับคนพวกนั้นก็เพราะพลัง  คือสิ่งที่คนพวกนั้นต้องการมากที่สุด โดยเฉพาะพลังของเมไจ  เด็กหนุ่มก็น่าจะรู้เรื่องนี้ดี  แต่ทำไมถึงพูดแบบนี้

 

“ ได้รึเปล่าซินแบด.... ”  จูดัลถามอีกครั้งเพราะชายหนุ่มไม่ยอมตอบซะที เอาแต่ยืนอึ้งอย่างเดียว

 

จาฟาลกับมัสรูลซี่งอยู่ในที่เกิดเหตุด้วยก็พอเข้าใจความคิดที่อยู่ในหัวของซินแบดตอนนี้ ทั้งสองมองดูซักพักก่อนที่เด็กหนุ่มผมซอยสั้นสีขี้เทาใบหน้าตกกระนิดๆตัดสินใจเป็นฝ่ายพูดแทนร่างสูง (มัสรูลเองก็เงียบเป็นกิจวัตร)

“ จูดัล....เรื่องนั้นน่ะ.... ”

 

“ ได้สิ ” ไม่ทันที่เด็กหนุ่มคนสนิทจะได้พูดจบ  ซินแบดก็แทรกขึ้นมาซะก่อน

จาฟาล >>>  กำ  /onion31

 

“ ต้องยังงี้สิ ซินแบด!! เด็กหนุ่มเมไจหากว่าไม่ถูกมือแกร่งกดบ่าเอาไว้ ก็คงโดดไปกอดคอคนพูดไปแล้ว สีหน้าของใบหน้าเรียวมนหวานแสดงออกมาซึ่งความระริกระรี้ดีใจอย่างเต็มที่

 

ราชาซินเดรียเพียงแต่ยิ้มนิดๆเท่านั้น  ถึงในใจก็ยังแอบครุ่นคิดอยู่ลึกๆก็ตาม

............ถึงตอนนี้จะเป็นไปไม่ได้ก็จริง.....

...........แต่ซักวันหนึ่งฉันจะทำให้นายมาอยู่กับฉันให้ได้ จูดัล.....

.....ตอนนี้ให้นายมีความหวังรอไปก่อนก็ดี......

 

“ ถึงฉันจะทำอะไรไม่ได้นายก็จะให้ฉันอยู่ด้วยใช่ไหมซินแบด ”  เด็กหนุ่มเมไจพูดต่ออีกยิ่งสร้างความแปลกใจยิ่งกว่าเดิม

“ ทำอะไรไม่ได้?? ”  จาฟาลเป็นฝ่ายงงจนต้องถามออกมาเอง

“ ก็สมมุติว่าฉันเกิดกลายเป็นคนอ่อนแอ  สู้ใครเขาไม่ได้เลยขึ้นมา......จะให้ฉันอยู่ด้วยไหม... ”

จูดัลเอ่ยด้วยสีหน้าที่มีความกังวลขึ้นมานิดๆ

 

ตรงนี้ยิ่งทำให้ผู้ฟังทั้งสามยิ่งมีท่าทางประหลาดใจกว่าเดิม ก็ไอ้คนพูดเนี้ยมันออกจะเทพขนาดนี้ทำไมถึงได้ถามเรื่องอะไรที่ตรงข้ามกับความเป็นจริงแบบนี้ขึ้นมาได้  แต่ซินแบดก็ลองคิดๆดู   คงอาจจะเพราะว่าจูดัลคงคิดว่าตัวเองมีดีแค่พลังในการต่อสู้เท่านั้นล่ะมั้ง ถึงถามแบบนี้ออกมา

 

“ แบบนั้นก็ดีสิ! ”  ชายหนุ่มปั้นหน้ายิ้มแล้วพูดด้วยเสียงเหมือนหยอกล้อ

“ ทุกวันนี้น่ะ นายเก่งเกินไปรู้ไหม ถ้าอ่อนแอลงบ้างก็ดีเลย ” 

อุ้งมือหนาของชายหนุ่มยกขึ้นมาขยี้หัวที่มีเรือนผมสีดำยุ่งนั้น

 

....นายเก่งเกินไปจริงๆ นั้นล่ะจูดัล....

....เก่งซะจนฉันไม่มีโอกาสได้ปกป้องนายบ้างเลย.....

 

“ งั้นเหรอ.... ”  ร่างบางเอ่ยพลางก้มหน้ายิ้ม

“ แต่ว่า!

ราชาซินเดรียพูดขึ้นมาเสียงหนักแน่นจนสายตาทุกคู่ต้องหันมารวมกันที่ตน โดยเฉพาะดวงตาสีแดงทับทิมที่มีท่าทีประหลาดใจกว่าเพื่อน

“ จะให้นายมาอยู่เกาะกินฟรีๆน่ะ ไม่ได้หรอกนะ  นายต้องทำงานด้วย!

“ ห๊า!?

เด็กหนุ่มเมไจเหวอทันทีที่ได้ยิน  ก่อนจะถามเสียงสั่นๆ

“ ง...งาน..อ..อะไร ”

 

“ ก็งานราชการไงล่ะ  ปกครองบ้านเมืองน่ะไม่ใช่สบายเลยนะ มีงานให้ทำกันไม่หวาดไม่ไหวเลยล่ะ  ฉันน่ะทำจนเหนื่อยแทบไม่ได้หลับไม่ได้นอนเลย ”  ซินแบดว่าพลางแสดงท่าทีที่เบื่อหน่ายเมื่อยล้าออกมาให้เห็น

 

จาฟาล >>> ได้ข่าวว่าเอ็งน่ะเอาแต่ขี้เกียจ อู้ หมักหม่นงานจนเป็นดินพอกหางหมู เป็นอาจิณเลยนะ สาด....

 

“ เรื่องแบบนั้น....ฉันจะทำได้เหรอ.. ” จูดัลเสียงค่อยลงและมีสีหน้าลังเลขึ้นมา

“ ต้องได้สิ! ”  ราชาซินเดรียพูดด้วยน้ำเสียงที่มั่นใจเกินร้อย

“ นายน่ะขนาดเวทย์ยากๆ ยังทำได้เลย แล้วกะอีแค่งานเช้าชามเย็นชามแบบนี้ ทำไมนายจะทำไม่ได้ ”

 

มัสรูล >>>>   ............................. http://i45.photobucket.com/albums/f79/NafKong/Emo_Drama/icon_cry.gif

จาฟาล >>>> .....เหยด  ไอ้คนที่ทำเช้าชามเย็นชามน่ะมีแต่เอ็งคนเดียวนั้นล่ะ ไอ้คุณซินแบด...

 

“ แล้วอีกอย่าง เรื่องนี้น่ะให้จาฟาลคุงช่วยสอนให้ก็ได้ (หึหึ  ด่าตรูในใจดีนัก) ”  ประโยคนี้ทำเอาคนถูกเอ่ยชื่อชะงักอ้าปากค้างทันที

“ ห๊า!!!  ทำไมโยน (ขี้) กันมาแบบนี้ล่ะ!!! ” จาฟาลว่าแล้วก็มีหยาดเหงื่อผุดขึ้นมาตามใบหน้าจนต้องยกแขนเสื้อขึ้นเช็ด

“ แล้วนายจะให้มัสรูลมันเป็นคนสอนรึไง ” ซินแบดถามกลับไปเสียงหนักจนจาฟาลต้องเหลือบหันไปมองทางเฟอนาริสหนุ่มซักพักก่อนจะหันกลับมา

“ เออ ถ้ามาอยู่จริงฉันดูแลเองก็ได้ ” เข้าขั้นนี้ทำให้เด็กหนุ่มคนสนิทผมซอยสั้นต้องยอมทันที

 

มัสรูล >>> .....................  /  พวกเอ็งจะเห็นตรูมีดีกันบ้างได้ไหม 

 

“ ดีมากจาฟาลคุง  เท่านี้ก็จะได้มีคนมาช่วยแบ่งเบาภาระงานนายด้วย ” ซินแบดพูดเสียงร่า  ขณะที่เด็กหนุ่มใบหน้าตกกระกลับมองว่า ไอ้นิสัยที่เอาแต่ใจเป็นที่หนึ่งของเด็กหนุ่มเมไจ และอาการติดซินแบดงอมแงมแบบนี้ มันน่าจะเป็นการเพิ่มภาระงานมากกว่าแบ่งเบาชัดๆ

“ งั้น  ฝากด้วยนะจาฟาล ” จูดัลว่าพลางยิ้มแล้วยื่นมือออกมาจะมาจับมือกับจาฟาล  ถึงดวงตาสีนิลดำนั้นจะมองด้วยความไม่ไว้ใจซักพัก (กลัวเจอมุขเดียวกับอาลาดิน) แต่ก็ยกมือขึ้นจับกับมือเรียวของอีกฝ่ายจนได้

 

“ อ๋อ!  จูดัลถ้านายเบื่อจะเล่นกับมัสรูลก็ได้นะ  เห็นถึกๆหน้าบอกบุญไม่รับแบบนี้ เป็นมิตรกว่าที่คิดนะ ไม่กัดด้วย รับรอง(!?)  ” ถึงชายหนุ่มจะการันตีแบบนี้แต่ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ความเป็นมิตรหรอก ไอ้ที่น่ากลัวคือความบึกถึกและพละกำลังของเผ่าเฟอนาริสที่ขึ้นชื่อต่างหาก

เด็กหนุ่มเมไจเงยหน้าขึ้นมองร่างสูงใหญ่นั้นก่อนที่จะกลืนน้ำลายลงคอด้วยท่าทีที่ยากลำบาก จนมัสรูลสามารถรู้ความคิดความอ่านในใจของอีกฝ่ายตอนนี้ได้ทันที

 

มัสรูล >>> กลัวตรูหนักมือแล้วทำไส้แตกใช่ม่ะ - -*

 

“ ยังไงก็รีบๆมาอยู่กับฉันแล้วกันนะจูดัล ”

ราชาซินเดรียว่าพลางยกมือขึ้นมาขยี้ผมสีดำยุ่งของเด็กหนุ่มอีกครั้ง ให้ยุ่งยิ่งขึ้นไปอีกจนแขนเรียวที่สวมใส่เครื่องประดับนั้นต้องยกขึ้นมาห้ามอย่างรำคาญ

“ รู้แล้วน่า  รอไม่นานหรอก ”

เด็กหนุ่มทำหน้ามุ้ยซักพักก่อนที่จะหันมายิ้มแล้วได้โอกาสที่ร่างสูงเปิดช่องว่างก็กระโดดเข้าโผตัวมากอดคอหนานั้นอีกครั้ง

 

จาฟาล&มัสรูล >>>  เฮ้อ  นี้มันลูกลิงชัดๆ - -*

 

“ โอ๊ย! จูดัลนี้มันอะไรหนักหนาเนี้ย  ” ซินแบดบ่นพลางยกมือหนาขึ้นมาแกะเด็กหนุ่มออกไปอีกครั้ง

 

“ ซินแบดฉันรักนายที่สุดเลยนะ  เจ้าโง่!!!

 

เด็กหนุ่มเมไจพูดด้วยเสียงอันดังเหมือนจะให้ได้ยินไปทั่วทั้งบริเวณราวกับกำลังมีความสุขที่สุดในชีวิต

 

 

****************************************************

 

.

.

.

…….จูดัล......

 

........ฉันมันโง่จริงๆด้วย......

 

.....ทำไมตอนนั้นฉันถึงไม่เอะใจอะไรเลย....

 

.....ทั้งๆที่รู้ว่ามันแปลก...ทุกอย่าง....ทั้งท่าที...และคำพูดของนาย.....

 

....ทุกอย่างล้วนแต่เป็นลางบอกเหตุ......

 

.....แล้วทำไมฉันถึง.........   โง่แบบนี้.....

 

.....ถ้าฉันรู้สึกขึ้นมาซักหน่อย......

 

.....เรื่องมันคงไม่เป็นแบบนี้..........

 

 

 

 

 

 

“ ทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้...... ” เสียงของชายหนุ่มที่แค้นออกมาจากลำคอที่แห้งผากและตีบตัน พร้อมกับเสียงสะอื้นไห้ หยาดน้ำตาที่ไหลลงมาจากดวงตาสีอำไพของชายหนุ่ม หยดลงไปบนแก้มเนียนใส่ที่อยู่เบื้องล่าง

 

ใบหน้าหวานเรียวมนของเด็กหนุ่มกับเรือนผมสีดำยุ่งที่รวบปลายผมยาวไว้ผูกเป็นหางเปียเรียบร้อย  ผิวขาวสวยที่ตัดกับชุดและผมสีดำ  รูปร่างเพรียวบางบอบบางของเด็กหนุ่มที่กำลังจะโตเป็นผู้ใหญ่  ทุกอย่างที่เขาหลงใหลในตัวของร่างบางยังคงเหมือนเดิมทุกอย่าง 

 

หากแต่ว่า......

 

ดวงตาสีแดงทับทิมที่ยังคงลืมตาและมองมาที่ชายหนุ่ม  ดวงตาที่เคยส่องประกายเหมือนอัญมณีมีค่า กลับไร้ซึ่งแววตาและประกายของชีวิต และไม่สามารถมองเห็นอะไรได้อีกต่อไป  อีกทั้งร่างทั้งร่างที่เคยเต็มไปด้วยไออุ่นกลับเย็นเฉียบจนน่าขนลุก  แผ่นอกนิ่งสงบปราศจากลมหายใจเข้าออก

 

เด็กหนุ่มเมไจที่ชอบเข้ามาโอบกอดเขาโดยไม่ให้ตั้งตัว   

คนที่ชอบมาพูดหยอกล้อกับเขาราวเป็นเพื่อนเล่น

ถึงจะเป็นศัตรู  แต่ก็เป็นคนที่เขารักและอยากอยู่ด้วยกันไปตลอดชีวิต  

คนที่สำคัญที่สุดในชีวิตของเขา

ในตอนนี้กลับกลายเป็นแค่ร่างไร้วิญญาณเท่านั้น

 

 

 

 

ไม่จริงใช่ไหมจูดัล! ”   ชายหนุ่มเค้นเสียงที่มีอยู่พูดออกมา

“ ไหนนายบอกว่าจะมาอยู่กับฉันไง  อยู่กับฉันสิจูดัล!  อย่าทิ้งฉันไป!! ฉันจะอยู่ยังไงถ้าไม่มีนาย!!!  ”

 

ซินแบดพูดกับร่างบางที่นอนนิ่งไม่ไหวติงในอ้อมแขน  ไม่ว่าจะพูดยังไงหรือทำยังไงร่างนั้นก็ไม่มีปฎิกิริยาตอบสนองกลับมาแม้แต่น้อย  ดวงตาสีทับทัมยังคงลืมตาค้างปราศจากความรู้สึกใดๆ

กลับเป็นดวงตาสีอำไพนั้นซะเองที่สั่นไหว ก่อนจะหลับตาแน่นเหมือนพยายามสะกดน้ำตาที่ไหลออกมาอย่างต่อเนื่องซบลงไปที่แผ่นอกของเด็กหนุ่ม แขนแกร่งทั้งสองกระชับกอดร่างนั้นแน่น แต่ถึงกระนั้นเขาก็ไม่ได้ยินแม้แต่เสียงหัวใจที่ควรจะเต้นอยู่ สิ่งที่สัมผัสรู้สึกได้จากร่างนั้นมีแค่ความเย็นเฉียบราวกับน้ำแข็งเท่านั้น

 

“ จู..ดัล...... ”

ความเจ็บปวดและความอึดอัดที่อัดแน่นอยู่ภายในช่องท้องและช่วงอกทำให้ชายหนุ่มไม่สามารถเปล่งเสียงพูดอะไรออกมาได้อีก  ได้แค่ส่งเสียงสะอื้นและน้ำตาที่ไหลออกมาอย่างต่อเนื่องเท่านั้น

 

 

 

ขณะที่ราชาแห่งซินเดรียกำลังโศกเศร้าเสียใจอยู่กับร่างที่ไร้ชีวิตของคนที่รักยิ่งกว่าชีวิต  นกสีดำหรือลูฟจำนวนมหาศาลโบยบินมาจากทุกทิศทุกทาง รวมทั้งบินผ่านตรงที่เขาอยู่เพื่อไปรวมตัวกันอยู่ ณ ที่จุดๆเดียวกัน

 

บนยอดของเครื่องจักรประหลาดขนาดมหึมาใหญ่โตเกินกว่าที่จะคาดฝันถึง ชิ้นส่วนโลหะแต่ละชิ้นที่ประกอบกันล้วนแต่สลักอักขระโบราณน่าเกรงขามเอาไว้ ฟันเฟืองเครื่องจักรที่ทำงานขับเคลื่อนพลังงานส่งเสียงดังกึงก้องราวกับเสียงคำราม แสงไฟสว่างวาบออกมาต่อเนื่องจากในตัวเครื่องส่องลอดออกมาตามช่องว่างของชิ้นส่วนโลหะ และอักขระที่สลักไว้ ความอลังการทำให้เครื่องจักรชิ้นนี้ดูราวกับเทวรูปของเทพเจ้าที่กำลังมีชีวิต  หากแต่ว่าสิ่งนี้กลับกำลังถูกควบคุมโดยคนเพียงกลุ่มเดียวเท่านั้น

 

Al–sirmen……บุคคลผู้ที่ปกปิดใบหน้าของตนเองด้วยผ้าคลุมที่มีเถาวัลย์หนามพันรอบศรีษะ กลุ่มคนที่ชั่วร้ายที่สุดในโลก......

 

เครื่องจักรที่ยิ่งใหญ่นี้กำลังควบคุมลูฟสีดำที่ควรจะเป็นความสามารถของเด็กหนุ่มเมไจที่นอนหมดลมหายใจอยู่ในอ้อมแขนของเขาเท่านั้น กระแสโบยบินของนกสีดำกำลังทำตามคำสั่งของ Al-sirmen ผ่านทางเครื่องจักรนั้นอย่างว่าง่าย ราวกับวงดนตรีออเคสตราที่เป็นไปตามท่วงทำนองที่วาดไว้ของวาทยกร

 

 

มาถึงตรงนี้ซินแบดพึ่งจะมาเข้าใจทุกอย่างเมื่อสายไปแล้ว 

 

....คนพวกนั้นบอกกับจูดัลว่า  ถ้าจูดัลยอมยกพลังของเมไจให้ คนพวกนั้นจะยอมปล่อยจูดัลไป....

 

......จูดัลรู้แค่นั้นก็ตกลงยินดีที่จะทำตามแล้ว......

 

.....เพราะต้องการจะมาอยู่กับเขา.....

 

 

....แต่ตัวจูดัลเองก็ไม่รู้เลยว่า........

 

......ถ้าเมไจอย่างเขาสูญเสียพลังไป......

 

 

 

 

...ตัวเขาก็จะต้องตาย....

 

 

 

“ ต้องขอบคุณท่านจริงๆ ราชาซินเดรีย ”

หัวหน้าของเหล่า Al-sirmen กล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบและเนิบนาบ  ขณะที่ยังคงชื่นชมกับผลงานของตัวเองต่อไป

“ หากว่าไม่ใช่เพราะท่าน  เมไจก็คงไม่ยอมยกพลังของตัวเองให้ง่ายๆแบบนี้ ”

 

 

 

.....คำพูดของหัวหน้า Al-sirmen นั้นราวกับเป็นคำที่เยาะเย้ยถากถางและตอกย้ำความผิดของเขา

อุ้งมือหนากระตุกบีบเกร็งแน่น  ชายหนุ่มกัดฟันกรอดแน่น ดวงตาสีอำไพเหลือบมองขึ้นมามองอย่างเคียดแค้นทั้งคราบน้ำตา

 

 

 

 

.....สารเลว.....

 

 

......พวกแกเอาทุกสิ่งทุกอย่างไปจากเขา......

 

.....ทั้งครอบครัว......อิสรภาพ......ความฝัน......

 

......ลากให้เขาเกี่ยวข้องกับสงครามที่ชั่วร้าย......

 

.....ทำทุกอย่างเพื่อความต้องการของพวกแก.....

 

 

.....สุดท้าย........

 

.......ก็เอาไปกระทั่งชีวิตที่เหลืออยู่.......

 

 

.......ไม่มีทางที่ฉันจะยกโทษให้คนอย่างพวกแก......

 

 

มือของชายหนุ่มค่อยๆยกขึ้นมาลูบเรือนผมสีดำนั้นก่อนที่จะลากลงมาเลื่อนปิดดวงตาสีทับทิมที่ลืมตาอยู่ให้หลับสนิท   แขนของชายหนุ่มค่อยๆ วางร่างนั้นเอนตัวนอนลงกับพื้นอย่างเบามือ และจัดให้อยู่ในท่านอนที่สงบนิ่งจนเหมือนกับว่าเด็กหนุ่มเพียงแค่หลับไปเท่านั้น

 

“ รอก่อนนะจูดัล ”  ซินแบดพูดกับร่างนั้นก่อนที่จะลุกขึ้นมา

 

 

เมื่อชายหนุ่มเดินก้าวเข้ามา ภาชนะโลหะที่สวมใส่อยู่ตามร่างกายก็เริ่มส่องแสงสว่างเรืองขึ้นมา และบรรยากาศโดยรอบก็เปลี่ยนแปลงไปจนสามารถรู้สึกได้ถึงแรงกดดันมหาศาลที่พุ่งออกมา สายลมพัดอย่างแผ่วเบาก่อนที่จะเปลี่ยนเป็นลมกรรโชกแรงราวกับพายุโดยมีชายหนุ่มที่เป็นศูนย์กลางของพายุนั้น  

เรือนผมสีม่วงเข้มยาวปลิวไสวไปตามกระแสแรงลม  ดวงตาสีอำไพที่เหือดแห้งปราศจากน้ำตาที่จะให้ไหลอีกต่อไป จ้องมองเหล่าอริศัตรูเบื้องหน้าอย่างเยือกเย็น

                                                                     

เหล่า Al-sirmen ไม่ได้มีท่าทีที่วิตกกังวลแต่อย่างใด โดยเฉพาะหัวหน้าของ Al-sirmen ที่กำลังแสยะยิ้มเหมือนดีใจที่จะได้ลองใช้พลังใหม่ที่ได้มาจากเด็กหนุ่มเมไจผ่านทางเครื่องจักรมหึมาสลักอักขระโบราณนั้น

 

ชายหนุ่มเองก็ไม่ได้คาดหวังที่จะมีชีวิตรอดจากการต่อสู้ในครั้งนี้  เมื่อโลกนี้ไม่มีสิ่งที่เขาต้องการอยู่อีกแล้ว สิ่งที่ยังคงเหลืออยู่ภายในหัวใจที่แตกสลายไปแล้วมีเพียงแค่การแก้แค้นและการชดเชยให้กับร่างบางเท่านั้น

 

 

 

........ถึงจะเอาชนะพวกแกไม่ได้.....

 

.....ฉันก็จะทำลายพวกแกให้ถึงที่สุด......

 

 

 

.....รอก่อนนะจูดัล......

 

....ฉันจะไม่ให้นายไปคนเดียว.....

 

....อีกไม่นานฉันจะตามไปด้วย......

 

....แล้วคราวนี้เราจะได้อยู่ด้วยกันจริงๆ......

 

 

.....จูดัล......

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ending : Daydream

***************************************************



*****โอ๊ย  จบแบบนี้จะโดนแฟนซินจูตบรึเปล่าเนี้ย   จูดัลถูกหลอกตาย  ซินแบดเตรียมตายตาม Al-sirmanรอด

ถ้าดูชื่อเรื่อง Daydream แปลว่า  ฝันกลางวัน , ความฝันที่เป็นไปไม่ได้ 

ก็เป็นลางบอกเหตุอยู่แล้ว  คงไม่โกรธน้า ><!!!!

************************************************

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Nafkung จากทั้งหมด 13 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

13 ความคิดเห็น

  1. #13 Rae.s (@gamzd2310) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2561 / 18:20
    เจ็บปวดดดดดดดฮือออออ
    #13
    0
  2. #12 Kronos-Hades (@Kronos-Hades) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:50
    ตบไรต์ได้มั้ยค่ะ-_-(ล้อเล่น????)
    #12
    0
  3. วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:42
    เป็น กำ ลัง ใจ ให้ ค่ะ สู้ๆ
    #11
    0
  4. วันที่ 2 กรกฎาคม 2559 / 14:24
    ทำไมดราม่าาาาาาาาาาาาา ฮืออออออออ หนูจู T___________T
    #10
    0
  5. วันที่ 5 พฤษภาคม 2556 / 19:53
    ม่ายยย ทำไมมันดราม่า จูดัลTT[]TT

    ฮึก ฮึก ขออนุญาติเอาไปดัดแปลงให้เป็นกู๊ดเอนนะคะTT^TT
    #9
    0
  6. วันที่ 20 มกราคม 2556 / 18:13
    เศร้าอ่าาา
    #8
    0
  7. วันที่ 17 พฤศจิกายน 2555 / 20:11
    T[]T เศร้า... ไม่นะ ไม่จริง...จะ จูดัล!!
    ซินแบดฆ่ามันให้ตายไปเลย!!
    จากนั่นค่อยฆ่าตัวตายตาม (เฮ้ย)
    จะได้อยู่กับจูดัลไง (เรอะ...)
    #7
    0
  8. #6 สุมิโนะ คุซาริ
    วันที่ 7 กันยายน 2555 / 22:22
    โฮ~ทำไมมานเคศร้าอย่างเน้~
    #6
    0
  9. วันที่ 18 มิถุนายน 2555 / 22:42
    จูดัล~!!!!!!TT[]TT
    กลับมาก่อนสิฟ่ะ=[]=!!!
    ทาชิโทราวา โทราวา โทราวา (กลับมา)
    #5
    0
  10. วันที่ 22 เมษายน 2555 / 17:09
     ฮือออออออออ TOT

    จูดัลจ๋าาาาาา 
    #4
    0
  11. วันที่ 16 เมษายน 2555 / 01:56
     ดราม่าได้โล่เลย~~
    เล่นเอาน้ำตาซึม
    #3
    0
  12. #2 oni
    วันที่ 11 มีนาคม 2555 / 21:17
    สุดยอดค่ะ เล่นเอาน้ำตาไหลเลย T^Td
    #2
    0
  13. วันที่ 17 พฤศจิกายน 2554 / 13:33
    หามานานในที่สุดก็เจอQwQ<br />
    ดราม่าได้อีกTwT<br />
    ซินจูบันซาย~~~
    #1
    0