[Fic Naruto] ตำนานรักนางจิ้งจอกขาว END

ตอนที่ 6 : ปีศาจจิ้งจอก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 220
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    24 ก.ค. 62

"อืม วันนี้คุณคาคาชิจะกลับมา ทำซาชิมิหรือทงคัตสึ เป็นมื้อเย็นดีนะ"ยูกิมองวัตถุดิบที่อยู่ในตู้เย็นแล้วจึงตัดสินใจทำทงคัตสึและซุปมิโซะ

"ถ้าพูดถึงทงคัตสึก็ต้องซุปมิโซะล่ะนะ"



"กลับมาแล้ว"

"กลับเย็นจังเลยนะคะ"ยูกิยกอาหารที่อุ่นไว้ขึ้นมาเสริฟเพราะตอนนี้เป็นเวลา1ทุ่มแล้ว

"มีปัญหานิดหน่อยน่ะ"

"งั้นหรอคะ"เมื่อเห็นว่าคาคาชิเริ่มทานอาหารแล้วยูกิจึงเริ่มทานเช่นกัน



1เดือนต่อมา


การสอบจูนินรอบที่3


"เฮ้ ยูกิ อย่าหลับสิ"ไกปลุกยูกิเมื่อเห็นว่ายูกิหลับระหว่างนั่งดูคู่ของนารูโตะ


ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก


"เจ้าจิ้งจอกส้ม!!!"ยูกิตื่นขึ้นมาเพราะสัมผัสจักระบางอย่างได้ นัยตาของยูกิตอนนี้กลายเป็นนัยตาจิ้งจอกไปแล้ว


"จิ้งจอกส้มอะไรของเธอล่ะนั่น"ช่วง1เดือนที่ผ่านมาไกรับหน้าที่ดูแลยูกิชั่วคราว เนื่องจากคาคาชิไปช่วยฝึกให้ซาซึเกะ


"ดูเหมือนว่าจะชนะมาได้นะ"ยูกิยิ้มออกมาเล็กน้อยแต่แค่นั้นก็สามารถปักธงผู้คนที่เห็นเธอได้แล้ว


"สุดยอดไปเลยนะครับ"


"เอ๊ะ"


"นารูโตะสามารถเอาชนะเนจิได้ สุดยอดไปเลยนะครับ"


"นายคือ..."


"ผมชื่อ ร็อค ลี ครับ อยู่หน่วยเดียวกับอาจารย์ไก"ลีพูดด้วยความร่าเริงแต่รอยยิ้มของเขามันเจ็บปวดอย่างเห็นได้ชัด


"หือ ขาของนาย"ยูกิมองขาของลีแล้วเขยิบที่ให้


"ขอบคุณครับ"


"ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร "ยูกิยิัมใหัลี หลังจากนั้นยูกิก็ดูการประลองมาเรื่อยๆ จนถึงคู่ของซาซึเกะและกาอาระ แต่ในระหว่างนั้นก็มีบางอย่างเกิดขึ้น


"นี่มัน คาถาลวงตางั้นหรอ แย่ละสิ"เนื่องจากคุ้นชินกับคาถาลวงตาอยู่แล้วทำให้ยูกิไม่ได้รับผลกระทบอะไร ในตอนนั้นเองยูกิก็สัมผัสบางอย่างได้


"ม่านพลังหรอเนี่ย หักล้าง"ยูกิแตะม่านพลังเบาๆก่อนจะหักล้างม่านพลังนั้นไปส่วนนึง หลังจากที่เข้าไปในม่านพลังแล้วก็เห็นโฮคาเงะรุ่นที่1และ2 


"โอ๊ะ แย่ละซิ ดันมาเจอคนสุดยอดเข้าให้จนได้"เสียงของยูกินั้นทำให้ทุกคนหันมามอง


"เจ้า หนูน้อยเมื่อตอนนั้นนี่!!!"


"สวัสดีค่ะท่านโฮคาเงะ'


"ดูเหมือนว่าจะเป็นหนูน้อยที่ใช้ได้เลยนี่ หึหึหึ"เสียงของโอโรจิมารุที่ดังอยู่ข้างหูของยูกินั้นทำให้ยูกิขนลุกซู่


"อึ๋ย สยองอ่ะ"


"หึหึหึ"


"เจ้าเข้ามาทำอะไรที่นี่น่ะ"


"พอดีสัมผัสได้ถึงความอันตรายของผู้ชายคนนั้นได้น่ะค่ะเลยเข้ามาช่วย"ยูกิแกะผ้าที่พันรอบหน้าผากตนเองออกปรากฏให้เห็นสัญลักษ์คล้ายดวงวิญญาณอยู่กลางหน้าผากของเธอ


"เอาล่ะ ถ้างั้นก็ คาถาอัญเชิญ!!"ยูกิเรียกสึกิและโรคุออกมาพร้อมกับปลดปล่อยพลังของตน ยูกิในตอนนี้นั้นคือปีศาจจิ้งจอกขาวที่มี6หาง


"เอาล่ะ มาเริ่มกันเถอะ"ยูกิแสยะยิ้มการต่อสู้จึงเริ่มขึ้น


ตู้ม


หลังจากนั้นไม่นานการต่อสู้ได้จบลงอย่างรวดเร็ว ผลคือ โอโรจิมารุเสียแขนไปจากการถูกปิดผนึกซากอสูร และอัมพาตครึ่งตัวจากคาถาของยูกิ ยูกิเสียหางไป1หางจากการใช้วิชา และโฮคาเงะรุ่นที่3เสียชีวิต


วันต่อมา พิธีศพของรุ่นที่3ก็ถูกจัดขึ้น


"แม้แต่ท้องฟ้ายังร้องไห้เลยนะคะ"ยูกิเงยหน้าขึ้นฟ้า เป็นอีกครั้งที่เธอปกป้องใครไว้ไม่ได้


"สงสัยคงต้องฝึกเพิ่มแล้วสิ"



หลายวันต่อมา


ก๊อก ก๊อก ก๊อก


"มาแล้วค่า"


"อ้าว นารูโตะนี่เอง มาหาฉันแต่เช้ามีอะไรรึป่าว?"ยูกิมองเด็กผมทองมีหนวดแมวที่ยิ้มแป้นแล้นตรงหน้าประตูบ้าน


"นี่ๆ ยูกิจัง ออกเดินทางกับฉันป่าว"


"หือ เห้อ ไม่ล่ะ ขอบใจนะที่ชวน"ยูกิค้างไปพักนึงก่อนจะตอบกลับไป ทำให้นารูโตะที่ได้ยินดังนั้นเดินหน้าจ๋อยกลับบ้าน


"จริงเลยนะ คิดยังไงถึงชวนคนพึ่งรู้จักกันออกเดินทางด้วย"ยูกิปิดประตูบ้านแล้วทำงานบ้านต่อ


หลังจากนั้นไม่นาน


ก๊อก ก๊อก ก๊อก


"อย่าบอกนะว่านารูโตะอีกแล้วน่ะ"ยูกิวางไม้กวาดลงแล้วออกไปเปิดประตูบ้านอีกครั้ง


"หือ" 'ไม่ใช่นารูโตะแฮะ'


"ฮ้าว พ่อให้ฉันมาตามเธอนะ เด็กผมสีขาว"เด็กผู้ชายมัดผมทรงสัปปะรดหาวออกมาก่อนจะเอามือใส่ในกระเป๋ากางเกงด้วยสีหน้าเบื่อหน่าย


"หือ พ่อของนาย"


"เอาเป็นว่าตามมาเถอะ ฉันยังต้องไปช่วยซ่อมหมู่บ้านต่อนะ"เด็กชายผมทรงสัปปะรดเดินนำหน้าไปยูกิจึงปิดบ้านแล้วเดินตามไป



หน่วยข้อมูล


"พามาแล้ว ถ้างั้นผมไปล่ะ"


"ขอบใจ ชิกามารุ"


"ไม่ทราบว่า เรียกฉันมามีอะไรหรอคะ?"ยูกิเปิดประตูเข้ามาพบคนที่อยู่ตรงหน้าทั้ง3และหน่วยลับที่เผ้าสังเกตการณ์การต่อสู้ของเธอในวันที่โคโนฮะโดนบุก


"ก่อนอื่นเลย ฉันอยากถามว่านั่นชุดอะไรของเธอ"อิบิคิถามขึ้นมา เพราะตอนนี้ยูกิใส่แค่เสื้อเชิ้ตที่ใหญ่กว่าตัวและกางเกงขาสั้น


"พอดีว่าอยู่ในระหว่างทำความสะอาดบ้าน เลยยังไม่ได้อาบน้ำเลยค่ะ"ยูกิพูดอย่างไม่อาย เพราะในตอนที่ยังฝึกวิชาอยู่เธอแทบไม่ได้อาบน้ำเลยด้วยซ้ำ


"ช่างเรื่องนั้นเถอะ ที่ฉันเรียกเธอมาในวันนี้มีเรื่องอยากจะถามสักหน่อยน่ะ"ชิคาคุพูดเข้าประเด็นเพราะดูแล้วยิ่งพูดจะยิ่งยาว


"ได้สิคะ"ยูกินั่งเก้าอี้ตามคำเชิญ


"ตามที่หน่วยลับ3คนนี้ได้บอกพวกฉันมา ว่าเธอใช้วิชาแปลกประหลาดสินะ ฉันอยากถามว่าเธอใช้วิชาอะไร"ชิคาคุถาม เนื่องจากหมู่บ้านในตอนนี้อ่อนแอมาก การที่มีคนแปลกหน้าอย่างยูกิเข้ามาอาจเป็นอันตรายต่อหมู่บ้านได้


"เอ๋.... เรื่องนั้นถามคุณอิโนะอิจิก็ได้นี่คะ ก็เขาน่ะคอยดูความทรงจำของฉันทุก5วันไม่ใช่หรอคะ"สาเหตุที่ยูกิรู้จักกับอิโนะอิจิเพราะ อิโนะอิจิต้องคอยดูความทรงจำว่ายูกิได้คิดร้ายต่อหมู่บ้านหรือไม่


"เรื่องนั้นอิโนะอิจิได้บอกเราหมดแล้ว แต่วิชาที่เธอใช้มันไม่อยู่ในความทรงจำของเธอเลย"


"หมายถึงคาถาเซียนน่ะหรอคะ"


"คาถาเซียน?"


"ค่ะ ถ้าอย่างนั้นก็...ยูก็ปลดผ้าที่ใช้ผนึกพลังรอบหน้าผากออกจากนั้นก็ปรากฎควันขึ้นมา หลังจากที่ควันหายไปนั้นก็ปรากฎให้เห็นจิ้งจอกนางหนึ่งตรงหน้าพวกเขา


"นี่มัน..."


"คาถาเซียนจิ้งจอกค่ะ มีแค่ผู้ได้รับสายเลือดจิ้งจอกเท่านั้นที่จะใช้ได้"ยูกิยิ้มออกมาก่อนจะคืนร่างดังเดิม


"เข้าใจละ เพราะงั้นถึงชนะมาได้สินะ"


"แต่ถึงอย่างนั้นสิ่งที่ได้มาก็ไม่คุ้มกับสิ่งที่เสียไปหรอกค่ะ"ยูกิพูดออกมาดังนั้นชิคาคุ อิโนะอิจิ อิบิคิและหน่วยลับทั้ง3ก็เข้าใจเช่นกัน


"ฉันมีเรื่องจะถามแค่นี้แหละ กลับไปได้แล้ว"


"ขอบคุณค่ะ"


ระหว่างทาง


ตู้ม


"เสียงอะไรน่ะ"เสียงระเบิดจากทางลำธารทำให้ยูกิที่กำลังเพลิดเพลินกับไดฟุกุนั้นต้องชะงัก


"ถึงจะไม่ใช่เรื่อง แต่ไปดูสักหน่อยคงไม่เสียหาย"ยูกิวิ่งไปทางที่ได้ยินเสียงระเบิด ทำให้รู้ว่ามีคนปะทะกับนินจาโคโนฮะอยู่ 1ในนั้นเป็นคนที่เธอรู้จัก


"คุณคาคาชิ"ยูกิกระโดดเข้าไปกลางกลุ่มที่ปะทะกันอยู่ทำให้ทั้ง2ฝั่งหยุดชะงัก


"สีขาว หืม ใช่คุณหนูเมื่อ2ปีก่อนรึป่าวครับ"ชายหน้าฉลามทักขึ้น ที่เขาทักเมื่อ2ปีก่นเพราะตอนนั้นยูกิเข้าไปเก็บสมุนไพรเพื่อจะนำไปฝึกวิชาและได้เจอกันโดยบังเอิญ


"ไม่ได้เจอกันนานเลยนะคะ คุณคิซาเมะ"ยูกิยิ้มให้แต่แววตาและสีหน้านั้นไม่ยิ้มตามเลย


"คุณคนนั้นน่ะ ฉันขอบอกไว้ก่อนว่าคาถาลวงตาใช้กับฉันไม่ได้ผลหรอกนะคะ" 'เพราะต้องเจอคาถาลวงตาของหมู่บ้านมายาทุกวันเลยชินล่ะนะ' ยูกิยิ้มจนตาเป็นรูปจันทร์เสี้ยว หากลองสัมผัสดีๆจะรู้สึกได้ว่าอากาศรอบๆตัวนั้นเริ่มเย็นขึ้นเรื่อยๆ


"คุณอิทาจิครับ ผมว่าเรากลับกันก่อนดีกว่านะครับ"คิซาเมะทักขึ้นมาเพราะสัมผัสได้ก่อนใคร


"อา"


"เอาล่ะทีนี้ คุณไกช่วยแบกคุณคาคาชิกลับบ้านหน่อยจะได้ไหมคะ พอดีฉันตัวเล็กแบกไม่ไหวน่ะค่ะ ส่วนคุณทั้ง2คนเดี๋ยวฉันจะรักษาให้เมื่อกลับไปถึงบ้านนะคะ"ยูกิเก็บดวงตาจิ้งจอกกลับคืนเหมือนเดิมเพราะเมื่อครู่เผลอใช้ไม่โดยไม่รู้ตัว


"โอเช!!!/ อืม/ จ้ะ"




"เท่านี้ก็เรียบร้อย"ยูกิปล่อยจักระสีขาวออกมาบนฝ่ามือและสัมผัสบริเวณที่เป็นแผล หลังจากนั่นไม่กี่ินาทีต่อมาแผลก็หายสนิทราวกับว่าไม่เคยมีการต่อสู้มาก่อน


"ในเมื่อรักษาทุกคนเรียบร้อยแล้ว ฉันขอตัวไปทำงานต่อก่อนนะคะ"ยูกิเหลือบมองคาคาชิที่นอนอยู่บนเตียงเนื่องจากผลของอ่านจันทราของอิทาจิ


"กว่าจะฟื้นคงอีกนาน"ยูกิมองท้องฟ้าแล้วคิดถึงเรื่องๆหนึ่งเข้า


"นี่ ยูกิ เจ้ามีเจตจำนงค์แห่งหมอกหรือไม่"โฮคาเงะรุ่นที่3พูดขึ้นมา ยูกิที่นั่งเล่นอยู่นั้นก็สะดุ้งเล็กน้อย


"เจตจำนงต์แห่งหมอกหรอคะ"


"ใช่ ความคิดที่จะปกป้องหมู่บ้านของเจ้าน่ะ"


"อา นี่เรียกว่าเจตจำนงต์หรือป่าวก็ไม่รู้หรอกนะคะ แต่สำหรับฉันนั้น แคว้นคิริงาคุเระ ไม่ใช่ที่ๆฉันคิดจะกลับไป แต่ฉันก็ไม่คิดจะทำลายเช่นกันค่ะ"























ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

16 ความคิดเห็น

  1. #11 wasakiri (@wasakiri) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2562 / 11:57
    เกะหาย?
    #11
    3
    • #11-2 wasakiri (@wasakiri) (จากตอนที่ 6)
      31 กรกฎาคม 2562 / 15:11
      น้องเป็ดน่ะคะ(ซาสึเกะ)​
      #11-2
    • #11-3 Naemikana (@Naemikana) (จากตอนที่ 6)
      31 กรกฎาคม 2562 / 15:14
      ก็น้องเป็ดน่ะแหละค่ะ
      #11-3