[Fic Naruto] ตำนานรักนางจิ้งจอกขาว END

ตอนที่ 7 : ภารกิจเฝ้าไข้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 200
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    24 ก.ค. 62

2วันต่อมา

"เอ๊ะ จะให้ฉันไปเฝ้าไข้ลีแทนงั้นหรอคะ"ยูกิถามขึ้นมาเมื่อได้ยินไกขอร้องเรื่องไม่คาดคิดเข้า

"ใช่ เพราะว่าช่วงนี้พวกฉันไม่ว่างน่ะนะ อีกอย่างคาคาชิเองก็ย้ายไปอยู่โรงพยาบาลแล้วด้วย"

"แล้วเรื่องค่าตอบแทนล่ะคะ"

"หือ"

"ค่าตอบแทนไงคะ ยังไงฉันก็เป็นนินจานะคะ"

"นั่นสินะ เอาเป็นเลี้ยงเนื้อย่างก็แล้วกัน"เมื่อได้ยินดังนั้นยูกิก็เข้าไปเตรียมตัว ไม่นานหลังจากนั้ยก็ออกมาพร้อมประเป๋าเป้ใบใหญ่

"เพื่อเนื้อทำได้ทุกอย่างค่ะ"ยูกิยิ้มแป้นหลังจากนั้นไกก็พายูกิไปยังโรงพยาบาล




"สวัสดีค่ะ ลีคุง"ยูกิทักทายคนในห้องด้วยรอยยิ้ม

"สวัสดีครับยูกิจัง อาจารย์ไกไปขอให้คุณมาอยู่เป็นเพื่อนผมสินะครับ"ลียิ้มด้วยสีหน้าเศร้าหมองเมื่อยูกิเห็นดังนั้นจึงเดินไปเปิดม่าน แสงสีเหลืองทองที่สาดเข้ามาตกกระทบผมสีขาวของยูกินั้นทำให้ไม่ว่าใครก็ตามที่เห็นเธอตอนนี้ต้องตกหลุมพลางเป็นแน่

"สวยจังเลยนะครับ"

"เอ๊ะ คะ???"

"อ๊ะ ขอโทษครับ"ลีที่รู้ตัวว่าพูดอะไรออกไปจึงหันหน้าหนี

"นี่ๆ ลีคุง ทำหน้าให้สดชื่นหน่อยสิ สีหน้าอมทุกข์แบบนั้นไม่เหมาะกับเช้าที่สดใสแบบนี้เลยนะ"ยูกิเข้ามาตบแก้มทั้ง2ของลีเบาๆ ในตอนที่นึกได้ว่าทำอะไรลงไปก็หน้าแดงแล้วไปหลบอยู่ตรงขอบหน้าต่าง

"ฮะๆ หน้าแดงหมดแล้วนะครับ ยูกิจัง"ลีหัวเราะออกมา ยูกิที่เห็นดังนั้นจึงยิ้มตามไปด้วย

"เอาล่ะ ถ้างั้นลีคุงจะทานอะไรดีคะ ฉันจะไปยกมาให้"เนื่องจากได้เวลาทานอาหารเช้าแล้วยูกิที่รู้จากนางพยาบาลว่าลีไม่ค่อยทานอาหารนั้นจึงถามขึ้นมา

"ผม ไม่ค่อยหิวน่ะครับ"

"เห จริงหรอคะ ถ้างั้นฉันคงต้องทิ้งแล้วล่ะสิ"ยูกิยกเบนโตะห่อผ้าสีม่วงเขียวขึ้นมาก่อนจะเดินไปทางถังขยะ

"ดะ เดี๋ยวครับ ในเมื่อยูกิจังอุตส่าห์ทำมาทั้งทีเดี๋ยวผมทานก็ได้ครับ"ลีรับกล่องสีม่วงมาแล้วเปิดออก ในนั้นมีแต่เมนูที่ใช้เสรืมสุขภาพทั้งนั้น อีกทั้งยังเหมาะกับคนป่วย

"ดีมากค่ะ ถ้ายังไงก็ทานให้หมดนะคะ^^"ยูกิเริ่มแกะผ้าเบนโตะของตนและนั่งทานอยู่เป็นเพื่อนลี

"เอาล่ะค่ะ ทานเสร็จแล้วก็นอนนะคะ"ยูกิเก็บกล่องเบนโตะใส่กระเป๋าแล้วหยิบหนังสือขึ้นมา


"แต่ว่าให้นอนอยู่เฉยๆมันออกจะ....."


"นอนค่ะ" จึก จึกยูกิฝังเข็มลงบนตัวของลี ทำให้ลีนอนหลับทันที


"แหมๆ ถ้ากะพลาดถึงตายเลยนะเนี่ย"ยูกิเก็บเข็มบนตัวลีแล้วอ่านหนังสือสอนการฝังเข็มต่อ



ตอนเย็น


"อึก อืม นี่ผมหลับไปนานขนาดไหนกันครับ"ลีพยายามลุกขึ้นมายูกิจึงช่วยพยุง ทั้งวันค่ะ ดูเหมือนว่าจะได้ผลนะคะ"ยูกิยกน้ำให้ลีดื่มก่อนจะไปยกซุปมิโซะอุ่นๆมาให้


"ซุปนี้ฉันปรุงมาจากสมุนไพรหายากทั้งนั้นเลยนะคะ เพราะฉะนั้นช่วยดื่มให้หมดด้วยค่ะ"ยูกิว่าจบก็อ่านหนังสือต่อ


"ขอบคุณครับ"


"ไม่เป็นไรค่ะ แต่ถ้าจะให้ดี ช่วยทานอาหารที่ทางโรงพยาบาลเตรียมให้จะดีกว่านะคะ"


ไม่นานหลังจากนั้น


"งืมๆ พี่คะ"ยูกิฟุบหลับคาหนังสือ เสียงละเมอของเธอทำให้ลีตื่น


"พี่คะ พี่ อย่าทิ้งหนูไปนะ ฮึก" 



เช้าวันต่อมา


"ฮ้าววว กี่โมงแล้วเนี่ย"ยูกิไปเปิดผ้าม่านแล้วเดินไปหยิบนาฬิกาปลุกในกระเป๋าขึ้นมาดู


"หือ 8.00น. เดี๋ยวนะ แล้วลีคุงล่ะ"ยูกิหันซ้ายขวาแต่ก็ไม่พบก่อนจะได้ยินเสียงโวยวายข้างล่าง


"ตื่นแล้วหรอคะ คุณยูกิ"สาวน้อยผมสีชมพูเปิดประตูเข้ามาทักทายยูกิ


"ซากุระ มาเยี่ยมลีหรอ"


"ค่ะ นี่ค่ะดอกไม้"


"ว่าแต่ เสียงวุ่นวายเมื่อกี้นี้มัน...."


"เดี๋ยวอีกสักพักคุณยูกิก็รู้เองค่ะ"หลังจากนั้นนางพยาบาลก็พาลดีที่อยู่ในเปลหามเข้ามานอนที่เตียงเหมือนเดิม ยูกิขอให้ซากุระช่วยดูลีสักพักเพื่อทำธุระส่วนตัว


"คุณยูกิเนี่ย ผมยาวจังเลยนะคะ"ซากุระทักขึ้นมาทำให้ยูกิจับผมที่เปียกของตัวเองขึ้นมาดู

'ยาวขนาดนี้แล้วหรอ'


"แล้วทำไมซากุระจังถึงตัดผมล่ะ ตอนผมยาวก็น่ารักนี่นา"ซากุระเอาผ้าจากมือยูกิไป แล้วกดยูกิให้นั่งลง


"มีเหตุจำเป็นนิดหน่อยน่ะค่ะ"ซากุระเช็ดผมยูกิอย่างเบามือ หลังจากที่ผมแห้งก็จัดการทำผมให้


"ฝีมือดีใช้ได้เลยนี่"ยูกิมองมวยผมของตนเองจากนั่นก็สร้างปิ่นปักผมจากน้ำแข็งขึ้นมา


"เท่านี้ก็เรียบร้อย"ยูกิเปลี่ยนชุดเป็นยูกาตะสีม่วงแบบสั้นเสมอเข่า ซากุระเองหลังจากที่จทำผมให้ยูกิเสร็จก็กลับเช่นกัน


"ถึงจะฝึกด้านร่างกายไม่สะดวก ก็พัฒนาด้านความรู้ไปก่อนแล้วกัน"ยูกิหยิบหนังสือเนื่องสมุนไพรหายากขึ้นมาอ่าน หลังจากที่ลีฟื้นจึงยกอาหารที่นางพยาบาลเตรียมมาให้ทาน


ครืด


"ลี พวกเรามาเยี่ยม"สาวน้อยมัดผมทรงดังโงะ และผู้ชายตาสีขาวเข้ามาให้ห้อง


"ไงครับ เท็นเท็น เนจิ"ลีทักทายทั้ง2คนกลับ


"ดูเหมือนว่าเมื่อเช้าจะก่อเรื่องไว้สินะ"เนจิเหลือบมองยูกิแล้วหันไปคุยกับลี


"จะว่าไปเรื่องจริงสินะเนี่ย ที่เค้าลือกันว่ามีสาวน้อยน่ารักมาเฝ้าไข้ลีน่ะ"เท็นเท็นเดินเข้ามาสำรวจยูกิพร้อมสายตาสนใจและเจ้าเล่ห์นิดหน่อย


"ฉันชื่อ เท็นเท็น หมอนั่นชื่อเนจิ จากตระกูลฮิวงะ"เท็นเท็นแนะนำตัวอย่างร่าเริง และแน่นอนว่ายูกิรู้จักตระกูลฮิวงะดีเพราะเป็น1ในตระกูลผู้ใช้เนตรที่แข็งแกร่งที่สุด


"ฉันชื่อ ยูกิค่ะ"ยูกิยิ้มตอบกลับไป หลังจากนั้นทั้ง4ก็พูดคุยทั้งเรื่องที่มีสาระและไม่มีสาระไปเรื่อยจนถึงเย็น


"อ๊ะ แย่แล้วล่ะ ดันคุยเพลินจนเลยเวลาแล้วหรอเนี่ย"เท็นเท็นที่เหลือบมองพระอาทิตย์ก็ตกใจ


"ถ้างั้นเดี๋ยวฉันแวะไปส่งเธอก่อนก็แล้วกัน"


"เนจิ ถะ ถ้างั้น ไว้พวกเราจะแวะมาคุยด้วยใหม่นะ ไว้เจอกัน"


"เนจินี่ แปลกๆนะคะ"ยูกิมองตามหลังทั้ง2คนแล้วจัดอาหารให้ลี


"ผมว่า ก็ไม่เท่าไหร่นะครับ"ลีรับอาหารมา ยูกิจึงนั่งอ่านม้วนคัมภีร์อยู่ข้างเตียง


"ว่าแต่ ยูกิจังนี่ชอบอ่านหนังสือหรอครับ"


"ก็นิดหน่อยค่ะ เอาไว้เป็นความรู้ติดตัวไปก็ไม่เสียหาย และเพราะไม่สามารถฝึกร่างกายได้ด้วยน่ะ"


"งั้นหรอครับ"




หลายวันต่อมา


"ไง นารูโตะ กลับมาแล้วหรอ"ยูกิที่กำลังยกอาหารไปให้ลีนั้นเมื่อเห็นนารูโตะจึงถามขึ้น


"อื้อ แต่น่าหงุดหงิดชะ- ัั ดเลย ป้าซึนาเดะดันไล่ออกมาจากห้องเจ้าคิ้วหนาซะได้"นารูโตะพูดด้วยอารมณ์เสียสุดๆ


"ห้องลีงั้นหรอ ถ้างั้นฉันไปก่อนนะ"ยูกิพูดจบก็เดินไปที่ห้องลีทันที



ก๊อก ก๊อก ก๊อก


"เข้ามา"


ครืด


"ลีคุง ฉันยกอาหารเข้ามาให้น่ะ"ยูกิยิ้มสู้เสือ แม้ว่าบรรยากาศในห้องจะหม่นหมองแค่ไหนก็ตาม


"ขะ ขอบ คุณ ครับ ยูกิจัง"ลียิ้มตอบรับยูกิอย่างเศร้าๆ 


"นี่ ฉันบอกแล้วไง ว่าอย่าทำหน้าแบบนั้น ดูสิ ขนาดผ้าม่านยังไม่เปิดเลย" พรึบ ยูกิเปิดผ้าม่านออก แสงทองสาดส่องเข้ามาจนทั่วห้อง ลบบรรยากาศหดหู่เมื่อครู่หายไปจนหมด


"ต้องขอโทษที่เสียมารยาทนะคะ แต่ตอนนี้เป็นเวลาทานอาหาร เพราะฉะนั้นทุกคนหากออกไปได้จะขอบคุณมากค่ะ"ยูกิยิ้มพร้อมผายมือออกไปทางประตู


"หึ มีนางพยาบาลที่ดีใช้ได้เลยนี่ เจ้าหนู"ซึนาเดะกล่าวทิ้งท้ายเอาไว้ก่อนจะออกจากห้องไป






















ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

16 ความคิดเห็น

  1. #1 NoppawanChol (@NoppawanChol) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 23:07
    รอค่าาาาาา~~~~~~
    #1
    0