นอนกับผมสิครับ #อยากกินเตกิล่า

ตอนที่ 4 : ตอนที่ 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 20,710
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,825 ครั้ง
    9 ส.ค. 63

“เตกิล่า จะกินเตกิล่า” ประโยคเดิมดังขึ้นอีกครั้งแล้ว และมันสร้างความปวดหัวให้กับพุฒิธรอย่างแท้จริง เขาใช้สองนิ้วเค้นคลึงที่ข้างขมับของตัวเองเพื่อลดอาการปวดหัว พยายามอย่างยิ่งยวดที่จะไม่เปิดปากสบถถ้อยคำหยาบคายมากมายที่ปรากฏอยู่ในหัวของเขาตอนนี้

 

“คุณลิเคียวครับ คุณต้องการจะเจรจากับเจ้านายของผมโดยตรงใช้ไหมครับในเรื่องของของเดิมพัน” พุฒิธรพูดด้วยรอยยิ้ม ทว่าเป็นรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความอดทนอดกลั้น และคราวนี้เขาเปลี่ยนสรรพนามที่ใช้เรียกเจ้านายของตัวเอง หวังว่ามันจะดึงความสนใจจากลิเคียวให้หลุดออกมาจากเตกิล่าที่เจ้าตัวเรียกร้องจะกินได้

 

และมันได้ผล เมื่อคราวนี้เขาไม่ได้ยินประโยคเดิมซ้ำเป็นลอบที่สาม คนที่ชอบพูดประโยคเดิมซ้ำ ๆ นิ่งเงียบไปพักหนึ่งกับคำถามของเขา ก่อนที่ศีรษะสวย ๆ นั่นจะผงกสองครั้งเป็นคำตอบ

 

พุฒิธรลอบสำรวจคู่สนทนาของตัวเองอีกครั้ง คราวนี้เขาเกิดความสงสัยขึ้นมาอย่างจริงจังแล้วว่าคนคนนี้มีจุดประสงค์ที่จะเข้าหาเจ้านายของเขาจริง ๆ ใช่หรือไม่ แต่ว่าถ้าเกิดว่าต้องการเข้าหาเจ้านายของเขาจริง ๆ แล้วทำไมวันนั้นถึงได้ปล่อยให้เจ้านายของเขาเมาจนไม่ได้สติแบบนั้น ทั้ง ๆ ที่ควรจะรู้ว่าในวันนั้นจุดมุ่งหมายปลายทางของเจ้านายเขาและตัวเองนั้นคือเตียงนอน

 

หรือว่าต้องการอะไรที่มากกว่านั้น

 

พุฒิธรที่กำลังคิดวิเคราะห์อยู่นั้นยังไม่ได้คำตอบสำหรับข้อสงสัยของตัวเองก็ต้องเบิกตากว้างขึ้นเมื่ออยู่ ๆ คนที่ดูมีสติเมื่อครู่นี้อยู่ ๆ ก็หน้าทิ่งลงไปกับโต๊ะ เสียงหน้าผากกระแทบกับพื้นโต๊ะดังจนเขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกเจ็บแทน

 

“คุณลิเคียว คุณลิเคียวครับ” พุฒิธรรีบขยับตัวเข้าหาลิเคียวทันที ลองยื่นมือไปแตกที่ไหล่ของเจ้าตัวแล้วส่งเสียงเรียกอยู่สองครั้ง แต่ก็ไม่ได้รับการตอบสนองใด ๆ กลับมา

 

“คงไม่ใช่ว่าเมาจนหมดสติหรอกใช่ไหม” พุฒิธรพูดถามกับตัวเอง ดวงตาภายใต้กรอบแว่นหรี่ลงเล็กน้อยยามทอดมองคนที่ฟุบหลับไปแล้ว

 

เพื่อหาคำตอบที่แน่ชัดให้กับตัวเองพุฒิธรก็ยื่นมือทั้งสองข้างออกไปจับเข้าที่ไหล่ของลิเคียวแล้วออกแรงดึงคนขึ้นมาจากโต๊ะ ดวงตาทั้งสองข้างกวาดมองไปตามใบหน้า มองเปลือกตาสีมุกที่ปิดสนิท มองรอยแดงที่หน้าผากเป็นสิ่งที่แสดงให้เห็นว่ายามเจ้าตัวเอาหน้าทิ่มลงไปกับโต๊ะนั้นมันแรงแค่ไหน

 

เมื่อเห็นว่าคนที่สร้างความปวดหัวให้เขาทั้ง ๆ ที่เพิ่งเจอกันเป็นครั้งที่สองสิ้นฤทธิ์แล้วพุฒิธรก็ส่งเสียงหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ ใบหน้าหล่อเหลาส่ายไปมาสองสามครั้ง ก่อนจะออกแรงยกร่างบอบบางของคนเมาให้ไปนอนที่โซฟา 

 

เมื่อจัดการวางร่างที่ไม่ได้สติลงบนโซฟาแล้ว พุฒิธรก็หยิบโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมาจุดประสงค์ก็เพื่อโทรหาเจ้านายของตัวเอง

 

“บอสครับ เจอคุณลิเคียวแล้วนะครับ แต่ว่ายังไม่ทันจะได้พูดกันรู้เรื่อง เขาก็เมาหลับไปแล้ว” เมื่อเจ้านายรับโทรศัพท์ พุฒิธรก็กรอกเสียงของตัวเองลงไป

 

หลังจากที่พุฒิธรพูดจบก็เกิดความเงียบระหว่างเขากับปลายสาย เตกิล่านิ่งเงียบไปหลังจากที่ได้ยินคำพูดของลูกน้อง 

 

“ให้ผมพาเขาไปส่งที่คอนโดไหมครับ” ความหมายของพุฒิธรก็คือจะถามว่าให้เขาไปส่งลิเคียวที่คอนโดมิเนียมของเจ้าตัวดีหรือไม่ ไหน ๆ ก็รู้ที่อยู่แล้ว หรือว่าเจ้านายของเขามีความคิดเห็นอื่นใดนอกจากนี้

 

สิ้นคำถามนี้ของพุฒิธรทางปลายสายก็ยังคงไม่มีคำตอบอะไรให้เขา พุฒิธรกลอกตาไปมา รู้สึกว่าเจ้านายตัวเองกำลังตัดสินใจอย่างยากลำบาก และเขาก็อดไม่ได้ที่จะช่วยหาทางลงให้กับเจ้านายตัวเอง

 

“บอสครับ คุณลิเคียวเขาทวงของเดิมพันนะครับ แต่ผมถามแล้วว่าต้องการอะไรเขาก็ไม่ยอมตอบ ผมคิดว่าเขาต้องการจะเจรจากับบอสเอง และเพราะแบบนี้ผมถึงยังไม่ได้คุยเรื่องนิตยสารเดอะไทม์เลย”

 

นี่ก็ช่วยหาข้ออ้างสุด ๆ แล้วนะครับบอส!

 

พุฒิธรได้แต่พูดอยู่ในใจของตัวเอง

 

“งั้นก็ช่วยไม่ได้ พรุ่งนี้ต้องให้คำตอบกับเดอะไทม์แล้ว นายพาเขามาที่คอนโดฉันก็แล้วกัน” น้ำเสียงของเตกิล่าแสดงออกถึงความหน่ายใจ แต่พุฒิธรที่ทำงานรับใช้มานานมีหรือที่จะไม่รู้ความรู้สึกจริง ๆ ของเจ้าตัว

 

“ได้ครับ ผมจะรีบไป” พุฒิธรพูดรับคำสั่งก่อนจะขอตัววางสายเพื่อพาเจ้าเหล้าหวานนี่ไปส่งให้เหล้าฤทธิ์แรง

 

เมื่อวางสายจากเจ้านายแล้วพุฒิธรก็เตรียมที่จะเข้าไปอุ้มคนที่นอนอยู่บนโซฟาขึ้นมาเพื่อที่จะพาไปส่งให้ถึงมือของเจ้านาย ทว่าเขายังไม่ทันจะได้ขยับตัวโทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้นก่อน เมื่อหยิบขึ้นมาดูก็พบว่าคนที่โทรมาก็คือคนคนเดียวกับที่เพิ่งคุยกับเขาไปเมื่อครู่นี้

 

“ครับบอส” พุฒิธรรีบรับแล้วรีบกรอกเสียงไปอย่างไม่รอช้า ก่อนจะนิ่งไปเมื่อได้ยินประโยคที่โต้ตอบกลับมา

 

“นายไม่ต้องพามาแล้ว ฉันจะไปดูงานที่นั่นสักหน่อย เดี๋ยวฉันพาเขากลับเอง” เตกิล่าพูดจบก็วางสายไปทันทีไม่เปิดโอกาสให้พุฒิธรได้พูดอะไรต่อ

 

พุฒิธรยกโทรศัพท์ออกจากข้างหู แล้วพยายามเรียบเรียงความคิดและทำความเข้าใจกับเจ้าตัวของตัวเองอยู่หลายวินาที ก่อนที่ดวงตาของเขาจะมีประกายบางอย่างพาดผ่าน

 

“เพื่อความปลอดภัยล่ะนะ” เปิดปากพูดเสียงแผ่วกับตัวเองก่อนที่จะลงมือพยุ่งร่างที่ไร้การควบคุมจากเจ้าของให้กับมานั่งลงบนเก้าอี้ที่ตำแหน่งเดิม จัดวางศีรษะของเจ้าตัวให้ฟุบลงไปกับโต๊ะ เหมือนตอนที่เจ้าตัวฟุบลงไปเองตอนแรก

 

เมื่อจัดการเรียบร้อยแล้วเขาก็ถอยออกมา พาตัวเองออกมานั่งยังโซฟาที่อยู่ห่างไกลจากโต๊ะทำงานไม่น้อย แล้วหยิบเอกสารมาอ่านรอเจ้านายของตัวเอง

 

พุฒิธรรอเจ้านายไม่นาน เพียงแค่สิบห้านาทีต่อมาเจ้านายของเขาก็ปรากฏตัว เมื่อก้าวเข้ามาในห้องทำงานของลูกน้องคนสนิท ดวงตาก็ไม่ได้เหลือบแลเจ้าของห้องเลยแม้แต่น้อย มันพุ่งตรงไปยังคนที่นั่งฟุบอยู่กับโต๊ะทำงาน ใบหน้าหล่อเหลาของเตกิล่านั้นนิ่งเรียบ ขณะที่เจ้าตัวเดินไปหยุดอยู่ใกล้ ๆ คนที่ทำให้เขาหงุดหงิดใจมาตลอดทั้งวัน

 

“ผมอ่านเอกสารของวันนี้แล้วครับ ไม่มีเอกสารอะไรที่บอสต้องเซ็น บอสพาคุณลิเคียวกับเลยดีไหมครับ ปล่อยเขานอนอยู่ในท่านั้นนาน ๆ คงจะไม่ดี” พุฒิธรกล่าวนำเสนอด้วยสีหน้าแววตาที่ไม่ปรากฏอารมณ์ใด ๆ 

 

เตกิล่ามองหน้าลูกน้องที่พูดแบบนั้นออกมา แล้วก็พ่นลมหายใจออกทางจมูก

 

“เอาแบบนั้นก็ได้” น้ำเสียงเหมือนว่าไม่เต็มใจที่จะทำอย่างนั้น แต่ว่าแม้จะแส้รงพูดปฏิเสธสักประโยคหนึ่งก็ยังไม่ทำ นั่นทำให้คนเป็นลูกน้องลอบหัวเราะอยู่ในใจ

 

มันจะดีสักแค่ไหนถ้าเกิดว่าบอสของเขาจะเป็นเหมือนบอสใหญ่ในเร็ว ๆ วันนี้ คนเป็นเลขาแบบเขาคงจะว่างงานจากการจัดสรรเวลาให้กับสาว ๆ ของเจ้านายไม่น้อย

 

พุฒิธรที่เห็นแต่ว่าพี่ชายฝาแฝดของตัวเองไม่ต้องยุ่งวุ่นวายกับการคอยจัดคิวให้สาว ๆ ของเจ้านาย แต่ไม่เห็นว่าพี่ชายฝาแฝดของตัวเองต้องปวดหัวเพิ่มแค่ไหนบ้าง ก็หลงผิดคิดอยากจะให้บอสของตัวเองมีแฟนเป็นตัวเป็นตนเหมือนกับบอสใหญ่สักที

 

ดูเหมือนพุฒิธรจะลืมความปวดหัวที่ตัวเองได้รับจากการสนทนากับลิเคียวเมื่อไม่ถึงครึ่งชั่วโมงก่อนไปแล้ว

 

เตกิล่าไม่รู้ว่าลูกน้องของตัวเองผุดความคิดที่จะจับเขาถวายใส่พานให้กับใครสักคนแล้ว แล้วคนแรกที่พุฒิธรคิดจะส่งเจ้านายไปให้ก็คือลิเคียวนั่นเอง

 

เตกิล่าที่ไม่รู้ความคิดของลูกน้องก็จัดการรวบร่างของคนที่ไม่ได้สติขึ้นมาอุ้มไว้ในอ้อมแขน

 

ยามที่ลิเคียวอยู่ในอ้อมแขนของเตกิล่าในท่าเจ้าสาว ศีรษะที่แหงนเงยไปทางด้านหลังเล็กน้อยนั่นก็ทำให้กลุ่มผมของเขาทิ้งตัวลู่ไปทางด้านหลัง เปิดใบหน้าหมดจดให้เตกิล่าได้เห็นเป็นครั้งแรก

 

เตกิล่ามองใบหน้าของคนที่ทำให้เขาหงุดหงิดใจมาทั้งวันก็นิ่งไปหลายชั่วลมหายใจ เขามองไล่ตั้งแต่หน้าผากที่ยังคงมีรอยแดงปรากฏอยู่ เรื่อยลงมายังคิ้วที่ได้ทรงสวย ไล่ลงมายังเปลือกตาสีมุก จมูกที่โด่งรั้น สองข้างแก้มเนียน ริมฝีปากที่บางเฉียบ ลำคอระหงส์ที่ขาวสว่างยิ่งกว่านีออน ชวนให้รู้สึกอยากทิ้งร่องรอยเอาไว้

 

“บอสครับ” พุฒิธรส่งเสียงเรียกเจ้านายของตัวเอง เมื่อเห็นว่าเจ้านายนิ่งไปหลังจากที่อุ้มคนเข้ามาไว้ในอ้อมแขนเรียบร้อยแล้ว

 

เมื่อได้ยินเสียงเรียกของลูกน้องคนสนิท เตกิล่าก็ละสายตาจากใบหน้าของคนในอ้อมแขน เขาไม่ได้พูดอะไร แค่ขยับตัวก้าวเดิน

 

พุฒิธรรู้หน้าที่ของตัวเองดีโดยที่ไม่มีใครต้องบอก เขารีบเดินไปเปิดประตูห้องทำงานของตัวเองเพื่อให้เจ้านายอุ้มคนเดินออกไปได้สะดวก ๆ ทั้งยังเดินตามหลังไปติด ๆ จุดประสงค์ก็เพื่อที่จะขับรถไปส่งเจ้านายที่คอนโดมิเนียมของเจ้าตัว

 

ภายใต้แสงไฟที่มืดสลัว แต่ก็ยังพอที่จะมองเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นได้ชัดเจน การปรากฏตัวของเตกิล่าพร้อมกับคนที่ถูกอุ้มอยู่ในอ้อมแขนเรียกสายตาและเสียงฮือฮาจากนักท่องราตรีได้เป็นอย่างดี ทุกคนที่มองเห็นต่างสงสัยใคร่รู้ว่าใครกันที่สามารถทำให้เตกิล่า เวลส์ อุ้มไว้ในอ้อมแขนได้

 

“นั่นใคร ใครกันที่คุณเตกิล่าอุ้มอยู่”

 

“คุณเตกิล่าอุ้มใครไว้น่ะ”

 

“อย่าบอกนะว่าเราจะสูญเสียคุณเตกิล่าไปอีกคนแล้ว ยังทำใจเรื่องคุณมาร์ตินี่ไม่ได้เลยนะ”

 

“อีนั่นมันใคร กล้าดียังไงถึงให้คุณเตกิล่าอุ้ม”

 

“ใครมันอ่อยคุณเตกิล่าอีกแล้ว” 

 

ประโยคเหล่านี้ดังซ้ำไปซ้ำมาตลอดระยะทางที่เตกิล่าเดินผ่าน ทว่าไม่มีใครได้คำตอบ และมีบางคนที่ยกโทรศัพท์มือถือขึ้นมาถ่ายภาพเอาไว้ แต่คนที่ใจกล้าพอจะถ่ายภาพของเตกิล่าก็คือคนที่ยืนห่างออกไปจนเจ้าตัวมั่นใจว่าจะรอดพ้นหูตาของเตกิล่า และเมื่ออยู่ห่างไกล บวกกับแสงไฟในคลับที่สลัว ๆ ก็ทำให้รูปภาพที่ได้นั้นไม่ชัด อย่างดีก็พอจะมองออกว่าเป็นเตกิล่า แต่ไม่ทราบว่าคนที่ถูกเตกิล่าอุ้มอยู่นั้นเป็นใคร

 

โดยไม่รู้ว่ารู้ตัวหรือไม่ ลิเคียวตกเป็นศัตรูของคนที่หมายตาเตกิล่าไว้ไปแล้ว

 

“จัดการด้วย” เตกิล่าสั่งการสั้น ๆ กับพุฒิธร ความหมายของเขาก็คืออย่าให้เหตุการณ์ในวันนี้กลายเป็นข่าวไปได้

 

“ครับ” พุฒิธรตอบรับอย่างรู้งาน ส่งสายตาให้กับบอดี้การ์ดที่เดินตามหลังเขาอยู่ จัดการตรวจยึดโทรศัพท์ของคนที่กล้าแอบถ่ายเจ้านายของพวกเขา

 

คิดจริง ๆ หรือว่าจะหลุดรอดสายตากันไปได้

 

 

“เมาหรือโดนยาสลบกันแน่” เตกิล่าพูดขึ้นมาเมื่อเขาจัดการอุ้มลิเคียวมาวางไว้บนเตียงในคอนโดเขาเรียบร้อยแล้ว ดวงตาคู่คมกวาดมองคนที่นอนแน่นิ่งอยู่บนเตียง เสื้อเชิ้ตตัวใหญ่ที่เจ้าตัวสวมอยู่นั้นบัดนี้ไหล่ตกจนเห็นหัวไหล่นวลเนียนจนเตกิล่าอดใจไม่อยู่ที่จะส่งมือไปลูบไล้เล่น

 

ไม่รู้ว่าเพราะเสียงหรือเพราะสัมผัสที่ไปรบกวนการนอนของลิเคียว เปลือกตาสีมุกที่ปิดสนิทอยู่เมื่อครู่นี้ก็เคลื่อนไหวยุกยิกอยู่สองสามครั้ง ก่อนที่จะค่อย ๆ เปิดขึ้นมาเผยให้เห็นแก้วตาสีฟ้าใส

 

เตกิล่าเมื่อเห็นว่าคนบนเตียงตื่นขึ้นมาแล้ว เขาก็ค่อย ๆ ดึงมือของตัวเองกลับมา ประกายตามีความเสียดายอยู่ลึก ๆ

 

“ตื่นแล้วเหรอ” เตกิล่าส่งคำถามออกไป ก่อนที่เขาจะได้ยินน้ำเสียงแหบพร่านั่นเอ่ยเรียกชื่อของเขาอีกครั้งหนึ่ง

 

“เตกิล่า” 

 

“ใช่ ฉันเอง” เตกิล่ามองดูคนที่จ้องมองมายังเขา มองแพขนตาหนานั่นกระพริบขึ้นลงถี่ ๆ มองกลีบปากบางเฉียบที่เผยออ้าออก รอฟังคำพูดจากเจ้าของเสียงที่เขาชอบฟังนั่น

 

“เตกิล่า จะกินเตกิล่า”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.825K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,638 ความคิดเห็น

  1. #5607 lek0868909108 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 มกราคม 2564 / 12:08
    น้อนนนนน
    #5,607
    0
  2. #5536 desbestiny (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2563 / 10:49

    น้องเสพติดเตกิล่าหรอลูก ไม่ต้องห่วงนะ อนาคตจะได้กินเตกิล่าทุกวันแน่ๆ 55

    #5,536
    0
  3. #5471 Fueled me (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2563 / 22:31
    ทำไมน้องเหมือนคนเมายาเลยวะเนี่ย5555555555555555
    #5,471
    0
  4. #4917 Krystal wing (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2563 / 22:21
    บางมุมน้องคล้ายเด็กนะ
    #4,917
    0
  5. #4746 Buzzzzzzzzzz (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 กันยายน 2563 / 19:21
    โอ้ยยยยลูกจะกินท่าเดียว
    #4,746
    0
  6. #4584 RealThxnB (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 กันยายน 2563 / 07:35
    บ้าหน่าาาา จะกินอย่างเดียวเลย
    #4,584
    0
  7. #4382 khunsom08 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 กันยายน 2563 / 17:13
    เบาจ้าลิเคียว
    #4,382
    0
  8. #3223 xวาuxวาu (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 กันยายน 2563 / 13:56
    คุณพุฒิรู้ใจเจ้านายมากๆ😂
    #3,223
    0
  9. #3045 pommys (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 กันยายน 2563 / 10:09
    อยากกินเตกิล่าาา
    #3,045
    0
  10. #2787 PaiiKanj (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 กันยายน 2563 / 01:13
    พี่เค้าจะยอมให้น้องกินมั้ยนะ
    #2,787
    0
  11. #2685 littlefoolmoon (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 กันยายน 2563 / 23:26
    กินก่อนค่อยเคลมก็น่าจะได้นะ~
    #2,685
    0
  12. #2134 chyanin (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2563 / 16:08
    ลิเคียว เหล้าหวาน คือจะไม่ออกจากตระกูลเหล้าเลยใช่ไหม //เปลี่ยนชื่อตัวเองเป็นเบลม็อท
    #2,134
    0
  13. #2117 tang_thai°°° (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2563 / 10:47
    น้องง เมาแล้วลูก
    #2,117
    0
  14. #1523 YanisaCH (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2563 / 09:38
    น้องงง
    #1,523
    0
  15. #1384 pupe. (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2563 / 19:40
    หนูเป็นโรคย้ำคิดย้ำทำหรอลูก โถ่ 5555555555555555
    #1,384
    0
  16. #1152 N'nono (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2563 / 15:44
    เลขาที่ทำแม้กระทั้งหาช้ออ้างให้55555555
    #1,152
    0
  17. #945 ononno (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2563 / 13:01
    น้องดูไม่ค่อยปกตินะ
    #945
    0
  18. #939 Way_ya (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2563 / 23:33
    แต่น้องลิเคียวก็น่าเอ็นดู;^;
    #939
    0
  19. #938 Way_ya (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2563 / 23:32
    คือแบบเค้าน่ะ;^; เค้าน่ะนะคะ สวนโพแม้กระทั่งกับคนเขียน;^; ปักลิเคียวเตกิล่า ไว้ลึกมาก เค้าน่ะนะ ฮึก!
    #938
    0
  20. #836 I'm sone M.Seo >O< (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2563 / 23:09
    น้องเมาหรือน้องเป็นอะไรรรร 5555555
    #836
    0
  21. #742 Don't disappoint (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2563 / 13:57
    ประโยคสุดท้ายทำเราเขินเลย ทำไมว่ะ?? งง 😂😂
    #742
    0
  22. #667 Gl123456789 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2563 / 00:12
    พี่เตก็ยอมน้องเถอะค่ะ รีบกินก่อนที่จะมาเป็นคนในสังกัด ถือว่าไม่ผิด
    #667
    0
  23. #624 ko_leepop (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2563 / 22:14
    โอ้ยยยนอน้องทำไมพูดแต่ประโยคเดิมๆล่ะค้าาวอนไรท์ช่วยเติมบทพูดให้น้องแหน่555
    #624
    0
  24. #548 ko_leepop (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2563 / 21:06
    โอ้ยยยนอน้องทำไมพูดแต่ประโยคเดิมๆล่ะค้าาวอนไรท์ช่วยเติมบทพูดให้น้องแหน่555
    #548
    0
  25. #543 ko_leepop (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2563 / 20:57
    โอ้ยยยนอน้องทำไมพูดแต่ประโยคเดิมๆล่ะค้าาวอนไรท์ช่วยเติมบทพูดให้น้องแหน่555
    #543
    0