นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

(Drabble) The Collector, vixx | KEO

‘เธอผู้งดงามกว่าสิ่งใด เธอที่ควรเป็นของผมเพียงคนเดียว’ WARNING: Blood, Character Death

ยอดวิวรวม

44

ยอดวิวเดือนนี้

2

ยอดวิวรวม


44

ความคิดเห็น


1

คนติดตาม


0
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  29 ต.ค. 62 / 01:15 น.
นิยาย (Drabble) The Collector, vixx | KEO

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

เนื้อเรื่อง อัปเดต 29 ต.ค. 62 / 01:15




Pairing: Jaehwan x Taekwoon (KEO)
Rate: R
WARNING : Blood, Character Death












เคนรักผีเสื้อ เขารักสีสัน ลวดลาย และปีกที่เปราะบางของมัน จนเหมือนแค่การออกแรงเพียงเล็กน้อยสามารถพรากความสวยงามนั้นได้ ตั้งแต่เด็กในวันที่ฟ้าโปร่ง เขามักขลุกตัวอยู่ในสวนดอกไม้หลังคฤหาสน์ ทุกการกระหยักปีกของสิ่งมีชีวิตตัวน้อยช่างงดงามตราตรึง ‘อยากได้’ จนถึงขึ้นยอมดึงปีกสวยๆ ของมันทิ้งหนึ่งข้างเพื่อที่จะได้มีมันอยู่ข้างกาย





‘ก็มันชอบบินหนี เขาไม่ผิด’





หากแต่วงจรชีวิตของผีเสื้อช่างสั้นนัก แม้จะได้มาครอบครองแต่ก็เพียงชั่วครู่ เขาเริ่มเสาะหาวิธีใหม่ๆ ที่จะรักษาความงามของมัน และทำให้เหล่าผีเสื้ออยู่กับเขาได้นานขึ้น จนเคนอายุย่างเข้า 9 ขวบ เขาก็ค้นพบวิธีเก็บรักษามันด้วยการสตัฟฟ์




เคนจับผีเสื้อเป็นๆ ด้วยนิ้วโป้งและปลายนิ้วมือ บีบที่ทรวงอกของมัน ก่อนที่จะพับปีกของมันไปด้านหลัง ยัดใส่ในซองกระดาษไขขนาดพอดีตัวก่อนปล่อยให้มันตายเพียงเพราะเขาอดรนทนรอต่อการครอบครองอย่างสมบูรณ์ไม่ไหว ในการสตัฟฟ์เขาต้องทำให้ปีกมันชุ่มชื้นเสียก่อนโดยกินเวลาสองถึงเจ็ดวัน ก่อนที่จะจัดปีกของมันให้เหมือนกับตอนมีชีวิตอย่างคล่องแคล่วและเบามือ เขาฮัมเพลงเป็นทำนองคลอไปกับการทำงานที่ปราณีตบรรจง จากหนึ่งตัว เป็นหนึ่งร้อย หนึ่งพัน จนถึงหนึ่งหมื่น เพียงไม่กี่ปีเขาสะสมผีเสื้อมากมายหลากหลายสายพันธุ์จากเกือบทั่วทุกมุมโลก หากแต่ความหลงใหลในแมลงแสนงามก็เลือนหายไป เมื่อเขาได้พบกับความงามที่มากกว่าผีเสื้อตัวใด เด็กผู้ชายรุ่นราวคราวเดียวกับตน ผิวขาวจัดที่ถูกแสงแดดเลียจนขึ้นสีชมพูระเรื่อ ไหล่กว้างกลมมน เอวคอดและบอบบางเสียจนกลัวว่าหากออกแรงมากไปเพียงนิด คงสามารถทำลายความงดงามนั้นได้











***











เคนไม่อาจละสายตาจากเด็กคนนั้นได้เลย เขาลอบมองเลโอเพื่อนร่วมคลาสเกือบทุกการกระทำ ตอนเจ้าตัวใช้เรียวนิ้วจับปากกา ตอนเคี้ยวอาหารด้วยริมฝีปากได้รูป เปลือกตาที่ขยับขึ้นลงเชื่องช้าแสนน่ามอง โดยเฉพาะสีหน้ายามหลับ ใสสะอาด บริสุทธิ์ ไร้พิษภัย และน่าถนุดถนอม ไม่ว่ายามหลับหรือตื่นก็ขโมยหัวใจของเขาไปจนหมด ‘อยากได้’ ดวงตาแสนสวยนั่น ผิวเนียนน่าสัมผัส และรอยยิ้มหวานๆ ที่ควรเป็นของเขาเพียงคนเดียว




ยิ่งนานวันความกระสันอยาก ความปรารถนาในการเป็นเจ้าของก็ยิ่งทวีความรุนแรง เขาหึงหวงทุกคนที่เข้าใกล้คนของเขา หากแต่ผีเสื้อแสนสวยของเขานั้นมีปีกและรักอิสระ มันโบยบินเข้าอ้อมกอดของคนอื่นตามที่ใจมันปรารถนา เคนโกรดเกรี้ยว กู่ร้องอย่างบ้าคลั่งไม่เป็นภาษา ในสมองวนเวียนแต่คำถามซ้ำๆ





‘ทำไมถึงไม่เป็นเขา? ทำไม? ทำไมถึงต้องเป็นไอ้ผู้ชายคนนั้น’

‘เขาไม่ดียังไง? ทำไมถึงไม่อยู่กับเขา? เลโอคู่ควรกับเขาซิ ควรเป็นเขาเพียงคนเดียว’

‘ทั้งๆ ที่อยากเห็นเธอโบยบินไปนานๆ แท้ๆ เธอเลือกมันเองนะ’





ค่ำวันนั้นเขาเดินทางไปยังห้องพักของเลโอ เคาะประตูสองสามครั้ง ก่อนจะฉีกยิ้มใสซื่อราวกับเพื่อนบ้านแสนน่ารักให้เจ้าของห้อง เขายื่นกล่องคุ๊กกี้บุนวมสีกรมท่าให้เป็นของขวัญ ทำทีว่าตนกำลังจะย้ายมาอาศัยในห้องถัดไป ผีเสื้อตัวน้อยหลงกลดอกไม้งามอย่างไม่รู้ตัว เชื้อเชิญความตายให้มาพรากแสงแห่งชีวิต เนื่องจากเป็นคนที่คุ้นหน้า อีกทั้งยังเป็นเพื่อนร่วมคลาสจึงเผลอตัวไว้ใจ เคนฉีกยิ้มกว้างอีกครั้งตอนคนตัวขาวหยิบคุ๊กกี้อัลมอนด์สูตรพิเศษเข้าปาก




‘ใช่ นั่นแหละ แค่คำเดียวก็พอ’


“คอแห้งหรอ” เขาเอ่ยถามคนตัวขาวด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม ก่อนริมฝีปากที่หยักโค้งเมื่อคู่จะแปรเปลี่ยนเป็นเรียบเฉย


“อ่า ใช่สิ ก็เธอกินคุ๊กกี้ผสมไซยาไนด์อยู่นี่นา”










***












ร่างเปลือยเปล่าของคนตัวบางนอนแน่นิ่งอยู่ในห้องของเขาบนผืนผ้าใบ เคนจรดมีดลงหน้าท้องแบนราบ ปลายมีดแหวกผ่านผิวเนื้อเป็นเส้นตรงจากสะดือเกือบถึงอก ของเหลวสีแดงทะลักออกมาเหมือนน้ำหลากเขาแหวกรอยฉีกออก ล้วงมือควักเอาเครื่องในออกมาทิ้งเสีย ก่อนที่จะแทงเหล็กยาวเข้าโพรงจมูกแสนน่ารักของร่างตรงหน้า ควานมือกวาดเอามันสมองออกมา และควักลูกตาที่ครั้งนึงเคยเปล่งประกายออกมาด้วยปลายมีดยาว เมื่อจัดการกับของเน่าง่ายจนเสร็จเขาชำระร่างกายของเลโออย่างถนุดถนอมในอ่างอาบน้ำ ใช้สองมือที่พรากลมหายใจสำรวจเรือนร่างตรงหน้าทั่วทุกซอกทุกมุม ฉโลมสบู่ไปที่เท้า ไล่ขึ้นไปที่เรียวขา หยอกล้อกับเครื่องเพศที่ไม่มีทางแข็งตัว สะโพก เอวคอดพอดีมือ ยอดอกสีสวย ก่อนที่จะเช็ดร่างตรงหน้าจนแห้งสนิท หากแต่งานในวันนี้ของเขายังไม่จบ การสตัฟฟ์ต้องใช้เวลา เขาร้อยเอ็นลงกับเข็ม เย็บรอยกรีดที่หน้าท้องอย่างบรรจง พร้อมกับฮัมเพลงโปรดของตัวเองเวลาทำงานอดิเรกที่รัก ปิดท้ายด้วยการฉีดสารละลายอะบรีโคซอฟที่นิยมใช้ในการรักษาสภาพศพเข้าทางเส้นเลือดแดงของร่างตรงหน้า ใส่ลูกตาแก้วสีเดียวกับนัยน์เจ้าของร่าง




เคนสวมชุดกระโปรงนอนสีขาวลายลูกไม้ให้คนตรงหน้า ป้ายสีผึ้งแผ่วเบาลงบนริมฝีปากน่าจูบ ก่อนที่จะอุ้มร่างบางไว้แนบอก และพาเข้านอน เขาค่อยๆ วางเลโอลงบนเตียงอย่างเบามือราวกลับกลัวว่าจะทำให้ร่างตรงหน้าสะดุ้งตื่น ก่อนเอื้อมมือไปปิดโคมไฟที่หัวเตียง เขาก้มจรดจูบบนศรีษะของร่างตรงหน้าแผ่วเบา ส่งเสียงกระซิบหวานหยดแนบชิดที่ใบหูขาว





“ราตรีสวัสดิ์ เลโอ”










***











‘ผู้สูญหายมีโครงสร้างใบหน้าที่คล้ายกัน ส่วนสูง สีผิว อายุ’ แทคอุนไล่สายตาอ่านแฟ้มคดีในมือ คดีแรกที่เขาได้รับมอบหมาย คดีเดียวกับการหายตัวไปของน้องชายฝาแฝดเมื่อ 10 ปีก่อนของเขา




“ไม่ต้องห่วงนะเลโอ คนที่ทำร้ายเธอจะต้องชดใช้” นายตำรวจบรรจุใหม่กล่าวกับรูปภาพของน้องชายที่สร้อยคออย่างให้คำมั่นสัญญา




ผลงานอื่นๆ ของ MyLittleJackson

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

ยังไม่มีรีวิวของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

1 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:06

    แง้ เนื้อเรื่องน่าสนใจค่ะ แอบๆติมตามนะคะถ้าไรท์จะแต่งเรื่องนี้ต่อ ฮื่ออ????

    #1
    0