คัดลอกลิงก์เเล้ว

[ KNB ] สิ่งที่ผมขอ....

โดย ++thicha++

เพราะคุณทั้งสองคนคือ 'เพื่อน' ของผม ผมอยากจะตัดใจจากคุณเหลือเกินครับ เเต่....ผมไม่เคยทำมันสำเร็จสักครั้ง ผมรักคุณนะครับ " อาคาชิคุง "

ยอดวิวรวม

2,377

ยอดวิวเดือนนี้

16

ยอดวิวรวม


2,377

ความคิดเห็น


9

คนติดตาม


50
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  5 ก.พ. 59 / 14:20 น.
นิยาย [ KNB ] 觷....

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
สวัสดีค่ะ ชื่อมุกนะค่ะ มุกอายุ.16 ค่ะ จะเรียกว่า น้องมุก พี่มุก พี่สาว น้องสาว หรืออะไร ก็ตามเเต่ทุกคนจะพอใจเลยค่ะ มุกไม่ซีเรียส ^^ ดูจากอายุ(?) ก็จะรู้ว่ามุกเด็กมาก (เหรอ?) และเรื่องนี้เป็นเรื่องเเรกค่ะ มันอาจจะดู เอิ่ม มึนๆ งงๆ ก็ขออภัยนะค่ะ มุกเป็นมือใหม่มากค่ะ และมุกจะขอเตือนไว้คือ อย่าคาดหวังเรื่องนี้ไว้สูงนะค่ะ อย่างที่มุกบอกไป มุกเป็นมือใหม่ค่ะ  
ถ้าจะถามว่าทำไมถึงอยากเเต่งก็ต้องกลับไปดูปฏิทินค่ะ 31 มกราคม วันเกิดใครเอ่ย????? ใช่เเล้วค่ะ วันเกิดเท็ตจังนั่นเอง :) เพราะไม่รู้จะทำอะไรให้เท็ตจังดี ก็เลยมาเเต่งนี่เเหละค่ะ  ขอฝากเนื้อฝากตัว และก็หัวใจดวงน้อยๆของน้องมุกคนนี้ ไว้ในอ้อมอกอ้อมใจ ของเเม่ยกเเดงดำด้วยนะค่า ^^

ที่เข้ามาอัพก่อนเนื่องจากมุกต้องไปเข้าค่ายลูกเสือค่ะ(เนตรนารี ไม่น่าจะเกี่ยวนะ!)

 สุดท้ายนี้ ก็ขอให้เท็ตจัง สวยวันสวยคืน(?) อยู่เป็น 'ภรรยา' ของ 'จักรพรรดิไร้พ่าย' ให้สาววายได้จิ้น(?) กันวันละนิด เพื่อให้มีจิตที่เเจ่มใสนะค่า~

1.ฟิคเรื่องนี้อ้างอิงตัวละครมาจาก Kuroko no basket
2.ฟิคเรื่องนี้มีเนื้อหา ชxช 
3.เรื่องนี้หาเเก่นสารอะไรไม่ได้หรอกค่ะ ^^
4.ชอบไม่ชอบอย่างไรก็คอมเมนต์บอกกันบ้างนะค่ะ ^^



เนื้อเรื่อง อัปเดต 5 ก.พ. 59 / 14:20


ผมคุโรโกะ เท็ตสึยะครับ ผมแอบชอบคนคนนึง เขาเป็นถึงกัปตันทีมบาสเก็ตบอลของโรงเรียนราคุซันเเหนะครับ เขาเก่งจนผมแอบอิจฉาเลยละครับ  ถ้าถามถึงเหตุผลว่าทำไมผมถึงชอบเขา ก็ต้องย้อนไปสมัยที่เราเรียนที่เทย์โคว ซึ่งเขาเป็นคนค้นพบผม หลังจากนั้นผมก็แอบมองเขามาตลอด เเต่ผมก็คงได้เเต่รักเขาข้างเดียวนะครับ ก็เขาเพอร์เฟคขนาดนั้น ก็ย่อมมีคุณหนู คุณชาย และนักเรียนมากหน้าหลายตา เข้ามาล้อมหน้าล้อมหลังอยู่แล้วละครับ ยิ่งผมจืดจางซะขนาดนี้ก็ยิ่งต้องเจียมตัว เพราะผมเเละเขาช่างต่างกันเหลือเกิน

".....โระโกะ.....คุโรโกะ.....คุโรโกะ"
ร่างบอบบางสะดุ้งพร้อมกับหลุดจากภวังค์ทันที ดวงตากลมโตสีฟ้าตวัดมองเพื่อนตัวโตด้วยความขุ่นเคืองนิดหน่อย " เสียงดังครับ คากามิคุง เรียกผมเบาๆก็ได้นิครับ" ร่างบางพูดด้วยเสียงหน่ายๆ นี่เพื่อนของเขาจะเสียงดังทำไม หูเขาก็ไม่ได้หนวกนะ "เหรอ นี่ฉันเรียกเเกเป็นร้อยครั้งได่เเล้วมั้ง เจ้าเตี้ย" คากามิ ไทกะ เลิกคิ้วให้อีกฝ่ายด้วยท่าทียียวน ก็นะเค้าเรียกตั้งหลายรอบ เเต่เพื่อนตัวเล็กของเขาก็ไม่สนใจเลยสักนิด จะให้เขาทำยังไงล่ะ ก็ต้องใช้วิธีนี้แหละ "งั้น....เหรอครับ " ร่างบางถอนหายใจเฮือกใหญ่ วันนี้นี่เขาเเสดงท่าทีเหม่อลอยบ่อยไปมั๊ยเนี้ย ถ้าจะนับแบบคร่าวๆก็ประมาณ 2-3 ครั้งได้ เขาควรจะนิ่งสงบเหมือนที่เคยเป็นสิ เเต่ทำไมตอนนี้ถึงทำได้ยากลำบากเป็นร้อยเท่า พันเท่าละ หรือ....เค้ายังตัดใจไม่ได้

ตั้งเเต่ที่อาคาชิคุงตกลงคบกับฟุริฮาตะคุง 'เพื่อน' ของผมทั้งสองคนก็ดูมีความสุขดีนะครับ ดูเหมาะสมกัน เพราะอาคาชิคุงก็หล่อ ส่วนฟุริฮาตะคุงก็จัดได้ว่าเป็นผู้ชายที่น่ารัก ตัวเล็ก น่าถนุถนอม และ 'ไม่จืดจาง' เหมือนผม แทนที่ผมจะยินดีกับทั้งคู่ แต่ทำไมผมถึงรู้สึกเจ็บ เจ็บตรงที่บริเวณหน้าอก มันเจ็บจนผมรู้สึกอยากจะร้องไห้หลายต่อหลายครั้ง ที่อาคาชิคุงยิ้มให้ฟุริฮาตะคุง รอยยิ้มอ่อนโยนนั่น ผมก็อยากจะให้มันมาเป็นรอยยิ้มที่เขายิ้มให้ผม สักครั้งก็ยังดี....
ฮ่าๆๆ นี่ผมคิดอะไรอยู่กัน มันไม่มีทางเป็นแบบนั้นอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ ก็ทั้งคู่รักกันขนาดนั้น ตัดใจซะเถอะนะ มันไม่มีวัน ไม่มีวันที่ผมจะได้ครอบครองเขาหรอก เลิกงมงายสักที ตื่นจากความฝัน มามองโลกเเห่งความจริงบ้างสิ นั่นไง อาคาชิคุงมาที่โรงยิม เขามาแล้วนะ เเต่เขาไม่ได้มาหานายหรอก เขามาหา 'แฟน' ของเขาต่างหาก ตัดใจ...ตัดใจซะเถอะนะ มันไม่มีทางเป็นไปได้หรอกนะ อึก เจ็บ เจ็บอีกแล้ว มันเจ็บจนน้ำตาจะไหล กลั้นไว้ อย่าให้ใครเห็น นายไม่มีสิทธิ์จะเรียกร้องอะไรจากเขา นายมันก็เเค่ 'เพื่อน' ส่วนเขาคนนั้นคือ 'คนรัก' ฐานะมันต่างกัน หยุดความรู้สึกนี่สะ เท็ตสึยะ 
"เท็ตสึยะ เป็นอะไรไหม? ทำไมเงียบเเบบนั้นล่ะ" อ่า เสียงทุ้มที่ทรงอำนาจของเขา ยิ่งฟังก็ยิ่งรู้สึกดี เเต่ก็ได้เเค่นั้นแหละ 
"เปล่าครับ " ผมตอบเสียงราบเรียบพร้อมกับปั้นหน้าให้ดูนิ่งสนืทที่สุดทึ่คิดว่าจะใช้ตบตาเขาได้
"อ่า งั้นเหรอ" น้ำเสียงที่ราบเรียบแบบนี้...นั้นสินะ เขาเเค่ถามตามมารยาท อย่าไปหวั่นไหวสิ ตัวจริงเขานั่งอยู่ตรงนั้น อย่าคิดเกินเลยไปมากกว่านี้ ทั้งสองคนเป็นเพื่อนของผม ท่องไว้สิ ตัดใจซะ อย่าไปเป็นตัวขัดขวางความรักของเขา เราเป็น 'คนนอก' จำไว้ซะ

หลังซ้อมเสร็จ....
"เฮ้ย..คุโรโกะ ไป มาจิเบอร์เกอร์กัน เดี๋ยวฉัน เลี้ย--- " 
"ผมรู้สึกไม่สบายนิดหน่อย ขอตัวกลับก่อนนะครับ" ใช่...สิ่งที่ผมพูดมันโกหก เพื่อที่ผมจะไปจากตรงนี้ให้เร็วที่สุด ผมจำเป็นต้องทำ ขอโทษนะครับคากามิคุง
"เฮ้ย!!! แกเป็นอะไรมากหรือเปล่า? ตัวยิ่งเล็กๆอยู่ ให้ฉันไปส่งมั๊ย?"คากามิคุงถามผมด้วยท่าทีร้อนรน รู้สึกดีจังครับ อย่างน้อยก็มีคนที่เป็นห่วงผมอยู่ ยังมีคนเห็นความสำคัญของผมอยู่สินะครับ
"ขอบคุณครับ เเต่ผมกลับเองได้ครับ " ผมส่งยิ้มบางให้คากามิคุง อย่าให้เขามากับผมดีกว่า ถ้าเกิด ผมเผลอร้องไห้ออกมาละก็ คงไม่ดีเเน่...
"เเต่ว่า --- "
"ก็เท็ตสึยะบอกแล้วไงว่าไม่ต้อง ยังจะตื้ออะไรอีก!" น้ำเสียงทุ้มที่ผมหลงใหล อาคาชิคุงพูดขัดขึ้นมา นี่เขาสนใจบทสนทนาของผมกับคากามิคุงเหรอ? ผมก็คิดว่ามัวเเต่พลอดรักกับฟุริฮาตะคุงสะอีก 
"ก็คุโรโกะ เป็นเพื่อนฉัน ฉันก็ต้องเป็นห่วงสิ" คากามิคุงตวาดกลับเสียงดัง จนผมต้องรั้งแขนไว้
"คากามิคุงครับ หยุดเถอะครับ " ผมเอ่ยเสียงราบเรียบ 
"ผมก็เป็นห่วงเท็ตสึยะเหมือนกัน ก็เท็ตสึยะเป็น 'เพื่อน' ของผมเหมือนกัน เดี๋ยวผมไปส่งเท็ตสึยะที่บ้านก็ได้ OK มั๊ย?" อาคาชิคุงกอดอกมองผมกับคากามิคุง น้ำเสียงที่เเสนเจ้าเล่ห์นี่มันอะไรกัน ไม่ ผมไม่ไปกับเขาเด็ดขาด จะให้ผมไปกับเขางั้นเหรอ? ไปนั่งดูเขากับฟุริฮาตะคุงกอด พูดจาหวานใส่ หรืออื่นๆ ที่คนเป็นเเฟนเขาทำกัน ไม่ ไม่เอาเด็ดขาด ผมเจ็บมากพอเเล้ว ทำไมดูเหมือนว่ายิ่งผมพยายามจะออกห่าง เขาก็จะเข้ามาทำให้ผมเจ็บตลอด เป็นแบบนี้มานานแค่ไหนแล้วนะ 
"ไม่เป็นอะไรครับ อาคาชิคุง ผมกลับเองได้ ขอบคุณที่เป็นห่วงครับ" ผมโค้งหัวให้เล็กน้อย เเละเลือกที่จะเปลียนเสื้อผ้าออกจากโรงยิมทันที

ผมเดินมาเรื่อยๆตามทาง เเละมาหยุดที่สวนสาธารณะเเห่งหนึ่ง ตลกดีนะครับ คนอย่างผมนะ นิสัยไม่ดีเลยนะครับ อาคาชิคุงยอมเป็นเพื่อนด้วยก็ดีแค่ไหนแล้ว ยังจะหวังสูง คิดเกินเลย มันเจ็บดีใช่ไหมล่ะ ความรู้สึกนี้นะ พอเถอะ หยุดเถอะ อย่าทำให้ตัวเองต้องเจ็บอีกเลยนะ 
''ฮึก...ฮือ..." อ่า ทำไมที่แก้มรู้สึกเปียกๆนะ ฝนเหรอ อ่อ น้ำตา น้ำตาสินะ นี่ผมร้องไห้เหรอ? คงจะ...ไม่เป็นอะไรหรอก ก็ผมนะจืดจางจะตาย ไม่มีใครสังเกตุหรอก ร้องไปเถอะ ร้องให้พอ เเล้วก็รีบ ตัดใจสะ ก่อนที่ดวงใจดวงนี้จะเเตกเป็นเสี่ยงๆ เเละไม่มีทางกลับมาเป็นเหมือนเดิม
"ร้องไห้ทำไม? เท็ตสึยะ" ผมสะดุ้งเล็กน้อยเเละเช็ดน้ำตาเเบบขอไปที ก่อนจะเงยหน้ามองคนตรงหน้า
"ผ-ผมเปล่าร้องไห้สักหน่อย ครับ ฮึก'' ผมพยายามควบคุมเสียงไม่ให้สั่นเเล้วนะครับ เเต่ทำไมถึงยังสั่นขนาดนี้
"เท็ตสึยะ เนี่ย โกหกไม่เก่งเลยนะ เเต่ช่างเถอะ ตอบคำถามผมได้เเล้ว!" น้ำเสียงที่เย็นยะเยือกเเบบนี้...ผมคงต้องบอกไปสินะครับ
"คือ...ผมรู้สึกปวดหัวนิดหน่---" 
"ผมต้องการความจริง เท็ตสึยะ" 
"..........."
"ทำไมถึงไม่ตอบผม...." อาคาชิคุงยื่นหน้าเข้ามาใกล้ผมเรื่อยๆ จนผมรู้สึกว่าหน้าร้อนเเปลกๆ เเละเมื่ออาคาชิคุงเลื่อนใบหน้ามาใกล้หูของผม ผมรู้สึกได้เลยครับว่าหน้าผมตอนนี้ต้องเป็นริ้วเเดงเเน่ๆ 
''หรือว่า....เท็ตสึยะจะ.....หึงผมงั้นเหรอ ? :) "
"ค-คุณไปเอาความมั่นใจนั่นมาจากไหนกันครับ อีกอย่างผมกับคุณก็ไม่ได้เป็นอะไรกันด้วย อย่าคิดเองเออเองครับ" ผมผละออกจากอาคาชิคุง พร้อมกับหันหน้าไปทางอื่น ถ้าเขาได้ยินเสียงหัวใจของผมตอนนี้ เขาก็รู้พอดีสิครับ ว่ามันเต้นเร็วเเค่ไหน....
"หึ"
"มีอะไรน่าขำงั้นเหรอครับ?" ผมเอียงคอเล็กน้อย ใช่มีอะไรหน้าขำ ผมก็ไม่เห็นว่าจะมีอะไรที่พอจะทำให้ขำได้เลยนะ ที่นี่ก็ออกจะเงียบ และมีเเค่เราสองคน........สองต่อสอง? เอ๊ะ นี่ผมคิดอะไรอยู่เนี๊ย ผมสะบัดหัวเล็กน้อย เพื่อกำจัดความคิดฟุ้งซ่าน ที่จะเข้าข่ายพวกโรคจิตของผม
"หึ คิดอะไรอยู่ละเท็ตสึยะ ลามก!" 
''ผ-ผมเปล่า คุณยังไม่ตอบคำถามผมเลยนะครับ!" ผมรีบเปลี่ยนเรื่องทันที 
"หึ ก็ได้ๆ ผมขำคนปากไม่ตรงกับใจนะ ;) " รอยยิ้มที่ดูจะอ่อนโยนแต่แฝงไปด้วยความเจ้าเล่ห์ถูกส่งมาจากคนผมเเดงตรงหน้าผม
"คุณว่าผมหรือครับ?!" ผมมองค้อนอาคาชิคุง มีสิทธิ์อะไรจะมาว่าผมล่ะ
"หื้ม! ไม่รู้สิ "
"ฮึ่ย! ผมขอตัวครับ " 
"เดี๊ยวสิ " ผมที่กำลังจะเดินหนีไปจากตรงนี้นั้นต้องชะงักเมื่อเเขนเล็กของผมถูกมือใหญ่ของอาคาชิคุงจับไว้ก่อนที่จะดึงผมไปในอ้อมกอด
" ท- ทำอะไรนะครับปล่อยผมนะ ปล่อยผมสิ นี่!!"
"ขอ....อยู่แบบนี้สักพักนะ" นี่ผมรู้สึกไปเองหรือเปล่าน้ำเสียงนั่น น้ำเสียงของอาคาชิคุงเมื่อกี้มันดู 
.
.
.
เศร้า....

"คุณเป็นอะไรหรือเปล่าครับ อาคาชิคุง?"
"พรุ่งนี้วันเกิดนายสินะ อยากได้อะไรหรือเปล่า?" อาคาชิคุงไม่ตอบคำถามผม แถมยังถามผมกลับ เข้าป็นอะไรไปครับเนี่ย ทั้งสงสารเขา เเต่ผมก็สงสารตัวเองมากกว่าปากบอกว่าจะตัดใจ อยากให้เขาปล่อยอ้อมกอด เเต่ดันกอดตอบเขา มันยากจริงๆนะครับ การตัดใจจาก 'คนที่เรารัก' เนี่ย

"คุณให้ผมไม่ได้หรอกครับ" ผมพึมพึมพำกับตัวเองเบาๆ ใช่เขาให้ผมไม่ได้หรอก เเละไม่มีทางที่จะให้ได้ เพราะสิ่งที่ผมต้องการคือ 'ความรัก' ของเขาที่มีให้ผมยังไงละ!

"นายพูดว่าไงนะ?" 
"ผมบอกว่า ไม่มีอะไรที่อยากได้หรอกครับ" 
"งั้นเหรอ?"
"ครับ"
อาคาชิคุงผละออกจากผมก่อนจะส่งยิ้มบางมาให้ผม 
"งั้นฉันไปก่อนนะ ถ้ามีโอกาสคงจะ....ได้เจอกันอีก"
ผมมองตามแผ่นหลังอาคาชิคุงจนลับสายตา รู้สึกดีจังเลยครับ ตอนอยู่ในอ้อมกอดของอาคาชิคุง  อยากได้อีก....เฮ้อ คิดอะไรอยู่อีกแล้วเนี่ย 

31 มกราคม .....

Rrrrrrrrrrr

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นอย่างบ้าคลั่ง จนคนที่นอนอยู่นั้นต้องสะดุ้งตื่นอย่างจงขัดไม่ได้ เมื่อหยิบโทรศัพท์เครื่องสีฟ้าสดใสมาดูเเล้ว ชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอทำเอาร่างบางถอนหายใจออกมาเบาๆ
"สวัสดีครับ คิเสะคุง"
[คุโรโกจจิ~ สุขสันต์วันเกิดนะฮะ ขอให้มีความสุขมากๆนะฮะ]
.
.
.
[สุขสันต์วันเกิด เท็ตสึ ขอให้สูงขึ้นนะเว้ย]
"อาโอมิเนะคุง หยาบคายครับ"
.
.
.
[คุโรจิน เบิร์ดเดย์น่า~ อยากกินเค้กม่า~?]
"ขอบคุณครับ มุราซากิบาระคุง เเต่ผมขอปฏิเสธครับ"
.
.
.
[คุโรโกะ สุขสันต์วันเกิดนะ ]
"ขอบคุณครับมิโดริมะคุง"
[ว่าเเต่......]
"มีอะไรหรือเปล่าครับ มิโดริมะคุง?" 
[นาย....ยังไม่บอกอาคาชิเรื่อง ความรู้สึกของนายสินะ?] ผมตาเบิกโพรง เรื่องนี้ผมไม่เคยบอกใคร รวมถึงโองิวาระคุง เพื่อนสนิทผม แต่มิโดริมะคุง......
[นายไม่ต้องสงสัยหรอกว่าฉันรู้ได้ไง แค่ตอบคำถามฉันก็พอ!]
"ยังครับ"
[ทำไมล่ะ?]
"ก็อาคาชิคุงกับ....ฟุริฮาตะคุง...." ผมตอบเสียงเบา เเค่เเอบรักเพื่อนมันก็ผิดแล้ว ที่สำคัญเขามีเจ้าของเเล้วด้วย ผมขอถอยห่างดีกว่า...
[หึ...อย่างนี้นี่เอง]
"เอ๊ะ?"
[แค่นี้ล่ะ....สวัสดี]
"ด-เดี๊ยวสิครับ มิโดริ-"

ตุ๊ด ตุ๊ด ตุ๊ด

อะไรกัน เขาหัวเราะทำไมกัน?

"เอ้า วนิลาเชค " คากามิคุงวางวนิลาเชคของโปรดของผมไว้ตรองหน้าผม เเล้วหย่อนก้นลงนั่งเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม
"ขอบคุณครับ " 
"นี่...ฉันไม่มีอะไรจะให้เเกว่ะ " คากามิคุงยิ้มเจื่อนๆ พร้อมก้มหน้าสำนึกผิด
"ไม่เป็นอะไรหรอกครับ " ผมยิ้มบางให้อีกฝ่าย

"แกชอบอาคาชิเหรอ?" 
"เอ๊ะ! คือ...เอ่อ...คือว่า..." 
"เห้ย! จริงดิ เเบบนี้เเกก็...!!!!" คากามิคุงอุทานอย่างตกใจ ถึงเขาจะซื่อ(บื้อ) เเต่ผมก็คิดว่าเขาคงรู้ว่าผมรู้สึกอย่างไรที่เห็นคนที่เรารัก ไปรักคนอื่น...

"ครับ....เจ็บมากเลยล่ะ^^" ผมยิ้มหวานให้คากามิคุง
"แกน่ะ อย่าฝืนนักสิว่ะ มีอะไรก็บอกดิ เป็นเพื่อนกันนะเว้ย!" มือหยาบลูบผมสีฟ้าขอผมเบาๆ เเต่รุนเเรงสำหรับผม

ตี๊ด ตี๊ด ตี๊ด

ผมสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อได้สติก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเชคเมลทันที

' เท็ตสึยะ ตอนนี้อยู่ที่ไหน เดี๋ยวผมจะไปรับ ห้ามขัดคำสั่งผม
Akashi Seijuro '

เมื่ออ่านเมลจบร่างบางลอบถอนหายใจทีหนึ่ง นี่เขาจะตัดใจจากอีกฝ่ายได้อย่างไรกันล่ะ? ก็อีกฝ่ายดันชอบมายุ่งกับเขา โดยเจตนาหรือไม่ก็ไม่ทราบ เเต่ทุกครั้งที่อยู่ใกล้ ดวงใจดวงน้อยๆ ก็เผลอเต้นไม่เป็นจังหวะ เเล้วจะตัดใจได้เหรอ....

' ผมอยู่ที่มาจิเบอร์เกอร์ครับ
Kuroko Tesuya '

รถคันหรูจอดหน้าร้านมาจิเบอร์เกอร์ ร้านประจำของคนตัวเล็ก 'ของเขา' เเละเป็นที่ๆคนตัวเล็กอยู่ในตอนนี้

มือหนาเปิดประตูเข้าไปร่างกายปะทะกับเเอร์เย็นฉ่ำ สายตากวาดหาเจ้าของเส้นผมสีฟ้า 

อ่า นั่นไง เท็ตสึยะนั่งอยู่ตรงนั้น ชิ นั่งกับไทกะอยู่ ท่าทางมีความสุขมากสินะ หึ 
"เท็ตสึยะ! " ผมไม่พูดพร่ำทำเพลง ฉวยข้อมือบางของเท็ตสึยะให้ตามผมมาทันที
"ด-เดี๋ยวสิครับ ผมไปก่อนนะครับคากามิคุง!" หึ นี่ขนาดถึงต้องร่ำลากันเลยเหรอ ชิ ไม่สบอารมณ์ชะมัด

"คุณจะพาผมไปไหนครับ อาคาชิคุง?" หลังจากที่อาคาชิคุงลากผมมานั่งในรถคันหรูของเขาได้สักพักผมก็ตัดสินใจเอ่ยถาม เพื่อทำลายความเงียบ
"............."
อาคาชิคุงไม่สนใจผมสักนิด ชิ ถ้าจะเมินกัน เเล้วจะพาผมมาด้วยทำไมละ? 

"ถึงเเล้ว ลงไปสิเท็ตสึยะ" ไม่นานนัก อาคาชิก็พาผมมาถึงสถานที่เเห่งหนึ่ง
"เอ๋ ที่นี่...ที่ไหนกันครับ?" ผมเอ่ยถามอย่างงงๆ 
"คอนโดผมเอง ตามมาสิ" ค-คอนโด คอนโดอาคาชิคุง ให้ผมขึ้นไปเนี่ยนะ ไม่เอาเด็ดขาด

"ฉันไม่ทำอะไรนายหรอกนะ....เว้นเสียเเต่นายอยากให้ฉันทำ :) "
"ลามกครับ"
"หึ :) "

ผมเดินตามอาคาชิคุงมาจนถึงหน้าห้องๆหนึ่งของชั้นบนสุด คาดว่าน่าจะเป็นห้องของอาคาชิคุงนั่นเเหละครับ
"เข้ามาสิ"
"ครับ"
ผมเดินเข้าไปในห้องก็พบว่าเป็นห้องขนาดใหญ่มากครับ พรมสีเเดง เหมือนกับ สีตาของอาคาชิคุง !!! ผมสะบัดไล่ความคิดฟุ้งซ่าน ไหนว่าจะตัดใจไง ก็รีบๆทำซะสิ เท็ตสึยะ!!!

"คุณพาผมมา--"
"หลับตาสิ"
"เอ๊ะ?"
"ผมบอกให้นายหลับตาไง!"
"ครับ"

ผมปิดตาลงอย่างขัดไม่ได้ เขาคงไม่เล่นอะไรแผลงๆหรอกนะครับ เช่น sm เอ๊ะ! นี่ผมคิดอะไรอีกเเล้วเนี๊ย -//////- 

Happy birthday to you. Happy birthday to you..happy birthday happy birthday happy birthday to you.
"สุขสันต์วันเกิดนะเท็ตสึยะ "

เสียงเพลงวันเกิดดังขึ้นเป็นจังหวะวันเกิดและท่วงทำนองที่เเสนไพเราะจากร่างสูงผมเเดง ก่อนจะจบด้วยเสียงทุ้มที่บัดนี้เต็มไปด้วยความอ่อนโยน
''อธิษฐานสิ "
"ครับ" ผมพยักหน้าเบาๆ ก่อนจะหลับตาอธิษฐาน

ผมมองคนตรงหน้าหลับตาพริ้มอถิษฐานอย่างตั้งใจ 

ฟู่~

"อธิษฐานว่าอะไรเหรอ?" ผมเอ่ยถามทันทีที่เท็ตสึยะ เป่าเทียนเสร็จ
"ไม่บอกครับ :) "

"อยากไปที่ไหนรึเปล่า?" อาคาชิคุงเอ่ยถ่ามผมที่กำลังจะตักเค้กเข้าปาก 
"ไม่ครับ" หลังจากนั้นผมก็ตั้งหน้าตั้งตากิน 'เค้กวนิลา' ต่อ

"ฮ่าๆๆๆๆ"
"ขำอะไรครับ?"

0.0 ผมตาเบิกโพรงทันทีเมื่ออาคาชิคุงยื่นหน้าเข้ามาใกล้ผม เเละใช้ลิ้นร้อนเลียบริเวณขอบปากของผม
.
.
 °//////° 
.
.
.
"ท-ทำอะไรนะครับ" 
"ก็ปากเท็ตสึยะเลอะอ่ะ ^^"
"เเต่----"
"รีบๆทานสิ ระวังจะเลอะปากอีกนะ"
"เงียบไปเลยครับ"
ผมรู้้สึกอายเเทบจะเเทรกแผ่นดินหนีเลยละครับ ก็ใครจะไปคิดละครับว่าอาคาชิคุงจะทำถึงขนาดนี้

"นี่ เท็ตสึยะรู้อะไรมั๊ย? ผมนะรักเท็ตสึยะนะ!" ผมตาเบิกกว้างอีกรอบอาคาชิคุงนี่นะจะรักผม ไม่มีทางหรอก
"ผมพูดความจริงนะ เท็ตสึยะก็รู้ว่าผมไม่ชอบล้อเล่น"

"ล-แล้วฟุริฮาตะคุง......?" ใช่แล้วฟุริฮาตะคุงละ ถ้าจริงอย่างคุณว่าเเล้วคุณจะคบกับฟุริฮาตะคุงทำไม
"ก่อนที่ผมจะคบกับฟุริฮาตะนะ นายโดนเเกล้งบ่อยใช่ไหมล่ะ?"
"ครับ" 
ใช่ครับ ทั้งๆที่ผมออกจะจืดจางเเต่ทำไมผมถึงโดนเเกล้งก็ไม่รู้นะครับ เเต่หลังจากที่ฟุริฮาตะคุงกับอาคาชิคุงคบกันก็ไม่มี หรือว่า.......
"ใช่ ฟุริฮาตะเป็นคนทำ เเละบอกว่าถ้าผมคบกับเขา เขาก็จะหยุด เเละที่ผมไม่ทำอะไรเขา ก็เพราะเขาขู่ว่าจะทำร้ายนายอีก...."
อาคาชิคุงหันมาสบตากับผมที่ตอนนี้ยังช็อกไม่หาย นี่คนที่ผมคิดว่าเป็นเพื่อนมาตลอด กลับมาทำเเบบนี้กับผมเหรอ ??
"ขอบคุณที่ปกป้องผมนะครับ^^"
"อ-อืม -///-"
ผมส่งยิ้มหวานให้อาคาชิคุง เขาปกป้องผมมาตลอดเลย ดีใจจังครับ 

''ต่อจากนี้ผมจะไม่ให้ใครมาทำร้ายเท็ตสึยะได้อีก"
อาคาชิคุงพูดเสียงเบาราวกลับกระซิบ เเต่มันกลับทำให้หัวใจของผมเต้นไม่เป็นจังหวะเลยละครับ
"ขอบคุณมากครับ ^^"

"ผมรักเท็ตสึยะนะ...แล้วเท็ตสึยะละรักผมหรือเปล่า?"

"ผม...ผมก็รัก ซะ เซย์จูโร่คุงนะครับ >/////<"

♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡ ♡♡♡

'ขอให้อาคาชิคุงรู้สึกกับผม เหมือนที่ผมรู้สึกกับเขาด้วยเถอะครับ'

The end

.
.
.
.
.
.

เป็นไงค่ะ? จบได้งงมากใช่มั๊ย ฮ่าๆๆ ก็เตือนไว้แล้วนะค่ะว่าอย่าคาดหวังอะไรจากมุก^^ 
และอยากจะบอกว่าที่ชินคุงหัวเราะหนะ เพราะเซย์คุงไปปรึกษาอะไรทำนองนั้น ก็เลยรู้เรื่องของทั้งสองฝ่าย ประมาณนั้นค่ะ (เเกก็เเถได้เรื่อยนะ!)  
 บ๊ายบายค่ะ ถ้ามีโอกาสมุกก็อยากจะเปิดเรื่องยาวนะ (จะมีใครเค้าอ่านของเเกกันฟร๊ะ?//แว่วเสียงประท้วงจากเเดนไกล)

ผลงานอื่นๆ ของ ++thicha++

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

9 ความคิดเห็น

  1. #9 Nutsu_Nutsu (@Nutsu_Nutsu) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 15:18
    ฟินไป 18 ล้านรอบเลยค่า กรี๊ด!!! นายน้อยของพี่
    #9
    0
  2. วันที่ 1 ตุลาคม 2559 / 23:22
    #8
    0
  3. #7 มิน
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2559 / 12:19
    ตอนแรกนึกว่าดราม่า55555

    แต่ก็สนุกนะ ชอบตรงที่มี อาคาชิ พากย์. ヾ(¯∇ ̄๑)
    #7
    0
  4. #6 Code
    วันที่ 31 มกราคม 2559 / 21:44
    ชินซังหล่อจังอ่ะ

    อาโฮ่!แกหยาบคายว่ะ

    มุราซึกิบาระซังเอาเค้กมาให้กระผมเถอะ

    คางามิ....นายบื้อไปนะ
    #6
    1
    • 31 มกราคม 2559 / 21:58
      "อะ อืม...>////< " (ชินคุง)

      "ฉันพูดความจริงเฟร้ย เท็ตสึมันเตี้ยเอะ--- อึก"// โดนอิไนท์พาส (ไดคุง)

      "หื้ม? โทษน่า~ ฉันกินหมดเเล้วอ่า~" (อัตคุง)

      "ฉันเปล่าบื้อนะเว้ย!!!!" (ไทกะคุง)

      มุกลาก(?)ทุกคนมาตอบให้เเล้วนะค่ะ
      ขอบคุณที่เข้ามาอ่านะค่ะ^^
      #6-1
  5. วันที่ 31 มกราคม 2559 / 20:40
    ไหนๆก็อยู่คอนโดแล้ว....จับขึ้นเตียงเลยสินายน้อยยย!!!โฮะๆๆๆ!!//หัวเราะโรคจิต //โดนถีบ
    #5
    1
    • 31 มกราคม 2559 / 21:50
      "นั่นสินะ งั้นเดี๋ยวคืนนี้ผมจะ ก(อ)ด เท็ตสึยะทั้งคืนเลย ไว้ใจได้ หึๆๆ" เซย์คุงฝากมาบอก ^^

      ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะค่ะ ^^
      #5-1
  6. วันที่ 30 มกราคม 2559 / 20:53
    มิโดริมะดูพ่อพระมาก ปรกมือให้เลย
    #4
    1
    • 31 มกราคม 2559 / 12:48
      " กะ...ก็ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก -///////- " ชินคุงฝากมาบอก ^^

      ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะค่ะ :)
      #4-1
  7. #3 Bunny Baniko (@mai-tan) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 มกราคม 2559 / 20:51
    กรี๊ดดดดดดด!! ตอนอ่านช่วงแรกๆนี่แบบ'เป็นแค่ชิวาว่าทำไมถึงคู่กับนายน้อยแล้วทำน้องเสียใจแบบนี้ ทำไมนายน้อยถึงเลือกชิวาว่า!' พออ่านจบดท่านั้นแหละ นายน้อยขา บ่าวขอโทษ~ นายทำดีแล้วค่ะ! แต่-ชิวาว่านี่สิบังอาจทำร้ายน้องได้เป็นแค่ตัวประกอบแท้ๆ(เกี่ยว!?)
    ปล.สนุกๆมากเลย น้ำตาคลอเลยอ่ะตอนน้องร้องไห้
    #3
    1
    • #3-1 Mookmuk43 (@Mookmuk43) (จากตอนที่ 1)
      31 มกราคม 2559 / 12:53
      ใช่ค่ะ บทพูดก็ไม่มีเเต่ดันทำเท็ตจังร้องไห้ มันน่าจะจับมัดไว้แล้วใช้กรรไกรปาดคอนะค่ะ หึ มันน่าจะเพลินดี ดูชิวาว่าทรมาน ฮ่าๆๆๆๆๆ (เดี๋ยวๆ!!!!!)

      ก่อนที่มุกจะยันเเตกกว่านี้ก็ต้องขอขอบคุณนะค่ะ ที่เข้ามาอ่าน ดีใจที่ชอบค่ะ ^^

      #3-1
  8. #2 เด็กบ้าการ์ตูน
    วันที่ 30 มกราคม 2559 / 08:07
    สนุกมากค่ะ

    มิโดริมะคุงเป็นที่ปรึกษาเหรอไม่น่าเชิ่อ
    #2
    1
    • 30 มกราคม 2559 / 08:37
      เเต่ถ้าเอาคนอื่นมาเนี่ย ยิ่งไม่น่าเชื่อกว่านะค่ะ ฮ่าๆๆ

      ขอบคุณที่เข้ามาอ่านค่ะ ดีใจที่ชอบนะคะ ปลื้มปิติค่ะ น้ำตาจิไหล //ปาดน้ำตาเเป๊บ
      #2-1
  9. #1 Poom Raweewan (@poompooi) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 มกราคม 2559 / 00:52
    ชินจังเปนหมอหัวใจ รับปรึกษาปัญหารักสิน้าาาา คึคึคึ
    #1
    2
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(
    • #1-2 Mookmuk43 (@Mookmuk43) (จากตอนที่ 1)
      30 มกราคม 2559 / 08:55
      ใช่ค่ะ เรื่องนี้ชินคุงหล๊อหล่อเนอะ ^^

      ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะค่ะ (คิดว่าจะไม่มีใครอ่านซะเเล้ว)
      #1-2