7 ชะตาฟ้าสังหาร(命運回到過去)

ตอนที่ 31 : ตอนที่ 31 ชีพจรลมปราณไร้ที่ติ (รีไรท์)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,975
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 493 ครั้ง
    26 ก.ย. 62

ตอนที่ 31

ชีพจรลมปราณไร้ที่ติ

 

หลังจากที่ระดับบ่มเพาะลมปราณในร่างของหลงจิวเมิ่งทะลวงผ่านขอบขั้นพื้นฐานลมปราณมาได้ ระดับการบ่มเพาะก็ยังมิได้หยุดนิ่ง ผลของโอสถบำรุงปราณชั้นเลิศที่ยังเหลืออยู่ ถูกเคล็ดวิชาลมปราณเก้ามังกร แปรเปลี่ยนเข้าสู่เส้น...ชีพจรลมปราณไร้ที่ติ(แปรเปลี่ยนจากเส้นชีพจรลมปราณไร้ลักษณ์) แม้ได้รับเส้นชีพจรใหม่ แต่เส้นทางการฝึกฝนบ่มเพาะให้ก้าวหน้า ล้วนยากเย็นหาได้แตกต่างจากในชีวิตก่อน ผลของโอสถที่หลงเหลือ หากเป็นผู้ฝึกตนทั่วไปคงทำให้ระดับลมปราณเพิ่มขึ้นจนถึงกึ่งกลางของขอบขั้นพื้นฐานลมปราณขั้นต้นภายในพริบตา แต่สำหรับหลงจิวเมิ่ง ระดับการบ่มเพาะเพียงรู้สึกได้ถึงการสั่นไหว แต่ระดับการบ่มเพาะแทบจะไม่เกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้นแม้แต่นิดเดียว

 

ลมปราณก้าวหน้า เคล็ดกายาทะยานก้าวล้ำ ขาดเพียงเคล็ดวิชากระบวนท่าจู่โจมหนุนเสริม ซึ่งผู้ฝึกตนล้วนต้องใช้เวลาฝึกปรือขัดเกลากระบวนท่า เพื่อให้ช่ำชองชำนาญ จึงจะสามารถใช้ออกได้อย่างแยบคายและเกิดประสิทธิภาพ ซึ่งในชีวิตก่อนหน้า เพราะหลงจิวเมิ่งไร้เส้นชีพจรลมปราณ จึงไม่อาจฝึกฝนถึงขั้นกลาง สุดท้ายเลือกศึกษาวิชาลอบที่ช่วยในการโจรกรรม และการโจมตีประเภทขว้างปาอาวุธลับ เพราะไม่ต้องใช้การเดินลมปราณภายใน แต่เน้นปะจุพลังที่วัตถุภายนอก แม้ไร้ธาตุพลังพลิกแพลง แต่หากใช้ออกอย่างแยบคาย โจมตีเข้าใส่จุดอับจุดตาย กลับให้ผลรุนแรงยิ่งกว่า

 

แม้มีข้อจำกัดเรื่องกระบวนท่า แต่วิชาท่าร่างสำหรับหลงจิวเมิ่งล้วนแตกต่าง ด้วยผ่านประสบการณ์ย้อนทวนกาลเวลากลับคืนมายังอดีต เมื่อระดับบ่มเพาะลมปราณสูงก้าวหน้า ผนวกกับเคล็ดกายาที่ชดเชยเรื่องพลังในการฟื้นฟู...ท่าร่างลับลับล่อล่อ ที่ใช้อยู่ล้วนไม่จำเป็นอีกต่อไป ด้วยเทพวิชา...ท่าร่างฤดูกาลผกผัน ที่ครั้งก่อนใช้ออกล้วนไม่อาจควบคุม ยามนี้ทดลองเคลื่อนไหวตามบทที่ว่าด้วย...ธรรมชาติแห่งลม เส้นชีพจรลมปราณหยางเซียวม่าย อินเชียวม่าย ที่พึ่งปรากฏเลือนราง พลันสั่นไหวรุนแรง ลมปราณถูกรีดเร้นจนเส้นชีพจรเกิดใหม่เหี่ยวแฟบ แต่เส้นชีพจรไร้ที่ติพิสดารล้ำลึก ทุกเส้นสายเชื่อมโยงกันราวมีร่องน้ำสายเล็กที่งอกเงยผูกพัน เส้นลมปราณอื่น ๆ ทั่วร่างที่ยังสมบูรณ์กลายเป็นผู้ช่วยหนุนเสริม ลมปราณจากเส้นชีพจรเลือนรางจุดอื่น พลันเร่งก่อเกิดและไหลบ่าเข้ามาเติมเต็ม ปรากฏการณ์ก่อเกิดลมปราณทั่วร่างล้วนเป็นเพราะพลังของกายาเทพอสูรกลืนวิญญาณ พลังที่ไหลบ่าเติมเต็มส่งให้เส้นชีพจรลมปราณที่กำลังเหือดแห้งกลับคืนสู่สมดุลในพริบตา

 

หลักการของเคล็ดวิชา...ท่าร่างฤดูกาลผกผัน ส่วนพื้นฐานอาศัยการทำความเข้าใจเป็นหลัก ซึ่งหลงจิวเมิ่งเคยผ่านมาก่อนในชีวิตที่แล้ว ทันทีที่ใช้ออก หลงจิวเมิ่งพลันรู้สึกได้ถึงกระแสลมแผ่วพลิ้ว ที่กำลังไหลเอื่อยผ่านร่างตนเอง ไม่ว่าลมจะเคลื่อนเบาแรงเพียงใดล้วนรับรู้ได้อย่างเด่นชัด ย่างก้าวแรกที่ใช้ออกล้วนก้าวเพื่อให้ลมหนุนเสริม กลายเป็นทะยานไวลัดนิ้วมือ แปรเปลี่ยนทิศทางยากคาดเดาดุจสายลม เพียงกระพริบตาก็พุ่งผ่านทางยาวหลายสิบวา แม้ไม่อาจเหินบินเช่นเดียวกับชีวิตก่อน แต่นับว่าก้าวหน้าไปไกลกว่าการใช้...ท่าร่างลับลับล่อล่อ อย่างมิอาจเปรียบ

 

หุ่นศิลาซึ่งนิ่งงันมายาวนาน บัดนี้รับรู้ว่าศัตรูเข้าสู่ขอบเขตทดสอบ ทะยานไวพุ่งตรงเข้าหาหลงจิวเมิ่งโดยไม่ลังเล หมัดแกร่งรั้งรวมน้ำหนักที่พร้อมจะป่นหินผาเพียงกระแทกถูก ทันทีที่พบคู่ต่อสู้ ก็โจนทะยานเข้าใส่ง้างเหวี่ยงวืดวาดนับสิบครา แต่กลับไม่อาจหวดถูกแม้เพียงเงาร่างของหลงจิวเมิ่ง

 

รอยยิ้มกว้างฉาบไล้บนใบหน้าราวงดงามราวรูปสลักของหลงจิวเมิ่ง บ่งบอกถึงความยินดีที่สามารถใช้เทพวิชา...ท่าร่างฤดูกาลผกผัน ขั้นพื้นฐานได้ดั่งใจนึก

...ต่อให้ศัตรูว่องไวเพียงใด หากมิใช่ผู้ฝึกตนที่บ่มเพาะถึงขั้นเหินบินหรือใช้สมบัติวิเศษช่วยเหลือ ข้ามั่นใจว่าสามารถหลบหนีเอาตัวรอดได้

 

หลงจิวเมิ่งทดสอบหลบหลีกด้วยท่าร่างฤดูกาลผกผันราวชั่วก้านธูป ลมปราณในร่างจึงเริ่มสั่นไหว หลงจิวเมิ่งมิได้คิดจะต่อสู้ยืดเยื้อตั้งแต่ต้น สะบัดมือขวาซึ่งตอนนี้สวมใส่ถุงมือเชื่อมต่อกับเขี้ยวเหล็กสมบูรณ์ห้าชิ้น อุปกรณ์ช่วยเหลือทั้งปีนป่ายและโจรกรรมเมื่อใช้ออกด้วยระดับบ่มเพาะที่สูงขึ้น เกิดปรากฏการณ์แสงอ่อนจางอาบไล้ไปทั่วส่วนที่ทำจากเหล็กเย็น ไหมหิมะพลันสั่นขึ้นลงดั่งระลอกคลื่นละลานตา ก่อเกิดกระบวนท่าจู่โจมว่องไวหลอกหลอนดั่งอสรพิษฉกเหยื่อ พุ่งทะยานเข้าหาหุ่นศิลาทดสอบจากทางด้านหน้า

 

ร่างแกร่งที่จัดสร้างจากศิลาวิเศษมีพลังป้องกันดุจเดียวกับผู้ฝึกตนเหนือธรรมชาติ ยกสองแขนประสานกันในท่ากากบาท พร้อมออกแรงผลักกระแทกตั้งใจสะท้อนเขี้ยวเหล็กกลับคืน ด้วยรับรู้จากการประลองครั้งก่อน ว่าอาวุธชิ้นนี้ไม่อาจระคายผิวของมันแม้สักนิด แต่ผลลัพธ์ที่เกิดนั้นแตกต่างจากก่อนหน้าโดยสิ้นเชิง เขี้ยวเหล็กทั้งห้าชิ้นไม่เพียงสร้างริ้วรอยบนแขนแกร่งของหุน่ศิลา แต่ยังจู่โจมทำลายแขนทั้งสองข้างจนหักสะบั้น แม้แขนทั้งสองที่ยกขึ้นต้านจะหักลงไปแล้ว แต่ทิศทางและความรุนแรงของเขี้ยวเหล็กทั้งห้าชิ้นยังคงเดิม ระยะเวลาชั่วเสี้ยวเศษศิลาหักทำลายเพิ่งจะตกลงกระทบพื้น บนร่างของหุ่นศิลาทดสอบ พลันปรากฏรูกลวงขึ้นห้าตำแหน่งแตกต่าง

 

การจู่โจมต่อเนื่องติดพัน...หลงจิวเมิ่งยังไม่หยุดเพียงนั้น ออกแรงสะบัดข้อมือพลิกกลับ เขี้ยวเหล็กห้าชิ้นพลันแยกกระชากในทิศทางที่แตกต่าง ส่งผลให้ร่างของหุ่นศิลาทดสอบพลันแตกสลายเป็นเสี่ยง ๆ ในทันที การประลองสิ้นสุดลง แต่เรื่องราวยังมิจบสิ้น ดวงวิญญาณวิเศษภายใน ซึ่งใช้จัดสร้างหุ่นศิลา ไม่ได้เหินลอยกลับไปยังแหล่งกำเนิดของมัน เมื่อดวงวิญญาณวิเศษไร้ร่างสิ่งสถิตไม่ทันกลับคืนสู่ต้นกำเนิด กลับถูกเคล็ดวิชากายาเทพอสูรกลืนวิญญาณดึงรั้งเข้าสู่ร่างของหลงจิวเมิ่ง กระถางวิญญาณแห่งความโลภภายในสั่นไหวด้วยความเริงร่า เรี่ยวแรง ลมปราณที่สูญเสีย ล้วนฟื้นคืนสมบูรณ์

 

...สิ่งนี้สินะ ที่ถูกเรียกขานว่าเป็นอันดับหนึ่งของเคล็ดวิชากายเทพอสูร

...กายาที่ถูกเปรียบเปรยว่าเป็น

...เทพเจ้าสงคราม

 

ผู้ดูแลเส้นทางทดสอบ ตาโต อ้าปากค้าง ที่วิญญาณวิเศษสูญสลายไปต่อหน้าตนเอง ตอนนี้มันเข้าใจแล้วว่า เหตุใดเด็กหนุ่มหน้าขาวผู้นี้ถึงพกพาเจ้ากระถางบัดซบนั่นติดตัวมาด้วย ความหนาวสั่นและหวาดกลัวล้วนปรากฏขึ้นในแววตา ภาพการล้างสังหารผู้ฝึกตนนับหมื่นที่อาศัยอยู่บนนาวาสวรรค์ไร้กาล หวนกลับขึ้นในห้วงความคิดของมันอีกครา ภาพเหตุการณ์ล้วนชัดเจนราวกับว่าเพิ่งเกิดขึ้นสดใหม่อีกครั้ง

 

ผู้ดูแลเส้นทางทดสอบ ข้าผ่านด่านสำเร็จแล้วใช่มั้ย”

 

คำถามของหลงจิวเมิ่ง ทำให้มันได้สติอีกครั้ง แม้ผู้มาเป็นศัตรู แต่กฎก็คือกฎ เมื่อผู้มามิได้ละเมิด มันที่เป็นเพียงวิญญาณเฝ้าปกปักษ์ก็มิอาจขัดขวางโดยตรง

 

“ใช่แล้ว เจ้าผ่านการทดสอบแล้ว” แม้ไม่อาจกระทำการขัดขวางโดยตรง แต่วิธีการอื่นยังพอมี “เจ้าจะทดสอบในขั้นต่อไปเลยไหม”

...เจ้าเด็กปีศาจ ในตอนนี้เจ้ายังอ่อนแอ ข้าคงต้องหาทางกำจัดเจ้าให้จงได้ ทายาทของพวกเทพอสูรไม่มีดีแม้แต่ตนเดียว แถมพวกมันยังเป็นอันตรายต่อส่วนรวม ด่านทดสอบหน้า ข้าจะตั้งสิ่งของตอบแทนสูงล้ำล่อใจ เพื่อให้เจ้าถูกคู่ต่อกรที่แข็งแกร่งเสียดฟ้า กำจัดทิ้งเสียในนี้ให้จงได้

 

“ถ้าเช่นนั้น ข้าก็สามารถกลับออกไปจากที่นี่ได้แล้วสินะ”

 

“เดี๋ยว เดี๋ยวก่อน เจ้าจะใจร้อน เร่งรีบไปถึงไหน”

...ชัดเจนยิ่ง เจ้าเด็กผู้นี้เข้ามายังนาวาสวรรค์ เพราะมันหมายตาเจ้ากระถางบัดซบนั่นตั้งแต่ต้น เมื่อมันรู้ว่ากระถางอยู่ที่นี่ แสดงว่ามันต้องเป็นพวกเดียวกับ...จ้าวอสูรบรรพกาล มันคือตัวเลวร้ายที่ต้องถูกกำจัดก่อนที่จะเติบใหญ่อย่างไม่มีข้อแม้

 

“ก็เจ้าบอกข้าว่า เมื่อผ่านด่านทดสอบใดก็ตาม แต่ไม่ต้องการที่จะทดสอบต่อ ก็สามารถกลับออกไปได้ทุกเมื่อมิใช่รึ”

 

“เจ้าหนูคิดให้ดี ๆ การที่เจ้าขึ้นมายังนาวาสวรรค์ไร้กาลแห่งนี้ได้ล้วนเป็นวาสนานำพาอย่างเหลือเชื่อ ผู้ฝึกตนมากมาย ล้วนต้องการผ่านด่านทดสอบของที่นี่ ข้าคงยังเอ่ยไม่ชัด งั้นจะขอย้ำอีกครั้งให้เจ้าฟัง...ว่ายิ่งเจ้าผ่านด่านทดสอบที่มากขึ้น เจ้ายิ่งจะได้รับสิ่งของตอบแทนที่ล้ำค่ายิ่งขึ้นเช่นกัน

 

...หากเป็นผู้อื่นย่อมเสียดายโอกาสที่ชั่วชีวิต ยังมิรู้ว่าจะมีโอกาสพบเจออีกไหม แต่ในเมื่อข้ารู้อยู่แล้วว่าครั้งหน้านาวาสวรรค์ไร้กาลจะปรากฏตัวขึ้นที่ใด ใยข้าต้องรีบร้อนสุ่มเสี่ยงด้วยเล่า

“ข้าเข้าใจ แต่ข้าก็ยังยืนยันคำเดิม เวลานี้ข้าต้องการกลับออกไปจากที่นี่”

 

...เจ้าเด็กเวรนี่ ช่างเกลี้ยกล่อมยากเย็นนัก เมื่อใช้ไม้อ่อนไม่ได้ ข้าก็จะใช้ไม้แข็งกดดันเจ้าบ้าง

“เฮ้อ ข้าละเสียดายแทนเจ้าจริง ๆ แต่หากเจ้าเลือกที่จะละทิ้งกลับออกไป เจ้าอาจจะไม่ได้รับสิ่งใดติดไม้ติดมือไปแม้แต่ชิ้นเดียว รู้เช่นนี้แล้ว...เจ้ายังจะเลือกที่จะกลับออกไปอีกไหม”

 

...เพียงแค่กระถางวิญญาณแห่งความโลภใบเดียวก็เกินพอแล้ว ข้ายังมีเรื่องเร่งด่วนที่ต้องกระทำใยต้องมาเสี่ยงเข้าสู่ด่านทดสอบที่ไม่รู้ว่าจะเกิดอันใดขึ้น

หลงจิวเมิ่งฉีกยิ้มกว้าง ตระเตรียมยืนยันหนักแน่นเช่นเดิม แต่แล้วกลับรู้สึกเอะใจกลับถ้อยคำ...เจ้าอาจจะไม่ได้รับสิ่งใดติดไม้ติดมือไปแม้แต่ชิ้นเดียว ของผู้ดูแล

...เดี๋ยวก่อน เจ้าวิญญาณผู้ทดสอบมันดูเหมือนมีลับลมคมใน ราวกับต้องการให้ข้าทดสอบในด่านต่อไปเสียเต็มประดา แถมถ้าจำไม่ผิด จากที่ข้าเคยอ่านบันทึกผ่านตา ผู้ที่ผ่านการทดสอบไม่ว่าจะด่านทดสอบใด ล้วนต้องได้รับสิ่งของตอบแทน แต่สิ่งที่เจ้านี่เอ่ย เหมือนกับว่ามันกำลังพยายามจะเบี้ยวของเราอยู่ หากไม่ยอมไปต่อ

“คำกล่าวของท่านผู้ดูแลเส้นทางทดสอบ ทำเอาข้าไขว้เขวยิ่งนัก”

 

“เจ้าอย่าได้ลังเล โอกาสดีเช่นนี้ ใช่จะพบเจอได้โดยง่าย หากปล่อยให้หลุดมือไป ข้าเชื่อว่าเจ้าต้องเสียใจไปชั่วชีวิตอย่างแน่นอน”

 

...เด่นชัดเพียงนี้ งั้นข้าจะขอยืนยัน เรื่องนี้กับเจ้าดูอีกสักข้อ

“ข้าขอถามนายท่านผู้ดูแลเส้นทางทดสอบได้หรือไม่ ว่าหากข้าผ่านด่านทดสอบที่สองแล้ว ข้ามีโอกาสได้รับสิ่งใดตอบแทน”

 

...เจ้าหนูในที่สุดความโลภก็เอาชนะเจ้าได้แล้วสินะ ยังนับว่าเจ้าอ่อนหัดกว่าที่ข้าคิดเอาไว้นัก ฮ่า ฮ่า ฮ่า

“เห็นแก่ที่เจ้าร้องขอ และเรียกหาข้าเป็นนายท่านเช่นนี้ ข้าก็จะถือเป็นกรณีพิเศษ ให้เจ้าได้เลือกสิ่งของก่อนที่ทดสอบดีหรือไม่”

 

“ข้าเลือกได้”

 

“ข้าเป็นผู้ดูแลเส้นทางทดสอบ ไม่อาจโป้ปด มา ๆ ข้าจะกางรายการสิ่งของที่เมื่อเจ้าเห็น จะต้องดวงตาลุกวาวอย่าแน่นอน”

 

...ชัดเจนแล้ว ไอ้วิญญาณเจ้าเล่ห์ ข้าไม่รู้ว่าเจ้าต้องการสิ่งใด จึงประสงค์ให้ข้าทดสอบในด่านต่อไป แต่ในเมื่อเจ้าเสนอตัวเองมาเช่นนี้ หากข้าหลงจิวเมิ่งไม่อาจขูดรีดเจ้าสักตาก็คงกระไรอยู่

หลงจิวเมิ่งถูฝ่ามือไปมา พลางจะเดินตรงเข้าไปยังผู้ดูแลเส้นทางทดสอบ



***ปล.เรื่องนี้ไม่ได้เก่งกระโดดแบบฮาร์ดคอร์รวดเดียวนะครับ ตัวเอกเก่งแน่ แต่เฉพาะในเวลาและสิ่งแวดล้อมที่อยู่ บางสถานการณ์จึงมีหลบหลีก มีแผนการ มีการใช้ประโยชน์จากข้อได้เปรียบที่รู้ข้อมูลอนาคต ติดตามกันยาว ๆ ไปครับ ยังมีหักมุม ซ่อนเงื่อน ความรัก หักหลัง แย่งชิง เยอะแยะเท่าที่ไรท์จะคิดออกว่ามันน่าจะสนุก ก็พยายามเขียน ๆ เชื่อม ๆ กันไปตามพล็อต ^ ^ อย่าเพิ่งเบื่อเพราะเก่งไมทันใจนะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 493 ครั้ง

711 ความคิดเห็น

  1. #622 bsss27 (@bsss27) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 17:33
    คือชอบมากแต่งเก่งจัง
    #622
    1
    • #622-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 31)
      28 กันยายน 2562 / 10:19
      ขอบคุณครับ นี่เรื่องที่ 4 แล้วก็มีพัฒนาการขึ้นละ แต่ถ้าไปอ่านเรื่องแรก ผมย้อนไปอ่านเองยังอ่านไม่ค่อยรู้เรื่องเลย ^ ^
      #622-1
  2. #268 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 00:13

    ดูดวิญญาณผู้คุมเส้นทางสักที ดีมั้ย
    #268
    1
    • #268-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 31)
      10 สิงหาคม 2562 / 12:30
      มันไม่ได้ดูดกันง่ายขนาดนั้น
      #268-1
  3. #170 Euroo (@sadistso) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2562 / 00:05
    ลงไวๆนะครับ ติดงอมแงม
    #170
    1
    • #170-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 31)
      4 สิงหาคม 2562 / 16:51
      ลงต่อแล้วจ้า
      #170-1
  4. #169 pkc2548pkc (@pkc2548pkc) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 20:39
    ไปอัพMAXบ้างนะครับ​รออยู่
    #169
    1
    • #169-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 31)
      1 สิงหาคม 2562 / 23:52
      งืม ๆ เรื่อง Max ไรท์เขียนอาทิตย์ละวันเอง แถมแจ้งไปแล้วนะ ว่าย้ายที่ลงตอนล่าสุด ที่เด็กดีคงรอจบภาคแล้วมาลงรัว ๆ ให้จ้า ^ ^
      #169-1
  5. #168 duntojima (@duntojima) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 19:49
    จะขังดีนักจับดูวิญญาณแม่งเลย
    #168
    1
    • #168-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 31)
      1 สิงหาคม 2562 / 23:52
      เดี๋ยวก็มีเอาคืน ^ ^
      #168-1
  6. #167 Voicewolf (@voicewolf) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 18:49
    กำลังดีครับพระเอกเก่งไม่มากไม่น้อยชอบตรงที่เจ้าเล่ห์...5555
    #167
    1
    • #167-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 31)
      1 สิงหาคม 2562 / 23:51
      อย่าเรียกว่าเจ้าเล่ห์ดีกว่า ชีวิตก่อนนี่ โจรเลย เอาเป็นว่า จิวเมิ่งมัน...คนเทา ๆ ละกัน 555
      #167-1
  7. #166 คนอ่านแอบแอบ (@kranong) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 18:29
    คิดรอบจัด จึงจับยัดใส่กระถาง ดูดวิญญาณมันซะ ขอบคุณครับ
    #166
    1
    • #166-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 31)
      1 สิงหาคม 2562 / 23:51
      กลืนปุบ ยึดเรือ เปิดคลังเลย 555+
      #166-1
  8. #165 kanyapakub (@kanyapakub) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 18:28
    กลืนวิญาณผู้ดูแลไปเลย

    มั่นไส้
    #165
    1
    • #165-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 31)
      1 สิงหาคม 2562 / 23:50
      555+ วิญญาณที่โดนกลืนมันไม่แข็งขืน ส่วนใหญ่คือเพิ่งถูกฆ่า แต่จะกินไอ้ตัวนี้ไม่น่าง่าย ^ ^
      #165-1
  9. #164 Pheonixy (@pattss) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 17:09
    อะไรเนี่ย งั้นรอบนี้จะอดของเหรอ ผู้ดูแลร้ายจริงๆ น่าโดนจับยัดกระถางจริงเชียว
    #164
    1
    • #164-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 31)
      1 สิงหาคม 2562 / 23:50
      ตามต่อพรุ่งนี้เลย ^ ^ จะโกงจิวเมิ่ง เดี๋ยวเจอสวน
      #164-1
  10. #162 duen07 (@duen07) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 16:16
    ค่อย ๆ เติบโตไปแบบนี้ น่าลุ้นมากกว่าครับ
    #162
    1
    • #162-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 31)
      1 สิงหาคม 2562 / 23:49
      ขอบคุณครับ จะพยายามให้ลุ้นรัว ๆ เลย ^ ^
      #162-1
  11. #161 Fikusa (@famedragonoy) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 14:44
    ข้ารู้ข้าเห็นข้าฟาร์มและข้ากลับมาลุย
    #161
    1
    • #161-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 31)
      1 สิงหาคม 2562 / 23:48
      โกงเพราะรู้ก่อนนี่ละ แต่ความรู้มันก็มีข้อจำกัด แถมยังมีความลับในเรื่องที่ซ่อนไว้อีก น่าจะไปเฉลยที่จบภาค 2 พอดี ^ ^
      #161-1
  12. #160 Tumbabycorn (@Tumbabycorn) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 14:16
    แค่กลับมาอดีตก็นำหน้าละ ไม่ต้องรีบเก่งหรอก ไม่อยากให้จบไว
    #160
    1
    • #160-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 31)
      1 สิงหาคม 2562 / 23:46
      เก่งจิ แต่ไม่กระโดดไว เพราะเรื่องมันซับซ้อน ส่วนจบไวไม่ต้องห่วง เรื่องที่แล้วเขียนไปปีหนึ่งพอดี เรื่องนี้เกินแน่น ๆ 555+
      #160-1
  13. #159 grace1969 (@grace1969) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 13:14
    พระเอกไม่จำเป็นต้องเก่งตลอดเวลาค่ะ กล้าในสิ่งที่ควรกล้า คือ สิ่งที่ถูกต้อง และ "หนี" ยังคงเป็นสุดยอดกลยุทธ์
    #159
    1
    • #159-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 31)
      1 สิงหาคม 2562 / 23:45
      ขอบคุณครับ 36 กลยุทธ์ หนีชนะเลิศ ^ ^
      #159-1
  14. #158 kaw15 (@kaw15) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 13:07
    สนุกมากครับ ติดตามด้วยคนครับ
    #158
    1
    • #158-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 31)
      1 สิงหาคม 2562 / 23:44
      ขอบคุณครับ ^ ^
      #158-1
  15. #157 ชาสีพีช (@PUNNY_Punyavee) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 12:58
    ไม่เอาหักหลังนะ
    #157
    1
    • #157-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 31)
      1 สิงหาคม 2562 / 23:44
      มันคือหนึ่งในพล็อตหลักเลย แต่ไม่ต้องห่วงจ้า ตัวละครหลักที่เดินเรื่องไม่มีหักหลังกันเอง ^ ^
      #157-1