7 ชะตาฟ้าสังหาร(命運回到過去)

ตอนที่ 32 : ตอนที่ 32 ตัวโง่งม (รีไรท์)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,695
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 583 ครั้ง
    26 ก.ย. 62

ตอนที่ 32

ตัวโง่งม

 

“ว้าว แม้แต่เทพวิชาข้าก็สามารถเลือกได้หรือนี่”

 

“จุ๊ ๆ อย่าเอ็ดไป นี่ถือเป็นความลับสุดยอด ความจริงแล้วสิ่งนี้เจ้าจะมีโอกาสได้รับ ก็ต่อเมื่อเจ้าได้ผ่านด่านทดสอบทั้งห้าไปแล้ว เพียงแต่มันมีข้อยกเว้นเล็กน้อยให้กระทำได้” ผู้ดูแลฉีกยิ้มกว้างอย่างมีเลศนัย

 

ระหว่างที่ชื่นชมรายชื่อสมบัติวิเศษ หลงจิวเมิ่งก็แอบซักถามเรื่องราวต่าง ๆ นานา ของด่านทดสอบไปในตัว จนทำให้รู้ว่า เส้นทางทดสอบที่ยากที่สุดคือลำดับแรกและสุดท้าย ซึ่งของตอบแทนนั้นก็จะสูงค่าไปตามกัน แถมในหนึ่งช่วงชีวิต ผู้ฝึกตนหนึ่งคนจะเข้าทดสอบได้แค่สามครั้งเท่านั้น

 

“เดี๋ยวก่อนนะ นายท่านผู้ดูแลเส้นทางทดสอบ เมื่อกี้ท่านเอ่ยว่าได้รับรางวัลทุกขั้นที่ผ่านด่านทดสอบ ถ้าเช่นนั้น ข้าก็ควรจะได้รับรางวัลที่ผ่านด่านทดสอบแรกด้วยสิ”

 

...บ้าจริง ๆ นี่ต้องเป็นเพราะข้ามิได้พูดคุยกับผู้ใดมาเนิ่นนาน จึงมิอาจควบคุมปากของตน เผลอตัวกล่าวผิดพลาดออกไปเช่นนี้

“อา...ใช่แล้ว”

 

“แต่ที่ท่านบอกข้าก่อนหน้านี่ว่าอาจจะไม่ได้รับสิ่งใดก็...”

 

“ข้าแค่บอกว่าอาจจะ...เพราะข้าคิดว่าสิ่งที่เจ้าจะได้รับมันต่ำต้อยยิ่งนัก ดูนี่” ผู้ดูแลเส้นทางทดสอบใบหน้าบูดเบี้ยว แต่ยังผายมือเรียกโอสถหนึ่งขวด ให้ปรากฏขึ้นตรงหน้าหลงจิวเมิ่ง “นี่เป็นโอสถบำรุงปราณชั้นเลิศร้อยเม็ด”

...เจ็บใจจริง ๆ ข้าไม่อาจหาสิ่งของที่อ่อนด้อยกว่าเจ้านี่ได้อีกแล้ว

 

...เจ้าติดกับข้าแล้ว

“เยี่ยม หากข้าได้รับโอสถบำรุงปราณชั้นเลิศทั้งร้อยเม็ด นั่นมิเท่ากับระดับบ่มเพาะของข้าจะเพิ่มพูนไปอีกหลายขั้นหรอกรึ โอสถขวดนี้มันเหมาะกับข้ายิ่งนัก มา ๆ ข้าอยากได้เจ้านี่ละ นายท่านผู้ดูแลเส้นทางทดสอบโปรดมอบมันมาให้ข้า แล้วส่งข้าออกไปด้วยเถิด ข้ารอที่จะฝึกฝนต่อไปไม่ไหวแล้ว”

 

...เฮ้ย มันเป็นเช่นนี้ไปได้ยังไงกัน เจ้าเด็กผู้นี้ไม่เข้าใจความสูงต่ำของสมบัติวิเศษแต่ละชนิดเลยหรือยังไงกัน

“ใจเย็น ๆ โอสถนี้มันมอบให้สำหรับผู้ที่ผ่านด่านทดสอบด้วยความสามารถระดับต่ำเตี้ยที่สุดเท่านั้น แต่ดูเจ้าสิ สังหารจนหุ่นศิลาแตกละเอียดเยี่ยงนั้น ของที่ข้าจะมอบให้ย่อมต้องล้ำค่ากว่าเจ้านี่อยู่แล้ว”

 

...ดี ยิ่งเจ้าไม่ต้องการให้ข้ากลับออกไปมากเท่าไหร่ ค่าใช้จ่ายที่เจ้าต้องมอบกลับคืน มันก็ต้องมากขึ้นตามไปด้วย ดูสิ หากข้าเอ่ยชี้นำเจ้าแล้วเจ้าจะเอาสิ่งใดออกมา

“ไม่ใช่โอสถขวดนี้หรอกรึ ช่างน่าเสียดายยิ่งนัก” หลงจิวเมิ่งตีหน้าเศร้า “บิดาข้าพร่ำสอนมาตลอดว่า สิ่งของที่เหมาะสมกับระดับตัวจึงดีที่สุด หากล้ำเลิศจนเกินไป เพียงมีวาสนาถือครอง แต่มิอาจอวดโอ่ใช้ออก เพราะรังแต่จะนำทุกข์ร้อนและหายนะมาสู่ตัว” จู่ ๆ หลงจิวเมิ่งพลันเอ่ยถ้อยคำลอยลม กระตุ้นเตือนขึ้นมาดื้อ ๆ เสียอย่างนั้น

 

...อืม เป็นคำสอนที่ไม่เลวเลย เพียงแต่เจ้ามันบุตรโง่เชลา ช่างเลือกกล่าวออกมาได้ผิดเวลาและโอกาสยิ่งนัก เพราะคำกล่าวของเจ้า มันทำให้ข้านึกขึ้นมาได้ว่า สิ่งของที่เหมาะจะเป็นบ่วงสังหาร แถมยังไม่ช่วยให้เจ้าแข็งแกร่งขึ้นอีกคือสิ่งใด

“แหวนมิติเจ้าจะได้รับแหวนมิติเป็นสิ่งของตอบแทน”

 

“แหวนมิติ”หลงจิวเมิ่งทวนคำ

...ไอ้เวรนี่ มีความคิดกำจัดข้าจริง ๆ ด้วย แต่แหวนมิติก็ไม่เลว ข้ากำลังขาดมันอยู่พอดี แต่เมื่อแกต้องการดึงรั้งให้ข้าทดสอบต่อ ข้าก็ไม่เกรงใจที่จะขูดรีดเจ้าละนะ

            “สิ่งของล้ำค่าเช่นแหวนปฐพี ท่านพ่อข้าเคยสวมใส่ติดกาย แต่ยังมิมอบมันให้กับข้า” หลงจิวเมิ่งเอ่ยพลางส่ายศีรษะไปมา

 

            ...แหวนปฐพี หนอยไอ้เด็กเวรนี่ มันจงใจกล่าวว่าบิดาตนเองมีแหวนมิติชั้นสูงระดับปฐพีขั้นต้นอย่างนี้ เราก็คงไม่อาจนำของที่ต่ำกว่าออกมาล่อใจมันได้แล้วสินะ

            “กะอีแค่แหวนปฐพีมันจะไปใช้ได้อย่างไรกัน ถ้าข้าจะมอบแหวนวงนี้ให้เป็นของเจ้าละ” ผู้ดูแลเส้นทางทดสอบเรียกแหวนงดงามวงหนึ่งออกมา แต่ยังไม่ส่งมอบให้กับหลงจิวเมิ่งในทันที “แต่มีเงื่อนไขว่า เจ้าต้องตอบตกลงจะเข้าทดสอบในด่านต่อไป ข้าถึงจะมอบแหวนวงนี้ให้กับเจ้าดีหรือไม่”

 

            “หา แหวนที่ดีกว่าแหวนปฐพี” หลงจิวเมิ่งทำหน้าตื่นตกใจ แต่ในใจกลับลอบหัวเราะออกมา “เช่นนั้นข้าขอดูก่อนได้หรือไม่”

 

            “แน่นอน” ผู้ดูแลเส้นทางยื่นแหวนวงนั้นเข้าใกล้หน้าของหลงจิวเมิ่ง ก่อนจะเอ่ยชื่อของมันออกมา “สิ่งนี้คือ แหวนตำหนักเซียน”

 

            เมื่อเห็น...แหวนตำหนักเซียน ดวงตาของหลงจิวเมิ่งพลันเกิดประกายลุกวาว เพราะแหวนวงนี้แม้แต่ในชีวิตก่อน หลงจิวเมิ่งยังมิมีวาสนาครอบครอง มันคือแหวนที่สามารถบรรจุสิ่งของเข้าไปภายในขนาดใหญ่เท่าภูเขาสูง ซึ่งความจุนั้นเท่าเทียมกับแหวนปฐพี แต่ที่พิเศษยิ่งกว่านั้น เพราะแหวนวิเศษวงนี้ ยังเชื่อมต่อกับมิติลึกลับภายในขนาดเพียงพอให้ใส่ที่พักอาศัยขนาดย่อมไว้ ซึ่งมิติลี้ลับนี้สิ่งมีชีวิตสามารถอยู่อาศัยได้อีกด้วย

 

            ...ถ้าข้ามีเจ้านี่ ข้าก็สามารถพาท่านพ่อไปท่องเที่ยวทั่วหล้าด้วยกันได้สินะ

 

            “ข้าจะได้รับมันจริง ๆ ใช่มั้ย”

 

            “เจ้าสนใจแล้วสินะ ใช่ถ้าเจ้ารับปากจะเดินทางไปทดสอบในด่านต่อไป...ข้าก็จะทำพันธะส่งมอบสมบัติชิ้นนี้ให้เจ้าทันที”

 

            “ตกลง ข้าอยากได้แหวนวงนั้น”

 

            “ตัดสินใจได้ดี”

            หลงจิวเมิ่งแบมือรอรับสมบัติวิเศษ ผู้ดูแลเส้นทางทดสอบเห็นแววตาใสซื่อ แถมการสนทนาก่อนหน้า หลงจิวเมิ่งแสดงออกราวเด็กน้อยไร้เดียงสามาโดยตลอด ผู้ดูแลเส้นทางทดสอบจึงยินยอมส่งมอบสิ่งของ พร้อมทำพันธะส่งมอบของรางวัลให้ ทั้งสองเดินเคียงกันไปจนหยุดอยู่ที่ด้านหน้าจุดเชื่อมต่อเส้นทางทดสอบขั้นต่อไป การทำพันธะส่องมอบรางวัลก็เสร็จสิ้นพอดี

 

            “ข้าต้องขอบใจเจ้ามากที่มอบแหวนตำหนักเซียนให้ข้า” ถ้อยคำและน้ำเสียงพลันแปรเปลี่ยนเมื่อได้รับสิ่งของเรียบร้อย “แต่วันนี้ข้ามีธุระเร่งด่วนจริง ๆ คงไม่อาจทดสอบในขั้นต่อไปได้เสียแล้ว” หลงจิวเมิ่งหยุดเท้า ไม่ก้าวเดินต่อไป “ช่วยส่งข้ากลับออกไปด้วย”

 

            “เดี๋ยวก่อนนะ เจ้ารับของข้าไปแล้ว หรือว่าเจ้าจะไม่รักษาคำพูด”

 

            “เปล่านะ ก่อนหน้านี้ข้าตั้งใจเช่นที่กล่าวออกไปจริง ๆ เพียงแต่ตอนนี้ข้าแค่เปลี่ยนใจแล้วก็เท่านั้น อีกอย่างทุกสิ่งที่ข้ากระทำก็มิได้ผิดกฎใช่หรือไม่”

 

            “เจ้า...เจ้า...” ผู้ดูแลเส้นทางทดสอบกำลังหัวหมุนมึนงง สุดท้ายแล้วตัวโง่งมที่ถูกหลอก...หาใช่หลงจิวเมิ่ง แต่กลับกลายเป็นตัวของมันเอง “เจ้าคนถ่อย ข้าขอสาปแช่งให้สมบัติวิเศษที่เจ้าได้รับ นำพาหายนะมาสู่ตัวของเจ้า ถูกผู้คนปล้นชิงสังหาร แม้ศพก็มิถูกกลบฝัง แถมยัง...#@$$$%#$$#

 

            “หยุดก่อน เจ้าโง่จริงหรือแกล้งโง่กันแน่ แหวนวงนี้หากข้าใส่อวดโอ่ไปทั่ว มันก็คงนำพาความซวยมาเยือนข้าจริงดังที่เจ้าว่ามานั่นละ แต่มันมีกฎข้อห้ามใดที่หากครอบครองสมบัติวิเศษล้ำค่าแล้วจักต้องนำออกมาแสดงให้ผู้คนภายนอกรับรู้ ไม่อาจเก็บซ่อนเอาไว้มิดชิดอย่างนั้นรึ” ด้วยรู้เจตนร้ายของผู้ดูแลเส้นทางทดสอบ หลงจิวเมิ่งจึงไม่เก็บงำเอ่ยเย้ยหยันอีกฝ่ายให้เดือดดาลจนแทบจะลุกไหม้

 

“ไอ้ ไอ้....คนนิสัยไม่ดี %@###@#@...” แม้เป็นวิญญาณ แต่หลงจิวเมิ่งยังรู้สึกเหมือนกับว่าผู้ดูแลเส้นทางทดสอบ มีน้ำตาเอ่อขึ้นมาจนปริมดวงตาของมัน

 

ถ้อยคำสบถด่าดังรัวชุดใหญ่ แต่หลงจิวเมิ่งหาได้ใส่ใจ ยังคงย้ำชัดถึงเจตนาเดิมที่ต้องการกลับออกไปจาก...นาวาสวรรค์ไร้กาล

 

สุดท้ายถ้อยคำก็ไม่อาจสั่นคลอนหลงจิวเมิ่งได้แม้แต่น้อย แถมตามกฎที่ผู้ดูแลเส้นทางทดสอบไม่ได้กล่าวจนหมด เมื่อผู้ทดสอบผ่านด่านทดสอบแล้ว หากผู้ทดสอบไม่เข้าไปยังจุดเชื่อมต่อของด่านต่อไปภายในเวลาสามวันหลังจากผ่านการทดสอบ เส้นทางทดสอบก็จะถือว่าผู้ทดสอบไม่พร้อมจะเข้าสู่ด่านต่อไป และจะส่งตัวผู้ทดสอบคนนั้นกลับออกไปจาก...นาวาสวรรค์ไร้กาล ทันทีที่ครบกำหนด

 

ซึ่งกฎก็ย่อมเป็นกฎ แม้หลงจิวเมิ่งจะต้องทนรับฟังถ้อยคำก่นด่าดูถูก จากผู้ดูแลเส้นทางทดสอบ ยาวนานเกือบสามวันเต็ม แต่ถ้อยคำเพียงอย่างเดียว มิอาจสังหารหลงจิวเมิ่งได้ เมื่อเข้าสู่เช้าวันที่สามหลงจิวเมิ่งก็ถูกส่งตัวกลับคืนมายังจุดแรกเริ่มซึ่งตนเองจากมาบนยอดเขาสูง

.

.

เขตแดนหิมะร้อยภูผา

ทุกสรรพสิ่งเวลานี้ล้วนขาวโพลน ลมหนาวที่พร้อมจะพรากชีวิตของทุกสรรพสิ่งกระชากแรง เกล็ดหิมะเย็นหนาหนัก หากปล่อยให้กระทบร่างยาวนาน ปุถุชนทั่วไป ล้วนกลายสภาพเป็นตุ๊กตาน้ำแข็งชาด้านตกตาย ยามลมแรงกรรโชกแรงเหวี่ยงวืดวาดน่าหวาดเสียว ความรุนแรงซึ่งธรรมชาติรังสรรค์ในทุกปีเช่นนี้ อย่าว่าแต่ปุถุชนธรรมดา จำต้องหลบลี้ซุกตัวใต้ผ้าอุ่นหนาใต้ชายคาคลุม แม้กระทั่งผู้ฝึกตนทั่วไปยังมิไม่อาจสัญจรปกติ หลบเร้นฝึกฝนอยู่แต่เพียงเรือนชานของตนเท่านั้น

 

ต้นไม้ยืนแห้งกรังบ้างตกตาย บ้างทานทนรอคอยฤดูกาลใหม่ผันผ่านค่อยชุบฟื้นให้เขียวขจีอีกครา ฝูงสัตว์น้อยใหญ่มิต่างจากมนุษย์ แม้มีขนหนาปกคลุมยังต้องหลบซ่อนตัวอยู่ในหลืบรูของตน ไม่มีสิ่งมีชีวิตใด ๆ ที่หาญต่อกรกับธรรมชาติอันเลวร้ายของ...ฤดูกาลแห่งพายุหิมะ

 

หลงจิวเมิ่งเมื่อวันวานเองก็คงมิแตกต่าง แต่สิ่งเหล่านั้นได้กลายเป็นอดีตไปเสียแล้ว เพราะตอนนี้เด็กหนุ่มหล่อเหลาราวเทพบุตร ยืนเด่นสง่าผมสีเงินปลิวสยายกลมกลืนไปกับธรรมชาติของหิมะโปรย หลังจากสูดหายใจเอาอากาศหนาวเหน็บของยอดเขาเข้าไปจนเต็มชุ่ม หลงจิวเมิ่งค่อยเคลื่อนเท้ากระโจนล่องลอยเหนือพื้นขาว เพียงวูบเดียวพลันทะยานว่องไวราวสายลมหอบหนึ่ง มุ่งหน้าลงจากเขาสูง

 

แม้รู้ว่าท่าร่างฤดูกาลผกผันสิ้นเปลืองเรี่ยวแรง แต่ยามนี้นึกถึงเรื่องราวภายนอกที่จากไปมิรู้วันคืน ค่อยบังเกิดจิตใจร้อนรน ใบหน้าบิดาเด่นลอย อยากกลับคืนสู่ความอบอุ่นของเรือนพักอาศัยที่จากมาโดยไว ใจหนึ่งกังวลว่าบิดาจะห่วงหากลัดกลุ้ม อีกใจก็หวังจะเห็นสีหน้าแตกตื่นยินดี ที่บุตรชายทะยานเข้าสู่ระดับบ่มเพาะลมปราณพื้นฐานได้ตั้งแต่อายุยังไม่ย่างเข้าสิบสองปี แถมยังมี...แหวนตำหนักเซียน ที่มิได้สวมใส่แต่กลับห้อยคล้องอยู่ภายในอกเสื้อปกปิดมิดชิด

 

ฮ่า ฮ่า ฮ่า ข้ากลับมาแล้ว หลงจิวเมิ่งกลับมาแล้วววววว !!!!

หลงจิวเมิ่งตะโกนก้องด้วยสีหน้าเบิกบานสุดเปรียบ สองเท้าเคลื่อนไวสอดรับไปกับสายลม ลมปราณอ่อนจางไหลจากเท้าขึ้นบนอย่างน่าประหลาด ก่อเกิดเป็นม่านอ่อนจางห่อหุ้มกาย แม้จะตกอยู่ท่ามกลางพายุหิมะรุนแรงยังมิรู้สึกหนาวเหน็บ เกล็ดหิมะเย็นต่อให้สาดซัดรุนแรงเท่าใด ก็มิอาจผ่านพ้นม่านลมปราณพิสดารของเทพวิชาฤดูกาลผกผัน ที่ดึงรั้งธรรมชาติต่อต้านธรรมชาติ ไม่มีแม้แต่เกล็ดขาวเกล็ดเดียวที่ตกกระทบถูกแม้กระทั่งเส้นผมที่ปลิวไสวของหลงจิวเมิ่ง


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 583 ครั้ง

711 ความคิดเห็น

  1. #546 maya7259 (@maya7259) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 18:10

    ชอบนะ ดูอบอุ่นมาก ที่จะพาท่านพ่อท่องเที่ยวด้วย
    เอาใจไปเลยยย
    #546
    1
    • #546-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 32)
      1 กันยายน 2562 / 22:19
      มันจะสับขาไปมานะครับ กับความคิดพระเอก ต้องบอกก่อน เห็นบางคนจะ เทพอไปถึงจุดที่ไม่ถูกใจ แต่อยากบอกว่าเรื่องนี้นิสัยตัวเอกมันพัฒนาไปตามเหตุการณ์(ต้องเข้าใจว่าต่อให้กลับมาเป็นเด็ก แต่เดิมไปเป็นโจรมายี่สิบกว่าปี บางทียังสลัดความคิดบางอย่างไม่ได้) ไม่ได้หยุดอยู่กับที่ แต่เป็นในแนวดีนะ ^ ^ แถมด้วยมีดราม่าอีก
      #546-1
  2. #269 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 00:19

    ร้ายนักหลอกล่อจนได้แหวนมิติ อิอิ
    #269
    1
    • #269-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 32)
      10 สิงหาคม 2562 / 12:29
      นิสัยเจ้าเล่ห์ของชาติที่แล้วติดมา ^ ^
      #269-1
  3. #189 Pheonixy (@pattss) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2562 / 21:42
    เย้ๆ ยินดีด้วยเสี่ยวเมิ่ง ถ้าท่านผู้คุมเป็นมนุษย์คงกระอักเลือดไปแล้วละนะ 555+
    #189
    1
    • #189-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 32)
      4 สิงหาคม 2562 / 16:41
      ผู้คุมขี้เหงา 555+ เดี๋ยวก็เจอกันอีก
      #189-1
  4. #186 หลงจิวเมิ่ง (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2562 / 12:26

    สำเร็จแล้วสินะจิวเมิ่ง ต่อไปเจ้าจะเปลี่ยนเป็นคนใหม่ที่เก่งขึ้นอีกขั้น

    #186
    1
    • #186-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 32)
      4 สิงหาคม 2562 / 16:43
      เก่งขึ้นเยอะเลย แต่เรื่องนี้มันจะ ผสม ๆ หลาย ๆ แนว ตัวเองเลยเจอพลิกกระดานบ่อย ^ ^
      #186-1
  5. #183 boat489 (@boat489) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2562 / 19:34
    ไม่ได้คุยกับใครมานานหลุดหมดเลย555
    #183
    1
    • #183-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 32)
      4 สิงหาคม 2562 / 16:45
      ผู้คุมขี้เหงา 555+
      #183-1
  6. #176 Witaya_l (@Witaya_l) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2562 / 09:32
    เริ่ม จะ เทพแล้วววว
    #176
    1
    • #176-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 32)
      4 สิงหาคม 2562 / 16:49
      เทียบกับพื้นที่ก็เทพแล้วละครับ แต่ถ้าเทียบกับเนื้อเรื่องนี่ 555+ ฝีมือยังไม่ไปไหนเลย
      #176-1
  7. #175 Tumbabycorn (@Tumbabycorn) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2562 / 09:23
    เวลาตรงกันรึป่าวนะ
    #175
    2
    • #175-1 Tumbabycorn (@Tumbabycorn) (จากตอนที่ 32)
      2 สิงหาคม 2562 / 09:24
      สงสารวิญญาณเฝ้าโดนหลอก
      #175-1
    • #175-2 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 32)
      4 สิงหาคม 2562 / 16:49
      เวลาตรงแต่...
      #175-2
  8. #174 Fikusa (@famedragonoy) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2562 / 09:00
    สงสารผู้ดูแลแต่นายคิดร้ายก่อนนะ ฮ่าๆๆๆๆๆๆ
    #174
    1
    • #174-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 32)
      4 สิงหาคม 2562 / 16:50
      พระเอกเรื่องนี้ จะออกเทา ๆ หน่อย 555+ ก็โจรเก่านี้เนอะ
      #174-1
  9. #173 duen07 (@duen07) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2562 / 08:20
    ตัวโง่งม 555
    #173
    1
    • #173-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 32)
      4 สิงหาคม 2562 / 16:50
      สมชื่อกันเลยทีเดียว
      #173-1
  10. #172 *--*ยินดี (@rula) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2562 / 08:16
    ไปตอนพายุหิมะยังไม่มี กลับตอนพายุมาแล้ว รีบกลับนะ กลัวแผนพาพ่อเที่ยวจะล่มจัง
    #172
    1
    • #172-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 32)
      4 สิงหาคม 2562 / 16:50
      เวลามันไม่เหมือนเดิม
      #172-1
  11. #171 boyboyman (@boyboyman) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2562 / 08:15
    สนุกๆรอติดตามนะครับ
    #171
    1
    • #171-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 32)
      4 สิงหาคม 2562 / 16:50
      ขอบคุณครับ
      #171-1