เนตรมารสะท้านฟ้า ()(จบ)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 908,350 Views

  • 4,514 Comments

  • 8,212 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    65,470

    Overall
    908,350

ตอนที่ 280 : ทำลายล้างราบคาบ 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3948
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 431 ครั้ง
    9 ต.ค. 61

ตอนที่ 259

ทำลายล้างราบคาบ 1

 

                เสวี่ยหมิงเองก็ตกใจไม่น้อยไปกว่าผู้อื่น แม้ว่าตนเองจะมีพละกำลังมหาศาลจากเคล็ดวิชาบ่มเพาะกายาแห่งพระเจ้าขั้นที่ 3 ไม่สมบูรณ์ ซึ่งพละกำลังนั้นสูงเกินกว่าที่ฉิงหลงแสดงออก แต่ก็ไม่ได้มากมายกว่าเท่าใดนัก

 

                ฉิงหลงที่อิ่มเอมไปด้วยความยินดี เดินตรงมาหามู่หยงเฉินท่ามกลางเสียงเชียร์ที่ดังอยู่รอบกาย ใบหน้าเปื้อนยิ้ม จนมิอาจหุบเก็บ เอ่ยขึ้นพลางเดินมาหยุดอยู่ที่ด้านข้างมู่หย่งเฉิน "ความสามารถของศิษย์อ่อนด้อย แม้จะทำเต็มที่แล้ว แต่ยังไม่อาจฝึกฝนจนบรรลุพลัง...กายาเสวียนอู่ขอบขั้นที่ 6 ยังห่างไกลจาก...กายาเสวียนอู่ขอบขั้นที่ 7 ของท่านอาจารย์อีกช่วงใหญ่" การกระทำของฉิงหลงไม่เพียงแสดงออกถึงความถ่อมตน แต่ยังยกยอมู่หยงเฉินไปในตัว ว่าพลังที่มันแสดงออกมานั้นยังอ่อนด้อยกว่าที่ผู้เป็นอาจารย์อยู่อีกหลายขั้น แถมยังส่งเสริมสภาวะผู้อาวุโส ที่ไม่เอาเปรียบเด็ก จากการที่มู่หยงเฉิน ส่งตนเองมาเป็นคู่ต่อสู้ของเสวี่ยหมิง ให้มีน้ำหนักมากยิ่งขึ้น

 

                "ดี ดีมาก ไม่เสียทีที่ข้าวาดหวังให้เจ้าเป็นหนึ่งในผู้สืบทอด" มู่หยงเฉินดวงตาทอประกายเจิดจ้า กวาดมองไปยังประมุขทั้งสาม ซึ่งต่าง ๆ ผงกศีรษะยอมรับในความสามารถของฉิงหลง "เจ้าไปพักได้แล้ว"

 

                ฉิงหลงคำนับผู้เป็นประมุข ก่อนจะเดินเข้าไปหาเสวี่ยหมิง "เสวี่ยหมิงทำให้เต็มที่ละ ข้าเอาใจช่วยเจ้าอยู่นะ" ฉิงหลงเอ่ยพลางยื่นกำปั้นส่งให้เสวี่ยหมิง

 

                เสวี่ยหมิงเองก็รับรู้ได้ถึงความจริงใจที่แสดงออก ยื่นกำปั้นของตนเองออกไปกระทบถูก ภาพที่ปรากฏยิ่งมายิ่งส่งเสริมความแนบแน่นของพันธมิตรศักดิ์สิทธิ์

 

                แม้จะยังตื่นเต้นกับการทดสอบของคู่แข่ง แต่เสวี่ยหมิงกลับไม่เสียเวลาทำสมาธิ หรือลังเลใด ๆ ก้าวเดินอาด ๆ ตรงไปยัง...ค่ายอาคมดาราดับสูญ

 

                แต่แล้วเมื่อเท้าหลังยกผ่านพ้นอาณาเขตภายนอกเข้าสู่ค่ายอาคม เรื่องราวรอบข้างก็กลายเป็นหัวหมุนมึนงง พลังลมปราณที่ดับสูญ เป็นองค์ประกอบขั้นพื้นฐานที่...ฉางเหมาเซียง ราชาแห่งยักษ์ผู้ปลดแอกเผ่าพันธุ์กำหนดไว้ คราก่อนเมื่อเสวี่ยหมิงได้รับเส้นชีพจรที่เสียหายกลับคืน เคล็ดวิชาบ่มเพาะกายาแห่งพระเจ้าที่ถูกปิดซ่อนเอาไว้ ล้วนไม่อาจฝึกฝนได้อีก แต่ค่ายอาคมดาราดับสูญกลับทำเรื่องราวที่สูญหายไปแล้ว...กลับคืนมาอีกครั้ง

 

                เคล็ดวิชาบ่มเพาะกายาแห่งพระเจ้าขอบขั้นที่สาม กลืนกินโลหิตศักดิ์สิทธิ์หล่อเลี้ยงกายา จนกว่ากายาเดิมจะปริแตก เมื่อนั้นร่างกายเลือดเนื้อที่ก่อเกิดใหม่ล้วนไม่ต่างจากกายาศักดิ์สิทธิ์ ยิ่งหลอมรวมมากเผ่าพันธุ์ยิ่งแข็งกล้าขึ้นตามกัน

 

                เคล็ดวิชาปรากฏขึ้นในจิตสำนึกของเสวี่ยหมิงอีกครั้ง ลูกกลมสีดำพลันลอยออกจากร่างในทันที เสวี่ยหมิงไม่ต้องการเปิดเผยเรื่องราวความลับของตนเอง เร่งใช้พลังจิตสมาธิที่มีบังคับลูกกลมสีดำให้ลอยกลับคืนเข้าภายในร่าง แต่เพราะความเร่งรีบ และสถานการณ์กระชั้นชิด การตัดสินใจล้วนทำโดยฉุกละหุก ลูกกลมสีดำเมื่อทะลวงเข้าสู่ร่าง พลันหมุนวนอย่างบ้าคลั่ง กวาดรวมโลหิตศักดิ์สิทธิ์อันสมบูรณ์ของเสวี่ยหมิงที่อยู่ภายในมารวมกันราวกับพายุม้วน

 

                ร่างกายของเสวี่ยหมิงยังคงชะงักค้างเลยเข้ามาจากเสาใหญ่ไม่ถึงสองวา แม้จะยืนนิ่ง แต่ร่างกายบัดเดี๋ยวสูบผอม บัดเดี๋ยวเบ่งพอง จนผู้ฝึกตนโดยรอบต่างฉงนสงสัย แม้แต่ประมุขทั้งสี่ยังมองดูสิ่งที่เกิดขึ้นด้วยความประหลาดใจ

 

                ...วาสนาปาฏิหาริย์ล้วนมิอาจแข่งขัน เสวี่ยหมิงที่ถูกดึงดูดสายโลหิตศักดิ์สิทธิ์ กลับไปกระตุ้นการทำงานของมุกมังกรวาสนาบรรลุเซียนให้วิ่งวนไวเข้า เพื่อชดเชยพลังงานเทวะที่หมุนวนถูกสูบออกไปยังลูกกลมสีดำของเคล็ดวิชาบ่มเพาะกายาแห่งพระเจ้าขั้นที่ 3 เส้นสายสีฟ้าที่แต่เดิมร้อยรัดอยู่ภายในกาย กลับเพิ่มมากขึ้น จนไวกว่าความสามารถในการดูดซับภายในของเคล็ดวิชาบ่มเพาะกายาแห่งพระเจ้า พลังงานของสายโลหิตวิเศษจึงแผ่ออกมาที่นอกร่างกาย จนทั้งร่างของเสวี่ยหมิง เรืองรองไปด้วยสีฟ้าสดใส ทุกสายตายิ่งมายิ่งงุนงง หากว่าพลังสีฟ้าที่ปรากฏ มิใช่พลังลมปราณมังกรเหมันต์แล้วมันคือสิ่งใด...ทุกเรื่องราวความสงสัย ล้วนแพร่กระจายออกไปราวไฟป่า เรื่องราวสนทนาล้วนมุ่งไปที่หัวข้อเดียวคือ...หลงเสวี่ยหมิงกำลังทำอะไรอยู่

 

                ภายนอกแม้ร่างของเสวี่ยหมิงชะงักงันอยู่กับที่ แต่ภายในกลับกำลังต่อสู้อย่างบ้าคลั่ง โลหิตที่หมุนวน ถูกแปรเปลี่ยนเป็นพลังงานดูดซึมเข้าสู่ร่างกาย ยิ่งพลังงานรุนแรงกายเนื้อภายนอกที่รองรับยิ่งอ่อนโทรม สุดท้ายเมื่อพลังงานเข้าสู่สภาวะสมดุลของสภาวะดึงรั้งและปลดปล่อย ดวงตาที่ปิดแน่นพลันเปิดออก เสวี่ยหมิงสูดลมหายใจเข้าสู่ร่างกายที่แสบร้อนไปทั้งร่าง ดวงตาที่เคยสุกสกาวกลับกลายเป็นเก็บงำไร้ประกาย สองขาที่เคยมาดมั่น ยามย่างกายออกไปกลับสั่นไหวราวกับอายุถูกบวกเพิ่มเข้ามานับร้อยปี สภาพภายนอกดิ่งลงสู่จุดต่ำสุดของชีวิต เข้าสู่ขั้นตอนการกำเนิดใหม่ สุดปลายของเคล็ดวิชาพิสดารขั้นที่ 3

 

                จากความสงสัยในพลังที่เสวี่ยหมิงแสดงให้เห็นก่อนหน้าต่อผู้คนรอบข้าง กลับกลายเป็นเห็นใจในสภาพที่เกิดขึ้น และคิดกันเองไปต่าง ๆ นา ๆ ว่าเสวี่ยหมิงอาจจะฝึกฝนวิชาบางอย่างที่เร่งการก่อกำเนิดพลังลมปราณจนสูงเกิดตัว ทำให้เมื่อถูกค่ายอาคมสูบพลังลมปราณออกไป จึงส่งผลแปลกประหลาดกว่าผู้อื่น และได้รับผลเสียมากกว่าผู้ฝึกตนมาตรฐานไปหายเท่าตัว

 

                "พอเถอะ..."ผู้ฝึกตนบางคนเริ่มจะเห็นใจ ย่างก้าวอันสั่นเทาของเสวี่ยหมิง บางคนถึงกับส่ายศีรษะไปมา การทดสอบนี้ได้ทำลายภาพอันองอาจก่อนหน้าของเสวี่ยหมิงไปจนสิ้น

 

                "ท่านอาจารย์ข้าว่า..."แม้แต่ฉิงหลงที่อยู่ข้างมู่หยงเฉิน ยังเอ่ยปากพยายามจะให้ยุติการทดสอบ เพราะเกรงว่าเสวี่ยหมิงฝืนกระทำการบางอย่างเกินตัว จนเกินผลร้ายดังที่ปรากฏ แต่ผู้เป็นอาจารย์กลับยกมือปรามเอาไว้

 

                "รอดูจนถึงที่สุดก่อน หากเกิดอะไรไม่ดีขึ้น ข้าจะลงมือคลายอาคมที่เสาต้นนี้เอง"มู่หยงเฉินชี้นิ้วไปที่เสาต้นใกล้ แต่สายตายังคงจับจ้องไปที่ร่างผอมแห้งของเสวี่ยหมิงด้วยความรู้สึกที่ยากบรรยาย

 

                ก้าวที่สิบของเสวี่ยหมิงผ่านพ้น กายเนื้อที่พร่องลงเริ่มหยุดการสูญสลาย ลูกกลมสีดำในร่างของเสวี่ยหมิงที่เต็มเปี่ยม ไม่มีการดูดกลืนโลหิตของเสวี่ยหมิงอีกต่อไป แต่กลับคายพลังออกมาอย่างไร้ขีดจำกัดแทนที่ ทำให้ย่างก้าวที่สิบเอ็ดเป็นต้นไป ร่างที่ซูบผอมกลับเติมเต็มขึ้นอีกครั้ง เสียงฝีเท้าที่แผ่วเบาราวกับใบไม้ร่วงแตะพื้น...กลับหนาหนักขึ้น หนักขึ้น และหนักขึ้น

 

                ตุบ...ตุบ...เปรี๊ยะ !!!

                พื้นที่รองรับเท้าของเสวี่ยหมิงเริ่มแตกระแหง แรงกดที่ทาบทับ ราวกับท่อนซุงตอกกระทุ้งลงไปสู่พื้นดิน เสียงจอแจก่อนหน้า ถูกเสียงฝีเท้ากลบทับจนหมดสิ้น ทุกสายตาที่สงสัย ทุกผู้คนที่เบือนหนี ล้วนหันกลับมาจดจ้องเสวี่ยหมิงอีกครั้ง

 

                แม้ดวงตาที่เคยสุกสกาวยังคงงำประกายต่อไป แต่กล้ามเนื้อกลับฟื้นคืนสมบูรณ์อีกครั้ง แม้ร่างกายมิได้ใหญ่โตเท่ากับฉิงหลง แต่ความองอาจและแรงกดดันที่แผ่ออกมาในตอนนี้ มิได้ด้อยไปกว่าสหายร่างยักษ์ของเสวี่ยหมิงแม้แต่น้อย

 

                อา...!

                แต่แล้วเมื่อก้าวเดินมาจนห่างจากลูกกลมทดสอบราวสิบวา เสวี่ยหมิงก็หยุดเคลื่อนที่ ปากที่เม้มสนิทพลันเปิดอ้าออก ควันสีแดงจางราวโลหิตระเหยพุ่งจนมองเห็นด้วยตา ทั่วร่างที่พล่าเบลอปกคลุมไปด้วยรังสีสังหารสีแดงเลือดหมู ดวงตาที่งำประกาย กลับเจิดจ้าราวกับดวงอาทิตย์ร้อนแรง

 

                ...เคล็ดวิชาบ่มเพาะกายาแห่งพระเจ้าขอบขั้นที่สามสมบูรณ์แบบ

 

                ...เข้าสู่การทะลวงผ่านเข้าสู่ย่างก้าวแรกของกายาแห่งยักษา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 431 ครั้ง

11 ความคิดเห็น

  1. #3943 sffaghdgj (@sffaghdgj) (จากตอนที่ 280)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2561 / 08:29
    รีบมาลงเถอะคราบบบ รออ่านอยู่
    #3943
    1
    • #3943-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 280)
      10 ตุลาคม 2561 / 11:47
      ลงให้แล้วจ้า ^ ^
      #3943-1
  2. #3942 RainbowintheSky (@RainbowintheSky) (จากตอนที่ 280)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 20:45
    ค้างงงงงง
    #3942
    1
    • #3942-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 280)
      10 ตุลาคม 2561 / 11:48
      ค้างตอนท้ายละ กลับมาสู่บทปูเนื้อเรื่องต่อไป ^ ^
      #3942-1
  3. #3941 drakdevill (@drakdevill) (จากตอนที่ 280)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 18:30
    ขอบคุณครับ
    #3941
    1
  4. #3940 F. sugarchan (@slp9011) (จากตอนที่ 280)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 15:44

    ลูกเเก้วมีระเบิดชัวร์//ฟันทิ้ง!
    #3940
    1
    • #3940-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 280)
      10 ตุลาคม 2561 / 11:48
      มันก็จะคุ้น ๆ นิดหนึ่ง
      #3940-1
  5. #3939 Novel reader (@pawat123) (จากตอนที่ 280)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 14:54
    ถ้าลงfictionlogผมไปตามอ่านละ55555
    #3939
    1
    • #3939-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 280)
      9 ตุลาคม 2561 / 15:20
      ฟิคก้ลงเท่ากับกวีละครับ แต่ถ้าตอบคำถามไรท์จะอยู่ที่เด็กดีเป็นหลัก บวกกับตอนพิเศษ กับตอนอธิบายขั้นพลังหรือ Etc. จะลงเฉพาะที่เด็กดีจ้า
      #3939-1
  6. #3937 Konmunlhor1 (@Konmunlhor1) (จากตอนที่ 280)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 13:51
    ที่กวีอัพเยอะกว่านี้ใช่ป่ะ เสียตัง?
    #3937
    1
    • #3937-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 280)
      9 ตุลาคม 2561 / 14:05
      แค่ทดลองดูครับ ไวกว่าตอนเดียวแต่อนาคตอาจจะเพิ่มเข้าไปอีกครับ
      #3937-1
  7. #3936 Konmunlhor1 (@Konmunlhor1) (จากตอนที่ 280)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 13:50

    ชอบๆ เข้าใจผูกเรื่องดีอ่ะ ชอบๆ 555555
    #3936
    3
    • #3936-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 280)
      9 ตุลาคม 2561 / 14:05
      ขอบคุณครับ
      #3936-1
    • #3936-3 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 280)
      9 ตุลาคม 2561 / 15:20
      555+
      #3936-3
  8. #3935 boat489 (@boat489) (จากตอนที่ 280)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 13:34
    สมบูรณ์แล้งสินะ
    #3935
    1
    • #3935-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 280)
      9 ตุลาคม 2561 / 14:06
      มันค้างอยู่ขั้น 3 สมบูรณ์ แต่จะทะลวงไปขั้น 4 ได้ป่าวต้องรออ่านต่อจ้า (หมิงมันคนกลาง ๆ 555+)
      #3935-1
  9. #3934 k.am. (@kam0) (จากตอนที่ 280)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 13:23
    ค้างงงงอีกแล้วจ้า
    #3934
    1
    • #3934-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 280)
      9 ตุลาคม 2561 / 14:06
      ตอนนี้ยังพิมพ์เกินไปแค่สามตอนเอง T T
      #3934-1
  10. #3933 kurozuki (@degel01) (จากตอนที่ 280)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 12:58
    ผ่านขั้นสามกายาพระเจ้า เข้าสู่กายายักษา!?

    แบบนี้หมิงไม่ถล่มค่ายกลเละเป็นโจ๊กเรอะ!!
    #3933
    1
    • #3933-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 280)
      9 ตุลาคม 2561 / 13:06
      ต้องแยกระหว่างพลังกายา กับลมปราณอะ กายามันต่ำเตี้ยกว่าลมปราณเยอะมาก(ในเรื่องมันเทียบแค่พละกำลัง แต่วิชาจริง ๆ ไรท์เอาแนวคิดมาจากจำชื่อเรื่องไม่ได้อะ ที่มันจะมีฝึกสองสายเหมือนกัน ที่ฝึกกายาจนสุดแล้วงอกใหม่ได้ เป็นอมตะทางกายา) ในขอบเขตเรื่องนี้ขั้น 4 เท่ากับอสูรลมปราณเที่ยงแท้เท่านั้นเอง
      #3933-1
  11. #3932 ไวละอ่อน (@suphachai231) (จากตอนที่ 280)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 12:43
    น่าจะลงทีีกวีหลายๆตอนหน่อยน่ะครับ..
    #3932
    1
    • #3932-1 MoMiMarChi (@MoMiMar) (จากตอนที่ 280)
      9 ตุลาคม 2561 / 12:54
      ตอนนี้ยังพิมพ์เกินไปนิดเดียว เดี๋ยวถ้าเหลือเยอะ ๆ แล้วจะลงเพิ่มที่กวีให้ครับ ขอบคุณครับ
      #3932-1