JUST ME! กลร้าย ลวง(ให้)รัก [EBOOK+ทำมือ]

ตอนที่ 57 : +ลวงรัก 18+ ไม่ต้องการ ที่ ‘ยังต้องการ’ [3] 150%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 25,834
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,659 ครั้ง
    17 ม.ค. 64









Hashtag TW #พี่ภัคของจีน



.
.





-ลวงรัก 18-

ไม่ต้องการ ที่ ยังต้องการ






“คุณ ใส่ให้จีนทำไมคะ”


“ของขวัญต้อนรับค่ะ”


“หมายความว่ายังไง” ฉันจ้องคนตรงหน้าเหมือนคาดหวังอะไรสักอย่าง จากคำพูดที่กำลังจะหลุดออกจากปากเขา


“พี่ให้ของขวัญต้อนรับกับพนักงานทุกคนอยู่แล้วค่ะ เพื่อเป็นขวัญและกำลังใจในการทำงาน”


ได้ยินเขาพูดแบบนั้นฉันก็เบือนหน้าหนี พร้อมทั้งแอบด่าตัวเองที่เผลอใจไปคิดอะไรเป็นตุเป็นตะ ทั้งที่คิดว่าตัวเองจะพิเศษกว่าคนอื่น แต่มันกลับไม่ใช่ “ขอบ


“แค่ของขวัญของน้องจีนมันพิเศษกว่าพนักงานคนอื่นน่ะค่ะ”


ฉันชะงักไปอีกครั้ง ก่อนที่คุณภาคินจะแย้มยิ้มให้ “พี่เลือกให้ด้วยตัวเองเลยนะคะ”


เลือกเอง? เลือกเก่งขนาดนี้คงเลือกบ่อย ๆ สินะ ไม่เห็นจะน่าแปลกใจ ครั้งก่อนที่เขายังสวมบทบาทภัคกี้ก็ดูเชี่ยวชาญจนฉันแปลกใจ


แต่ตอนนี้มันไม่มีอะไรน่าแปลกใจแล้วนี่ “เลือกเก่งขนาดนี้ คงจะเลือกให้คนอื่นบ่อยเลยสินะคะ”


อยู่ ๆ ฉันก็เกิดอารมณ์ฉุนเฉียวขึ้นมาอีกครั้ง เพราะเมื่อช่วงบ่ายก่อนที่เขาและยัยคุณเมย์จะออกไปหาลูกค้า ฉันแอบได้ยินยัยคุณเมย์เอ่ยขอบคุณถึงกระเป๋าถือของเธอในวันนี้ที่เขาซื้อให้ด้วย


ก็ต้องยอมรับว่าเทสต์ดีจริง ๆ แต่ก็นะ กระเป๋าคอลเลกชันเดียวกับที่นอนอยู่ในตู้ที่ห้องนอนฉัน หลังกลับบ้านฉันจะเอามาประกาศขายมือสองในตลาดออนไลน์ แล้วเอาเงินไปซื้อคอลเลกชันอื่นให้สาแก่ใจ


การต้องใช้ของเหมือนยัยนั่น มันทำให้ฉันรู้สึกโมโหขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก


“ถ้าหมายถึงเลือกของให้ผู้หญิงละก็ ใช่ค่ะ พี่ก็เลือกบ่อยเลยนะคะ”


“เหรอคะ!” ฉันกระแทกเสียงตอบกลับเขาอย่างขุ่นเคืองใจ


ก่อนจะสวมรองเท้าที่เขาให้อย่างจำใจ “ไว้จีนจะโอนเงินค่ารองเท้าคืนให้นะคะ”


พูดจบฉันก็เอารองเท้าคู่เก่าของตัวเองใส่ในกล่องรองเท้าแบรนด์ดัง ก่อนจะฉวยกระเป๋าแล้วเดินลงมาจากรถทันที


เกลียด! ฉันเกลียดเขา ฉันเกลียดผู้ชายแบบเขาที่สุด ชาตินี้จะไม่ญาติดีด้วยแน่ ๆ



 

PHAKIN Talks


ผมนั่งรออยู่ในรถพักใหญ่ ก่อนจะเดินตามน้องเข้าไปในร้าน คาดว่าหากเดินตามไปติด ๆ ตั้งแต่แรก คงต้องโดนคนดื้อไม่พอใจเอายกใหญ่แน่ ๆ แค่ที่เป็นอยู่ตอนนี้ก็ดูเหมือนน้องจะเกลียดขี้หน้าผมจนแทบจะทนไม่ไหว


“สวัสดีค่ะ จองเอาไว้หรือเปล่าคะ”


“จองไว้แล้วครับ” ผมตอบพนักงานต้อนรับหน้าร้านพร้อมกับเดินตรงไปยังห้องคาราโอเกะขนาดใหญ่ด้านในสุดของร้าน


“อ้าว! คุณภาคิน มาด้วยเหรอคะ” ระหว่างทางที่กำลังเดินไปยังห้องเป้าหมาย คุณอิ๋วที่บังเอิญเดินออกมาจากห้องน้ำก็ทักทายผมด้วยสีหน้าแปลกใจ


“ครับ” ผมตอบเธอยิ้ม ๆ เห็นแบบนั้นเธอก็ยกยิ้มตอบกลับแล้วเดินนำผมไปยังห้องคาราโอเกะที่จัดงานเลี้ยงฉลอง


ทันทีที่เปิดปะตูเข้าไปในห้องคาราโอเกะ นับสิบชีวิตที่กำลังร้องเพลงหรือพูดคุยกันอย่างสนุกสนานก็เริ่มเงียบเสียงลง เมื่อเริ่มมีคนสังเกตเห็นผมที่เข้ามายืนคู่กับคุณอิ๋ว


“ทุกคนฟังพี่นิดนึงนะ” คุณอิ๋วที่คว้าไมค์มาจากพนักงานคนหนึ่งเอ่ยขึ้น “พอดีงานวันนี้คุณภาคินจะมาร่วมงานด้วย”


ผมกวาดสายตาพร้อมส่งยิ้มให้ทุกคนไปทั่วจนไปหยุดอยู่ที่หญิงสาวร่างเล็กผมประบ่าสีชมพูที่หันมามองผมด้วยสีหน้าที่แสดงออกถึงความไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด


ท่าทางเธอจะไม่ค่อยอยากให้ผมมาร่วมงานจริง ๆ ด้วย แต่ว่า... ใครสนล่ะ ยิ่งน้องเกลียดอยู่แบบนี้ก็ต้องหาโอกาสเข้าใกล้เรื่อย ๆ สิ ในเมื่อตอนนี้กว่าจะหาทางเข้าใกล้น้องได้สักทีมันยากแสนยากกว่าตอนเป็นภัคกี้เยอะเลย


กว่าจะหาวิธีเข้าใกล้เธอได้แต่ละครั้ง บอกตรง ๆ ว่าใช้สมองมากกว่าตอนทำงานซะอีก เพราะน้องจีนมีท่าทีต่อต้านผมอยู่ตลอดเวลา ไม่สิ... อันที่จริงเธอแสดงท่าทีเกลียดชังทุกครั้งที่เห็นหน้ากันเลยซะมากกว่า


“คุณภาคินพูดอะไรสักหน่อยดีมั้ยคะ” คุณอิ๋วขยับเข้ามาป้องปากกระซิบผม ได้ยินดังนั้นผมก็พยักหน้ารับพร้อมหยิบไมค์จากมือเธอมา


“ผมแค่มาแสดงความยินดีกับคุณจีนครับ ยินดีต้อนรับคุณจีนเข้าทำงานตำแหน่งเลขาฯ ของผมอย่างเป็นทางการนะครับ” 


พูดจบผมก็โปรยยิ้มส่งให้คนที่พูดถึงทันที แต่เธอกลับสะบัดหน้าใส่จนแองจี้หัวหน้าฝ่ายควบคุมการผลิตที่ดูท่าจะสนิทกับน้องไม่น้อยต้องสะกิดให้เธอพูดอะไรตอบกลับผมมาบ้าง


เมื่อโดนเพื่อนเตือนแบบนั้นน้องก็ยอมลุกขึ้นยืนแล้วโค้งขอบคุณผมอย่างจำใจ


“จีนขอบคุณพี่ ๆ หลายคนที่ให้การต้อนรับจีนเป็นอย่างดีนะคะ หวังว่าเราจะทำงานด้วยกันอย่างราบรื่น จีนพร้อมรับฟังคำชี้แนะของทุกคนค่ะ แล้วก็...” น้องจีนหันมามองหน้าผมพร้อมกับฝืนใจปั้นยิ้มส่งมาให้กัน “ขอบคุณคุณภาคินมาก ๆ เลยนะคะ ที่ให้โอกาสจีน”


ทันทีที่น้องพูดจบก็มีเสียงปรบมือขึ้นมา ผมจึงยกไมค์ขึ้นมาพูดตอบรับคำของน้อง


“ครับ ผมก็หวังว่าคุณจีนจะให้โอกาสผมในหลาย ๆ เรื่องด้วยนะครับ” ได้ยินแบบนั้นสายตาหลากหลายคู่ก็จับจ้องมาที่ผมด้วยความแปลกใจระคนสงสัยพร้อมกับสายตาน้องจีนที่ถลึงมองกัน “ยังไงก็ขอให้ทุกคนสนุกกันให้เต็มที่นะครับ ทำเหมือนผมไม่มีตัวตนอยู่ตรงนี้ก็ได้ ไม่ต้องเกร็งแค่สนุกกันก็พอครับ งานฉลองแบบนี้ไม่ต้องมีคำว่าเจ้านายหรือลูกน้องหรอกครับ”


สิ้นเสียงผม เสียงโห่ร้องพร้อมเสียงปรบมือก็ดังขึ้นรัว ๆ ผมจึงยกยิ้มให้ทุกคนก่อนจะเดินตามคุณอิ๋วไปยังที่นั่งด้านในที่ดันเยื้องกับน้องจีนเข้าพอดี


ในระหว่างที่งานเลี้ยงกำลังดำเนินไปเรื่อย ๆ หลายคนก็ยังคงร้องเพลงอย่างสนุกสนาน แต่หลายคนก็เริ่มดื่มจนไร้สติไปไม่น้อย โดยเฉพาะหญิงสาวที่อยู่ในสายตาผมแทบตลอดเวลา ที่เริ่มยกแก้วเหล้าขึ้นมากระดกรวดเดียวหมดเป็นแก้วที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่ค่อยแน่ใจ


“ไหน ๆ จีน มาดูดิว่าจะแน่สักแค่ไหน” พนักงานผู้ชายคนหนึ่งที่เมาได้ที่ ขยับเข้ามานั่งเบียดบนโซฟาข้างกายคนตัวเล็ก


“เฮ้ย ๆ หยุดเลยไอ้พี่บี อย่ามาทำตัวแบบนี้ใส่จีนนะเว้ย” แองจี้ที่นั่งอีกฝั่งของน้องจีนคอยผลักตัวผู้ชายคนนั้นให้ออกห่าง


เห็นท่าทางสำมะเลเทเมา ทั้งยังทำตัวเบียดเสียดน้องจีนไม่เลิก ผมก็เริ่มคิ้วกระตุกขึ้นมาด้วยความไม่พอใจ


“อะไรวะแองจี้ น้องจีนยังไม่พูดอะไรเลย ไหนชนแก้วกับพี่หน่อยสิจ๊ะ” บีตอบกลับแองจี้ ก่อนจะหันไปคุยกับน้องจีนที่นั่งก้มหน้าอยู่ ทั้งยังเริ่มขยับเข้าไปใกล้น้องอีกครั้ง


เห็นแบบนั้นผมก็ทำทีเป็นจะเอื้อมมือไปตักอาหารตรงหน้าผู้ชายคนนั้น พร้อมกับวางแผนในใจว่าจะทำทีเป็นปัดจานให้หกใส่เขา จะได้ออกไปไกล ๆ ไม่ต้องมาทำตัวเกาะแกะน้องจีนของผมสักที


แต่ยังไม่ทันได้ทำตามแผนที่คิดไว้ คนร่างเล็กกลับทำในสิ่งที่ผมไม่คาดคิดด้วยการผลักหน้าไอ้รุ่นพี่คนนั้นออกไปอย่างแรงจนเขาเกือบจะหงายเงิบตกเก้าอี้ไป พร้อมกับยกแก้วน้ำสีอำพันในมือตัวเองขึ้นมาดื่มรวดเดียวหมด แล้วยืนขึ้นตะคอกใส่หน้าเขาทันที


“ใครบอกจีนไม่ว่า จีนกำลังจะด่าพี่อยู่เนี่ย! ออกไปห่าง ๆ เลย เหม็นปาก!!” พูดจบน้องก็สะบัดหน้าใส่หลายคนที่กำลังนั่งอึ้งอยู่ ก่อนจะเดินกระแทกเท้าออกไปจากห้องด้วยท่าทางเอาแต่ใจทันที


“จีนไปไหนอะแองจี้” คุณอิ๋วที่นั่งอยู่ข้างผมถามแองจี้ที่กำลังช่วยพยุงพนักงานที่ชื่อบีขึ้นมานั่ง


“น่าจะไปห้องน้ำพี่ เดี๋ยวมันมา จี้จะตามไปด้วยละก็ไม่ยอม บอกไหว ๆ อยู่นั่น”


“เออ ๆ ไว้ถ้านานละยังไม่กลับมาเดี๋ยวแกตามออกไปดูด้วยละกัน ท่าทางจะเมาไม่น้อยเลยนะนั้น”


ได้ยินที่เธอพูดกันแบบนั้นผมก็ทำทีเป็นยืดเส้นยืดสายพร้อมกับลุกออกจากเก้าอี้ช้า ๆ แต่ก็คงไม่สามารถเล็ดลอดคุณอิ๋วที่หูตาไวไปได้


“คุณภาคินจะกลับแล้วเหรอคะ”


“เปล่าครับ ผมแค่จะออกไปสูบบุหรี่สักหน่อย” ผมตอบเธอด้วยน้ำเสียงปกติ ก่อนจะเดินออกจากห้องไปทันที


แม้ว่าท่าทีของคุณอิ๋วจะดูสงสัยกันไม่น้อย แต่จากประสบการณ์การทำงานด้วยกันมาพักใหญ่ ก็พอรู้ได้ว่าเธอไม่ใช่คนที่สงสัยหรือรู้อะไรแล้วจะพูดหรือขยายต่อให้คนอื่นได้ยินเลยสักนิด


ผมมองหาผู้หญิงร่างเล็กที่เดินออกมาได้ไม่นาน ก่อนจะเห็นน้องกำลังเดินคลำทางไปทางห้องน้ำ แต่แล้วผมกลับต้องรีบวิ่งเข้าไปคว้าแขนเธอเอาไว้เมื่อเห็นว่าเธอกำลังจะเดินเข้าไปทางห้องน้ำชาย


คนร่างเล็กหันขวับมามองผมด้วยความไม่พอใจ ทั้งยังสะบัดแขนออกทันทีด้วยท่าทางรังเกียจผมซะเต็มประดา


“ตามมาทำไม?


“ใครตามคะ พี่มาเข้าห้องน้ำต่างหาก” ผมยกยิ้มชอบใจกับท่าทางพยศของคนตรงหน้า


“โกหก! ถ้าไม่ได้ตามแล้วมาจับทำไม”


“พี่มาห้าม เพราะน้องจีนกำลังเข้าห้องน้ำผิดต่างหากคะ” ได้ยินที่ผมพูดแบบนั้นน้องก็เงยหน้ามองป้ายตรงหน้า ได้ทีผมจึงก้มหน้าลงไปใกล้ แล้วใช้นิ้วจิ้มหัวคิ้วที่ขมวดเข้าหากันบนใบหน้าเล็ก ๆ ของเธอ 


“คนดื้อขี้เมา”


“ไม่ต้องมายุ่งได้มั้ย” น้องรีบปัดมือผมออกทั้งยังมองมาด้วยความเกลียดชัง “คุณจะไปไหนก็ไปเลย เลิกยุ่งกับจีนสักที”


“ไม่ให้พี่ยุ่ง หมายความว่าน้องจีนจะเข้าห้องน้ำนี้เหรอคะ งั้นก็เข้าด้วยกันเลยค่ะ” ผมแหย่น้องด้วยการคว้าข้อมือเล็ก ๆ ให้ตามกันเข้าไปในห้องน้ำชาย


แต่อีกคนกลับโวยวายเสียงดังทั้งยังรัวมือตีต้นแขนผมจนต้องยอมปล่อยเธอให้เป็นอิสระ ก่อนจะรีบวิ่งเข้าห้องน้ำห้องถัดไปทันที


เห็นแบบนั้นผมก็อมยิ้มกับท่าทีดื้อดึงที่แสนน่ารักของอีกคน เพียงครู่เดียวน้องจีนก็ออกมาจากห้องน้ำ พร้อมกับใบหน้าที่เปียกหมาด ๆ เป็นสิ่งที่บ่งบอกว่าเจ้าตัวคงจะหายเข้าไปล้างหน้าให้ตัวเองสร่างเมาเพื่อออกมารับมือกับผมแน่นอน


น้องจีนเหล่ตามองผมเล็กน้อย ก่อนจะทำทีเป็นไม่เห็นกันแล้วเดินผ่านตัวผมกลับไปทางห้องคาราโอเกะทันที ไม่นานก็กลับออกมาพร้อมกระเป๋าสะพายและกล่องรองเท้าที่น้องยอมรับมันไปจากผมในวันนี้


“จะกลับแล้วเหรอคะ” ผมเอ่ยถามพร้อมเดินตีคู่น้องที่ตรงไปยังหน้าร้าน


น้องจีนไม่ตอบอะไรทั้งยังทำเหมือนผมเป็นธาตุอากาศที่เธอมองไม่เห็นหัว แต่เดินออกไปนอกร้านได้เพียงแค่ก้าวเดียว คนร่างเล็กก็ก้าวถอยหลังกลับมาจนชนกับผมเข้าเต็มแรง


“มีอะไรหรือเปล่าคะ” ผมถามน้องจีนที่ดูมีท่าทีตื่นตระหนกอย่างเห็นได้ชัดทั้งยังกำแขนเสื้อเชิ้ตผมเอาไว้แน่น


“ไอ้บ้านี่! ทำไมถึงตามไม่เลิกเลยนะ” น้องจีนสบถด่าออกไปไม่เป็นภาษาก่อนจะหันมาเกาะแขนผมพร้อมทำสีหน้าเว้าวอน “ช่วยหน่อยสิ มันตามจีนมาที่นี่ได้ยังไงก็ไม่รู้”


เมื่อเห็นว่าน้องมีท่าทีตื่นกลัวผมก็ชะโงกหน้าออกไปบ้าง ก่อนจะเห็นผู้ชายที่ดูท่าทางหัวเสียคนหนึ่งกำลังยกโทรศัพท์ขึ้นเหมือนต้องการติดต่อใครสักคน


“ให้พี่ไปส่งมั้ยคะ”


“ได้เหรอ” น้องจีนพูดออกมาไม่ยั้งคิด ท่าทีดูหวาดกลัวคนที่อยู่ด้านนอกทำเอาผมรีบคว้าตัวเธอเข้ามากอดแล้วลูบหัวปลอบเธอ แต่เพียงครู่เดียวก็เหมือนน้องจะนึกขึ้นได้ว่ามีอคติกับผมอยู่ จึงรีบปฏิเสธพร้อมกับขยับตัวออกห่าง


“จีนจะโทรหาโก” น้องจีนพูดก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วพบว่าหน้าจอโทรศัพท์นั้นดำสนิท


เห็นแบบนั้นผมก็หัวเราะออกมาเบา ๆ จนคนดื้อตวัดสายตามองด้วยความไม่พอใจ ก่อนจะแบมือเล็ก ๆ ออกมาตรงหน้าผม “ขอยืมโทรศัพท์หน่อย”


“ของพี่ก็แบตฯ หมดค่ะ” ผมตอบก่อนจะกดปิดเครื่องโทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงของตัวเองแล้วยกขึ้นมาโชว์ให้น้องดู


“โกหก! เป็น CEO อะไรปล่อยให้โทรศัพท์แบตฯ หมด”


“แล้วน้องจีนเป็นเลขาฯ อะไรถึงปล่อยให้โทรศัพท์แบตฯ หมดล่ะคะ ถ้าพี่มีงานด่วนขึ้นมาจะทำยังไงเอ่ย” ผมพูดย้อนกลับจนน้องนิ่งงันไป


“ไปยืมแองจี้ก็ได้”


“จะไปรบกวนเพื่อนทำไมล่ะคะ เพื่อนกำลังสนุกเลยนะ” ผมรีบคว้าแขนน้องเอาไว้อีกครั้ง “กลัวตัวสั่นแบบนี้ ให้พี่ไปส่งตามที่ร้องขอตั้งแต่แรกเถอะค่ะ ถ้าต้องรอนานกว่านี้แล้วโดนไอ้นั่นมาเห็นเข้าล่ะคะ คงไม่ดีแน่ ๆ เลย ใช่มั้ยล่ะ”


“...” น้องจีนนิ่งทั้งยังมีท่าทีครุ่นคิด และสุดท้ายเธอก็ยอมพยักหน้ายอมรับข้อตกลงกัน


ดูท่าทีแล้วเหตุการณ์เมื่อช่วงเย็นคงทำเธอมองไอ้เวรนั่นเปลี่ยนไปไม่น้อยเลย


“ตกลงว่ายอมจำนนให้พี่เป็นแฟน กันหมาบ้าออกจากชีวิตน้องจีนนะคะ”


“แฟนปลอม ๆ ต่างหาก!” น้องรีบแย้งขึ้นมาจนผมหลุดยิ้ม


“ก็ได้ค่ะ แฟนปลอม ๆ ที่จะเป็นแฟนจริง ๆ ในอนาคต”


“ไม่มีทาง”


ผมถือวิสาสะจังหวะที่น้องเผลอคว้าตัวน้องเข้ามาแนบอกก่อนจะกดจูบเบา ๆ ลงบนหน้าผากมน “เดี๋ยวก็รู้ค่ะ”


“ไอ้...”


ทันทีที่อีกคนดิ้นออกจากอ้อมแขน ผมก็รีบแตะนิ้วลงบนริมฝีปากจิ้มลิ้มนั่นเป็นการห้ามปรามที่เธอกำลังจะพ่นคำด่าใส่กัน


“รอพี่ตรงนี้ อย่าเดินไปไหนนะคะคนดื้อ ถ้าไม่ยอมเชื่อฟังจะโดนทำโทษนะคะ”


End talks






TALK WITH ME

พ่อคนแพรวพราว แพรวพราวใส่น้องไม่หยุดดดด รู้มั้ยว่าทีมแม่ถือไม่หน้าสามรอเป็นขบวนแล้ววว ทำไมไม่จัดการเรื่องตัวเองห้ะ อิพี่!!! เดี๋ยวเถอะ แต่โอ๊ตนี่ยังไง ตามมาได้ไง คุณตำรวจปล่อยมันมาทำไมก่อนนนน น้องกลัวตัวสั่นแน้วนะ!


...

แอบเอาสปอยสเปเชี่ยลโปสการ์ดมาฝาก(ได้ทุกออเดอร์ที่สั่งหนังสืองับ) แสนซนนนไม่ไหว ไม่รู้พิภัคหรือน้องจีนซน แงงงงงงง ครอปมาแค่นี้พอ!! ทั้งรูปมันวูบวาบไป 5555555555




คนถามอีบุ๊คมาเยอะมว๊ากกกก มีค้าบบบ ประมาณวันที่ 20 นิด ๆ ราคา 420 มีโปรวันแรกค่ะ เกียมหยอดตะปุกไว้สอยเลย 

ส่วนใครอยากเก็บหนังสือและของสะสมน่ารัก ๆ ด้วย สั่งซื้อหนังสือได้ตามด้านล่างเลย...

มินนิคเปิดพรีออเดอร์หนังสือแล้วนะคะ 

ขออนุญาตแปะขายของ อย่าลืมไปสอยกันน้า ฟิลลิ้งกู๊ดมว๊ากกกกจีง ๆ 

สนใจกดซื้อได้ที่ http://minnik.lnwshop.com/

หรือ INBOX ที่เพจ MINNIK





จิ้มติดตามข่าวสารหนังสือได้ที่เพจ MINNIK นะคะ ขอฝากเพจหน่อยไปกดไลก์กันได้น้า ♥

.

ป.ล. ใครเล่นทวิตไปคุยกันในแท็กได้นะคะ วันดีคืนดีมินนิคก็ไปสปอยในนั้นแหละ >,<






MINNIK


มีคำผิดบอกได้นะคะ เพราะแต่งสดลงสดงับ 

อย่าลืมกด ♥ และคอมเมนต์เป็นกำลังใจดี ๆ ใจเรานะคะ 

1 เมนต์ = สิบล้านกำลังใจ

ร๊ากกกรีดเดอร์สองล้านเท่า 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.659K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,749 ความคิดเห็น

  1. #3744 noodao (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 1 มีนาคม 2564 / 00:13
    พี่ภัคเอาจริงนะเนี่ย
    #3,744
    0
  2. #2975 compose (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 20 มกราคม 2564 / 11:58

    มามั้ยน้าา วันนี้ สามวันแล้ววว ใจจิขาดด

    #2,975
    0
  3. #2974 Minimeaey (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 19 มกราคม 2564 / 10:57

    แฟนปลอมๆแต่จีนก็ยับเยินแล้วค่ะ เป็นแฟนจริงเมื่อไหร่นี่ เฮอะๆๆ

    #2,974
    0
  4. #2973 chapoah (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 19 มกราคม 2564 / 05:39
    55555555ขนาดนี้ไม่ใช่แค่น้องที่ทำงานละปะคุณพี่ภัคคค ไปเคลียร์กับคุณเมย์ด่วนๆๆ ส่วนน้องจีนอย่าพึ่งการ์ดตกนะะะะะ
    #2,973
    0
  5. #2972 iinm (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 18 มกราคม 2564 / 22:14
    ฉวยโอกาสกับน้องตลอดเลยยย
    #2,972
    0
  6. #2971 Riboflavin (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 18 มกราคม 2564 / 22:12
    แต่ว่าแบบว่า กับคุณเมย์นี่ยังไงคะพี่ภัค
    #2,971
    0
  7. #2969 nami55 (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 18 มกราคม 2564 / 20:50
    แพรวพราวจังงงงง
    #2,969
    0
  8. #2967 565118 (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 18 มกราคม 2564 / 11:03
    ระดับน้องจีนรึจะตามตัวพ่อทัน55555
    #2,967
    0
  9. #2966 jilll2 (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 18 มกราคม 2564 / 08:24
    คุณภาคินนี่เหมือนเป็นลูกรักของไรท์เลย ชนะตลอด
    #2,966
    0
  10. #2965 konder88 (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 18 มกราคม 2564 / 06:57
    แงงง คลั่งรักคุณภาคิน
    #2,965
    0
  11. #2964 litttlethink (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 18 มกราคม 2564 / 02:00
    น้องจีนตามคุนพรี่ไม่ทันหรอกค่าาาา
    #2,964
    0
  12. #2963 Panther Navy (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 18 มกราคม 2564 / 01:18
    เเหมมมได้ทีเอาใหญ่น้า
    #2,963
    0
  13. #2962 moonoiclub (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 18 มกราคม 2564 / 00:03
    อิพี่เนี่ย เมื่อไหร่จะเคลียร์คู่ขาออกไป ถ้าจะจริงจังกับน้องต้องเคลียร์สิจ๊ะ ไม่งั้นแม่จะฟาดด้วยไม้หน้าสามแน่
    #2,962
    0
  14. #2961 XXIPkn (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 17 มกราคม 2564 / 21:47
    กะล่อนกว่าใครเลยตาพี่นี่555555
    #2,961
    0
  15. #2960 jellymoon (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 17 มกราคม 2564 / 21:08
    แพรวพราวจริงๆ
    #2,960
    0
  16. #2959 chonchichanun (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 17 มกราคม 2564 / 20:58
    อิพี่จัดเลย

    เอาให้หนักๆเดินไม่ไหวไปเลย น้องจะได้ไม่ดื้อ
    #2,959
    0
  17. #2958 NumNimJnim (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 17 มกราคม 2564 / 20:55
    จีนทำไมเราโดนดักทุกทางเลย
    #2,958
    0
  18. #2957 firstzy93 (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 17 มกราคม 2564 / 20:44
    หมั่นไส้อิพี่จัง
    #2,957
    0
  19. #2956 aranyaorchid (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 17 มกราคม 2564 / 20:35
    ตามมาได้ไงเนี่ย แต่ที่แพรวพราวสุดๆก็คุณภาคินนี้เเหละ
    #2,956
    0
  20. #2955 suawadee (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 17 มกราคม 2564 / 20:11
    ไม่มีใครเกินแล้ว
    #2,955
    0
  21. #2954 Mai231 (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 17 มกราคม 2564 / 20:04

    แพรวพราวจัดจ้านที่สูดดด ยกให้คูมพี่ภัคเค้าเลย

    ถึงเวลาที่ต้องปกป้องน้อง พี่ก็ทำได้เต็มที่ จนอยากจะยกน้องให้อยู่น้าา

    แต่เหลืออย่างเดียว แค่พี่ต้องไปจัดการเรื่องคุณเมย์ก่อนนะค้าา

    #2,954
    0
  22. #2953 Lazy_Girls (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 17 มกราคม 2564 / 19:58
    หูยยยย มีความจุ๊บเหม่ง
    #2,953
    0
  23. #2952 prnrutpeanut (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 17 มกราคม 2564 / 19:38
    ไอต้าววววว
    #2,952
    0
  24. #2951 pannaray2122 (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 17 มกราคม 2564 / 19:30
    เอ๊ะอะ หอมหัววววว เอ๊ะอะ หอมแก้มมมม
    #2,951
    0
  25. #2950 BaBytiger713 (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 17 มกราคม 2564 / 19:25
    คุณภัคคคคคคมือปลาหมึกมากกกกก แต่กันยัยน้องจาก-บ้านั้นทีกลัววแทนน้องเลยย
    #2,950
    0