JUST ME! กลร้าย ลวง(ให้)รัก [EBOOK+ทำมือ]

ตอนที่ 56 : +ลวงรัก 18+ ไม่ต้องการ ที่ ‘ยังต้องการ’ [2] 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19,021
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,464 ครั้ง
    13 ม.ค. 64







Hashtag TW #พี่ภัคของจีน



.
.





-ลวงรัก 18-

ไม่ต้องการ ที่ ยังต้องการ



“คุยกันดี ๆ ไม่ได้เหรอวะจีน ทำไมต้องด่ากันตลอดด้วย”


“แล้วทำไมจีนต้องคุยดี ๆ กับโอ๊ตด้วยอะ โอ๊ตทำตัวน่าด่าเองมั้ย จีนรำคาญโอ๊ตจะตายอยู่แล้ว เลิกมายุ่งวุ่นวายกันสักทีเถอะ! เลิกก็เลิกกันไปแล้วนะ” ฉันสะบัดแขนเขาอย่างแรงก่อนจะหมุนตัวเดินหนีออกมาอีกครั้ง


แต่อยู่ ๆ อีกคนก็ทำอะไรที่ฉันไม่คาดคิดด้วยการตะคอกคำหยาบคายใส่กันเสียงดัง


“ก็กูบอกแล้วว่าไม่เลิกไงวะ กูไม่เลิก!” เขาออกแรงกระชากแขนฉันอย่างแรงจนฉันทรงตัวไม่อยู่ถลาเข้าหาเขาพร้อมกับรองเท้าส้นสูงที่สวมอยู่มันขาดออกแล้วกระเด็นออกไปอีกทาง “ขึ้นรถไปคุยกันให้รู้เรื่อง ครั้งนี้กูจะไม่ยอมง่าย ๆ แล้วนะจีน”


ฉันที่รู้สึกเจ็บกับแรงกระชาก ทั้งยังโมโหที่รองเท้าคู่ใหม่ขาดแบบนั้น จึงสวนคำหยาบคายออกไปอย่างไม่ยอมแพ้


“ก็กูบอกว่าไม่คุยไง! กูไม่คุย!


“จีน!


“เป็นโรคจิตเหรอวะ เลิกกันไปแล้วยังจะมาตามรังควานอยู่ได้ สันดานเลว ๆ แบบนี้ช่วยหยุดสักทีนะ จะไปตายที่ไหนก็ไปเลยไป” ฉันด่าออกไปอย่างสุดจะทน ก่อนจะหันไปมองยังป้อมรปภ.


แม้ว่าฉันจะยังทำปากเก่งใส่สักแค่ไหน แต่วันนี้โอ๊ตก็แสดงท่าทีที่มันดูน่ากลัวเกินไปจนฉันเริ่มไม่ไว้วางใจ ที่จะต้องอยู่ตรงนี้กับเขาสองคน


“รปภ อื้อ~~” ฉันดิ้นสุดแรงเมื่ออยู่ ๆ โอ๊ตก็เข้ามาปิดปากพร้อมกับรวบตัวอุ้มฉันไปที่ประตูรถข้างคนขับ ฉันที่ตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้จึงทั้งพยายามดิ้น ทั้งอ้าปากกัดมือเขาแต่ก็ไม่สำเร็จ


จนเกิดความกลัวขึ้นมาจับใจ


เขาจะพาฉันไปไหน เขาจะทำอะไรฉัน...


พรึบ!! ในตอนที่เหตุการณ์กำลังชุลมุนวุ่นวาย ไฟสูงหน้ารถฝั่งตรงข้ามก็สาดเข้ามาที่เราสองคนจนต้องหรี่ตาหนีแสง และชั่ววินาทีนั้นเองตัวฉันก็ถูกใครบางคนกระตุกเข้าหาผู้มาใหม่


“รปภ.!!!” เสียงตะเบ็งเรียกที่ก้องเหมือนเสียงคำรามของสัตว์ป่าดังขึ้น


ตัวฉันที่ฝังหน้าลงบนหน้าอกของคนที่กำลังโอบกอดกันไว้สูดดมน้ำหอมกลิ่นคุ้นจมูกเข้าไป พร้อมเสียงฝีเท้าสองสามคู่ที่รีบวิ่งตรงดิ่งมาทางนี้


เพียงไม่นานแสงไฟจากรถที่สาดส่องมาก็ดับลง ภาพที่เห็นตรงหน้าฉันคือพี่รปภ.สองคนที่กำลังยืนจับตัวโอ๊ตเอาไว้ พร้อมกับโอ๊ตที่มองตรงมาที่พวกเราด้วยความไม่สบอารมณ์


เห็นแบบนั้นฉันจึงเงยหน้ามองคนที่โอบเอวกันไว้หลวม ๆ แล้วก็พบว่ามันคือเขาจริง ๆ ...กลับมาตอนไหน?


“คุณปล่อยให้ใครเข้ามาบริเวณบริษัทผม ได้ตรวจสอบก่อนหรือเปล่า” คนข้างกายฉันเอ่ยปากถามรปภ.ด้วยน้ำเสียงเข้มขรึมและเด็ดขาด จนคนถูกถามถึงกับยืนก้มหน้านิ่ง


“คะ ครับ พอดีเขาบอกว่ามารอรับเพื่อนผมก็เลยให้เข้ามาน่ะครับ”


“ได้แลกบัตรมั้ย”


รปภ.คนหนึ่งที่เฝ้าอยู่บริเวณป้อมยืนอ้ำอึ้งจนคนข้างกายฉันถอนหายใจออกมาเสียงดัง แสดงออกถึงความไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด “ทำไมไม่ทำตามขั้นตอน ไม่ว่าใครจะเข้ามาก็ไม่ควรมีข้อยกเว้น”


“ข... ขอโทษครับ”


“จัดการส่งตำรวจด้วย เขาคนนี้มาทำการอุกอาจกับคนของผม” ฉันสังเกตลำคอสวยของคนข้างกายที่มีเส้นเลือดปูดขึ้นมา เป็นสัญลักษณ์ที่แสดงให้เห็นว่าเขากำลังโกรธถึงขีดสุดกับเรื่องที่เกิดขึ้น “ห้ามให้คนคนนี้เข้ามาเหยียบบริเวณบริษัทผมอีกเด็ดขาด แล้วพรุ่งนี้ พวกคุณก็มาพบผมที่ห้องด้วย!


เขาเหล่ตามองโอ๊ตที่ยังคงยืนอึ้งอยู่ พร้อมกับออกคำสั่งใส่ลูกน้องเสียงแข็งก่อนจะก้มลงเก็บรองเท้าส้นสูงของฉันที่ตกลงพื้นจากเหตุการณ์เมื่อครู่ แล้วช้อนตัวฉันที่ยืนเท้าเปล่าขึ้นพาเดินตรงไปยังรถที่จอดอยู่ฝั่งตรงข้ามทันที


“คุณภาคินจะไปไหนต่อหรือเปล่าครับ” คนขับรถที่ฉันเคยเห็นหน้าผ่าน ๆ อยู่หลายครั้งเอ่ยถามผู้เป็นเจ้านาย


“ลุงเลิกงานไปได้แล้วครับ เดี๋ยวผมไปต่อเอง” สั่งการลูกน้องเสร็จเขาก็อุ้มตัวฉันที่กอดคอเขาเอาไว้แน่นเข้าไปที่เบาะนั่งข้างคนขับ ส่วนตัวเขาก็กลับมานั่งประจำที่คนขับ แล้วขับออกจากบริษัทโดยไม่แม้แต่จะเหลียวตาไปมองโอ๊ตที่กำลังโดนรปภ.จัดการอยู่แม้แต่นิด


“ร้าน XXX ใช่มั้ยคะ”


“คะ?” ฉันหันไปถามเขาเมื่ออยู่ ๆ คนที่นั่งขับรถเงียบ ๆ มานานก็เอ่ยถามขึ้นด้วยน้ำเสียงนุ่มทุ้ม ไม่ได้แข็งกร้าวเหมือนก่อนหน้านี้


“ร้านที่จัดงานเลี้ยงต้อนรับน้องจีนไงคะ” ฉันพยักหน้ารับแทนคำตอบ เมื่อเริ่มตั้งสติได้แล้ว


เหตุการณ์มันรวดเร็วไปหมดจนฉันตั้งตัวไม่ทัน รู้สึกตัวอีกทีก็มานั่งอยู่ในรถของคุณซีอีโอเข้าซะแล้ว


“คุณภาคิน กลับมาที่บริษัททำไมเหรอคะ”


“พี่กลับมาเอาเอกสารไปทำงานต่อคืนนี้ค่ะ ไม่คิดเหมือนกันว่าจะมาเห็นเหตุการณ์แบบนี้”


“เห็น ตั้งแต่แรกเหรอ”


เขาพยักหน้ารับช้า ๆ “ไม่คิดเลยนะคะ ว่าแฟนเก่าน้องจีนจะกล้าทำอะไรอุกอาจแบบนี้ เห็นหน้าหงิม ๆ นึกว่าจะไม่มีอะไรซะอีก”


ฉันมองตรงไปข้างหน้า พร้อมถอนหายใจออกมายาว ๆ อย่าว่าแต่เขาเลย ฉันเองก็ไม่คิดเหมือนกันว่าโอ๊ตจะกล้าทำเรื่องแบบนี้ ไม่สิ ฉันไม่เคยคิดว่าเขาจะกล้าขึ้นกูมึงกับฉันเลยด้วยซ้ำ นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้ยินคำพวกนั้นจากเขา


บอกตรง ๆ ว่าตกใจและกลัวโอ๊ตขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก ทั้งที่คิดว่ารู้จักโอ๊ตดี แต่ดูจากวันนี้แล้ว เหมือนที่ผ่านมาเขาแค่เล่นละครเป็นคนสุภาพตบตากันก็เท่านั้น


“วันนี้ไม่ได้เอารถมาเหรอคะ”


“อือ รถเตี่ยเสียยังซ่อมไม่เสร็จเลย”


“งั้นเหรอคะ” เสียงดุดันเปลี่ยนเป็นเสียงนุ่มทุ้ม พร้อมสีหน้าเคลือบรอยยิ้มเหมือนปกติ ทำให้ฉันเริ่มหายใจคล่องคอขึ้นมา


อย่างที่เคยบอก ใบหน้าเขาตอนไม่ยิ้มกับตอนยิ้มนี่เหมือนอยู่กันคนละโลก อย่างกับคนละคนเลย ดวงตาสุกใสน่ามองก็แปรเปลี่ยนเป็นดวงตาคมกริบดุเหมือนเหยี่ยวขึ้นมาจนใคร ๆ ก็ไม่กล้าสบตา


เพียงไม่นานเขาก็เลี้ยวรถเข้ามาจอดบริเวณลานจอดรถหน้าร้านที่จัดงาน ฉันก้มลงหยิบรองเท้าของตัวเองขึ้นมาแล้วพยายามจะซ่อมมัน แต่ดูทรงของรองเท้าแล้วมันก็เกินกว่าที่ฉันจะทำให้มันกลับมาในสภาพเดิมได้


แล้วแบบนี้ฉันจะเข้าร้านยังไงล่ะเนี่ย ต้องเดินเท้าเปล่าเข้าไปเหรอ


ในระหว่างที่กำลังคิดไม่ตก คนข้าง ๆ ก็ส่งกล่องรองเท้าแบรนด์เดียวกันกับในครั้งก่อนมาให้ “สวมอันนี้สิคะ คู่นี้ยังไม่มีเจ้าของอย่างที่น้องจีนเข้าใจผิดหรอกค่ะ”


ฉันจ้องหน้าคนข้าง ๆ ก่อนจะไล่สายตาลงมายังกล่องที่เขายื่นให้ “โกหก ถ้าไม่มีเจ้าของแล้วคุณจะซื้อไซซ์ผู้หญิงมาทำไม”


“นั่นสิคะ” เขายกยิ้มก่อนจะยักไหล่ด้วยท่าทางสบาย ๆ “แต่เอาเป็นว่ายังไม่มีเจ้าของจริง ๆ ค่ะ”


“แล้วคุณเอามาให้จีนใส่ ไม่กลัวจะเสียของเหรอคะ”


“ไม่กลัวค่ะ”


ฉันจ้องเขาด้วยความไม่เข้าใจอีกครั้งแล้วตัดสินใจรับมันมาในที่สุด จังหวะเวลาแบบนี้ มีอะไรก็คงต้องสวมไปก่อน ให้กลับบ้านไปตอนนี้คงไม่ได้ มันต้องเสียมารยาทกับพี่ ๆ ที่รออยู่แน่ แค่นี้ฉันก็สายมากพออยู่แล้ว...


มื่อเปิดกล่องรองเท้าในมือก็ต้องขมวดคิ้วแปลกใจที่เห็นกล่องเครื่องประดับสีเงินเล็ก ๆ อีกอันอยู่ในกล่องรองเท้าที่ว่า ฉันหยิบมันขึ้นมาด้วยความแปลกใจระคนสงสัยก่อนจะเปิดมันขึ้นดูอย่างเสียมารยาท และพบว่ามันคือต่างหูเงินรูปดาวที่ประดับด้วยพลอยเต็มดวง


“ไหนบอกไม่มีเจ้าของไง” ฉันถามเขาด้วยความไม่ชอบใจ ทั้งยังรู้สึกปวดหนึบที่หน้าอกตัวเองแปลก ๆ “โกหกกันอีกแล้วเหรอ”


“เปล่าค่ะ ที่น้องจีนถืออยู่มันมีเจ้าของค่ะ” พูดจบเขาก็ฉวยกล่องไปจากมือฉัน ก่อนจะหยิบต่างหูที่ว่านั่นออกมา


คุณภาคินขยับเข้ามาใกล้แล้วเอื้อมมือทัดผมประบ่าของฉัน พร้อมกับยกยิ้มขึ้นมาโดยที่ยังเกลี่ยผมที่หลังใบหูของฉันอยู่ “บังเอิญจังเลยค่ะ”


ฉันที่ยังสับสนมึนงงกับการกระทำของคนตรงหน้ากลับต้องสะดุดเฮือกเมื่อเขาสัมผัสบริเวณหลังใบหูที่ว่างเปล่าของฉัน จนเกิดความรู้สึกแปลก ๆ อย่างกับบริเวณนั้นเป็นจุดไวสัมผัส


“ท ทำอะไร” ฉันถามออกไปอย่างตะกุกตะกักพร้อมทั้งยกมือขึ้นมาจับข้อมือแกร่งของอีกคน


“อยู่นิ่ง ๆ สักครู่ได้มั้ยคะ” เขาเอ่ยปากร้องขอด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนทั้งยังจ้องลึกเข้ามาที่นัยน์ตาฉัน แล้วก็เหมือนทุกครั้ง ฉันเหมือนตกอยู่ในมนตร์สะกดหรือหลุมพรางอะไรสักอย่างของเขาจนยอมทำตามที่อีกคนพูดในที่สุด


เมื่อเห็นฉันยอมนั่งนิ่ง ๆ ตามที่ร้องขอ เขาก็ค่อย ๆ ดันต่างหูเข้ากับหูของฉันอย่างเบามือ ฉันจ้องมองคนตรงหน้าด้วยความหลงใหล


ทั้งที่พยายามหักห้ามใจตัวเอง แต่สุดท้ายก็ยังโงหัวไม่ขึ้นสักทีสินะ


“น่ารักมากเลยค่ะ” เสียงของคนตรงหน้าเรียกสติฉันกลับมาอีกครั้ง


“คุณ ใส่ให้จีนทำไมคะ”


“ของขวัญต้อนรับค่ะ”





TALK WITH ME

กรี๊ดดดดด เขาคุยกันดี ๆ ในรอบกี่ตอนเนี่ย พี่ภัคคนโหดหายไปไหนนน พออยู่กับน้องละเป็นคนละคนเลย อยากให้อ่านเต็ม ๆ กันแน้วว ในเล่มยังมีเซอร์ไพร์สอีก แงงงง ไม่ใช่แค่นักอ่านรอ นักเขียนก็รอ 555555555


...

มินนิคเปิดพรีออเดอร์หนังสือแล้วนะคะ 

ขออนุญาตแปะขายของ อย่าลืมไปสอยกันน้า ฟิลลิ้งกู๊ดมว๊ากกกกจีง ๆ 

สนใจกดซื้อได้ที่ http://minnik.lnwshop.com/

หรือ INBOX ที่เพจ MINNIK





จิ้มติดตามข่าวสารหนังสือได้ที่เพจ MINNIK นะคะ ขอฝากเพจหน่อยไปกดไลก์กันได้น้า ♥

.

ป.ล. ใครเล่นทวิตไปคุยกันในแท็กได้นะคะ วันดีคืนดีมินนิคก็ไปสปอยในนั้นแหละ >,<






MINNIK


มีคำผิดบอกได้นะคะ เพราะแต่งสดลงสดงับ 

อย่าลืมกด ♥ และคอมเมนต์เป็นกำลังใจดี ๆ ใจเรานะคะ 

1 เมนต์ = สิบล้านกำลังใจ

ร๊ากกกรีดเดอร์สองล้านเท่า 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.464K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,750 ความคิดเห็น

  1. #3743 noodao (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 1 มีนาคม 2564 / 00:00
    ตายไป พี่ภัคน่ารักขนาดนี้ จีนไม่รอดแน่
    #3,743
    0
  2. #2970 Riboflavin (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 18 มกราคม 2564 / 22:08
    เจอสายเปย์ตรงนี้คนนึงค่า
    #2,970
    0
  3. #2941 .feather! (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 17 มกราคม 2564 / 12:04
    อยากได้แบบพี่ภัคต้องทำยังไงงงง
    #2,941
    0
  4. #2918 SiriphonSeangsai (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 16 มกราคม 2564 / 11:19
    ชักจะหลงคนพูดคะขาซะแล้ว
    #2,918
    0
  5. #2894 aivi (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 15 มกราคม 2564 / 17:53
    อยากได้อีบุ๊ค วันไหนมาคะ
    #2,894
    0
  6. #2887 อามูร์ (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 15 มกราคม 2564 / 12:18
    ขอปรับอารมณ์แปป ตามไม่ทัน 5555555
    #2,887
    0
  7. #2885 เอลฟ์น้อยบนดาวแคส..2 (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 14 มกราคม 2564 / 22:55
    จริงๆนางพี่ภัคคือน่ารักนะ กวนๆประสาทดี คิดถึงรุ่นพี่สมัยมหาลัยเลย 5555
    #2,885
    0
  8. #2884 compose (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 14 มกราคม 2564 / 20:50
    มารออีบุ๊คทุกวันเบยยย ถึงยังไม่มีมา ก็ขอให้ได้อ่านซ้ำ บ้าจริงเรา โดนพี่ภัคตกขนาดนี้เลย
    #2,884
    0
  9. #2883 mars15 (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 14 มกราคม 2564 / 17:04

    อ่อยนะฮ้า น้องจีนยิ่งหนักหัวโงไม่ขึ้นเข้าไปใหญ่แล้ว..ยอมเลยเถอะ แพ้หลุดลุ่ย555

    #2,883
    0
  10. #2881 fren1063 (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 14 มกราคม 2564 / 13:27
    Ebook มารึยังงับบบ
    #2,881
    0
  11. #2880 ของหวาน (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 14 มกราคม 2564 / 12:27

    พี่ภัคคนโหดหายไปไหนนน 😆😆

    #2,880
    0
  12. #2879 Helenyria (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 14 มกราคม 2564 / 10:33
    น้องมารออีบุ๊คทุกวันเลยยย
    #2,879
    0
  13. #2878 phuednork_1994 (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 14 มกราคม 2564 / 04:57
    อยากให้มีพี่ภัคสักสิบคนนน หวานเรี่ยราดมากจร้าาาา
    #2,878
    0
  14. #2877 aranyaorchid (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 14 มกราคม 2564 / 03:17
    อึ๊ยๆๆๆ มาหวานกันให้เราอิจฉา ไฟลุกในดวงตาแล้ว
    #2,877
    0
  15. #2876 chapoah (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 14 มกราคม 2564 / 02:23
    เอานุไปทอดเดี๋ยวนี้้้้้้้
    #2,876
    0
  16. #2875 Panther Navy (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 14 มกราคม 2564 / 01:22
    อั้ยย๋าาาาา
    #2,875
    0
  17. #2874 noonmali (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 14 มกราคม 2564 / 01:15
    หืมมมม เอาใจน้องเก่งจริงๆ
    #2,874
    0
  18. #2873 Soft@Hottest (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 14 มกราคม 2564 / 00:52
    รออออออออ
    #2,873
    0
  19. #2872 Artitaya13 (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 14 มกราคม 2564 / 00:31
    โผมมมมมมมมมนั้นนนนนนนรอออออออE-bookkkkkkkkkkkk ไม่ไหวแล้วค้าบ
    #2,872
    0
  20. #2871 PlaplaPor (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 13 มกราคม 2564 / 23:49
    มีอีบุ้คไหมคะ
    #2,871
    0
  21. #2870 dadadadada (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 13 มกราคม 2564 / 23:40
    พี่ภัคชอบทำแบบเนี่ยยยย แล้วจะโงหัวขึ้นได้ไง >_<
    #2,870
    0
  22. #2869 yupp (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 13 มกราคม 2564 / 23:24
    น่าร้ากกกก
    #2,869
    0
  23. #2868 Pople (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 13 มกราคม 2564 / 23:16
    ไรท์บิ้วเก่งมากกกกก อยากจะเสียตังรัวๆเลยยยยยย
    #2,868
    0
  24. #2867 iinm (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 13 มกราคม 2564 / 23:04
    พี่ภัคน่ารักกกกก
    #2,867
    0
  25. #2866 ติ่ง ง (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 13 มกราคม 2564 / 23:03
    งุ้ยยยยย ย
    #2,866
    0