ม า ก ก ว่ า ค ว า ม รู้ สึ ก (Y) -จบ-

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 10,819 Views

  • 221 Comments

  • 732 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    167

    Overall
    10,819

ตอนที่ 14 : มากกว่าความรู้สึก ตอนที่ 13

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1010
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 85 ครั้ง
    20 พ.ค. 61

ตอนที่ 13

               แฮ่ก...

               เหนื่อย !

               ผมที่ขึ้นมายืนหอบตัวโยนอยู่หน้าห้องต้องเกาะประตูไว้แน่น ไม่รู้ว่าเป็นเดจาวูหรือเปล่าเพราะเวลาที่ผมมาจากต่างจังหวัดเหนื่อยๆ ทีไร ลิฟต์มักจะเสียตลอด และมันก็ต้องทำให้ผมหอบสังขารจากชั้นหนึ่งขึ้นชั้นหก แค่โชคดีที่คราวนี้สัมภาระผมไม่ค่อยมีมากนะ

               “เหนื่อยชะมัด ลิฟต์ที่นี่จะพังอะไรนักหนาเนี่ย !”

               “อย่าบ่น แค่หกชั้นเอง...” และเสียงที่คุ้นเคยมันก็ทำให้ผมรู้สึกเหมือนเจอเหตุการณ์ซ้ำๆ ขึ้นจริงๆ แต่คราวนี้ผมไม่ได้ทำกุญแจตก ไม่ได้คุยกับแม่ ทำให้ผมสามารถรีบไขประตูห้องและแทรกตัวเข้าไปข้างในด้วยเวลาอันรวดเร็ว

               ปั้ง !

               ความพลั้งมือทำให้ผมเผลอปิดประตูแรงๆ แต่โชคดีที่ไม่มีใครมาเคาะห้องของผม นั่นแสดงว่าไอ้ฝุ่นมันยังไม่สงสัยอะไร

               หรือไม่มันก็แค่แกล้งไม่รู้

               ติ๊ง...

               เสียงไลน์จากโทรศัพท์ของผมทำให้ตัวเองที่เดินไปนั่งบนเตียงควักโทรศัพท์ออกมาแล้วดูก็เห็นว่าเป็นแชทของแนนที่ช่วงนี้พวกเราคุยกันทุกวัน และส่วนมากก็จะถามสารทุกข์สุขดิบหรือไม่เธอก็คุยแค่เรื่องกินเท่านั้น

 

               Nanny : เอิร์ธกลับถึงห้องหรือยัง ?

               อิทธิพัฒน์ : ถึงแล้ว

               Nanny : จริงดิ งั้นแนนไปหาได้มั้ย ซื้อของกินมาเพียบ แต่หาที่กินไม่ได้อ่ะ

               อิทธิพัฒน์ : ได้ดิ ว่าแต่มาถูกเหรอ

               Nanny : ถูกๆ เคยไปส่งเกรซประจำ

               อิทธิพัฒน์ : โอเค มาถึงแล้วบอก เดี๋ยวเราลงไปรับ

               Nanny : (สติ๊กเกอร์โคนี่ชูสองนิ้ว)

 

               ผมยิ้มให้กับโทรศัพท์ก่อนจะเก็บมันเข้ากระเป๋าเหมือนเดิม สิ่งที่ต้องทำต่อไปคือการปัดกวาดขี้ฝุ่นที่มารุกรานห้องของผมตลอดเวลาหนึ่งอาทิตย์ ไหนจะกลิ่นทรายแมวที่เหม็นอับสุดๆ นั่นอีก

               ว่าแต่คิดถึงไอ้อุ่นว่ะ...           

               ผมที่ตอนแรกก็อามรมณ์ดีอยู่ก็อดหงอไม่ได้เมื่อนึกถึงไอ้ลูกรักที่ตอนนี้คงจะนอนสบายใจเฉิบอยู่ห้องไอ้ฝุ่น และผมที่ตั้งใจหลบหน้าเจ้าของห้องขนาดนี้คงจะไม่สามารถไปเคาะประตูแล้วขอแมวคืนจากมันได้ง่ายๆ แน่

               เศร้าเลยกู...

               ก็อกๆๆๆ

               เฮือก...!

               ผมที่กำลังคิดอะไรเพลินๆ หลังจากที่จัดการกับห้องสกปรกๆ ได้อย่างลวกๆ ก็ต้องตกใจเมื่อเสียงเคาะประตูดังขึ้น และผมก็อดคิดไม่ได้ว่าเป็นไอ้ฝุ่นหรือเปล่า

               จะตื่นเต้นทำไมวะ !

               ก็อกๆๆๆๆๆ

               “มาแล้วๆ” ผมที่เห็นว่าประตูถูกเคาะรัวๆ ก็ต้องรีบมาเปิด เพราะเกรงใจห้องข้างๆ ปรากฏว่าคนที่มาเยือนไม่ใช่ใครที่ไหน แต่กลับเป็นคนที่เพิ่งแชทไลน์กับผมเมื่อสักครู่ “อ้าว”

               “แฮร่ มาแล้ว !”

               “มาถูกด้วย”

               “ก็เคยมาแล้ว ตอนไปทะเลไง”

               “อ๋อ...”

               ทำไมผมลืมวะ...

               “ขอเข้าไปหน่อยดิ หนัก” เธอว่าก่อนจะชูของในมือขึ้นให้ผมดู ซึ่งมันก็เยอะจริงๆ ผมจึงรีบรับของทั้งหมดนั่นมา

               “เข้ามาๆ”

               ผมหลีกทางให้ผู้หญิงร่างเล็กตรงหน้าเข้ามา ซึ่งเธอก็มองไปรอบๆ ก่อนจะหันมามองทางผมแล้วยิ้มกว้าง “เรานั่งตรงไหนได้บ้างอ่ะ”

               “ตามสบายเลย บนเตียงก็ได้”

               “งั้นข้างๆ เตียงก็พอ” เธอยิ้มอีกครั้งก่อนจะนั่งลงที่ข้างเตียงของผมจริงๆ ก่อนจะตบพื้นข้างๆ เพื่อชวนผมเข้าไปนั่ง ซึ่งพอผมเดินไปเจ้าตัวก็รีบคว้าของในมือของผมไปทันที “มากินกัน เราซื้อของกินมาเพียบ”

               น้ำเสียงอารมณ์ดีของคนที่กำลังรื้อของที่ตัวเองซื้อมาออกจากถุง และมันก็ทำให้ผมอดอึ้งไม่ได้เมื่อพอมันวางอยู่บนพื้น ก็ทำให้ผมได้เห็นทั้งเป็ดเอ็มเค พิซซ่า ขนมโดนัท ชุดไก่เคเอฟซี แล้วไหนจะของกินเล่นเล็กๆ น้อยๆ นั่นอีก

               เดี๋ยวดิ...

               “แนน...”

               “จ๋า”

               “กินหมดเหรอ...”

               “หมดดิ สบาย” เธอยิ้มให้ผมพลางชูสองนิ้ว ก่อนจะหยิบโดนัทชิ้นแรกขึ้นมากัด “เอิร์ธกินด้วยกันดิ”

               “ไม่เป็นไร เรายังไม่หิวอ่ะ...”

               “โหย เสียดาย ซื้อมาตั้งเยอะ”

               “เอาเลย ฮ่าๆ”

               “งั้นเราไม่เกรงใจเจ้าของห้องละนะ”

               “คร้าบ” ผมตอบแบบขำๆ ก่อนจะนั่งมองคนที่ตอนนี้กินอย่างเอร็ดอร่อย พร้อมกับหยิบหนังสือการ์ตูนที่เจ้าตัวซื้อมาขึ้นมาเปิดอ่าน “อ่านอะไรน่ะ”

               ผมที่ถามขึ้นด้วยความสงสัย ก่อนจะหยิบการ์ตูนที่วางอยู่ขึ้นมา แต่ก็โดนแนนตีมือ “แหนะ ห้ามแอบดู”

               “หือ ?”

               “เดี๋ยวเอิร์ธใจแตก” เธอพูดก่อนจะหัวเราะแล้วทำท่าเขิน ทำให้ผมมองแบบงงๆ ก่อนที่คนตรงหน้าจะขยับเข้ามาใกล้แล้วเปิดสิ่งที่ตัวเองอ่านให้ผมดู

               ไอ้รูปผู้ชายสองคนที่กำลัง...

               ...

               “เฮ้ย !”

               “ชูว์ ~

               “นะ...แนน...”

               “สนใจเปล่า เราให้ยืมได้นะ” ผมที่มองคนที่ยิ้มกว้างแล้วชี้ไปที่กองหนังสือสิบกว่าเล่มที่เจ้าตัวเพิ่งซื้อมาใหม่ทำให้ผมส่ายหัวรัวๆ จนเธอหัวเราะออกมา “เอิร์ธตลกอ่ะ”

               “ตลกตรงไหนเนี่ย...เราตกใจต่างหาก”

               “ไม่เห็นน่าตกใจเลย เราว่ามันเป็นเรื่องปกติ”

               “แต่มัน...”

               “เราชอบเห็นผู้ชาย จุด จุด จุด กันน่ะ” รอยยิ้มของคนตรงหน้าทำให้ผมต้องเขยิบถอยหลังอัตโนมัติ รู้สึกขนลุกกับไอ้คำว่า ‘จุด จุด จุด’ ของเธอที่เน้นออกมา เพราะรู้สึกว่าเพิ่งได้รู้มุมมองใหม่ๆ จากแนน ก่อนที่เธอจะหัวเราะลั่นออกมาเมื่อเห็นท่าทางของผม “เอิร์ธตลกจริงๆ ด้วย ฮ่าๆๆๆ”

               “หะ...หัวเราะอะไรเนี่ย...”

               “จุด จุด จุด ของเราหมายถึงรักกันต่างหาก แบบมุ้งมิ้งๆ อ่ะ ฟิน”

               “ห๊ะ...”

               “พอแล้ว ไม่แกล้งแล้วก็ได้ มากินขนมกับเราเลย”

               “...”

               “ไม่เอาน่า เราแค่ล้อเล่นนิดเดียว” แนนจิ้มไหล่ผมสองสามทีพลางหัวเราะคิก ตัวเองก็ได้แต่ส่ายหัวก่อนจะดันหัวคนตรงหน้าด้วยความหมั่นเขี้ยว “โอ๊ย เจ็บน้า ~

               “ไม่ต้องเลย”

               “คิกๆ”

               ผมส่ายหัวกับคนที่หัวเราะและยกหนังสือขึ้นมาปิดหน้า บางทีก็เอามาเปิดแหย่ผมเล่น จนตัวเองเริ่มชินกับไอ้ภาพที่เธอเอามาแกล้งแล้ว

               Rrrrrrrrrrr ~

               “หือ...” คนที่นั่งกินของที่ตัวเองซื้อมาได้แต่ร้องอย่างแปลกในพลางหันไปมองโทรศัพท์ที่วางอยู่ข้างๆ ตัว “เอิร์ธกดรับแล้วเปิดลำโพงให้หน่อยสิ มือเปื้อนอ่ะ”

               ผมที่นั่งอยู่ข้างๆ ได้แต่ทำตามที่เธอสั่ง และชื่อที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอก็ทำให้ผมใจเต้นขึ้นมา แต่ก็กดรับสายให้กับเธอจนได้ “ว่าไงค๊าาา เฮียฝุ่น ~”

               {แนน...}

               “จ๋า”

               {ได้คุยกับเอิร์ธมั้ย ?} คำถามจากปลายสายทำให้ผมสะดุ้ง ก่อนที่เจ้าของโทรศัพท์จะหันมามองทางผมอย่างพินิจ ซึ่งตัวเองก็ได้แต่หลบตาเพื่อซ่อนความประหม่าของตัวเองเท่านั้น {เอิร์ธกลับมาวันไหนอ่ะ}

               “...”

               {เราคิดถึงมันว่ะ...}

               น้ำเสียงที่แสดงออกมาว่ามันกำลังรู้สึกไม่ดีของไอ้ฝุ่นทำให้ผมกลืนน้ำลายอย่างฝืดคอ ก่อนที่แนนจะเงยหน้าขึ้นมามองผม ซึ่งตัวเองก็ได้แต่มองเธอกลับ ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะให้เธอตอบยังไง แต่ดูเหมือนคนตรงหน้าจะรู้ถึงความรู้สึกลึกๆ ของผมดีเมื่อเธอยิ้มออกมา

               “ตอนนี้เราก็อยู่กับเอิร์ธ”

               {จริงดิ}

               “ใช่ เอิร์ธเพิ่งมาถึงอ่ะ เราเลยแวะมากินขนมที่ห้อง” แนนพูดด้วยท่าทีอมยิ้ม ซึ่งผมก็ได้แต่ตั้งใจฟังสิ่งที่คนในสายพูดเท่านั้น

               {ไปหาได้มั้ย...} คำถามของไอ้ฝุ่นทำเอาแนนถึงกับเงียบไป เธอหันมามองทางผมราวกับถามความคิดเห็น ก่อนที่ตัวเองจะตอบเสียงของไอ้ฝุ่นมันก็ดังขึ้นอีก {เอิร์ธ ฝุ่นไปหาได้มั้ย}

               “ได้...” ผมตอบกลับไปอย่างลืมตัว ก่อนจะตั้งสติได้เลยพูดขึ้นใหม่อีกครั้ง “เอาไอ้อุ่นมาด้วยนะ”

               {โอเค...}

               สายตรงข้ามตอบกลับมาแค่นั้นก่อนจะตัดสายไป ผมจึงวางโทรศัพท์ลงข้างๆ ตัวเจ้าของ ซึ่งแนนก็จ้องเขม็งมาทางผมจนตัวเองต้องถามออกไปด้วยความสงสัย “จ้องทำไมเนี่ย”

               “เอิร์ธกับฝุ่นนี่...”

               “...”

               “ชอบกันอยู่เหรอ ?” คำถามของแนนทำให้ผมถึงกับเงียบไป และการเงียบของผมก็ทำให้เธอยิ่งจ้องเข้ามา จนสุดท้ายเจ้าตัวก็พยักหน้าราวกับว่าผมไม่ต้องตอบคำถามแล้ว “วันก่อนเราก็ถามคำถามนี้กับฝุ่น”

               “ห๊ะ”

               “ซึ่งฝุ่นบอกว่าไม่รู้”

               “เหรอ...” ผมตอบกลับไปแค่นั้น ก่อนจะเขี่ยเศษอาหารที่ตกตามพื้นเล่น แนนเลยจิ้มไหล่ผมอีกครั้ง

               “แต่ฝุ่นไม่ได้ปฏิเสธนะ”

               “อะไรของแนนเนี่ย ฮ่าๆ” ผมหัวเราะออกมาฝืนๆ เมื่อคนตรงหน้าพยายามพูดพร้อมกับทำท่าคิด ก่อนที่ผมจะพูดความจริงข้อหนึ่งออกไป ซึ่งทำให้เธอถึงกับยิ้มออกมา “ไอ้ฝุ่นมันเป็นแฟนเพื่อนแนนนะ”

               “ฝุ่นกับเอิร์ธนี่เหมือนกันจริงๆ ด้วย”

               “ตรงไหน”

               “ก็หลายๆ อย่าง”

               คำพูดพร้อมกับรอยยิ้มแปลกๆ ของแนนทำให้ผมถึงกับขมวดคิ้ว ก่อนที่คนตรงหน้าจะเริ่มจัดการกินของที่วางอยู่อีกครั้ง ซึ่งดูเหมือนเธอจะไม่เบื่อพวกมันสักนิด

               ก็อกๆๆๆๆ

               และในที่สุดเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น

               ซึ่งก็คงไม่ต้องเดาว่าเป็นใคร

               “ไปเปิดดิ”

               “อะ...อืม...”

               ผมลุกขึ้นด้วยความประหม่า คงเพราะไม่ได้เจอหน้ามันมาหลายวัน และยิ่งตัวเองพูดแบบนั้นออกไปเมื่อก่อนหน้านี้อีก ไหนจะการแสดงออกว่าผมต้องการตัดขาดมันแบบเต็มขั้น การเจอแบบกะทันหันแบบนี้มันเลยทำให้ผมอดตื่นเต้นไม่ได้

               ห่าเอ๊ย...

               ตึก...ตึก...ตึก...

               แอ๊ด...

“ไง...” ผมที่ตอนแรกยืนทำใจอยู่หน้าประตูสักพัก แต่สุดท้ายก็ยอมเปิดออกไปแล้วพูดทักทายคนที่ไม่ได้เจอและพูดคุยมานานอย่างไอ้ฝุ่น ซึ่งคนที่ยืนอยู่หน้าประตูเองก็แสดงสีหน้าไม่ต่างจากตอนที่เจอผมครั้งแรกสักนิด และก่อนที่ผมจะพูดกับมันอีกครั้ง ร่างที่คุ้นเคยจะก้าวเข้ามาหาผมอย่างรวดเร็ว ทำให้ตัวเองตอนแรกที่ไม่ได้มองหน้ามันต้องเงยหน้าขึ้นด้วยความตกใจ “ไอ้ฝุ่นกู...”

               “กูคิดถึง” เสียงเบาๆ ของไอ้ฝุ่นพร้อมกับสายตาจริงจังที่จ้องมาทำให้ผมที่กำลังพูดเพื่อทำลายความประหม่าก็ต้องหุบปากลงแล้วมองหน้ามันเท่านั้น “เอิร์ธ กูคิดถึงมึง”

               “อะ...เออ...” ผมตอบกลับเพียงแค่นั้นเพราะไม่รู้จะพูดอะไร ซึ่งลืมไปแล้วด้วยว่าตอนที่ขึ้นมานั้นข้างกายของไอ้ฝุ่นมันยังมีเกรซอยู่ แต่เมื่อผมหันไปอีกทางก็เป็นไปตามคาด เมื่อตอนนี้เกรซกำลังยืนอยู่ตรงหน้าประตูห้องไอ้ฝุ่น ซึ่งเธอมองมาทางพวกเราด้วยสีหน้าที่ไม่พอใจนัก ก่อนจะเดินหนีเข้าห้องไป “ไอ้ฝุ่น แฟนมึง...”

               “เออ กูรู้...”

               “...”

               “เอิร์ธ กูมีอะไรจะบอก” ไอ้ฝุ่นมันพูดเสียงเบาก่อนจะเข้ามาหาผม ทำให้ตัวเองต้องถอยหลังอัตโนมัติ ไม่นานร่างที่เคยอยู่นอกห้องก็เข้ามาในห้องของผมเรียบร้อย ไอ้ฝุ่นมันปิดประตูเองเสร็จสรรพ ทำให้ผมที่มองมันแปลกไปได้แต่ขมวดคิ้ว

               “อะไรของมึง...” คำถามที่ยังไม่จบประโยคของผมก็ต้องหยุดไป เมื่อคราวนี้คนที่ยืนจ้องหน้าผมมันก็ก้าวขายาวๆ เข้ามาหา จนผมที่ก้าวถอยหลังต้องชะงักตกใจแต่ก็ไม่สามารถหนีแขนของมันที่คว้าร่างของผมเข้าไปกอดไว้ “ไอ้ฝุ่น !”

               “กูขอโทษ”

               “กูไม่ได้โกรธอะไรมึง มึงจะขอโทษทำไม !”

               “กูกลัวมึงหนีไปอีก”

               “กูจะหนีไปไหนวะ !”

               “เอิร์ธ กูรู้สึกดีกับมึงนะ”

               “ห๊ะ” ผมที่ตกใจกับคำพูดของมันก็โดนคนตรงหน้าดันร่างออก ทำให้ผมมองมันอย่างแปลกใจเข้าไปอีก “มะ...มึงพูดบ้าอะไรของมึงวะ”

               “เอิร์ธ”

               “...”

               “ฝุ่นรู้สึกดีกับเอิร์ธนะ” คำพูดที่ชัดถ้อยชัดคำของคนตรงหน้าทำให้ผมถึงกับใจเต้นแรงขึ้นมา มันไม่ได้รู้สึกดีใจ แต่แค่ตกใจในสิ่งที่มันกำลังพูดมากกว่า “มึงโอเคมั้ย”

               “อะ...อือ...”

               “เข้าใจในสิ่งที่กูพูดมั้ย” คำถามพร้อมกับสายตาที่จ้องเข้ามาทำให้ผมถึงกับเงียบไป ก่อนจะส่ายหัวออกมาตามความจริง

               ไม่เข้าใจ

               ไม่เข้าใจสักนิด !

               “ก็แบบ...อยู่กับมึงแล้วมันมีความสุข รู้สึกดี...”

               “เดี๋ยวไอ้ฝุ่น มึงเป็นบ้าอะไรเนี่ย” ผมที่ฟังคำพูดของมันรีบดันร่างตรงหน้าออกก่อนจะเป็นฝ่ายถอยหลัง “ต้องการจะสื่ออะไรวะ”

               “ที่จะสื่อก็ออกไปหมดแล้วไง”

               “กูรู้ แต่มึงมีแฟนแล้ว แล้วไอ้ที่บอกรู้สึกดีนี่...”

               “...”

               “มึงกำลังพูดอยู่กับกูนะ”

               “เออ ก็พูดกับมึง”

               คำที่ยืนยันของไอ้ฝุ่นยิ่งทำให้ผมขมวดคิ้วเข้าไปใหญ่ “มึง...ต้องการอะไรวะ”

               “เปล่า แค่อยากบอกเฉยๆ มึงจะได้ไม่หนีไปจากกูอีก”

               “ห๊ะ...”

               “ไปกินข้าวกัน”

               “เดี๋ยว ไอ้ฝุ่น”

               “มึงบอกแล้วนะ ว่ามึงไม่โกรธกู”

               “...”

               “หรือถ้ามึงยังโกรธก็บอกมา”

               “...”

               “กูจะได้ง้อ” ไอ้ฝุ่นมันพูดยิ้มๆ ก่อนจะเข้ามาสวมกอดผมอีกครั้งไว้หลวมๆ ตัวเองที่ตั้งรับกับสถานการณ์ตอนนี้ไม่ทันเลยได้แต่ยืนนิ่งปล่อยให้มันทำอยู่แบบนั้น ก่อนที่มันจะปล่อยผมออกอีกรอบแล้วใช้นิ้วคลี่คิ้วที่ขมวดกันเป็นปมของผม “ว่าไง...”

               คำถามของไอ้ฝุ่นทำให้ผมถึงกับนิ่งไป ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าตอนนี้มีคนสำคัญของไอ้ฝุ่นกำลังงอนอยู่ และไม่นานมันก็คงจะหายไปจากตรงนี้อีกครั้ง “คนที่มึงควรง้อตอนนี้คือเกรซไม่ใช่เหรอ”

               “เอิร์ธ...”

               “เกรซต่างหากที่กำลังโกรธมึง ไม่ใช่กู”

               “เอิร์ธ !”

               “หะ...”

               “กูรู้ว่าสิ่งที่กูทำตอนนี้คืออะไร”

               “...”

               “แต่คราวนี้กูจะไม่ใช่คนเลือก...แต่กูจะขอ” ไอ้ฝุ่นมันพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง ก่อนจะจับมือผมไว้ ซึ่งผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตอนนี้เรากำลังทำอะไรกันอยู่   และลืมไปหรือเปล่าว่าตอนนี้ยังมีคนอื่นอยู่ที่นี่ไม่ใช่แค่เราสองคน และเกือบลืมไปแล้วว่าแฟนไอ้ฝุ่นเองก็ยังคงอยู่ที่ห้องข้างๆ “วันนี้...”

               และผมเองก็ไม่ใช่ตัวเลือกของมันอีกต่อไป...

               “...”

               “ขอให้กูมีแค่มึงได้มั้ย”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 85 ครั้ง

11 ความคิดเห็น

  1. #190 rattanalak44 (@rattanalak44) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 17:31
    สงสารทุกคนเลย
    #190
    0
  2. #176 northlight (@northlight) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 22:22
    ฝุ่นทำไมเป็นคนแบบนี้ ไม่เ-ยทำไม่ได้อ่ะ
    #176
    0
  3. #112 cyjcjy (@tataporn_fy) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 02:39
    ฝุ่นแม่งเ-้ย เอิร์ธในความคิดเราว่าควรจะจบได้แล้ว ในเมื่อรู้ว่าเขามีแฟน ครส. รักของเอิร์ธก็เอาเก็บไว้ในใจ รู้ว่ามันยาก แต่มันก็ดีกว่ามีส่วนเป็นมือที่สาม ความจริงมันก็ผิดทุกคน แค่ใครผิดมากกว่าแค่นั้นเอง หยุดทำร้ายกันเองได้แล้ว มันเจ็บมากนะ
    #112
    0
  4. #72 Shipnielong (@Shipnielong) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 23:22
    เอิร์ธอย่าใจอ่อนเด็ดขาด!!! อีฝุ่นยังลังเลอยู่เลย
    #72
    0
  5. #71 wasawadeeaontao (@wasawadeeaontao) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 21:38
    ไม่มีใครอยากเป็นตัวเลือกหรอกนะฝุ่น
    #71
    0
  6. #70 yuki5555 (@yuki352010) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 19:41
    ความไม่เคลียร์นี้คืออะไรคะะะะะ
    #70
    0
  7. #69 momosonoerung (@momosonoerung) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 19:29
    อ้อวันนี้มีแค่เอิร์ธแล้วฝุ่นก้จะกลับไปเป็นคนโลเลนะเหรอ โอเคๆ รับได้ก้เห้ละ
    #69
    0
  8. #68 Ryokucha (@Anjin) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 19:28
    ตอนแรกก็สงสารอีฝุ่นนะ แต่พออ่านเมนท์แล้ว เอิร์ธอย่าใจอ่อนกับ-ตัวผู้แบบนี้นะ เค้าไม่ยอมจริงๆด้วยยย
    #68
    0
  9. #67 PPOR18 (@PPOR18) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 19:12
    เอิร์ธอย่าใจอ่อนลูก ฝุ่นมันยังไม่เลิกกับเกรซเลย มันยังโลเลอยู่
    #67
    0
  10. #66 anusara81039 (@anusara81039) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 19:05
    หืมม สงสารเอิร์ธ 😓
    #66
    0
  11. #65 jj00 (@jj00) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 18:51
    เอร์ธหนูอย่าใจอ่อนมากนะลูกกกลืมที่ฝุ่นทำกับเราไปแล้วหรอ ส่วนฝุ่นก็เลือกซักคนเถอะ อยากให้ฝุ่นรู้สึกผิดกับความโลเลของตัวเองด้วย /นี่อินนี่โกรธฝุ่นแทนเอิร์ธเลยอะแง
    #65
    0