คัดลอกลิงก์เเล้ว

Prince(S) เรื่องนี้มีอยู่ว่า...

สงครามระหว่างเหล่าปีศาจและชาวซาซ้คฟามน์กำลังอุบัติขึ้น กลายเป็นหน้าที่ของรัชทายาทชายองค์โตของแต่ละเมืองที่ต้องรับผิดชอบ หากแต่พี่ชายเธอหายไป! เธอจึงจำเป็นต้องปลอมตัวเข้าสู่สนามรบ เพื่อช่วยพ่อของเธอ...

ยอดวิวรวม

605

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


605

ความคิดเห็น


7

คนติดตาม


2
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
จำนวนตอน : 0 ตอน
อัปเดตล่าสุด :  9 ต.ค. 50 / 21:33 น.
นิยาย Prince(S) ͧ...

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

คิดๆดูแล้วอยากให้เรื่องนี้มีพล็อตโรแมนติกมากกว่าจะเป้นเรื่องสงคราม ก็เลยต้องขอลบตอนเก่าๆทิ้ง แต่ก็ไม่แนหากแต่งแล้วมันแย่ลงก็จะเอาแบบเดิมมาลงแล้วแต่งต่อ
Prince
(S) เรื่องนี้มีอยู่ว่า... [Rewrite]

>>     เมืองฟาตินอทสามารถมีชัยชนะเหนือกองทัพแห่งเมืองอานิรอทได้

>>    แต่แผนการอาจไม่สำเร็จหากไม่มีเจ้าชายแห่งเมืองนอการายื่นมือเข้ามาช่วยเหลือ

>>    ในฐานะเจ้าหญิงแห่งฟาตินอท เธอก็อยากจะทำอะไรเพื่อเขาบ้าง 

>>    และโอกาสก็มาถึงเมื่อวันที่เขามาเยือนฟาตินอท

>>    แต่กลับกลายเป็นว่าเธอต้องกลายเป็นชายาของเขาทั้งที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ!

>>    ถึงเจ้าชายซีเวลเรนจะมีความสามารถมากขนาดไหน แต่เขาก็เป็นชายเจ้าชู้ ทั้งยังรูปงาม

>>    แต่เมื่อเจ้าหญิงเริ่มที่จะรัก  

>>    เขากลับทำเหมือนว่าความรักนี้เป็นของเล่น

>>    แล้วรักครั้งนี้จะลงเอยได้อย่างไร... 

>>    หากอีกฝ่ายที่เห็นความรักช่างล้ำค่า กับอีกฝ่ายที่ไม่เคยจริงจังกับมันเลยแม้แต่นิด

สารบัญ 0 ตอน อัปเดตล่าสุด 9 ต.ค. 50 / 21:330 ตอน

ตอน
ชื่อตอน
สถานะ
อัปเดตล่าสุด
    empty-somsom

    นักเขียนยังไม่ได้เพิ่มตอนจ้า

ผลงานอื่นๆ ของ แมวพุงโต // Maria Testarossa

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

7 ความคิดเห็น

  1. #7 คำสาปแห่งมนตรา
    วันที่ 28 มกราคม 2551 / 18:49
    อย่าท้อนะ
    #7
    0
  2. วันที่ 20 ตุลาคม 2550 / 12:48
    โฮๆ  55555   ปลอมตัวเดี๋ยวก็โดนรัก5555555
    #6
    0
  3. วันที่ 15 ตุลาคม 2550 / 11:29
    สละสลวย...??? เอายังไงดีล่ะ...
    #5
    0
  4. วันที่ 12 ตุลาคม 2550 / 15:15

    อืมๆ เห็นด้วยๆกับ คห.2 (คนอ่าน riana ของเรา T_T ทำไงดี เราคิดตอนต่อไปของ riana ไม่ออก จะบอกเค้ายังไงดี!! เฮ้ยๆ นอกเรื่องแล้วๆ)

    ถ้าจะให้ติ ก็มีอยู่ที่หนึ่งที่อ่านแล้วยังรู้สึกมันทะแม่งๆไงชอบกล เดี๋ยวเรียกว่า เสด็จพ่อ เดี๋ยวเรียกท่านพ่อ มันยังไงกันแน่!?

    เอาเถอะ แต่มันเยอะมากจริงๆ แล้วจะมาตามเก็บให้หมดน้า

    (ทีมิ้นท์มาเม้นให้เราตั้งสี่ เราเม้นแค่สอง...)

    เอ้อ ส่วนเรื่อง riana ที่เข้าไปอ่านอ่ะ ขอบคุณมากนะ ที่ไปอ่านเรื่องอันแสนจะไม่ค่อยเข้าท่าเท่าไหร่ แต่เรื่องที่เราทุ่มเทที่สุดต้องอันนี้

    http://my.dek-d.com/vasinvkul/story/view.php?id=341201

    แต่ยังไงๆก็ต้องขอบคุณอีกคร้งนะ ที่ช่วยอุดหนุนนิยายที่เราไม่ค่อยจะเอาเรื่องเอาราวกับมันเท่าไหร่ เราก็แค่อยากแต่งให้มันหลากหลายแนวไปงั้นๆ

    และอีกอย่างคือ เรื่องที่เราบอกไปคราวนี้เนี่ย... ช่วยอ่านหน่อยน้า (ขอบอกๆ ไม่ได้โฆษณา แต่ชักชวน แหะๆ)

    ไปละ จะไปแต่งนิยายให้ยัยติ๊กมันอ่าน มันทวงใหญ่แล้ว แหะๆ (ยัยติ๊กที่ว่า เป็นน้องที่สนิทที่สุดที่อยู่ในเด็กดีนะ และชอบเรื่องของเรามากสุดหนึ่งในห้าของเราเลยล่ะ)

    #4
    0
  5. วันที่ 12 ตุลาคม 2550 / 14:50
    มาละๆ ขอตัวไปอ่านก่อนนะ แล้วจะมาติ แหะๆ
    #3
    0
  6. วันที่ 11 ตุลาคม 2550 / 13:57
    สวัสดีจ้ะ ขอพูดเลยนะ

    บทที่ 1 ย่อหน้าที่ 2 มันทะแม่งจังเยย ตรงคำที่ว่า คนต่างถิ่นผ่านมาคิดว่าเป็นความฝัน แต่มันเป็นความจริง เนี่ยละ มันประหลาดอ่ะ หน้าจะแก้แบบว่า ผู้ใดที่ใด้เห็นสิ่งนี้แม้เพียงชายตา ก็คงคิดว่าตัวเองอยู่ในความฝัน มิใช่ความจริงอย่างที่เป็น อารายแบบเนี้ย[แค่ยกตัวอย่างนะ มันคงไม่ดีเท่าไร...มั้ง]

    คำที่ว่า"พ่อ...เครียดนิดหน่อยลูก" อ่านไปทะแม่งไป..-*- น่าจะขยายความให้มันเข้าใจเข้ากับบรรยากาศซักนิด เช่น "งานเยอะนะ เลยเครียดนิดหนอย" แง่งๆ ถ้าคิดว่าของเดิมดีอยู่แล้วอย่าว่ากันนะ

    บทที่ 1 เหมือนเดิม เวลาบรยายถึงเมืองนู้นหรือสิ่งนี้ เวลาอธิบายอาจเพิ่มความสละสลวยซักนิดนึง แบบว่าไม่ใช่ว่าแบบที่เขียนอยู่ในหนังสือนะ 

    แล้วก็ตรงที่ เซเนต้าเม้มริมฝีปากเล็กน้อยก็จะถาม เนี่ย งงสุดๆ เซเนต้าเม้มริมฝีปากเล็กน้อย ก่อนถามสิ่งที่รู้ว่าคำตอบจะเป็นอย่างไร เอ่อ อย่าว่านะ เค้าไม่ใช่นักวิจารณ์ หากแต่ว่า เวลาเราเขียนนิยายเนี่ย เวลาเราอธิบายสถานที่ คนอ่านจะ'ขี้เกียจ' อ่าน ทำให้นิยายดูไม่น่าสนใจ และเวลาที่จะบรรยายความรู้สึกนั้น เราก็อาจเปรียบเทียบให้คนอ่านได้รู้สึกถึงความรู้สึกคนๆนั้นให้เต็มอก  เท่าที่อ่านเค้ายังคงรูสึกทะแม่งอยู่เวลาอธิบายความรู้สึก มันไม่ฝังลึกลงไปถึงผู้อ่านเท่าไร

    การไม่มีคนเม้นนั้นหมายถึงว่า'นิยายเราไม่สื่อถึงผู้อ่านอย่างลึกซึ้ง' เค้าเองก็คิดอย่างนั้น พอคนไม่เม้นแล้ว เค้าก็หมดกำลังใจก็มี เราน่าจะหาทางปรับปรุงก้ไขมันเสีย [เค้าไม่แก้ไขเลย-*-] เม้นคราวนี้คือเม้นที่ยาวที่สุด เอ้อ

    ลืมบอกไรไปอย่าง ข้อเสียที่น่าแก้เป็นหลักคือ 'เวลาอธิบายสิ่งต่างๆนั้น สิ่งที่ไม่เกี่ยวข้องเท่าไรก็อย่าบรรยายมาก สิ่งที่บรรยายแล้ว ถ้าบรรยายมากก็เหมือนเป็นการซ้ำไปซ้ำมาบ้าง หมายถึง บรรยายมากเกินไปก็ไม่ดีเช่นกัน '   

     ขอขอบคุณ 

    เหยี่ยว 

    จาก 

    คำสาปแห่งมนตรา

    ปล.เค้าคงไม่เขียนมากเท่าเธอ แต่ว่าบรรยายครั้งนี้คือ เม้นที่เขียนยาวที่สุดที่ปั่นตั้งนาน ขอให้คุณเข้าใจและนำสิ่งเหล่านี้ไปแก้ไข ขอขอบคุณ

    ปล.2 และอีกหนึ่งอย่าง ตรงข้อมูลเบื่องต้นของเรื่องนี้ ถ้าจะเขียนเรื่องย่อก็เอาให้มันสละสลวย ลึกลับ ทำให้คนอ่านอยากอ่านมากขึ้น สวัสดี
    #2
    0
  7. วันที่ 11 ตุลาคม 2550 / 12:30
    อู้หู... คนเม้นเพียบ คนแต่งปลื๊มมมปลื้ม T-T
    #1
    0