โอ้...วันนี้รูปเล็ก...
สวัสดีชาวเด็กดีทุกคน วันนี้เราอัพดึก
เนื่องจากมัวแต่เสียเวลากับการออกไปหาซื้อของข้างนอก
แล้วก็กลับมาจัดของยัดใส่กระเป๋า
โดยใช้กระเป๋าใบเดิมกับที่ไปค่ายลูกเสือคราวก่อน
และที่เคยใช้ไปญี่ปุ่นปุ่นคราวโน้น
วันนี้ไดอารี่ขอยาว (ก็ยาวอยู่ทุกวัน)
เพราะจะให้อ่านถึงวันจันทร์เลย
ไป-เข้า-ค่าย - -"
วันนี้เพื่อนเพิ่งกลับจากเกาหลีคนนึง
ซึ่งของมาฝากเพื่อนกันทั้งห้องเลย
แต่ถ้าใครไม่ขอ ก็ไม่ให้ - -"
เพื่อนเราอีกคนนึง คนที่เรียนเก่งที่สุดในห้อง
มีการแอบจิ๊กขนมออกมาชิ้นนึงตอนที่เพื่อนเผลอด้วย
ว่ะ ฮะ ฮ่า...(แต่เพื่อนรู้แล้วล่ะ)
ส่วนเรา...ไม่ได้อะไรเลย - -"
แต่เพื่อนบอกว่าซื้มาให้แล้ว แค่ลืมหยิบมา
เก็บเอาไว้ในกล่องอย่างดี
บอกว่าเป็นป๊อกกี้ (มั้ง) เราเลยแอบคิดในใจ
"ไปเกาหลีทั้งที ได้มาแค่ป๊อกกี้เนี่ยนะ" - -"
ก็นะ เมื่อคราวก่อนมีเพื่อนอีกคนไปเกาหลีมาเหมือนกัน
ก็ซื้อของมาฝากด้วย
แล้วเราเดินเข้ามาหา เพื่อนถามว่าอยากได้สีอะไร
เราตอบก่อนว่าสีน้ำเงิน (ไม่มีสีฟ้าก็น้ำเงินนี่ล่ะ)
แต่เพื่อนอีกคน ไอ้ P อ่ะ - -"
มันเดินมาขอทีหลัง แต่เพื่อนก็ดันหยิบให้มันก่อนเฉยเลย
ดันขอสีเดียวกันด้วย ตูเลยอดสีนั้นเลย
เราก็บ่น "อะไรวะ เค้าขอก่อนนะ"
เพื่อนมันเลยบอกกลับมาแบบไม่สนใจใคร
"ไม่ต้องบ่น ให้ก็ดีแล้ว"
เป็นเพื่อนที่นิสัยเลวมาก วันนี้มันเข้าห้องพยาบาลแต่หัววัน
เพราะมันปวดท้องจนหน้ามืด กรรมตามสนอง...- -"
...รึเปล่า????
คราวนั้นที่เราได้ ในที่สุดเราก็ได้แค่สีเขียว
แล้วด้วยนิสัยเราที่ไม่ยอมแพ้อะไรใครง่ายๆ
เราก็เลยรู้สึกอึดอัด (จนอยากจะฆ่าเพื่อน - -")
ก็เลยบอกเพื่อนข้างหน้า
"เฮ่ย แกได้ของฝากจากเกาหลียัง?"
"ยังอ่ะ"
"แกชอบสีเขียวใช่ป้ะ"
"ก็ชอบอ่ะ ทำไมเหรอ"
"งั้นเค้าให้" แล้วเราก็เอาของที่ได้มาน่ะ ให้ไปเลย
โดยไม่หวังอะไรแล้ว
นั่นคือ...สันชาตญาณคนเกลียดเกาหลี - -"
วันนี้เพื่อนให้จัดกลุ่มกันเข้าห้องพักในค่าย
ห้องละสี่คน เราก็ขอจองอยู่กับไนซ์จังแล้ว
แล้วก็ได้ครบสี่คนแล้วด้วย
แต่ไอ้เจ๊หัวเน่าห้อง - -"
มันดันจับเพื่อนคนอื่นๆหลายๆคนที่จัดกันเอาไว้แล้ว
แยกกันไปอยู่ในห้องไหนนักก็ไม่รู้
เพื่อนผู้หญิงมาดแมนคนนึงซึ่งก็จัดห้องจะอยู่กับเพื่อนสนิทแล้ว
ก็โดนแยกออกจากเพื่อนสนิททั้งหมด
ให้ไปเข้าห้องยัยเจ๊พลอยผู้ที่เต้นเป็นแทยอน
ซะงั้น...- -"
เราก็มาบ่นกันตอนหลังๆ
ว่าทำไมทำอย่างนี้ น่าเกลียดมากเลย
เป็นหัวหน้าห้องที่ไม่เข้าใจความรู้สึกสมาชิก
เอาเถอะน่า เก็บอารมณ์ไว้ก่อน
เราได้นอนอยู่กับวิกี้ ที่ชอบกบเขียว
แบมจัง (อันที่จริงชื่อแบมบู) ที่ชอบกบชมพู
กับเป็ดจัง (อันที่จริงไม่ได้ชื่อนี้หรอก)
เป็นดจังไม่ได้ชอบชาวกบเลย แค่บอกว่ากบเขียวหล่อ
แต่เป็ดจังชอบใครก็ไม่รู้ใน super junior
ซึ่งเราอยากจะบอกว่าไม่ชอบอย่างแรง
(ขออย่าให้คนที่ชอบพวกนี้มาอ่านเถอะ >/\<
กลับโดนรุมยำ ฆ่า
เพราะมีรุ่นพี่อยู่คนนึงเคยเกือบโดนตบเพราะบอกว่า
ไม่ชอบพวกนี้ ต่อหน้าพวกที่ชอบแล้ว)
รู้สึกว่าเป็ดจังจะชอบอีทึก (มั้ง)
แต่เราเรียกว่า "อีถึก" (เออ เหมาะสมแล้ว)
เรายังจำหน้าไม่ได้เลยว่าใครเป็นใครกันบ้าง - -"
ช่างมันเถอะน่า ไม่อยากจำอยู่แล้ว
วันนี้ตอนเย็นเพื่อนที่เรียนเก่งที่สุดในห้อง(คนเดิม)
มาถามเราว่า
"ที่นั่งบนรถทัวร์อ่ะ มีคนนั่งคู่ด้วยรึยัง"
เรากำลังจะตอบว่ายัง แล้วก็ชวนมานั่งด้วย
แต่ไอ้เพื่อนอีกคนดันได้ยินแล้วแทรก
"เออ แกมานั่งกับเค้าดิ เค้ายังไม่มี"
เฮ่ย...อะไรกันล่ะ - -"
เพื่อนมันขอเรา ทำไมแกทำตัวอย่างนี้
เรียนเก่งซะเปล่า นิสัยก็ดี แต่ทำไมวันนี้ - -"
แล้วเราจะนั่งกับใครล่ะนี่
วันนี้เพื่อนทำตัวน่าเกลียดกันหมดเลย - -"
เซ็งชะมัดยาด อยากจบม.สามเร็วๆ
วันนี้แม่พาไปตัดแว่นใหม่ ไม่ดีใจเลย
เนื่องจากเราไม่อยากรู้ว่าตัวเองสั้นมากเท่าไหร่
เพราะเรากำลังกังวลเรื่องสายตาอยู่เนี่ย
เราตัดเพิ่มขึ้นมาเบอร์นึง
แล้วแม่ก็บอกให้เปลี่ยนแว่นด้วย
เพราะแว่นเดิมเล็กไปแล้ว
เราก็ร้องงอแง(?) จะไม่ยอมเปลี่ยน
อยากใช้อันเดิมนี่นา ก็เราไม่ปิ๊ง(?)อันไหนอื่นเลย
ถึงอันเก่าจะลอกหน่อยก็เถอะ
(ใช้มาตั้งแต่ป.4 อ่ะคิดดูดิ)
จนในที่สุดเราก็ต้องเปลี่ยน เพราะสู้คารมแม่ไม่ได้
(แต่แม่ก็เลือกสีฟ้าให้นะ
แถมแว่นอันใหม่มีอะไรด้วยไม่รู้
ช่วยป้องกันแสงจากคอมฯเข้าสู้ตาด้วย
ป้องกันไม่ให้เข้ามากเกินไป)
แต่ตอนนี้เรายังใส่แว่นอันเก่าอยู่
เหตุเพราะ
1. แว่นอันใหม่มันเวียนหัว
2. ไม่ได้ใช้สายตาอะไรมา ไม่ต้องใช้แว่นดีหรอก
3. ขี้เกียจ - -"
แล้วเราก็กลับมาจัดของ
เราตรวจสอบอย่างละเอียดถี่ถ้วน
แต่...ทำไมยัดยังไง มันก็ไม่เต็มซักทีล่ะนี่
มันยังยัดของได้อีกเยอะเลย
ปกติใส่กระเป๋านี้ทีไรมันเต็มสนิททุกที
ไม่เคยเหลือที่ว่าง แต่คราวนี้เหลือเฟืออย่างไม่น่าเชื่อ
เหอะๆ...
สถานที่ที่จะไปคือ
ฟาวเท่นน์ ทรี รีสอร์ท อ.ปากช่อง จ.นครราชสีมา
น่ากลัวจังแฮะ ราชสีมา จะโดนตระครุบไปกินมั้ยเนี่ย
(ราชสีห์ มาแล้ววววว)
ที่แน่ๆคือที่นี่ต้องหนาวแน่เลย
เพราะฉะนั้นต้องเตรียมเสื้อกันหนาวไปด้วย
เสื้อที่เราจะเอาไปใส่มีแต่สีฟ้าทั้งนั้นเลย
ชุดทำกิจกรรม ก็ฟ้า ถุงเท้าก็ฟ้า ชุดนอนก็ฟ้า
หมวกก็ฟ้า เสื้อกันหนาวก็สีฟ้า ฟ้าไปหมดเลย
มีแต่วันแรกนี่แหล่ะที่...- -"
วันแรก หรือพรุ่งนี้ต้องใส่ชุดห้องสีชมพูหวานแหวว - -"
(อันที่จริงออกบานเย็น)
แต่ว่า...ก็สวยดีนะ แต่...
สีชมพูน่ะ เราไม่ได้เลือกหรอก
ผู้หญิงมีแต่คนเลือกสีโทนเข้มๆ
แต่รู้เปล่าใครเลือกสีชมพูบานเย็น
ผู้ชาย...ทั้งแก๊งเลย
คนมันเยอะ เลือกทีก็ได้เลย
ยิ่งให้ครูฟิลิปินส์อีกคนซึ่งเจ๊ท่านชอบสีชมพูมาเลือก
เจ๊ก็เลือกสีชมพูอีก มันน่าโมโหชะมัด
สรุป เราก็ต้องใส่ชมพูจนได้ ชิ - -"
ในใบข้อมูลอุปกรณ์ที่ต้องเตรียม
มีอยู่ข้อนึงเขียนว่า
"นำขนมไปได้คนละไม่เกิน 6 ถุง"
พวกเราก็เอามาคิดกันว่า หกถุงที่ว่าน่ะ
เอาขนมหลายๆห่อใส่ถุงรวมกันอีกที
มัดเป็นหนึ่งถุง แล้วทำแบบนี้จนครบหกถุงใช้มั้ย?
อย่างงั้นก็ดีสิ 555+
แล้วตอนนี้ก็เพิ่งมีเวลาได้มาอัพนี่แหล่ะ
ทำไมรู้สึกว่าวันนี้จะมีแต่บ่นกับบ่น
บ่นก่อนไปค่ายไง - -"
วันนี้ก็ขอตัวราตรีสวัสดิ์ก่อนนะทุกท่าน
พรุ่งนี้ต้องตื่นประมาณตีสี่ครึ่ง
เพราะฉะนั้นมีเหตุผลรีบจริงๆ
ฝันดีนะทุกคน ขอบคุณมากที่กรุณาอ่านจบ
.
.
.
.
.
รูป
"Dragon Delivery เล่ม 2"
เราอ่านเล่มเก่าจบแล้ว ตอนนี้ก็ขึ้นเล่มใหม่
เราจะเอาเรื่องนี้ไปอ่านที่ค่ายด้วย
อย่าถามว่าจะเอาเวลาที่ไหนอ่านนะ
ก็ช่วงที่ปล่อยให้พักผ่อนตามอัธยาศัย ก็ขึ้นห้องพัก
ก่อนนอนก็อ่านได้ ไม่เห็นเป็นไรเลย หุหุ
ความคิดเห็น
ดีดี จ้า ^^
กลับมารึยังน้า~
ว่าแต่อยากอ่านนิยายเรื่องนนี้จังอ่ะ
คนแต่งคนนี้แต่งสนุกทุกเรื่องเลยอ่ะ T^T
PS. http://my.dek-d.com/0012/story/view.php?id=446421 อยากรู้เรื่องสัตว์ในเทพนิยายและตำนานกันบ้างป่าวเอ่ย..??
PS. ตราบใด ความหวัง ยังมี ... ราตรี ไม่เคย ไร้ดาว [ลาเซนตรา]
กบฟ้า กบฟ้า
วันนี้ ลักกี้ ลักกี้ เมาข้อสอบง่ะ
ปวดเศียรเวียนเกล้า
คลื่นไส้อาเจียน
หน้ามืดตาลาย
ฯลฯ
ไปดีก่า
ลักกี้ ลักกี้
PS. อดทนอย่างเดียวไม่พอ...ต้องอดกลั้นและเข้มแข็งด้วย (เข้าใจมั้ย) ลักกี้ ลักกี้
YAOIBLUE
ว่าแต่เค้าซ่อมเรื่องรูปกันเสร็จแล้วหรอ
PS. โอตาคุน่ะ เจ็บปวดเสมอที่ถูกกล่าวหาทุกครั้งที่เป็นคดีเกี่ยวกับการ์ตูน ทำไม..ต้องเป็นโอตาคุล่ะ ทำไมคนที่ไม่ค่อยออกสังคม ไม่ทำร้ายใคร จะต้องอยู่อย่างหวาดระแวงด้วย..คุณเคยคิดดูมั้ย
ไม่บอกหรอกนะ อิอิ เอ่ หรือจะบอกดี ไม่บอกดีกว่า คิกๆๆ
--- คนรักกบฟ้า ---
รักกบฟ้าด้วยคนนะ
PS. ลมหนาว และ ดาวเดือน by นัฐชา ดวงตาสีดำ กับ คฤหาสน์สีขาว by เจ้าชายสีน้ำเงิน
PS. เอิ๊กกกกกกกกกกก ก๊าก ก๊าก ก๊าก !!!
ยังไม่หายคิดถึงเลยยเนี่ยยย
ปายยซานาน มากมายยย หุหุ
ไปสะนานน เชียวว
ถ้าใส่เเว่นนานๆ มันจะทำให้สายตาสั้นขึ้นจริงอะ่ป่าว อ่ะ
ได้ยินมา อ่า
อ่าจ๊ะ ขอบคุนน้าที่คิดถึงพี่
ไงท่าหายเหนื่อยเเร้วก้อมาอัพไดต่อนะจ๊ะ
อ่า คิดเถิงจางเลย ไปนอนค่ายหนาวไม๊อ่า
~รักกบบ๊อง~
PS. ~ ก รุ ก้ อ แ ค่ ค น ธ ร ร ม ด า อ ย่ า ม า เ ห่ า ใ ส่ ก รุ ไ ด้ ม๊ ะ ก รุ ฟั ง ไ ม่ รุ้ เ รื่ อ ง ~
หวา ดีจังได้พักโรงเเรมด้วยง่า ><
แถมได้อ่านนิยายอีกต่างหาก ดีๆๆๆๆๆ
PS. ~ความรักนั้น...ไม่มีจำกัด แต่ความอดทน...ย่อมมีจำกัด หากรักแล้วต้องเจ็บ ทางเลือกที่ดีที่สุดก็น่าจะหมายถึง... การจากไปในวันนี้ เพื่อที่จะเข้มแข็งและลุกขึ้นได้ใหม่ในวันข้างหน้า...อย่างนั้นไม่ใช่หรือ...~
PS. The world is still sleeping,while I keep on dreaming for me.