Rikkai First Service

รู้สึกคิดถึงเพลง Peten shi da!? ขึ้นมา

ก็เลยเปิดเข้าไปหาดูอีกรอบ

แล้วก็เปิดไปดูตอนที่คิริยามะซังซึ่งแสดงเป็นบุนตะ

กับจุตตะซังที่แสดงเป็นแจ๊คเคิล กำลังแข่งกะเซย์งาคุอยู่อ่านะ

แล้วก็เห็นชาวริคไรมิวออกมากันทีละคน

พอถึงตอนยางิว ฮิโรชิออกมา

ก็มองหน้าก็มองออกนะว่านั่นน่ะ บาบาซัง

ส่วนตอนที่นิโอ มาซาฮารุออกมา

มองหน้าก็รู้ทันทีค่ะว่าเป็นมาสะซัง

แล้วมันก็จริงนะ มีตอนที่นิโอพูด เสียงแบบนี้ ใช่แน่ว่าเป็นมาสะซัง

แค่ได้ยินเสียงก็จำได้แล้วค่ะ เหอๆ

แต่แล้วซักพัก ก่อนที่บุนตะกับแจ๊คเคิลจะแข่งเสร็จ

ก็มีบทที่ยางิวพูด เราถึงกับอึ้ง???

นั่นมัน...เสียงของมาสะซังไม่ใช่เหรอ?

หน้าตาแบบนี้ มาสะซังแน่นอน

และสังเกตว่านิโอที่ยืนอยู่นั้น หายไป...ไหน?

เรากลับไปดูอีกรอบก็ว่า เฮ่ย....?

มันไม่มีเวลาไปเปลี่ยนเลยนี่นา? มันเอาเวลาตอนไหนไปเปลี่ยนฟระ?

มันช่างเร็วอะไรขนาดนี้? งง?

บาบาซังซึ่งจะเปลี่ยนตัวเป็นนิโอก็ยังไม่ออกมา ไปไหน?

หายไป?

กลับไปดูอีกรอบตั้งแต่ตอนเพิ่งเดินออกมา

แล้วก็คอยจ้อง - -"

อยู่ทางขวาก็ต้องคอยเหล่มอง >.>"

มองตลอดเวลาว่ามันเอาเวลาตอนไหนฟระ? ไปเปลี่ยนชุด

จ้องต่อไปค่ะ...

ตอนนี้ที่กำลังกลับไปดู มาสะซังยังยืนอยู่ ยืนโยกตัวไปมา

บ้า...เปล่าหรอก ไม่ได้บ้า ก็ยืนพิงเสาบ้าง ลุกขึ้นยืนตรงบ้าง

มองการแข่งขันอยู่อ่านะ

ที่แน่ๆคือมือ อยู่ในกระเป๋าตลอดเวลา

ส่วนบาบาซังในร่างยางิว(?) นั่งอยู่ในท่าประสานมือ

ขานั่งไขว่ห้าง (นิสัยเดียวกันกับมาสะซังเลย - -")

ยังอยู่ในท่านี้ไม่ไปไหน

แต่ตอนเพิ่งออกมานั้น บาบาซังนั่งกอดอกค่ะ

(สังเกตุสุดๆ) พยายามจ้องต่อไป...

ต่อไป...มาสะซังเอามือขึ้นมาปัดหน้า (ก็ผมมันยุ่งเหยิงขนาดนั้น)

เอามือเกาะเสา (เฮ่ยๆ ไม่ใช่รูดเสานะ อย่าอ่านผิด - -")

บาบาซังยังอยู่ท่าเดิม...

อ้าฮะ...เมื่อกี้ยังเป็นเสียงบาบาซังอยู่

"kinodoku desu ga, kore ga shoubu to iu mono"

เอามือขึ้นมาขยับแว่นแล้วเอามือมาวางไขว้กันบนตัก

นั่งไขว่ห้างขาสวยนะเรา...(ล้อเล่ง ล้อเล่ง)

แล้วต่อไปมาสะซังก็ยืนเก๊กครับท่าน ก้มหน้าลงมาพูดอะไรซักอย่าง

ขอโทษที่ขี้เกียจแปล

แล้วก็หัวเราะเสียงเก๊กๆแบบนิโอ "ฮะ ฮะ"

ตอนต่อไปเป็นตอนที่น่าสงสัยสุดๆ

เพราะแสงเริ่มมึดลง เริ่มทำให้การจับจ้องพร่าเลือนไป

แต่ยังเห็นอยู่ครับท่าน...เห็นขาขาวๆนั่งไขว่ห้า กับคนหัวขาวยืนอยู่ที่เดิม

(รู้มั้ยเนี่ยใคร?)

ยังอยู่ที่เดิมไม่ไปไหนค่ะ แต่มันฉายให้เห็นน้อยมาก

เนื่องจากมันฉายไปทางคนที่กำลังพูดมากกว่า (มันแน่อยู่แล้ว)

อ้ะ...ต่อมา ไคโดกะโมโมะกำลังจะร้องเพลง

เราเห็นความผิดปกติบางอย่างแล้ว...

มาสะซังหันหลัง!!!

จาปายหนาย??? ไปเปลี่ยนตัวสิท่า ขออนุญาตจ้องต่อ

ต่อมาค่ะ...แสงเริ่มมึดตรงที่ๆมาสะซังยืน

แต่เห็นเป็นแสงสีแดง มาสะซังเดินเข้าไปในความมืด....

แต่ทำไมบาบาซังถึงยังนั่งอยู่ล่ะ? งง?

แหม ใช้จังหวะนี้หนีหาย...แทนทีจะสลับตัวกันตั้งแต่ออกมา

จ้องต่อ...ตอนนี้ร้องเพลงอยู่

บาบาซังยังคงนั่งไขว่ห้างอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน?

กระดิกเท้าด้วย ให้ตายสิ

ต่อไป ยังนั่งอยู่เลย...แต่รู้สึกเหมือนเห็นว่าเมื่อกี้หันไปมองข้างหลังด้วย

จะดูอ่ะดิว่าเปลี่ยนเสร็จรึยัง? นายมาสะน่ะ?

กรี๊ดดดดดดดดด...ต่อไปเห็นจะๆตาเลย

อ้าปากค้างเลยขอรบครับผม...!

บาบาซังลุกขึ้นยืน แล้วต่อไปมันก็ฉายไปทางไหนไม่รู้

และแล้ว...ยางิวคนใหม่ก็เข้ามา

แสงมันเป็นสีแดงเลือนลาง แต่มั่นใจว่าคนที่ยืนพูดกอดอกอยู่นั่น

มาสะซังแน่นอน แต่งตัวเป็นยางิวแล้วด้วย

ส่วนบาบาซังก็หายเข้าไปในความมืด

มาสะซังในร่างยางิวก็เข้ามานั่งแทนที่แล้ว...

นั่งไขว่ห้างประสานมือเหมือนกันด้วยล่ะสิ แหม ทำเนียน

แต่ขอโทษด้วย...เนื่องจากนายหัวขาวถนัดซ้ายหายไป

ก็เลย...เนียนไม่ได้หรอกขอรับครับป๋ม

มันแปลกไปไงเล่า

...และแล้วการรอคอยก็สิ้นสุด

เมื่อนายหัวขาวถนัดซ้ายเดินออกมายืนแทนที่เดิมที่มาสะซังยืน

งงเลยอ่ะ จู่ๆก็เดินขึ้นมายืนเฉยเลย

มันไม่ยอมฉายให้เห็นตอนเดินขึ้นมาอ่ะ

(ใครเค้าจะบ้าฉายให้เห็นฉากที่เป็นความลับแบบนั้นเล่า?)

และ...มาสะซังในร่างยางิวก็พูดแล้ว ด้วยเสียงเก๊กแบบสุดๆ

ขยับแว่นเล็กน้อย ไม่ดิ...จับแว่นเลยล่ะ

แถมนั่งไขว่ห้างไปข้างเดียวกับข้างที่บาบาซังนั่งคราวก่อนเลย

เอ้า...ทำเนียนเข้าไป

แต่เสียงมันเนียนไม่ได้หรอกนะ มาสะซัง...

แล้วอีกอย่างคือ...ขายังขาวไม่เท่าบาบาซัง

โฮะ โฮะ โฮะ (ฉันคิดอะไรเนี่ย)

(สังเกตสุดๆไปเลยนะแก บ้าไปแล้วล่ะฉัน)

หน้าตาก็ไม่ให้...แล้วมือข้างที่ประสานก็คนล่ะข้างกัน

(ดูมันสังเกตดิ สุดยอดไปเลยนะเนี่ย)

เอ้า...ลองเอามือมาประสานกันดู

คนที่เอานิ้วโป้งข้างขวาไว้ข้างล่าง คือคนที่ประสานแบบเดียวกับมาสะซัง

แต่ถ้าไว้ข้างบน คือคนที่ประสานแบบเดียวกับบาบาซัง

บาบาซังเองก็ทำเนียนเหมือนกัน เอามือเข้าไปในกระเป๋ากางเกง

แต่ท่าทางและสีผิว ไม่เนียนหรอกครับ โฮะ โฮะ

บาบาซังยืนกระแดะเกินไป เหมาะแล้วที่จะกลับไปนั่งไขว่ห้างเหมือนเดิม

ส่วนมาสะซังก็เก๊กเกินไป มานั่งไขว่ห้างแล้วดูไม่ดี

แล้วก็...ขาข้างที่ไขว้ห้างก็เปลี่ยนไปอีกข้างนึง

เหอๆ

แล้วก็มีเรื่องทำให้เราหัวเราะ (หรือหัวเสีย?)

เมื่อบาบาซังในร่างนิโอนั่งยองๆลงมา แล้วเอามือมาเขย่าหัวมาสะซัง

เฮ่ย...นี่บาบาซังไม่เห็นมาสะซํงเป็นรุ่นพี่ที่แก่กว่าตั้งสามปีเลยเหรอ?

บาบาบ้าบ้าเอ้ย...

คงปรึกษาถึงแมทช์ที่กำลังจะแข่งต่อไป

คุนอะไรไม่รู้เหมือนกัน แล้วจบท้ายด้วยการตบหัว

ให้ตายสิ

แล้วก็หมดแล้วครับท่าน

บ๊าย บาย ไปและ ไปดูต่อ ไม่มีอะไรแล้ว

ความคิดเห็น

นัฐชา 11 ส.ค. 51 / 11:09

เจ้าเลเวียน้อย

เขียนไดอารี่ได้สวยงามมากๆเลย

สามารถใช้สีเขียวออกมาได้ แบบว่า เรียบ ๆ แต่สวย

คิดถึงจ้า

พี่นัฐชา

PS. ราศรีมีน ปลาว่ายไปว่ายมา ถึงจะงอแงง๊องแง๊งไปหน่อย แต่ก็เป็นพี่สาวที่ดีได้ล่ะน่า ว่ามะ

${๑\$

{๑\ 11 ส.ค. 51 / 14:04

Miss

PS. ~ Life ' s like a novel with the ripped out. ~

niiraa 11 ส.ค. 51 / 19:51

มาเม้นให้แล้วนะ ไดอารี่ตอนนี้ยาวมากๆเลย

PS. ชีวิตคือการเสี่ยง สิ่งที่อันตรายที่สุดในชีวิตคือการไม่ลองเสี่ยงอะไรเลย

Maple N. Sarika 12 ส.ค. 51 / 21:19

ยาวจ้ะ ยาว

เม้นท์ให้มันเกี่ยวกับเนื้อเรื่องได้มั้ยเนี่ย?

ไนซ์-จัง

- -"

PS. Muteki de genki honki ga suteki, Tsuyoki demo yowaki demo massugu na kimi ga suki, Bukiyou de uso ga heta sore demo ne kimi ga suki, Sono egao suki dakara itsuka boku ga mamoru yo...