Masa-san!!!
เขียนโดย
Maple N. Sarika
ตอนนี้ไดอารี่ยังใช้โทนเลียนแบบคิริยามะซังอยู่
คือโทนดำ-แดง
ตัวหนังสือสีขาว และชิดขอบด้านซ้าย
แต่วันนี้ว่าด้วยเรื่องของมาสะซัง!!!
โย่ เย่ๆๆ แย่ๆๆ เฮ่ย...
ขอโทษที มันพูดเพี้ยนจาก "เย่" เป็น "แย่"
แต่อันที่จริง มันก็แย่หลังจากเย่จริงๆ
ตอนเปิดหน้าต่าง Internet Explorer ขึ้นมา
เราก็เปิดไดอารี่ของมาสะซังเป็นอันดับแรกเช่นเคย
พอเปิดมาดูปุ๊บ
มีคนคอมเม้นท์อยู่แค่ 6 คน!!!
เลื่อนไปดูเวลา เพิ่งอัพเมื่อก่อนเราเข้าไปแค่ห้านาทีเอง!!!
เราก็เลยต้องใช้โอกาสนี้แหล่ะ เม้นท์ไป
จะได้อยู่อันดับแรกๆ ก็เนื่องจากเราเห็นคอมเม้นท์ทีไร
มันมาเม้นท์กันเป็นร้อย!!!
อยากจะบอกว่าจะบ้าตาย...จะเป็นลม...
เราก็เลยเปิดคอมเม้นท์
แล้วพอมาดูอีกที คอมเม้นท์เพิ่มมาเป็นแปดคนแล้วง่า...
เราก็ต้องรีบซักหน่อย
เราก็เลยไม่ค่อยได้อ่านอะไรมาก อ่านผ่านๆไป
แล้วค่อยเม้นท์อีกที
คิดดูนะ เขียนแค่ห้าบรรทัด บรรทัดละกระจี๊ดเดียว
พอกดเม้นท์ไป พรึบ!!!
คอมเม้นท์เพิ่มขึ้นมาเป็น 25 คน!!!
เราเม้นท์เป็นคนที่ยี่สิบห้าเลยล่ะน้า...
เพราะอย่างนี้เราถึงว่าแย่ไงล่ะ เฮ่อๆๆๆๆ.....
แต่มันก็ยังดีที่ได้ที่ครึ่งของครึ่งของร้อยอ่านะ
ไม่ถึงครึ่งของร้อยก็ยังดี
เอ้าๆๆ อย่างงไปเสียก่อนสิครับท่าน
แค่บอกว่าครึ่งของครึ่งแค่นี้เอง
ถ้าบอกว่าครึ่งของครึ่งของครึ่งของครึ่งของครึ่งสิ
ค่อยงงทีหลังนะคะ
อ้อ...วันนี้ไนซ์จังเอาหนังสือ "มินนะ โนะ นิฮงโกะ" มาด้วย
เราขอดูก็ปรากฎว่าผิดคาด!!!
ไนซ์จังซื้อหนังสือแบบ "ตัวคานะ" มา ไม่น่าเชื่อ...
แต่ไม่ใช่อะไรหรอก ไนซ์จังไม่รู้ว่ามันคือคานะ
ไนซ์จังบอกว่าเปิดออกมาทีก็...ตายทันทีครับ...
แต่เราเปิดมาหน้าแรกเราบอกว่า
"ง่าย"
อีกหน้า
"โคดง่าย"
อีกหน้า
"ทำไมมันง่ายอย่างนี้ฟระ??"
อะแฮ่ม...(กระแอม) ขอโทษที่เสียมารยาท
แต่แล้วไนซ์จังก็กลับบ้าน ลืมเอาหนังสือเล่มนี้คืนไป
ตายอ่ะดิครับท่าน
ช่างมัน เอามาศึกษาเล่นหน่อย ได้กำไร(เล็กน้อย)
แต่ก็ได้เป็นการทบทวนนะ ไนซ์จังก็สู้ๆเด้อ...
แต่ดูท่าจะไม่ดี
ถ้าไนซ์จังศึกษาจบแล้ว ไนซ์ต้องแซงหน้าฉันแน่ๆ ตายๆๆ
เราก็ต้องสู้เหมือนกันสิ
อ้อ...แล้วก็ วันนี้เรามีออดิชั่นอีกรอบ
ให้ตายสิ นึกว่าได้แล้ว ไม่มั่นใจเลย
กลัวไม่ผ่านง่า...อุตส่าห์ไปบอกแม่แล้วนะว่าติด
แต่ต้องออร์อีกรอบเหรอเนี่ย ฮือๆ...
กลัวไม่ติดง่า........ทาม-งาย-ดี??
เชื่อมั่นในตัวเองหน่อยสิ ยังเหลืออร์ร้องเพลงอีกอย่าง
เราต้องทำได้ มั่นใจ มั่นใจ
ต้องพกเครื่องรางไปอีกรอบแล้ว
มั่นใจ มั่นใจหน่อยสิ เราต้องทำได้
นึกถึงมาสะซัง กับรุยโตะคุง และทาคุยะคุงเอาไว้เวลาเต้น
นึกถึงมาสะซัง ยางามิซัง คิริยามะซัง
และนักร้องเพลงซีซันเอาไว้เวลาร้องเพลง
เรา...ต้องทำได้ จำเพลง Do your best เอาไว้
เอาล่ะนะ...!!!
ป.ล. เราตั้งภาพพักหน้าตจอเอาไว้เมื่อกี้
แล้วเราก็หันไปดูหนังก่อน ภาพพักหน้าจอมันก็มา
เราหันกลับมาอีกที เราสะดุ้ง เพราะคือรูป...
มาสะ เนียวจัง!!!
ก็คือมาสะในชุดนิโอนั่นแหล่ะ
แล้วเราหันไปดูหนังอีกรอบ หันกลับมาอีกทีก็
นิโอ...ฮิดาริกิกิซามะ!!!
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด
แจ้ง Blog ไม่เหมาะสม
5 ส.ค. 51
372
2
ความคิดเห็น
โหะๆๆ เจ้าเลเวียน้อย
พี่นัฐไม่ได้แวะมาทักทายเจ้าเลเวียตั้งนาน พี่นัฐต้องขออภัย โหะๆๆ
คิดถึงเจ้าเลเวียนะ
พี่นัฐชา
PS. ราศรีมีน ปลาว่ายไปว่ายมา ถึงจะงอแงง๊องแง๊งไปหน่อย แต่ก็เป็นพี่สาวที่ดีได้ล่ะน่า ว่ามะ