ทดสอบสมรรถภาพ

เนื่องจากคราวที่แล้ว ยังทดสอบสมรรถภาพไม่เสร็จ

ยังเหลืออีกสองฐาน

คือดึงข้อ  กับวิ่งรอบสนามหกรอบ

กรี๊ดๆ กร๊าดๆ อย่างร้องไห้

ถึงเวลาที่ใช้ในการวิ่งรอบสนามอันใหญ่โตนั้น

จะใช้เวลาได้ดีกว่าเก่าก็เถอะ

แต่ก็ไม่ถึงแม้แต่เกรดอี!!!

อารายว้าาาา?

อุตส่าห์ได้ดีกว่าเดิมแล้วแท้ๆ

แต่ๆๆๆ แต่ว่าไม่น่าเชื่อ

ว่าในฐานดึงข้อของฉัจะได้ดีเกินคาด

เป็นฐานเดียว(มั้ง?) ที่เราทำได้เกรดเอ!!!

ดีสุดยอดไปเล้ยยยยยยย

รู้สึกมีกำลังจายยยยยยยย มาจากไหนก็ม่ายรุ้

เพื่อนๆไง เอาแต่บอกว่า

"เอาอีกที เอาอีกที เร็วๆๆ"

บ้างก็บอก

"อีกทีเร็ว จะได้เอแล้ว จะได้เอแล้ว"

ส่วมีคนๆนึง ไนซ์จัง

โผล่มาจากไหนก็ม่ายรุ้อ่านะ

(ไม่รู้ได้ไง เป็นคนจับเท้าให้ไม่ใช่เหรอ)

ไอ้ไม่รู้ที่ว่าน่ะ หมายถึงพูดอะไรของหล่อนก็ไม่รู้

จู่ๆก็มา

"เร็วๆๆ ทาคุมิคุงอ่ะ ทาคุมิ คิริยามะ คามาคิริ บลาๆๆ"

เฮ่ย นี่จะบ้ารึไง ไม่ได้พูดว่าคามาคิริซะหน่อย

ก็ คามาคิริที่หมายถึง "ตั๊กแตน" จำสลับกับ

"คามาคาริ" ชื่อคามาคาริซังอ่านะ

เจ้าบ้าเอ๊ยยยยยย ล่อเล่นนนนนน

ดีจายสุดๆไปเลย ตอนวิ่งก็ด้วย

รู้สึกมีกำลังใจอย่างมาก ไม่รู้มาจากไหน มาสะซังมั้ง

อ้อๆๆ เมื่อกี้ไปไดอารี่ของคิรยามะซังมา

ไปเจออยู่ห้าบรรทัด

เป็นห้าบรรทัดที่สุดแสนจะติงต๊อง

"ぽ～にょぽ～にょぽにょさかなの子～

あお～いうみか～らやぁてきたー

ぽ～にょぽ～にょぽにょふくらんだ～

まんまるおなかの～おんなの～子～♪

ぺぇ～たぺた～"

ขี้เกียจแปล อ่านออกก็อ่านไปนะ แปลออกก็แปลไป

อ้อ...ใช่

วันนี้ไดอารี่ของเราเลียนแบบโทนในไดอารี่ของคิริยามะซัง

พื้นดำ-แดง

แต่ตัวอักษรสีขาว แถมชิดมุมซ้ายด้วย

เพราะปกติเราจะจัดอยู่กลางเลย

แล้วก็วันนี้

ไนซ์จังบอกว่าซื้อหนังสือ

"มินนะ โนะ นิฮงโกะ" มาแล้วนะขอร้าบบบบบบ

นั่นเป็นข้อยืนยันว่าไนซ์จังยังอยากเรียนญี่ปุ่นอยู่

เพราะฉะนั้นมันต้องศึกษาเองครับท่าน

กลัวจัง.......

กลัวไนซ์จะเก่งเกินหน้าเกินตาฉัน

ว่าแต่ ไนซ์จังซื้อแบบตัวโรมันจิ หรือตัวคานะมากันนะ?

ให้เดา ไนซ์จังต้องเอาตัวโรมันจิมาแน่นอน

เฮ่อ...สู้ๆตายนะไนซ์จัง

เอาล่ะ ตอนนี้...

รู้สึกคิดถึงมาสะซังขึ้นมาตะหงิดตะหงิด

ไปหาไดอารี่มาสะซังหน่อยดีกั่ววว

บ๊าย บายยยยย

ราตรีสวัสดิ์ค่าาาา