ไม่ใช่แค่คาเนซัง

ครั้งที่แล้วสงสัยจะดีใจเกินเหตุ
ที่ทาคุมิคุงอัพไดอารี่
ก็เลยไม่ได้สังเกตว่าทาคุมิคุง
ใช้ภาษาจีน...
ส...สุดยอด...
ภาษาจีนทั้งนั้นเลยนี่นา
หัวข้อก็ภาษาจีน
to china...
อะไรซักอย่างนี่แหล่ะ
ไดอารี่เป็นภาษาจีนหมดเลย
เห็นแล้วงงมากเลย
ลายเส้นมันเยอะมากซะจน
อ่านยากมากๆเลยครับพี่น้อง
ไม่สิ
พูดให้ถูกคือ
อ่านไม่ออกจริงๆเลยครับพี่น้อง
บางคนอาจคิดว่ามันอาจเป็นภาษาญี่ปุ่นก็ได้
เพราะจีนกับญี่ปุ่นมันก็คล้ายๆกัน
อ้าว...แต่เราพูดจริงนะ
จีนจริงๆแบบนี้
อ่านไม่ออกเลยซักกะตัว
ขอไม่อ่านเลยล่ะ ข้ามมาเลย
ลงท้ายไดอารี่ด้วยชื่อ
ชื่อกับวันที่
สงสัยจะเป็นจดหมายถึงชาวจีน
ว่ากำลังจะไปจีนมั้ง
แต่น่าจะมีจดหมายถึงชาวไทยบ้าง
ทำไม๊ ทำไม
ไม่มีถึงชาวไทยบ้าง
ชาวอังกฤษก็ได้
ภาษาอังกฤษเราอ่านออก แปลออก
(อ่านไม่ออกก็จบเห่กันสิ เลิกเรียน)
แต่เราชอบไดอารี่ของทาคุมิคุงนะ
อัพเรื่องมีสาระทั้งนั้นเลย
บางตอนก็สนุกๆ ขำๆ
แต่ก็ไม่ได้ถ่ายแต่รูปแอ๊บแบ๊วของตัวเอง
เหมือนกับคนอื่นซักหน่อย
(เช่นไอบะจังเป็นต้น)
วันนี้คนที่อัพก็มี...เอ่อ...
บาบาซัง
คาเนซากิซัง
มาซาตากะซัง(แน่นอน)
ไอบะจัง
ยางามิซัง
และ...ทาคุยะคุง...
จริงจริ๊ง
ทาคุยะคุงอัพแล้ว
ดีใจสุดๆเลยนะเนี่ย
แต่อัพไรก็ม่ายรุ้
ถ้าอัพรูปตอนตัวเองใส่วิกผมอีกล่ะก็
จะดีมากเลย
อ้อ...เราพอรู้บรรทัดสุดท้าย
เราขี้เกียจแปล
เนื่องจากไอ้เว็ปแปลคันจิของเรามันห่วยแตก
เมื่อไหร่จะมาให้ใช้บริการอีกก็ไม่รู้
คนยิ่งต้องการใช้อยู่
ไอ้ของห่วยเอ๊ย...
(โมโหเกินเหตุ ขอโทษด้วย)
บรรทัดสุดท้ายเราเห็นมีคำว่า
"นมร้อน"
ด้วยล่ะ
คงกำลังกินนมร้อนอยู่ล่ะมั้ง
ทาคุยะคุงน่าจะชื่อ
คุรุมิจัง
ทำไมน่ะเหรอ
กลับจากหลังไปน่าดิ
มิรุคุ
มิลค์
นม
อ่าฮะ
เด็กน้อยจริงๆเลยนะเอ็ง...อิอิ