อุตส่าห์ปริ๊นท์

วันนี้ได้แต่รอ กับรอ
ก็แหม อุตส่าห์ปริ๊นท์รูปมา
กะว่าจะเอาไปให้มิโฮะซังเซนเซย์ดู
แต่อย่างน้อยก็ได้ให้
คนอื่นๆในห้องดูล่ะนะ
มิโฮะเซนเซย์กลับไปก่อนแล้วแหงๆ
ประตูปิดแล้ว
คงไม่อยู่แล้วล่ะ
ไม่เป็นไร พรุ่งนี้ก็ได้
ไม่ได้มีปัญหาอะไรมาก

อ้อ...
วันนี้บอมคุงเอาแร๊กเก็ตมาด้วย
แต่ว่า...
ไม่มีเวลาคุยด้วยเลย
ก็เลยไม่ได้ขอยืมมาลองเล่น
แต่ก็ได้ถือแร๊กเก็ตของเจ๊หังเน่าห้อง
เบาหวิวแบบสุดๆ
ทั้งๆที่เคยถือนะ
แล้วคิดว่าหนัก
ไหงมาถืออีกรอบแล้วมันเบาแบบนี้?
อาจเป็นเพราะว่า
เราสะพายกระเป๋าหนักซะจน
ไม่รู้สึกถือความหนักอย่างอื่น
เหอๆๆ
แต่พรุ่งนี้บอมคุงก็เอามา
เดี๋ยวค่อยไปขอก็ได้

ใช่ ใช่ ใช่...
บอมคุงถนัดซ้ายด้วย
ปลื้มมมมมมม
แต่บอมคุงยิ้มไม่สวยง่ะ
ไม่งั้นตรงสเป๊ค เหอๆๆ
ล้อเล่นนนน ไม่เอาหรอก
เราอยากถือแร๊กเก็ตมากกว่า
อิอิ

วันนี้ไปล่ะนะ
เจอกันพรุ่งนี้ อิอิ
แต่...
ขอประโยคนี้อีกซักครั้ง

ซานาดะซัง
คุโรว คาเครุ เอ๊ย ไม่ใช่!
(จะเลียนแบบยูคิมูระแล้ว)
เอ่อ...สุขสันต์วันเกิด...นะคะ

真田さん
苦労かける　あ、いいえ！
（幸村に真似）
あのう、おめでとう…です

さようなら、また明日ね！
บ๊าย บาย...เจอกันพรุ่งนี้นะ