กระบองเพชร

“นี่ ไดอารี่
มีอะไรให้ดู”
“อะไรอ่ะ”
“ไม่รู้จักเหรอ”
คนเขียนยื่นกระถางกระบองเพชรเล็กๆมาให้ไดอารี่ดู
“สวยดีนี่นา
ว่าแต่ เธอคิดยังไงเอากระบอกเพชรมาเลี้ยง”
“ฉันอยากลองเลี้ยงดู
เค้าบอกว่าถ้าตากแดด มันจะมีดอกด้วยนะ
น่าจะสวย
เดี๋ยวจะต้องเอามาอวด ฮิฮิ”
“อะไรกัน
คนเค้าก็ปลูกกันเยอะเหมือนกันนะ”
“เอาน่า
ฉันอยากลองเลี้ยงดู
คอบดูแลดีๆก็พอ
ไม่ให้ตากฝมากก็พอ
ฉันกลัวกระบองเพชรจะกลายพันธุ์”
“ยังไง”
“ก็ถ้าตากฝนมากๆ
กระบอกงเพชรก็จะเปลี่ยนจากหนามไปเป็นใบ
เพื่อคายน้ำแทนน่ะสิ”
“คิดได้นะเธอ”
“ใช่ๆ คิดได้”
“เฮอะ”
“แต่ฉันก็ไม่เคยมีประสบการณ์
การเลี้ยงกระบองเพชรมาก่อนเลยนะ
จะไปรอดมั้ยน้อ”
“เอาน่า
ความพยายามอยู่ที่ไหน
ความสำเร็จอยู่ที่นั่น”
ไดอารี่ถือโอกาสสอนคนเขียน
คนเขียนหันหน้ามามองไดอารี่แล้วทำหน้านิ่ง
จนไม่สามารถคาดเดาได้ว่าคิดอะไรอยู่
แล้วคนเขียนก็ยิ้มแปลกๆ
“ฮิๆ
แก ถือโอกาสสอนฉันเรอะ?
ไปตายซะ”
คนเขียนตะโกนลั่นห้องแล้วจับไดอารี่ไปยัดส้วม
ใช้เท้าทั้งเหยียบ กระทืบ
มาไปกดน้ำในส้วมอีกต่างหาก
จัดการฆ่าหมกส้วม
ไม่สิ
กดชักโครกด้วย จนไดอารี่ไหลไปตามท่อน้ำ...
ไดอารี่จะเป็นยังไงต่อไปก็อ่านตอนต่อไปนะจ้ะ...