แด๊นซ์กระเจิง(ตรงไหน)

"ฮัลโหล ปราบ ตกลงจะมามั้ยเนี่ย"
คนเขียนตะโกนใส่หูโทรศัพท์ตอนช่วงแปดโมงเช้า
เพราะคุณปราบนัดไว้ตอนแปดโมง
แต่พอโทรไป
แม่ปราบบอกว่า
"ปราบยังไม่ตื่น"
คนเขียนก็เลยตะโกนลั่นเลย
"เพิ่งตื่นเหรอ?
นัดเอาไว้แล้วนะ
ฉันอุตส่าห์ลุกขึ้นมาแต่เช้า
อาบน้ำแต่งตัว
แล้วก็โทรไปหาแม่ให้แม่เดินทางจากกรุงเทพมาระยอง
ตั้งแต่หกโมงเช้าเชียวนะยะ
แต่ทำไมนายทำตัวแบบนี้???"
///ขอโทษที
ก็พอดีเค้าลืมนี่นาว่านัดเธอไว้///
"ลืมได้ไง?
ไม่ยอมตั้งนาฬิกาปลุกเหรอ?
เค้าตั้งไว้ตอนเจ็ดโมง สิบห้า
แต่นาฬิกาดันเสีย
โชคดีที่ฉันยังตื่น...โอย"
///ขอโทษ
แต่เค้าไม่แน่ใจว่าจะไปได้รึเปล่านะ
เพราะช่วงนี้มันช่วงปีใหม่
จะมีคนทำบุญขึ้นบ้านใหม่เยอะ
แม่เค้าจะไปร่วมด้วยน่ะสิ
เค้าจะดูให้นะว่า
ถ้าคนที่ทำบุญขึ้นบ้านใหม่เป็นคนที่เค้าไม่รู้จัก
เค้าจะไปบ้านเธอนะ โอเคมั้ย///
"ได้ๆๆ
เออ...แม่ฉันมาถึงแล้วนะ
บึ่งจากกรุงเทพมาระยองเลย"
///อุตส่าห์โทรสั่งแม่ตั้งที่กรุงเทพให้มาระยอง
เค้าจะพยายามดูแล้วกัน
เพราะมะปรางอุตส่าห์ทำแบบนั้น///
"เออ..."
แล้วคนเขียนก็วางสาย
แล้วแบตเตอร์รี่ก็หมด เหอๆๆ
"เป็นไรอีกล่ะคนเขียน"
ไดอารี่ทัก
"ไม่สนใจฉันเลยนะ มีเพื่อนเยอะแล้วล่ะสิท่า"
"เออ..."
แล้วซักพักคุณปราบก็มา
ป้อมปราบศัตรูพ่าย
โอ้...
"มาเร็ว สอนเค้าเล่นดนตรีด้วย"
อ้าว?
นึกว่านัดมาเดต
ที่ไหนได้ นัดมาซ้อมดนตรีหรอกเหรอ?
"...ยัยปราบมันสาวประเภทสองนะยะ
จะให้เดตก็ดูแปลกอยู่"
"มะปรางสอนเค้าเล่นหน่อยเร็ว
ซอด้วงเค้าจะรอดมั้ยเนี่ย"
แล้วคนเขียนก็สอนๆๆๆๆๆๆ
แล้วก็เอ่ยปากขึ้นมาบ้าง
"ปราบ สอนเต้นหน่อยสิ"
แล้วปราบก็สอนเต้นพร้อมกับร้องเพลงประกอบ
แต่เต้นครั้งนี้มันท่านิ่งๆแปลกๆยังไงก็ไม่รู้สินะ
"ได้ยินเสียงแว่ว ดังแผ่วมาแต่ไกลๆ
ชื่นชมฤทัย หวานใดจะปาน..."
มีเต้นรำนิดหน่อยด้วยล่ะสิ
ดีๆๆๆ
เต้นให้มันสะบัดช่อเลย...
ไม่ได้แล้วล่ะสิ
เพราะท่าเต้นมันนิ่งอ่า...สะบัดช่อไม่ได้ ฮือ"
แล้วไดอารี่หายไปไหน
"วันนี้คนเขียนทิ้งฉันอีกแล้ว"
"หลงรัก "ลูกของประธาน" แอบมองอยู่ทุกวัน"
"เฮ้ย...นายปราบ
ร้องอะไรของเธอฮะ?
ลูกของประธานเหรอ?
อ๋อ...."
คือพอดีว่า คนเขียนเป็นลูกของประธานเครือข่ายผู้ปกครอง
ในห้องเรียนของคนเขียน
"ร้องให้นายนั่นฟังล่ะสิท่า
เอาเถอะ"
"คนเขียน..."
ไดอารี่เรียก
"อะไร"
"ไนซ์โทรมา"
"ฮัลโหล"
คนเขียนรีบแจ๋นไปรับโทรศัพท์
"โหลๆ
มะปรางเหรอ?"
"มะปริงต่างหาก"
"อ้าว
เออ...อย่าลืมตัดจะนะอิทิ้งด้วยนะ
บาย แค่นี้ล่ะ"
"เฮ้ย...."
ตัดจะนะอิทิ้งเหรอ? ชิ...
เจ้าไนซ์หมายถึง
ตัดจะนะอิจากประโยคนี้
"วะตะชิ โตะ ซุปุระอิโตะ วะ โคะอิบิโตะ จะนะอิ"
ซึ่งหมายถึง
ฉันกะคนคนนั้นไม่ได้เป็นแฟนกัน...
แต่ถ้าตัดจะนะอิทิ้งก็จะกลายเป็น
ฉันกะคนคนนั้นเป็นแฟนกัน
อ๊าย...
เจอกันเมื่อไหร่ตายแน่ เจ้าไนซ์
แล้วคนเขียนก็นั่งกินพุงกางอยู่หน้าโทรทัศน์
ลืมไปว่าเจ้าปราบมันก็นั่งอยู่รอให้คนเขียนมาสอนต่อ
"เอาเหอะน่า
เจ้าไนซ์ แกตายแน่ อ้ากกกกกกกก"
"คนเขียน..."
ไดอารี่เรียกอีกแล้ว
"คุณหนูพริมโทรมา"
"ฮัลโหล"
คนเขียนแจ๋นไปรับอีกแล้ว
"หวัดดีสุดสวย
จากคนหน้าตาดีไม่มีแฟน
กรุณาอย่ายัดเยียดคนสวยอย่างฉันกะนายนั่นนะ
แล้วห้ามตัดนายนั่นออกจากชีวิตของคุณมะปรางด้วยนะ"
"ตัดไปหน่อยก็ไม่ตายหรอกย่ะ"
"ตายสิ"
"ที่ว่าตัวเองสวยน่ะ
ทำไมไม่มีแฟนล่ะ
ฉันยกนายนั่นให้นะ บาย"
แล้วคนเขียนก็วางหูโทรศัพท์
"มะปราง
เค้าไปก่อนนะ เดี๋ยวแม่รอนาน
บ๊าย บาย"
แล้วปราบก็ออกไป
"ในที่สุดก็ออกไปได้ซักที"
เสียงไดอารี่
"ว่าไงนะ? ไดอารี่
นี่นายอยากให้เพื่อนฉันไปมากรึไง ตายซะเถอะ"
"อ้ากกกกกก"
แล้วไดอารี่ก็รนรานวิ่งหนีไปทั่วห้องเลย
แต่ก็ไม่รอดพ้นความร้ายกาจของคนเขียน






นี่คือไอดีของคุณไนซ์ที่พูดถึงค่ะ
niiraa < My.iD >
แล้วก็คุณหนูพริม คนหน้าตาดีไม่มีแฟน โฮะๆ
distance < My.iD >