สู้เพื่อหมา

"ไดอารี่ วันนี้เพื่อนฉันอีกสองคนมา"
"ใครเหรอ?"
"นั่งอยู่นั่นน่ะ"
ไดอารี่มองไปทางที่คนเขียนชี้
"หวัดดี ไดอารี่ของมะปราง"
ผู้ชายคนนึงทักด้วยเสียงออกแนวตุ๊ซซี่
"หวัดดี"
"ฉันชื่อปราบ ยินดีที่ได้รู้จัก"
"อ่า...."
"ฉันชื่อป๊อบ...ยินดีนะ เออ...มะปราง สอนเล่นจะเข้หน่อย"
"อ้าว?"
แนะนำตัวแล้วไม่สนใจไดอารี่เลยนะ
"ปราบ..."
ไดอารี่เรียกเพื่อนผู้ชายคนแรก
"หือ?
อะไรเหรอ ไดอารี่ของมะปราง"
"เรียกฉันว่าไดอารี่เฉยๆดีกว่า
ถามจริงนะ
นายเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย?"
"ถามอะไรแปลกๆนะไดอารี่
ฉันเป็นผู้ชายนะยะ"
น่าน แบบนี้น่าเชื่อถือมั้ยเนี่ย? ว่าเป็นผู้ชาย
"ฉันเป็นผู้ฉิง"
ปราบตอบอีกรอบ
"มะปราง มาซ้อมกันเถอะ
เออ...เธอเล่นเพลงใกล้รุ่งได้ป้ะ?"
"พอได้ๆ"
"มาเล่นหน่อยซิ
เดี่ยวเค้าจะร้อง"
"ท่องว่า
ล ด ร ล ซ ฟ ซ ซ --- ล ล---"
นี่เป็นโน๊ตเพลงใกล้รุ่ง
"แล้วเพลงนี้เล่นได้ป้ะ?
แดดส่องฟ้า เป็นสัญญาณวันใหม่...---"
"ไม่เป็นอ้ะ ไม่เคยเล่นเลย"
"เหรอ?"
"แต่พ่อเค้าร้องว่า
แดดส่องฟ้า ลุกขึ้นมานอนใหม่---"
"ฮิๆ"
เสียงหัวเราะของไดอารี่นะคะ (วันนี้ไดอารี่ไม่ค่อยมีบทบาทเลย)
"มะปราง สอนเล่นจะเข้หน่อยดิ"
คราวนี้เป็นเสียงป๊อบ
ซี่งเป็นหญิงแท้
"งั้นป็อบสอนเค้าเล่นไวโอลินด้วยนะ"
"ได้ๆ"
คือว่าป๊อบเล่นไวโอลินได้
ปราบมาซ้อมร้องเพลงกับสีซอ
แต่ระวังคนที่ฟัง แทนที่จะมีเข้างอกออกมา
จะกลายเป็นงูงอกออกมาแผ่แม่เบี้ยอยู่บนหัวแทนนะคะ
"อะแฮ่ม---"
เสียงไดอารี่ ไม่มีใครสนใจไดอารี่เลยนะ
"เออ...ไดอารี่ ฉันจะไปส่งป๊อบข้างโรงเรียนนะ
เดี๋ยวมา"
"อือ..."
แล้วคนเขียนก็ขี่จักรยานไปส่งป๊อบที่ข้างโรงเรียน


เอาล่ะ ต่อไป ไดอารี่ไม่ได้มาด้วยค่ะ
คนเขียนขี่จักรยานสีแดงไปส่งป๊อบที่ข้างโรงเรียน
แต่น้ำตาลกับแบล๊กดันวิ่งตามมาเป็นบอดี้การ์ดด้วย
(ซึ่งทั้งสองตัวนี้เป็นหมา)
อ๊าก....จะตามมาทำไม
หมาแถวข้างโรงเรียนก็เยอะเชียว
เดี่ยวก็โดนกัดหรอก
แต่ที่ฉํนเจอ น่ากลัวกว่าหมาธรรมดาค่ะ
มีคุณลุงคนนึงกะวัยรุ่นอีกคนขับรถสวนมา
เห็นไอ้น้ำตาล
ทั้งคู่ก็หยุดดูแล้วคุยกันว่า
"หมาใครอ่ะ"
พร้อมส่งสายตาเจ้าเล่ห์
เห็นแล้วอยากฆ่าจริงๆ
เพราะไอ้น้ำตาลเป็นหมาที่มีสีสวย เงาๆ สีน้ำตาล
เราก็เลยกลัวว่าตาลุงนั่นจะมาขโมยไอ้น้ำตาลไป
ถ้าเนแบบนี้
ฉํนสู้ตายโว้ย
เพื่อหมาของฉัน
ฉันรีบเรียกทันทีเลย
"น้ำตาล รีบมานี่เร็ว"
ตาลุงนั่นไม่รู้เรื่อง ดันบอกว่า
"มันไม่กัดหรอกหนู"
เออสิ จะกัดได้ไง ในเมื่อมันเป็นหมาของฉัน
ถ้าตาลุงนั่นคิดไม่ดีล่ะก็
ฉันจะมอบกำปั้นโตๆไปเป็นรางวัลปรากฏเด่นๆอยู่ที่ขอบตาเลยคอยดู
สู้เพื่อหมา
ฉันขอสัญญา จะไม่ยอมให้หมาของฉันตัวนี้ได้รับอันตรายเด็ดขาด
ส่วนเจ้าแบล็กก็ไม่ใช่ว่าจะตกอันดับ
เพราะมันมีตาสองข้างคนล่ะสีกัน
มันเป็นจุดเด่น
ตาข้างนึงสีออกเทาๆ
อีกข้างสีแดงๆ
เป็นตาสวยนะ แต่ไม่ได้ตาบอดนะจ้ะ


เอาล่ะ แล้วฉันก็ส่งป๊อบเรียบร้อย
จากนั้นก็พาหมาของฉันกลับบ้าน
แหม เจ้าสองตัวนี้เป็นบอดี้การ์ดได้ดีจริงๆเล้ย
กลับมาถึงก็ต้องกอดปลอบใจหน่อย เหนื่อยหอบกลับมาทั้งสองตัว

"ปราบ"
เย่ๆ กลับมาถึงบ้านแล้ว
ส่วนไดอารี่เหรอ
ตายไปแล้วล่ะ

เอาล่ะ ปราบ พรุ่งนี้เจอกัน นัดไว้ 8 โมงเช้า
ฉันไปนอนก่อนนะ
เดี๋ยวพรุ่งนี้ไม่ตื่น บาย....

...ไดอารี่หายไปแล้ว...