สอบว่ายน้ำ

"ฮือๆ ไดอารี่"
"อะไร"
รู้สึกว่าไดอารี่จะแตกตื่นทุกวันที่คนเขียนเขียนไดอารี่
"วันนี้เพื่อนๆมีสอบว่ายน้ำ"
"เพื่อนๆ? แล้วเกี่ยวอะไรกะเธอ"
"ฉันไม่ได้สอบน่ะสิ"
"ทำไมล่ะ"
"ก็ฉันว่ายน้ำไม่เป็น ถึงจะว่ายท่ากบได้แล้วก็เถอะนะ"
"ยังดีไม่ใช่เหรอ?"
"ว่ายในสระเด็กได้น่ะสิ
สระใหญ่ไม่รอด จมแน่ๆ"
"อืม...ไม่หัดล่ะ"
"พูดง่ายนะ แต่ทำไม่ใช่ง่ายๆเล้ย ฉันเคยลองแล้ว ไม่มีคนช่วยด้วย
ก้นสระก็ลื่น เกือบจมแน่ะ"
"เหรอ?
แล้วเธอก็ไม่หัดต่อ"
"แถมครูคนนี้น่ะ น่ากลัวจิงๆ
ก็วันนี้เพื่อนมีสอบใช่ม้า?
แต่เพื่อนไม่ลงเพราะมีประจำเดือน
มันก็ถูกที่ไม่ลง
ครูคนนี้ให้ 0 คะแนนเลย
น่าเกลียดมากๆ
โชคดีที่ครูคนนี้ไม่ใช่ครูไทย เพราะถ้าเป็นคนไทยนะ
เสียชาติบ้านเกิดหมดเลย
นิสัยแย่
ปากก็เหม็น
เพื่อนที่ได้ 0 คะแนนก็ร้องไห้เลย
สงสาร....
พูดถึงสงสารนะ
ยัยไนซ์มันบอกว่าฉันเนี่ยนะ? ที่จะเคยคิดที่จะสงสารคน
โหย...
มันก็ต้องมีบ้าง
ฉันสงสารบ่อยไป
แต่สงสารหมานะ ไม่ใช่คน (อันนี้เรื่องจริง)
เราก็ไปปรึกษากะเพื่อนนะ
เพื่อนๆบอกกันมาเลยว่า
ถ้สสมมติว่ามีเพื่อนคนนึงจมน้ำ
แล้วครูคนนี้กระโดดลงไปช่วย
เชื่อได้เลยว่า
เพื่อนทุกคนกระโดดขึ้นมาจากน้ำกันหมดโดยอัตโนมัติ
และเพื่อนที่จมน้ำก็จะเด้งดึ๋งขึ้นมาเองแน่นอน"
"ทำไมถึงคิดอย่างนั้นล่ะ?"
"ก็ครูปากเหม็นขนาดนั้นน่ะ
ไม่มีใครกล้าลงน้ำแล้ว
บรื๋อ...
ไม่อยากจะนึกถึง"
"เหม็นขนาดนั้นเชียว"
"เหม็นยิ่งกว่าที่นายคิดอีกนะ
คิดดูนะ
ครูเค้ากลืนน้ำยาบ้วนปาก
ขอย้ำว่า
"กลืน"
แล้วก็กินหมากฝรั่ง ขอย้ำ
"กิน"
เข้าไปเน่าในท้องแน่ๆเลย แหยะ...
อี๋ แหยะ แหยะ"
"ฮิๆ...อยากรู้จริงๆว่าเหม็นขนาดนั้นเลยเหรอ"
"ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้ด้วย
ถ้านายอยากลองก็เชิญลองคนเดียว
ขอบอกว่าทรมาณกว่าอยู่ในนรกอีกนะยะ
ไม่เชื่อถามคุณไนซ์ กับคุณพริมได้เลย
เอ้า...คุณไนซ์ คุณพริม มารายงานตัวกันหน่อยสิจ้ะ...."
ไดอารี่เริ่มเบื่อคนที่ชอบนินทาคนอื่นลับหลังอย่างคนเขียนซะแล้ว