ความลับบางอย่างของเรากำลังจะถูกเปิดเผย!!!

"ตายล่ะสิ ตายล่ะสิ ไดอารี่ จะทำไงดี"
"อะไร เกิดอะไรขึ้น"
ไดอารี่ตกใจเพราะจู่ๆคนเขียนก็วิ่งหน้าตั้งดูแตกตื่นขึ้นมาหา
"เพื่อนบอกว่าฉันเป็นคนลึกลับนะ
คือแบบว่า...
ไม่มีใครเดานิสัยออกได้ว่างั้น
และฉันก็กำความลับเอาไว้บางอย่าง
คือแม้กระทั่งเพื่อนสนิท สนิทมาแค่ไหน
ฉันก็บอกความลับนี้ไม่ได้
ฉันอุตส่าห์ยึดคติว่า
ความรักไม่มีในโลก
มีเพียงความลับเท่านั้น
แต่ถึงอย่างนั้น
นายคิดว่าคนอย่างฉันเป็นคนยังไง เก็บความลับมิดมั้ย
ถ้านายเดาออกว่าฉันเป็นคนยังไง
ฉันจะไม่ทำร้ายนายอีกเลย
แต่ถ้าเดาผิด ฉันจะถีบนายไปลงนรก"
"โหดจริงๆ
แต่เธอดูเป็นคนที่ลึกลับจริงๆนั่นแหล่ะ
ฉันว่าเธอดูเป็นคนบ๊องๆ ติงต๊อง
ไม่น่าจะมีความลับนะ"
"ฉันก็คิดว่างั้น
แต่ความลับนั้นกำลังมีคนสงสัยฉันอยู่
ฉันต้องพยายามไม่ให้มันสงสัยมากกว่านี้
ไม่งั้นความลับแตกแน่ๆ
เอาล่ะ
ไม่ว่าจะยังไงมันก็เรื่องของฉัน คนอื่นไม่เกี่ยว"
"จริงๆ...."
"ยังไงตอนนี้
ถึงฉันจะเป็นคนที่โชคดีเรื่องอะไรบางอย่างอยู่
แต่เรื่องนั้นก็เป็นความลับอีก
ฉันมีความลับเยอะเป็นร้อย
แต่มีความลับหนึ่งกำลังมีคนจับตามองและปรึกษากันอยู่
ฉันจะทำไงดีเนี่ย?
ช่างมันเหอะ....
ไม่น่าหนุกเลย เรื่องนี้
เอาล่ะ ไปๆๆๆๆ
ฉันจะนอน ง่วง..."
"เฮ่อ..."
"ถอนหายใจทำไม?"
"เปล่า"
"......อ๋อ....ลืมไปเลยนะเนี่ย"
"ลืมอะไร"
"ลืมไปว่า ฉันจะต้องถีบส่งนายไปลงนรกก่อนน่ะสิ ฮ่าๆๆๆ"
"ว้ากกกกกก"
ไดอารี่อุตส่าห์ไม่พูดถึงแล้วเชียว