"ไดอารี่ วันนี้ฉันไปดูอภินิหารเข็มทิศทองคำมานะ
สนุกดี...แต่ว่ามันไม่จบเรื่องง่า"
"เหรอ?"
"เห็นเค้าบอกเลยว่าสนุกกว่าแฮรี่ พอตเตอร์อีก
คนเขียนเขียนเก่งกว่า
แต่คนแปลเรื่องนี้มันแปลไม่ค่อยดีนักเท่าไหร่
ก็เลยดูไม่ค่อยสนุกเท่าแฮรี่
แต่ฉันคิดว่ามันก็หนุกนะ"
"อื้ม..."
"มีภูตประจำตัวด้วยล่ะ
แต่ล่ะคนน่ะ
ฉันก็มีนะ"
"ฉันรู้แล้วว่าเธอหมายถึงอะไร
เธอจะใช้ตุ๊กตาม้าที่บ้านเป็นภูตใช่มะ?"
"ป่าว...
เป็นไม่ได้"
"ทำไมล่ะ"
"ก็ตุ๊กตาตัวนั้นเป็นตัวเมียน่ะสิ
เธอไม่ได้อ่านเหรอ?
ว่าภูตประจำตัวของแต่ล่ะคนจะต้องเป็นเพศตรงข้าม
ของมนุษย์ผู้เป็นเจ้าของเท่านั้น"
"แล้วเธอหมายถึงใครล่ะ ที่จะเป็นภูตของเธอ"
"...."
"หือ???
มองฉันทำไม"
คนเขียนหยิบไดอารี่ขึ้นมากอดแน่นๆ
"นายนั่นแหล่ะ"
"???"
จากนั้นคนเขียนก็หยิบไดอารี่ขึ้นมาด้วยท่าทางที่ดูขยะแขยงเต็มทน
แล้วปาทิ้งทันที
แล้วถีบไปยังขั้วโลกเหนือ...
"ให้หมาเป็นภูตของฉันยังดีกว่าให้นายเป็นหลายร้อยเท่า"
สงสารไดอารี่จังเลย
ไปดูอภินิหารเข็มทิศทองคำ
เขียนโดย
Maple N. Sarika
แจ้ง Blog ไม่เหมาะสม
14 ธ.ค. 50
190
3
ความคิดเห็น
PS. ความปรารถนาสูงสุดมนุษย์คืออะไรกัน? อำนาจ ชีวิตอมตะ หรือทรัพย์สินเงินทอง แต่สำหรับฉัน ความปรารถนาของฉันมีเพียงสิ่งเดียวเท่านั้น มันก็คือ....
ไปดูมาแล้วค่ะ
หนุกดีนะ