"ไดอารี่...
วันนี้พ่อฉันไปที่โรงเรียนด้วยล่ะ"
"ไปทำไมล่ะ"
"ไปประชุมตอนคาบโฮมรูมน่ะ
ไปคุยกับเพื่อนฉันเรื่องที่จะจัดงานวันเด็ก
วันปีใหม่และคริสต์มาสมารวมกัน
วันที่ 12 ล่ะมั้ง?"
"อืมๆๆ
เหมือนเธอก็เคยบอกเหมือนกันนะ"
"ไม่เคยนะ ฉันคิดว่า...ไม่เคย"
"อ้าว?"
"มีกิจกรรมนิดหน่อย
แต่ยังไม่รู้ว่าจะไปจัดที่ไหน?
มีชักเย่อด้วย น่าเล่นนะ
แต่ฉันแรงน้อยไปนิดนึง คงจะไม่ไหวมั้ง
แล้วก็มีการแสดง...
มีการแสดงดนตรีไทยด้วยล่ะ
เรื่องนี้ฉันต้องขอออกโรงนะจ้ะ
เล่นให้หมดเลย ซอด้วง ซออู้ จะเข้ ขิม
มีฉิ่งด้วยยิ่งดี"
"ไม่น่าล่ะ
เมื่อกี้เห็นเธอนั่งซ้อมดนตรีไทยไม่หยุดเลย...
แถม..."
"แถม...อะไร?"
"แถมซ้อมอยู่กันเพื่อนผู้ชายด้วย"
"อ๋อ...ปราบน่ะเหรอ?
ไอ้ปราบน่ะ เรื่องนี้ไนซ์ก็รู้ว่าปราบเป็นอะไร
ทุกคนในห้องรู้หมดแหล่ะ"
"เรื่องอะไร?"
"ปราบน่ะเป็น...
สาวประเภท 2 นะจ้ะ จา-บอก-ห้าย"
"ฮิๆ ฮะๆๆ
เหรอ?"
"ตอนนั้นมีคนมาถามฉันว่าปราบเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย
ฉันก็ไม่รู้จะตอบไง แต่ตอบว่าเป็นผู้ชาย
ถามปราบดูตรงๆ
ปราบบอกว่า....
ฉันเป็นผู้ชายนะยะ
(จะให้เชื่อได้มั้ยเนี่ยว่าเป็นผู้ชาย)"
"เหอๆๆ
เธอเริ่มติงต๊องขึ้นเรื่อยๆ ดูทำเสียงเข้าสิ
ฉันเป็นผู้ชายนะยะ
โฮะๆๆๆ"
"นี่นายไดอารี่สุดห่วย...
นายว่าฉันเหรอ?"
"ป่าวน้า...."
"มาให้ฆ่าซะดีๆนะ"
ไดอารี่ตายแน่ๆ ไนซ์จ๋า...พริมจ๋า ช่วยไดอารี่ด้วย...
แล้วคนเขียนก็ถีบไดอารี่ไปลงโรงงานกระเทย...(ต๊าย ตาย! ตายแน่ๆ ไดอารี่)
วันนี้พ่อมา...
เขียนโดย
Maple N. Sarika
แจ้ง Blog ไม่เหมาะสม
13 ธ.ค. 50
133
2
ความคิดเห็น
ไดอารี่น่ะไม่ยอมเชื่อเรา ว่าอยู่กับมะปราแล้วจะรู้ว่านรกมีจริง เหอๆๆ
PS. ความปรารถนาสูงสุดมนุษย์คืออะไรกัน? อำนาจ ชีวิตอมตะ หรือทรัพย์สินเงินทอง แต่สำหรับฉัน ความปรารถนาของฉันมีเพียงสิ่งเดียวเท่านั้น มันก็คือ....