เพื่อนมาทำงานที่บ้าน

"อะ...ห้า...
คราวนี้เป็นเพื่อนมาที่บ้านเหรอจ้ะคนเขียน"
ไดอารี่ทักทาย
"หวัดดีจ้า ไดอารี่"
เพื่อนๆอีก 2 คนของคนเขียนเดินเข้ามาทักทายไดอารี่
แต่คนเขียนหายไปไหนซะแล้วล่ะ?
"แล้วคนเขียนไปไหนซะล่ะ?"
ไดอารี่ถามด้วยความสงสัย
"อุย..."
คนเขียนหอบของเข้าออกอยู่นั่นแหล่ะ
ก็แหงล่ะ ห้องรกซะแบบนี้
ถ้าเพื่อนเห็นก็อายเค้าแย่สิยะ
แต่เค้าเห็นไปแล้วอ่ะ จะทำไงได้ล่ะ?
"ว่าแต่ 2 คนนี้ชื่ออะไรกันบ้าง
แนะนำตัวหน่อยสิจ้ะ"
ไดอารี่ปากหวาน
"แต่รู้สึกว่าคนนี้จะหน้าตาคุ้นๆนะ....เอ..."
ไดอารี่มองไปที่เพื่อนของคนเขียนอีกคนหนึ่งแล้วทำท่าสงสัย
"อ๋อ...ไนซ์ใช่มะ?
ฉันจำเธอได้"
"แหม นึกว่าจะลืมซะแล้วนะจ้ะ ไดอารี่"
ไนซ์ทักทายอย่าง(ไม่)เป็นทางการ
"แล้วอีกคนล่ะ"
"ฉันชื่อพิม ยินดีที่ได้รู้จักนะจ้ะ ไดอารี่"
"โห...เพื่อนคนเขียนปากหวานกันจังเลย
ไม่เหมือนคนเขียน ปากหมา
ไม่รู้กินหมาไปกี่ตัวแล้ว....."
"อะ...แฮ่ม...
เมื่อกี้พูดว่าอะไรนะ?"
และแล้วคนเขียนก็ออกโรง
แต่ต้องสุภาพเอาไว้ก่อน เพราะเพื่อนมา
เดี๋ยวค่อยจัดการแกทีหลัง เจ้าไดอารี่
"อึ๋ย...."

"เอาล่ะ เพื่อนๆ นี่คือไดอารี่บ้าบอของฉัน
ซึ่งยังไม่ยอมรับว่าเป็นไดอารี่อย่างเป็นทางการของฉัน
เพราะนิสัย หมาเหลือเกิน...."
"ฮะๆๆ"
เพื่อนๆหัวเราะแห้งๆ
คือว่าขอบอกเลยว่า
พวกเพื่อนๆของคนเขียนเนี่ย ไม่ค่อยรับมุก(นักเท่าไหร่)
"ตอนนี้ไม่ค่อยจะว่างนักเท่าไหร่ ขอทำงานก่อนนะไดอารี่
แล้วนายได้เจอดีแน่ๆ
ยังติดค้างคำพูดเมื่อกี้อยู่นะ...ฮื่ม..."

ไดอารี่ทำหน้าแบบเดิม ตายแน่ๆไดอารี่ เหอๆๆ

 
-nik ki-