ฝากดูไอดี

“สวัสดีไดอารี่”
คนเขียนยิ้มกริ่มเดินเข้ามาทักทาย
“สวัสดีครับ”
“ครับเหรอ?”
“ก็ฉันเป็นผู้ชายนะ จะให้พูดค่ะเหรอ”
“งั้นเราอย่าเจอกันอีกเลย
ฉันไม่ค่อยถูกกับผู้ชาย”
“ฉันไม่เหมือนผู้ชายคนอื่นๆหรอกน่า”
“ไม่เหมือนยังไง”
“ฉันดีกว่าเยอะ อีกอย่างฉันก็ทำอะไรเธอไม่ได้อยู่แล้ว
เพราะฉันเป็นแค่ไดอารี่....”
.....
คนเขียนเงียบ ทำท่าทางไม่ไว้ใจ
“เอาน่า ฉันทำอะไรเธอไม่ได้หรอก ถ้าฉันทำอะไร
ที่เธอไม่ชอบ
เธอก็โยนฉันทิ้งได้เลย
แต่มีข้อแม้ว่า
เธอห้ามนอกใจฉัน”
“ฉันจะนอกใจไปหาไดอารี่ของยัยไนซ์ให้ดู”
“อย่าเชียวนะ”
ไดอารี่ทำท่าหึงหวง
“พูดถึงเจ้าไนซ์นะ ไนซ์มันฝากให้เธอดูไอดีให้ไม่ใช่เหรอ?”
“ใช่แล้วจะทำไมล่ะ
เธอจะช่วยดูให้แทนรึยังไง
ดีเลย
ฝากหน่อยก็แล้วกัน”
“ยัยคนเขียนบ้า
ฉันเป็นแค่ไดอารี่
ฉันจะไปดูได้ยังไงล่ะ
เธอจะบ้าไปแล้วรึไง?
คิดถึงไนซ์จังเลย”
“นี่ๆๆๆๆๆ
ถ้านายนอกใจฉันได้
ฉันก็นอกใจนายได้เหมือนกัน”
“อย่านะ”
“จะทำไมเหรอ”
“....”
“เจ้าไนซ์มันมีไดอารี่ของตัวเองอยู่แล้ว
ถ้านายนอกใจฉันไปหาไนซ์
ไดอารี่ของไนซ์คงฆ่านายตายกันพอดี”
“ก็ฉันเบื่อเธอ”
แค่นั้นแหล่ะ คนเขียนรีบโยนทิ้งทันที
ไม่ใช่แค่นั้นยังกระทืบซ้ำด้วย
“ยัยคนเขียนบ๊อง
เธอจะบ้ารึไง”
“ก็นายบอกฉันเองว่าถ้านายทำอะไรที่ฉันไม่ชอบ
ก็ให้โยนนายทิ้งได้เลยน่ะ
ใช่มั้ยคะคนอ่าน?”
“ฉันแค่พูดลอยๆเท่านั้นแหล่ะ”
“เจ้าไนซ์น่ะมันไปต่างจังหวัดยังไม่กลับเลย”
“เหรอ”
“มันบอกว่ากว่าจะกลับก็ต้องรอถึงเปิดเทอม”
“โธ่ กว่าจะเจอกันอีกนานเลย”
“เป็นห่วงนักเหรอ ได้สิ....
ฉันจะช่วยถีบส่งแกไปหาเจ้าไนซ์เดี๋ยวนี้แหล่ะ”
“ว้ากกกกกก”
แล้วเจ้าไดอารี่ก็ถูกคนเขียนถีบส่งไปต่างจังหวัด
โดยไม่มีจุดหมายปลายทาง
.........