รักต่างมิติ ของยัยเพื่อนซี้กับ คุณผีสุดหล่อ

“สวีดัส ไดอารี่”
“สวัสดีคนเขียนที่รัก”
“ปากหวานเชียวนะ มดขึ้นแล้ว”
“แหะๆ”
“วันนี้เธอมีอะไรมาแนะนำมั้ย?”
“ไม่ล่ะ ยังคิดไม่ออกเลย ว่าแต่เธอน่ะ
ได้รับหนังสือหรือยังล่ะ?”
“หนังสือเหรอ”
“ก็เรื่องรักต่างมิติฯ น่ะ เห็นบ่นหาตลอดเลยนี่นา”
“ได้แล้ว”
“ทำไมทางสำนักพิมพ์ถึงส่งช้าจังล่ะ
เห็นเธอนั่งรอแล้วอดห่วงไม่ได้”
“ก็ฉันต้องไปทำงานกับแม่
ทางสำนักพิมพ์มาส่งให้แล้วนะ
แต่วันที่เอามาส่งน่ะ ฉันไม่อยู่นี่นา”
“หายหัวไปไหนมา”
“บอกแล้วไงว่าไปทำงานกับแม่ เธอนี่ไม่ยอมฟังเลย”
“ฉันอ่าน ไม่ได้ฟังซักหน่อย”
“เออน่า”
“อ่านอยู่รึเปล่า”
“แน่นอน อุตส่าห์ได้มาทั้งที จะไม่อ่านได้ยังไง”
“อื้ม....”
“งั้นฉันขอตัวไปอ่านต่อก่อนนะ”
“เดี๋ยวสิ”
“อะไร?”
“คิดถึงไนซ์จังเลย”
“เจ้าไดอารี่! แกนอกใจฉันเรอะ?
เจ้าไนซ์มันมีไดอารี่ของมันอยู่แล้ว
อย่าไปสนใจเจ้านั่นนักสิ”
“โอ๋ๆๆๆๆๆๆ ขอโทษนะจ้ะ ไดอารี่ผิดไปแล้ว”
ไดอารี่ยอมยกธงขาว
“เออดี”
คนเขียนวางปากกาลงเพราะเบื่อ
เจ้าไดอารี่เจ้าชู้ (?)
“เดี๋ยวสิ คนเขียนจ๋า”
“เรียกฉันเป็นชื่อก็ได้ย่ะ”
“โธ่ อย่าโกรธสิ แงๆๆๆๆๆๆๆๆ”
ร้องเป็นเด็กแบเบาะไปได้ เจ้าไดอารี่
แล้วคนเขียนก็ปิดสมุดไดอารี่
แล้วปล่อยให้เจ้าไดอารี่อยู่ตัวคนเดียว
ในห้องมืดๆ
........