ดวงใจศิขรินทร์ [สนพ.ชูการ์บีท ตีพิมพ์]

ตอนที่ 26 : ดวงใจศิขรินทร์ : ตอนที่ 9 --- 30%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,823
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 165 ครั้ง
    18 พ.ย. 62



ตอนที่ 9

            ศิขรินทร์และมีนมีนากลับถึงบ้านมะปินในเวลาสิบหกนาฬิกา ตอนที่บรรดาชาวค่ายละมือจากกิจกรรมประจำวัน มารวมกลุ่มกันตรงลานดินกลางหมู่บ้านเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับกิจกรรมสัมพันธ์ประจำเดือนที่กำลังจะเริ่มขึ้นในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า หลังชายหนุ่มพาเธอไปตะลอนกินข้าวซอยเจ้าอร่อย ตามด้วยขนมประจำท้องถิ่นอย่างขนมวง ต่อด้วยการพาไปเลือกซื้อข้าวของตามลิสต์รายการยาวเหยียดให้กับบรรดารุ่นน้องที่ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่งจนเสร็จเรียบร้อย โดยที่ศิขรินทร์ไม่บ่นอิดออดสักคำ แม้ว่าจะต้องเดินวนไปมาภายในห้างสรรพสินค้าเพื่อหาของหลายรอบก็ตาม ซ้ำยังช่วยมีนมีนาเข็นรถและเลือกหาของอีกด้วย

            หญิงสาวจึงตอบแทนความมีน้ำใจของชายหนุ่มด้วยการชวนเขาคุยเรื่องสัพพเพเหระมาตลอดทาง และนั่นทำให้เธอได้รู้ว่าศิขรินทร์เป็นอาจารย์พิเศษ สอนภาควิชาวิศวกรรมสิ่งแวดล้อม ซึ่งตรงกับเอกวิชาที่เขาจบมาในระดับปริญญาโท ที่การันตีความเชี่ยวชาญด้วยเกียรตินิยมและโปรเจ็กต์จบที่ได้รับการตีพิมพ์ลงในวารสารของมหาวิทยาลัย จนได้รับการพูดถึงในวงกว้างทั้งในประเทศไทยและต่างประเทศ และนั่นทำให้เขาได้รับการติดต่อทาบทามจากหลายมหาวิทยาลัยในประเทศไทย แต่เขาก็ปฏิเสธไป ด้วยเพราะตอนแรกตั้งใจจะทำงานเป็นอาจารย์อยู่ที่นั่น ครั้นมีเหตุให้ต้องย้ายกลับมาเมืองไทย ก็ได้รับการติดต่อจากเพื่อนรุ่นพี่ของบิดาที่เป็นอาจารย์อยู่ในมหาวิทยาลัยอีกครั้ง ตอนที่ท่านมาร่วมงานฌาปณกิจศพบิดาของเขาที่มะปิน ศิขรินทร์จึงตอบตกลงออกไป และนั่นจึงเป็นจุดเริ่มต้นการทำงานของศิขรินทร์ในฐานะอาจารย์พิเศษ 

            รถกระบะโฟร์วีลคันใหญ่ของศิขรินทร์ชะลอความเร็วลง แล้วจอดสนิทใกล้ลานดินกลางหมู่บ้าน ก่อนที่ร่างสูงจะผลักประตูเปิดลงไปก่อน ขณะที่มีนมีนารีบปลดเข็มขัดนิรภัยออกจากตัว แล้วผลักประตูรถก้าวตามลงไปอย่างรวดเร็ว

            ร่างสูงเดินตรงไปเปิดประตูท้ายรถกระบะที่ใช้บรรทุกข้าวของหลายชนิดเอาไว้ ในขณะที่มีนมีนาหันไปเรียกบรรดารุ่นน้องให้เดินมารับของที่แต่ละคนฝากซื้อ โดยหญิงสาวเป็นคนจัดการหยิบของแต่ละอย่างยื่นให้รุ่นน้องด้วยท่าทีทะมัดทะแมง

            พี่มีน ได้ถ่านใส่กล้องของฝนไหมคะน้ำฝนที่เดินเข้ามายืนเกาะขอบรถกระบะคันใหญ่เอ่ยถามตาแป๋ว ก่อนมีนมีนาจะหยิบกล่องบรรจุถ่านสำหรับกล้องฟิล์มยื่นส่งให้

            นี่จ้ะ ครบทุกคน ทุกรายการ

            ขอบคุณนะค้าสาวรุ่นน้องยิ้มหวานพร้อมกับเอื้อมมือมารับของที่ฝากซื้อไปด้วยใบหน้าสดใส ก่อนมีนมีนาจะเอ่ยขึ้น

            เออนี่ พี่ซื้อของสดมาทำบาร์บีคิวด้วยนะ

            โหย เหมือนพี่มีนรู้ใจอ้ะ ฝนกำลังอยากกินอยู่พอดี

            แต่พี่สายซื้อนะ ไม่ใช่สายทำมีนมีนาบอกยิ้มๆ

            ไม่ใช่ปัญหาค่ะ เดี๋ยวฝนหอบไปให้พวกแม่ครัวจัดการ พวกนั้นกำลังก่อเตาไฟย่างหมูกันอยู่พอดีเลยค่ะ

            ดีเลย งั้นพี่ฝากด้วยนะ

            ได้เลยค่าน้ำฝนรับคำเสียงใส ก่อนหันไปตะโกนเรียกเพื่อน ๆ ให้มาช่วยยกถุงบรรจุอาหารสดไปยังโรงครัวกลางแจ้งที่กำลังก่อเตาไฟ เตรียมย่างหมูและทำอาหารกันอยู่อย่างสนุกสนาน

            เรียบร้อยแล้วใช่ไหมเสียงห้าวของคนตัวสูงที่ยืนอยู่ข้างรถเอ่ยถามขึ้น ขณะที่มีนมนาพยักหน้ารับหลังบรรดารุ่นน้องมารับของไปครบทุกคนแล้ว

            ค่ะ เรียบร้อยแล้ว ส่วนของพวกนี้เป็นของฉัน คุณจะจอดรถไว้แถวนี้หรือเปล่าคะ ฉันว่าจะฝากไว้ก่อน

            เอาไว้นี่ก่อนก็ได้ ผมไม่ได้รีบไปไหนศิขรินทร์ตอบเสียงเรียบเรื่อย ทำเอาหญิงสาวยิ้มแฉ่ง

            งั้นดีเลย ฉันขอฝากวางไว้ก่อนนะคะ แล้วก็ขอบคุณมากๆ เลยนะคะที่วันนี้คุณยอมให้ฉันติดรถลงไปด้วย

            ไม่เป็นไร เพราะไหนๆ ผมก็ต้องเข้าเมืองอยู่แล้วชายหนุ่มรับคำเสียงเรียบเรื่อย

            นี่ถ้ารู้ว่าคุณใจดีแบบนี้นะ น้องๆ คงจะมาขอติดรถคุณเองโดยไม่ต้องพึ่งฉันแน่ๆ เลยค่ะ

            ทำไมศิขรินทร์เลิกคิ้วสูงเป็นเชิงถาม หันไปปรายตามองคนช่างเจราจาเล็กน้อย

            ก็คุณดูขรึมๆ ดุๆ เด็กๆ เลยแอบเกรงน่ะค่ะเลยไม่กล้าขอความช่วยเหลือด้วยตัวเอง

            งั้นหรือ” เขาทำเสียงรับรู้ ขณะที่มีนมีนาพยักหน้ารับ ก่อนจะอึ้งไปยามได้ยินประโยคถัดมา “แต่จริงๆ แล้ว ผมก็ไม่ได้ใจดีกับทุกคนหรอกนะ

            คะหญิงสาวอุทานอย่างแปลกใจ แต่ชายหนุ่มกลับไม่ได้อธิบายเพิ่มเติมพร้อมกับหยิบยื่นยาหลอกเล็กมาตรงหน้าเธอ

            “อะไรคะ”

            ยาทาแก้ปวดน่ะ เอาไว้ทาตรงข้อเท้าแพลง คุณเดินมาทั้งวันแล้ว เดี๋ยวจะปวดเอา

            เอ่อ ขอบคุณนะคะมีนมีนารู้สึกเก้กัง คล้ายทำตัวไม่ถูกขึ้นมาเสียอย่างนั้น จนศิขรินทร์ต้องย้ำอีกรอบ

            รับไปสิคุณ

            ค่ะ งั้นฉันขอตัวก่อนนะคะ

            อือศิขรินทร์พยักหน้ารับ ก่อนร่างบางจะหมุนตัวเดินห่างออกไปอย่างรวดเร็วเสียจนสองขาเล็ก ๆ แทบจะขวิดกันล้ม ขณะที่มุมปากหยักเต็มของร่างสูงขยับยกขึ้นเล็กน้อย เพราะถ้าเขาตาไม่ฝาด สองแก้มใสเมื่อครู่นั้นแดงระเรื่อเลยทีเดียว

            เสียงกองฟืนกลางลานดินดังปะทุปุปะ จนเห็นละอองไฟแตกกระจายฟุ้งในอากาศ สาดแสงสว่างไปทั่วบริเวณโดยรอบ ที่มีบรรดาสมาชิกชาวค่ายและชาวบ้านนั่งสังสรรค์กันอยู่เต็มไปหมด ท่ามกลางสายลมเย็นยามค่ำคืนและแสงดาวกระจัดกระจายเต็มแผ่นฟ้าสีดำสนิท

            ร่างบางของมีนมีนาที่ยังคงอยู่ในชุดเดิม นั่งรวมกลุ่มพูดคุยอยู่กับบรรดารุ่นน้อง ในมือถือจานใส่บาร์บีคิวร้อนๆ ฝีมือแม่ครัวหัวป่าก์อย่างฝ้าย น้องเล็กสุดของค่าย ซึ่งกำลังศึกษาอยู่ในคณะคหกรรมของมหาวิทยารัฐแห่งหนึ่ง ทำให้ฝีมือการทำอาหารของหญิงสาวอร่อยขาด เป็นที่ยอมรับของทุกคน อีกฟากหนึ่งของกองไฟ เป็นวงเหล้าของบรรดาหนุ่มๆ ที่นั่งร่วมวงดื่มกับชาวบ้านหลายสิบคนซึ่งหอบหิ้วขวดเหล้าหมักมาร่วมสังสรรค์กันอย่างครื้นเครง ในขณะที่ชาวบ้านคนอื่นนั่งจับกลุ่มกระจัดกระจายกันไปทั่วบริเวณ ทำให้บรรยากาศของกิจกรรมสัมพันธ์ระหว่างชาวบ้านและชาวค่ายในค่ำคืนนี้ดูครึกครื้นกว่าครั้งแรกมากนัก 

            หัวข้อในวงสนทนาของสาวๆ ผลัดเปลี่ยนเวียนหมุนไปเรื่อยๆ ก่อนจะเข้าสู่หัวข้อล่าสุดที่ทำเอาบรรดาสาวๆ หลายคนหูผึ่งอย่างสนใจ ทันทีที่มีคนเปิดประเด็น

            วันนั้นนะ ฉันเดินผ่านคุณคามด้วย ตัวหอมมากกกกกคนพูดลากเสียงยาวเพื่อยืนยันความรู้สึก ทำเอาสาวๆ คนอื่นยิ้มตามพร้อมกับทำตาชวนฝันกันเป็นแถว ก่อนจริยาจะเอ่ยบอกสมทบ

            ใช่ๆ เรื่องนี่จริงมาก ฉันช่วยยืนยันด้วยอีกเสียง ตัวหอมมาก หอมแบบสะอาดๆ อ้ะ” 

            "แหม แกบรรยายซะจนฉันได้กลิ่นตามเลยเนี่ย" หญิงสาวอีกคนในวงสนทนาแค่นเสียงว่าเพื่อนอย่างไม่จริงจังนักพร้อมพากันหัวเราะคิกคักอย่างสนุกสนาน ในขณะที่มีนมีนานั่งฟังรุ่นน้องคุยกันอยู่เงียบๆ โดยไม่มีความคิดเห็นใดๆ

            "ผิวขาว ตัวสูง ฟีลโอปป้าเกาหลีชัดๆฝ้าย สาวร่างเล็กเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงปลาบปลื้ม ตามมาด้วยเสียงกรี๊ดกร๊าดอย่างถูกอกถูกใจ ก่อนใครคนหนึ่งจะหันมาถามมีนมีนา

            วันนี้พี่มีนลงไปซื้อของกับคุณคามมานี่น่า เป็นไงบ้างคะ คุณคามนิสัยดีไหม

            ก็ดีนะคนถูกถามเอ่ยตอบสั้นๆ โดยไม่อธิบายอะไรเพิ่มเติม ร้อนจนบรรดารุ่นน้องต้องเอ่ยซักถามต่ออย่างอยากรู้

            "แล้วตัวหอมจริงอย่างที่ยายนกว่าไหมคะ"

            "ไม่รู้สิ พี่ไม่ทันได้สังเกตน่ะ" มีนมีนาปฏิเสธ แต่กลับรู้สึกร้อนวูบวาบที่สองแก้มเสียอย่างนั้น

            "หูย เสียดายอ้ะ เป็นบิ๋มหน่อยไม่ได้ จะแกล้งเป็นลมซุกซบอกเพื่อดอมดมเลยค่ะ" คนพูดว่าพร้อมกับหัวเราะคิกคักประกอบคำพูดของตัวเอง

            "แล้ววันนี้พี่มีนได้ตามคุณคามไปที่มหาลัยด้วยไหมคะ"

            "เปล่าจ้ะ ไม่ได้เข้าไป พี่รออยู่ที่ร้านกาแฟข้างนอกน่ะ" มีนมีนาตอบพร้อมกับยิ้มบางๆ

            "แล้วได้คุยๆ ถามๆ คุณคามบ้างไหมคะ ว่าคุณคามเขาสอนวิชาอะไรน่ะ"

            “เห็นว่าสอนวิศกรรมสิ่งแวดล้อมน่ะ" มีนมีนาตอบ ทำเอาคนถามตาโต ก่อนจะทำเสียงกรี๊ดๆ ในลำคออย่างปลาบปลื้มใจ จนมีนมีนาหลุดหัวเราะอย่างขบขันกับปฏิกิริยาชวนฝันเกินจริงของบรรดารุ่นน้องสาวที่มีต่อนายใหญ่แห่งหมู่บ้านมะปิน

            โอ๊ย รู้สึกรักธรรมชาติขึ้นมาทันทีเลยอ้ะ ซิ่วไปเรียนวิศวกรรมสิ่งแวดล้อมตอนนี้ทันไหมเนี่ย

            แหม่ ลงทุนมากเลยนะยะยายเพลินเสียงเพื่อนคนหนึ่งเอ่ยแค่นอย่างติดตลก เมื่อเห็นท่าทางโอเวอร์ของเพื่อน

            "แต่คุณคามนี่หล่อ เท่ สมาร์ต ครบสูตรเลยนะ ว่างๆ ฉันคงต้องขอติดรถลงไปข้างล่างบ้างแล้ว"

            "ทำเป็นพูดดี แกกล้าขอหรือ"

            "ไม่" คนถูกถามตอบสั้นด้วยเสียงกลั้วหัวเราะ ยืนยันว่าตัวเองแค่ปากดีไปอย่างนั้นเอง เรียกเสียงฮาครืนจากบรรดากองเชียร์ได้อย่างสนุกสนาน

            "นี่ถ้าไม่ติดว่าคุณคามมีลูกแล้วนะ จะเพอร์เฟ็คกว่านี้อีก คนอะไรดูดีไปหมดทั้งตัว ดูไหล่สิ กว้างมาก" คนพูดทำเสียงเคลิบเคลิ้มพลางหันไปมองร่างสูงที่ยืนอยู่ห่างออกไป ชวนให้ทุกคนหันมองตาม รวมทั้งมีนมีนาด้วย

            ศิขรินทร์ยังอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีสุภาพและกางเกงสแลกตัวเดิม ต่างกันตรงที่มันไม่ได้เรียบร้อยอย่างเมื่อตอนเช้า แขนเสื้อเชิ้ตตัวยาวถูกพับลวกๆ จนถึงข้อศอก ในขณะที่ชายเสื้อยับยุ่งถูกดึงออกมานอกกางเกงด้วยอิริยาบถที่ดูไม่เป็นทางการมากนัก ชายหนุ่มกำลังยืนคุยอยู่กับร้อยโทอคินและคนสนิท โดยไม่รู้ตัวว่ามีสายตาหลายสิบคู่กำลังแอบมองอย่างชวนฝัน แต่แล้วในนาทีที่มีนมีนากำลังจะถอนสายตากลับคืน ศิขรินทร์กลับหันมาและสบตากับเธอเข้าแบบพอดิบพอดี หญิงสาวจึงหันรีหันขวางอย่างเก้อๆ ในขณะที่บรรดารุ่นน้องสาวคนอื่นๆ กลับหลบสายตาเขาได้อย่างแนบเนียน ด้วยการหันมองไปทางอื่นอย่างรวดเร็ว เว้นเสียแต่เธอที่หลบหลีกสายตาคมไม่ทัน จนตกเป็นเป้าสายตาเขาอยู่แบบนี้

            'มีอะไรหรือเปล่า

            มีนมีนาตีความหมายจากท่าทางของศิขรินทร์ที่เลิกคิ้วสูงมองมาได้แบบนั้น ก่อนจะส่ายหน้าปฏิเสธ แล้วรีบหลบสายตาเขาทันที ท่ามกลางจังหวะการเต้นของหัวใจที่สั่นระรัวขึ้นมาเสียดื้อๆ ซึ่งนั่นเป็นสัญญาณเตือนที่ไม่เข้าท่าเอาเสียเลย จนต้องเอ่ยปรามตัวเอง

            อย่าเชียวนะเจ้าหัวใจ แผลสดใหม่ยังไม่ทันหายดีเลย

         ----------------------------

     มาแล้วค่าาาาา ตามสัญญา อย่าลืมส่งกำลังใจให้ลานีนด้วยนะค้าาา

     มารอลุ้นกับคู่นี้กันนน มาลุ้นให้พี่มีนเปิดใจกันค่ะ ^^

     ขอบคุณทุกคอมเมนต์ และ หัวใจที่ส่งให้กันนะคะ

     พยายามจะตอบกลับให้ครบทุกคนเลยจ้าาาา

     ขณะอ่านไป ก็หยอดกระปุกรอพระเอกคนล่าสุดของลานีนด้วยนะคะ

     สายฟินละมุนแน่นอนค่ะ คอนเฟิร์มมมมมม ^^


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 165 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

660 ความคิดเห็น

  1. #357 pookpook502 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2562 / 22:20
    รอออค่ะ
    #357
    0
  2. #356 Queen (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2562 / 11:34

    ออก อี บุ๊ค. เมื่อไหร่ คะ หยอดกระปุกไว้รอแคะแล้ว

    #356
    0
  3. #354 kefkef2 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2562 / 02:00

    วางแผงเร็วๆเลยค่ะพร้อมมาก

    #354
    0
  4. #353 Jakkaran55 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2562 / 00:03
    ยาหลอกเด็กที่ว่านี่ใส่ยาเสน่ห์ด้วยป่ะคะ ซ้อมเดินตามเมียช็อปปิ้งในอนาคตชิมิ นี่อยาคตพ่อบ้านอยผุ่เป็นแน่นอน
    #353
    0
  5. #352 Puksinee (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2562 / 23:05

    อุย อยากกลับไปเป็นชาวค่ายอีก จะได้เจอคุณคามมั้ยเน้อ

    #352
    0
  6. #351 Noonang999 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2562 / 22:45

    น่ารัก
    #351
    0
  7. #350 yupinRuang (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2562 / 22:03

    ให้ไรท์รอE-book นะคะ
    #350
    0
  8. #349 Papapreme Prd (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2562 / 22:00
    ฮือออ ใจบางงง
    #349
    0
  9. #348 แอน (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2562 / 21:59

    อยากได้เล่มแล้วจ้า

    #348
    0
  10. #347 Tudtu Sujaree (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2562 / 21:48
    อ้ายยยยยยย พี่มีน เข้าจังหวะ พ่อคาม ตลอดเลย อิอิ
    #347
    0
  11. #346 dekbanna (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2562 / 20:37

    โอ้ยยยย นู๋มีนหวั่นไหวมั้ยลู๊กกกก

    #346
    0
  12. #345 Nampony (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2562 / 20:27
    สั่งซื้อไปกะร้านเจ้าประจำแล้วค่ะ...รอต้อนรับคุณคามที่บ้านค่ะ
    #345
    0
  13. #344 wayray (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2562 / 20:24
    โอยยยยยยยยย จัวหวะดีตลอดเลย พ่อคุ๊ณณณณณณณณณณ
    #344
    0
  14. #343 AijaSolothurn (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2562 / 20:22
    คุณคามมมมมมมมมมมมมมรอต่อค่ะ
    #343
    0
  15. #342 haru alone (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2562 / 20:21

    ละลายไปอีก

    #342
    0
  16. #341 bluemoonlight (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2562 / 20:17

    สนุกค่ะ ฟินนนนน ตั้งตารอเวลาอัปทุกวันเลย

    #341
    0
  17. #340 kung241 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2562 / 20:06
    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-06.png ฟินๆ หัวใจเต้นแรงๆๆ
    #340
    0