ดวงใจศิขรินทร์ [สนพ.ชูการ์บีท ตีพิมพ์]

ตอนที่ 27 : ดวงใจศิขรินทร์ : ตอนที่ 9 --- 70%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,215
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 135 ครั้ง
    20 พ.ย. 62

        



       'มีอะไรหรือเปล่า

          มีนมีนาตีความหมายจากท่าทางของศิขรินทร์ที่เลิกคิ้วสูงมองมาได้แบบนั้น ก่อนจะส่ายหน้าปฏิเสธ แล้วรีบหลบสายตาเขาทันที ท่ามกลางจังหวะการเต้นของหัวใจที่สั่นระรัวขึ้นมาเสียดื้อๆ ซึ่งนั่นเป็นสัญญาณเตือนที่ไม่เข้าท่าเอาเสียเลย จนต้องเอ่ยปรามตัวเอง

          อย่าเชียวนะเจ้าหัวใจ แผลสดใหม่ยังไม่ทันหายดีเลย

          มีนมีนาอยู่ร่วมวงสนทนากับบรรดารุ่นน้องอีกพักใหญ่ ก่อนจะถูกอาการปวดเมื่อยเพราะเดินมาราธอนมาทั้งวันเล่นงาน บวกกับกินบาร์บีคิวเข้าไปหลายไม้เสียจนท้องตึง ทำเอาหนังตาเริ่มหย่อน หญิงสาวจึงเอ่ยขอตัวกลับที่พักก่อน โดยไม่ลืมเดินไปบอกป้าคำจันและสามี กันคนทั้งคู่เป็นห่วง จากนั้นจึงเดินไปหยิบข้าวของที่หลังรถกระบะของศิขรินทร์ แล้วเดินกลับที่พักตามลำพัง โดยมีแสงสว่างจากคบเพลิงหลายสิบอันที่ถูกจัดวางไว้รอบหมู่บ้านนำทาง โดยไม่รู้เลยว่าการหายไปเงียบๆ ของตัวเองจะทำให้ใครบางคนที่หันมามอง แล้วไม่เห็นเธอนั่งอยู่ตรงที่เดิมร้อนใจเพียงใด

 

          "เดี๋ยวเราแยกย้ายกันไปตรวจดูตามจุดที่ตกลงกันไว้ได้เลยนะ ส่วนฉันกับคามจะอยู่ดูแลความเรียบร้อยตรงนี้เอง หากมีอะไรผิดปกติ ให้ส่งสัญญาณเรียกกำลังเสริมได้เลย" ร้อยโทอคินเอ่ยสั่งบรรดาลูกน้องในชุดไปรเวทที่แฝงตัวเป็นชาวบ้านนับสิบนายด้วยท่าทีจริงจัง เมื่อข่าวล่าสุดที่ได้รับมาไม่ค่อยจะดีนัก หลังต้นสังกัดแจ้งมาว่าขบวนการค้ายาเสพติดที่ติดตามอยู่เริ่มเคลื่อนไหวและอาจจะมีการส่งยาล็อตใหญ่ในเร็วๆ นี้ นั่นทำให้ร้อยโทอคินและศิขรินทร์ตื่นตัว ด้วยเพราะมะปินเป็นอดีตพื้นที่สีแดงที่พวกค้ายาใช้เป็นทางผ่านเส้นสำคัญ โดยคาดว่าครั้งนี้พวกมันจะไม่พลาดใช้เส้นทางเดิมอีกแน่นอน 

          "ฉันว่าแกย้ายคุณมีนออกจากบ้านป้าคำจันเหอะว่ะคาม คืนนี้ไม่น่าไว้ใจ" อคินเอ่ยขึ้นอย่างกังวล เพราะข่าวเกี่ยวกับการปรากฏตัวของจอง เริ่มหนาหูมากขึ้นทุกที

          "แกคิดว่าไอ้จองจะกลับมาที่บ้านมันงั้นหรือ"

          "ใช่ ฉันมั่นใจว่ายังไงมันก็ต้องกลับมา มะปินเปลี่ยนไปจากเดิมมาก ถ้ามันจะใช้เส้นทางนี้ มันต้องส่งไอ้จองมาสำรวจเส้นทางก่อนแน่นอน แล้วแกคิดดูนะ ว่าคนที่เราเคยมีบ้าน แล้วมาใกล้บ้านตัวเองเสียขนาดนี้ มันจะไม่แวะไปหรือ อีกอย่าง ฉันคิดว่าเราควรเฝ้าระวังคืนนี้เป็นพิเศษ" ศิขรินทร์ขมวดคิ้วมุ่นด้วยท่าทีเคร่งเครียดอย่างเห็นด้วยในคำพูดของเพื่อน เขาอยากย้ายมีนมีนาออกจากบ้านป้าคำจันเสียเดี๋ยวนี้ แต่ติดตรงที่จะแจ้งเหตุกับเจ้าบ้านทั้งคู่ว่าอย่างไรดี เพื่อไม่ให้กระทบกับความรู้สึกของทั้งคู่ที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่อะไร 

          ศิขรินทร์หันไปมองทางกลุ่มของมีนมีนา ทันเห็นท่าทีประหลาดของบรรดาหญิงสาวในวงที่หันไปชี้โบ้ชี้เบ้ไร้ทิศทางอย่างพร้อมเพรียงกัน ราวกับนัดกันไว้ เว้นก็เสียแต่ร่างบางของคนที่อายุมากที่สุดในนั้น มีนมีนาหลบตาเขาไม่ทัน ชายหนุ่มเลยเลิกคิ้วสูงเป็นเชิงถามกลับไปเป็นเชิงถาม ก่อนคนตัวเล็กจะสั่นหน้าปฏิเสธ แล้วเบือนหน้าหลบ ถ้าหากศิขรินทร์ตาไม่ฝาด เหมือนเขาจะเห็นริ้วแดงบนแก้มนวลนั่น ซึ่งมันทำให้เขาหายใจสะดุด

          "ตกลงแกจะเอายังไง

          เสียงเข้มของอคินดึงความสนใจให้เขาละสายตาหันกลับมามองหน้าเพื่อน คิ้วเข้มขมวดมุ่นอย่างคิดไม่ตก

          "ถ้าเราย้ายมีนออกมาดื้อๆ โดยไม่มีเหตุผล คงได้ทำคนอื่นแตกตื่นแน่ๆ" ศิขรินทร์บอกอย่างกังวลใจ โดยไม่รู้ตัวเลยว่าคำพูดของตัวเองทำคนฟังหูผึ่ง ด้วยเพราะสะดุดกับคำเรียกขานที่ดูสนิทสนมขึ้น

          "หืม เรียกมีนแล้วหรือ ลงไปซื้อของด้วยกันวันเดียว เปลี่ยนจากเรียกเด็กนั่นมาเรียกชื่อแบบนี้ คงไม่ธรรมดาซะแล้ว" และแทนที่อคินจะตอบ กลับเอ่ยแซวเสียงกลั้วหัวเราะอย่างถูกใจ เพราะดูเหมือนว่าสิ่งที่เขาคาดเดาไว้แต่แรกใกล้จะเป็นเรื่องจริงขึ้นมาเสียทุกที ขณะที่ศิขรินทร์ยังไม่รู้ตัวย้อนถามเพื่อนเสียงอย่างแปลกใจ

          "อะไรของแก

          "ไม่เอาน่า แมนๆ หน่อยดิวะ หัดยอมรับความรู้สึกของตัวเองหน่อย"

          "เดี๋ยวนะ นี่เราคุยเรื่องอะไรกัน"

          "อย่ามากลบเกลื่อนน่ะคาม ฉันรู้หรอกว่าแกรู้สึกอะไรกับคุณมีน ชอบก็ยอมรับว่าชอบสิ" ศิขรินทร์ชะงักไปเล็กน้อย เมื่อคำพูดของอคินบอกให้รู้ว่า เขาประมาทความเป็นเพื่อนของนายตำรวจหนุ่มน้อยเกินไป จึงแค่นเสียงว่า ด้วยเพราะไม่รู้จะพูดว่าอะไรที่จะสามารถสื่อถึงความรู้สึกได้ดีไปกว่านั้น

          "รู้ดี" ร้อยโทอคินหัวเราะร่า เพราะคำพูดนั้นไม่ต่างอะไรจากการที่นายใหญ่ของมะปิน 'ยอมรับ'

          "ฉันเป็นเพื่อนแกนี่ ไม่ให้รู้ดีเรื่องแก จะให้รู้ดีเรื่องใคร"

          "เออ" ศิขรินทร์กระแทกเสียงใส่หน้าคนขี้โอ่ที่ยังยิ้มขบขัน ก่อนหันไปกลับไปมองวงสนทนาของบรรดาสาวๆ อีกครั้ง แต่แล้วก็ต้องขมวดคิ้วฉับ เมื่อไร้เงาร่างบางที่เคยนั่งอยู่ตรงนั้น มีนมีนาหายไปไหน!

          "เฮ้ย คุณมีนกลับไปบ้านพักแล้วเหรอ" อคินที่หันไปมองตามอุทานอย่างตกใจไม่แพ้กัน ด้วยกังวลว่ามีนมีนาจะกลับไปที่บ้านพักตามลำพัง ชายหนุ่มจึงหันมองหาชายหญิงสูงวัย ซึ่งเป็นเจ้าของบ้าน ทันได้เห็นว่าทั้งคู่ยังนั่งร่วมวงสนทนาอยู่กับชาวบ้านกลุ่มหนึ่ง

          "ป้าคำจันกับลุงแก้วยังนั่งอยู่ตรงนั้นอยู่เลย"

          ศิขรินทร์ร้อนใจ คราแรกเขาลังเลในการยกเหตุผลขึ้นมาอ้าง เพื่อย้ายมีนมีนาออกมาจากที่นั่น แต่นาทีนี้ เขาไม่สนแล้วว่าเหตุผลที่จะใช้เหมาะสมหรือไม่อย่างไร รู้แค่ว่า คืนนี้ เขาต้องย้ายมีนมีนาออกมาจากที่นั่นให้ได้ เพราะเพียงแค่นึกถึงตอนที่หญิงสาวต้องเจอกับตัวอันตรายที่ไม่เคยมีสามัญสำนึกใดๆ อย่างจอง เขาก็แทบทนไม่ได้แล้ว

          "เดี๋ยวฉันไปดูมีนเอง แกอยู่ดูแลตรงนี้แหละ"

          "ได้ เดี๋ยวฉันดูตรงนี้ให้เอง แกรีบไปดูคุณมีนเถอะ" อคินพยักหน้ารับอย่างตกลง ก่อนร่างสูงของศิขรินทร์จะรีบจ้ำอ้าวออกไปอย่างรวดเร็ว ในนาทีที่วิทยุสื่อสารเครื่องเล็กในมือของนายตำรวจหนุ่มส่งเสียงดังแซ่ดๆ รายงานความเคลื่อนไหวที่เกิดขึ้น ซึ่งทำเอาใบหน้าคร้ามคมเรียบตึง ครั้นเขาจะร้องเรียกเพื่อนก็ไม่ทันแล้ว เพราะศิขรินทร์เดินกึ่งวิ่งลับหายเข้าไปในความมืดอีกทาง อคินหันมองไปรอบตัวเล็กน้อย เห็นทีว่าเขาจะต้องหาคนมายืนดูแลความเรียบร้อยแทนเสียแล้ว

 

          ร่างบางในชุดเสื้อยืดตัวหลวมโพรกกับกางเกงผ้าขาสั้นทิ้งตัวลงนั่งขัดสมาธิบนพื้นภายในห้องพักอย่างง่ายๆ บนศีรษะหมาดน้ำถูกคลุมไว้ด้วยผ้าเช็ดผมผืนเล็ก หลังใช้เวลาภายในห้องน้ำราวยี่สิบนาที เพื่ออาบน้ำ สระผม เสียจนทั้งตัวและผมหอมฟุ้งไปหมด

          มือบางที่ออกซีดเล็กน้อยยกขึ้นจับผ้าผืนเล็กพร้อมกับออกแรงยีเส้นผมยาวยุ่งของตัวเองเบาๆ ขณะที่อีกมือเอื้อมไปหยิบโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่ขึ้นมาเปิดเล่นคั่นเวลา พลันสายตาก็ไปสะดุดเข้ากับข้อความล่าสุดที่ถูกส่งเข้ามา

          'พี่จะไม่ทำให้มีนรำคาญใจอีก แต่พี่ขออย่างเดียวได้ไหม...อย่าเกลียดพี่เลย'

          มีนมีนาอ่านข้อความที่ถูกส่งมาจากอดีตคนรักด้วยความรู้สึกที่บรรยายไม่ถูกว่าควรจะรู้สึกอย่างไรดี ผิดหวัง ดีใจ หรือเสียใจกันแน่ แต่ที่รู้ๆ โล่งอก นั่นเป็นความรู้สึกที่เธอสัมผัสได้ชัดเจนที่สุด เพราะอย่างน้อยทศเทพก็พูดรู้เรื่องกว่าอนามิกามากนัก และเธอมั่นใจว่าต่อจากนี้อดีตคนรักจะไม่วอแวเธออีก

          หญิงสาวกดปิดโทรศัพท์มือถือ แล้วเสือกมันวางไว้ตรงมุมหนึ่ง ก่อนหันมาจริงจังกับการเช็ดผมหมาดน้ำให้แห้งสนิท ด้วยเพราะรู้สึกง่วงงุนเสียจนอยากล้มตัวลงนอนพักผ่อนเต็มทีแล้ว หลังจากเดินตะลอนๆ มาตลอดทั้งวัน และในที่สุดมีนมีนาก็พ่ายแพ้ต่อความเมื่อยขบและอ่อนเพลีย หญิงสาวตัดสินใจละมือจากการเช็ดผม แล้วหยิบผ้าผืนเล็กที่ชื้นไปด้วยน้ำ นำไปตากที่มุมหน้าต่าง

          ร่างบางหันกลับมาจัดการปูฟูกนอนและปิดสวิตซ์ไฟที่ตรงมุมประตู จนทั้งห้องตกอยู่ในความมืด มีเพียงแสงสลัวจากแสงจันทร์และแสงไฟจากคบเพลิงที่ตั้งกระจายอยู่โดยรอบส่องลอดเข้ามาทางหน้าต่างเท่านั้น

          มีนมีนาล้มตัวลงนอน แล้วพริ้มตาหลับลงด้วยความเหนื่อยล้า ท่ามกลางความเงียบสงัดที่มีเพียงเสียงหรีดริ่งเรไรร้องกันระงม แทรกด้วยเสียงเฮฮาของบรรดาชาวค่ายที่ดังลอยลมแทรกมาเป็นระยะๆ ครู่เดียวร่างบางที่นอนหลับอยู่เพียงลำพังก็เริ่มผ่อนลมหายใจสม่ำเสมอยามที่อาการเหนื่อยล้าดึงสติของหญิงสาวให้จมดิ่งเข้าสู่ห้วงนิทรารมย์ 

          กึก

          มีนมีนาที่กำลังจะเคลิ้มหลับสะดุ้งตื่น เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าประหลาดดังขึ้น โดยที่ตัวเธอมั่นใจว่าไม่ใช่เสียงฝีเท้าของป้าคำจันและลุงแก้วแน่นอน เพราะเจ้าของเสียงนั้นเดินวนไปมารอบบ้านเหมือนกับหาอะไรบางอย่าง นาทีนั้นแหละที่ความกลัวแล่นขึ้นมาจับหัวใจ

          ใครกัน!

-------------------------------------------

มาแล้วจ้ะ มาแล้วจ้าาาา มีใครรอไหมคะ

มาลุ้นกันนน ว่าใครบุกหาพี่มีนนนนนนน มาเอาใจช่วยพี่มีนกันค่ะ

ถ้าอ่านแล้วชอบ แล้วใช่ ฝากเรียกเพื่อนมาอ่านด้วยนะค้าา 5555

คืนนี้จะถึง 19 คอมเมนต์ไหมคะ ถ้าถึงเดี๋ยวมาต่อให้เลยยยย

ถ้าลานีนหลับก่อน เจอกันพรุ่งนี้เช้าค่ะ แหะๆๆ

ขอบคุณทุกๆ คอมเมนต์ และกำลังใจที่ส่งมาให้กันนะค้าาาา

ตอนนี้สามารถจองเล่มกับทางสนพ.สถาพรได้แล้วนะคะ อย่าลืมอุดหนุนกันนนน ^^

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 135 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

660 ความคิดเห็น

  1. #436 fsn (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2562 / 10:59

    ขอโทษนะคะ แต่คือรู้สึกว่าไม่โอละ ท่านห่วงความรู้สึกของบุคคลที่ 3 มากกว่าความปลอดภัยของคนที่อยู่ในโอกาสเสี่ยงอันตราย แล้วท่านก็มาเป็นพระเอกตอนท้าย คือมันแบบ ถ้าช่วยไม่ทันจะทำไง ถ้าลูกสาวตัวเองก็จะยอมให้เจอแบบนี้เหรอ

    #436
    0
  2. #391 kannika132515 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2562 / 09:13

    ไรท์์์์์

    รอ นะ

    มาอัพต่อ ด่วนๆ

    #391
    1
  3. #390 dekbanna (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2562 / 06:26

    นั่นดิ ใครกัน ลุ้นเลย

    #390
    1
  4. #389 kung241 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2562 / 04:24

    ตื่นเต้นๆ ตกใจแทนน้องมีน น้องมีนจะเป็นไรหรือเปล่าๆhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-05.png

    #389
    1
  5. #388 สุภาวดี (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2562 / 04:03

    ค้าง. ...รอ

    #388
    1
  6. #387 NaWanchalee (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2562 / 01:20
    ค้าง มาก แง ไรท์
    #387
    1
  7. #386 Nanna (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2562 / 00:18

    มารอลุ้นด้วยคนค่ะ

    #386
    1
  8. #385 Jakkaran55 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2562 / 00:18
    วัวหายแล้วล้อมคอก คิณเตือนแต่แรกแล้ว หวงความรู้สึกลุงป้า แต่ไม่หวงความปลอดภัยของมีน คุณคามจงยืนสำนึกผิด
    #385
    1
  9. #384 alalay (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2562 / 23:49
    รอลุ้นว่าใคร
    #384
    0
  10. #383 kannika132515 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2562 / 23:21
    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-07.png ลุ้นนนน
    #383
    0
  11. #382 kefkef2 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2562 / 23:08

    จองกลับบ้าน

    #382
    0
  12. #381 Panta (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2562 / 23:01

    สาวเจ้าเอย รู้หรือไม่ การไปอยู่ต่างถิ่นแบบนั้น อันตรายมีรอบด้าน ส่วนใหญ่ชาวค่ายเราจะนอนรวมกันไม่แยกย้ายไปนอนรวมกับชาวบ้านนะคะ แค่แยกชายหญิง เท่านั้น ห้ามไว้ใจทางเด็ดขาด

    #381
    0
  13. #377 Papapreme Prd (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2562 / 22:54
    ขอให้เป็นคุณคามเถอะ
    #377
    0
  14. #376 Niwkoii (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2562 / 22:51

    รอๆๆๆ. มาต่อเร็วๆนะคะ????????

    #376
    0
  15. #375 butterrr (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2562 / 22:44
    ค้างมากเเงงง
    #375
    0
  16. #374 pookpook502 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2562 / 22:35
    มาต่อเร็วๆน้าาาาาาาา ค้างมากๆๆๆ
    #374
    0
  17. #373 pookpook502 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2562 / 22:34
    มาต่อค่ะ อยากรู้ว่าเป็นใคร
    #373
    0
  18. #372 ratchanee1213 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2562 / 22:30

    มาเลยค่ะรีบมาช่วยมีนเลย รออยู่ค่ะ

    #372
    0
  19. #371 Tudtu Sujaree (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2562 / 22:16
    จอง มาบ้านแล้วใช่มั๊ย มีนเอ้ย จะซวยไหมเนี่ย คุณคาม รีบๆมาด่วนๆเลย

    ไรท์ขาาาาา ขอ 100% พลีสสสสสสสสสสสสสสสส
    #371
    0
  20. #370 Noonang999 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2562 / 22:04
    มาเลยๆรออ่านนะ
    #370
    0
  21. #369 beechamai (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2562 / 22:00
    ค้างงงงง ค่าาา
    #369
    0
  22. #368 Kesara Sodsuchart (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2562 / 21:55
    😰😰อย่าพึ่งหลับนะคะ เป็นกำลังใจให้ไรท์นะคะ
    #368
    0
  23. #367 แอน (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2562 / 21:54

    คนดีหรือคนร้ายกันที่บุกมา ค้างงงงงง

    #367
    0
  24. #366 Sa-V (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2562 / 21:50
    ค้างงงงง คงไม่มีไรร้ายแรงเกิดขึ้นนะ
    #366
    0
  25. #365 KueanoonUrairak (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2562 / 21:49
    รอค่ะ เป็นกำลังใจให้ไรท์นะคะ
    #365
    0