คัดลอกลิงก์เเล้ว

เรื่องราวแห่งความทรงจำ

บางทีนี้อาจจะเป็นความบังเอิญหรืออาจะเป็นเพียงแค่ฝัน เธออาจจะมีอยู่จริงหรือเธออาจจะไม่เคยมีตัวตน

ยอดวิวรวม

43

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


43

ความคิดเห็น


0

คนติดตาม


0
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  20 ต.ค. 58 / 11:47 น.
นิยาย ͧ觤ç เรื่องราวแห่งความทรงจำ | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

เรื่องสั้นครั้งนี้อยู่มันก็ผุดขึ้นมา

แต่งแบบไร้ทิศทางสุดๆและเนื่องจากเพื่อไม่ให้ลืมพล็อตที่ผุดขึ้นมา

นิยายชื่อนี้จึงไม่มีชื่อตัวละครแม้แต่ตัวเดียว

มันคือ นิยายไร้ชื่อ

เพียงแค่นั้น

....

Thx OWEN - Theme ( V.2 )

เนื้อเรื่อง อัปเดต 20 ต.ค. 58 / 11:47



       “ที่นี้เหรอครับแม่”

       “ใช่จ้ะ ไปกันเถอะ” ชายหนุ่มคนดังกล่าวเดินตามแม่ของตนเข้าไปในงานเลี้ยงฉลองของบริษัทแห่งหนึ่ง แม่เพียงแค่อยากจะให้เขาออกมาเปิดหูเปิดตากับโลกภายนอกบ้างหลังจากเขาหมกตัวอยู่แต่ในบ้านมานาน

       ในงานเลี้ยงนั้นมีผู้ใหญ่ไปจนถึงคนมีอายุ อยู่มากมายเขานั้นไม่ได้ชอบกับการคุยกับคนมีอายุมากนักจึงถอยออกมานั่งที่ริมสระน้ำเงียบๆ บรรยากาศในยามเช้าช่างเย็นสบาย แสงแดดอ่อนๆ ช่วยสร้างความอบอุ่นแต่ หิมะที่ตกลงมาบางเบานั้นก็สร้างความหนาวเย็นให้แก่ทุกคน

 

       “สวัสดี พี่ครับผมนั่งด้วยได้ไหม” เด็กชายที่สงเลยเอวเขาเดินเข้ามาหาและขอนั่งข้างๆ เขาไม่ได้ปฏิเสธเด็กชายไป และที่นั่งนี้เองก็กว้างมากพอที่จะนั่งกันสามคนได้สบายๆ เด็กชายข้างๆเขา นั้นอายุไม่น่าจะถึงสิบแปดเมื่อ เด็กชายหยิบโทรศัพท์ขึ้นมานั่งเล่นเกมและใส่หูฟังของตนไป เขาไม่ได้ใส่ใจอะไรและปล่อยใจให้ลอยไปเรื่อยๆ

 

       “ทำไมมานั่งอยู่ตรงนี้ละลูกไปข้างในกับแม่ก่อนนะจ้ะ” แม่ของเขาเดินมาเรียกเขาให้ลุกเข้าไปแนะนำตัวกับพวกผู้ใหญ่ในงาน แม่หวังว่าในอนาคตอีกไม่กี่ปีเมื่อเขาเรียนจบแม่จะฝากฝั่งเขาเข้าทำงานกับบริษัทแห่งนี้ แม้สาขาที่เขาเรียนจะไม่ได้เกี่ยวข้องกับเรื่องพวกนี้เลยก็ตามที

       เขาไม่ได้เดินออกไปข้างนอกเพราะเมฆเริ่มบดบังแสงอาทิตย์ช่วยทำให้ความหนาวเพิ่มขึ้นมาเล็กน้อย เขาที่ไม่ได้ถูกใจกับสภาพอากาศเช่นนี้นั่งจึงเดินดูรอบๆ ถึงแม้จะเป็นงานเลี้ยงที่มีแต่คนชรา แต่พวกเขาเหล่านั้นก็พาลูกๆหลานๆมาเหมือนที่แม่เขา และผู้ปกครองของเด็กคนนั้น

 

       เขากวาดสายตาไปทั่วโดยไม่จับจ้องกับสิ่งใดเป็นพิเศษ รอบๆงานมีคนที่คาดว่าจะอายุพอๆกับเขาแค่คนเดียวคือผู้หญิงที่ชุดขาวที่ยืนอยู่มุมห้อง ส่วนเด็กที่อายุน้อยกว่าเขานั้นมีจำนวนหลายสิบคนโดยเฉพาะเด็กตัวเล็กๆ ที่น่าจะเป็นหลานๆของคนในงานแห่งนี้

       เวลาล่วงเลยมาถึงตอนเที่ยงชายชราที่เคยยืนกับหญิงสาวรุ่นราวคราวเดียวกับเขา ชายชราคนหนึ่งขึ้นไปบนเวทีโดยจากลักษณะแล้วเขาน่าจะเป็นประธานในพิธีที่กำบัวกล่าวคำขอบคุณที่เวิ่นเว้อ เขาเดินเลยเข้าไปด้านหลังทีเป็นศูนย์อาหารเด็กหลายคนเดินมาที่ส่วนนี้ก่อนแม้อาหารจะยังไม่เสิร์ฟแต่พวกเขาก็เริ่มหิวกันแล้ว

 

       ทุกอย่างดูปรกติดีจนกระทั่งเขาเหลือบไปเห็นภาพที่ไม่น่าอภิรมย์นัก ไวเท่าความคิดเขาเดินเข้าใกล้เด็กชายที่กำลังกับหน้าอกของหญิงชุดขาวและกำลังดึงกระโปรงของเธอคนนั้น เพียงแค่เขาเดินเข้าไปใกล้ เจ้าเด็กคนนั้นได้วิ่งหนีเขาห้องครัวไปพร้อมกับเสียงอุทาน ของเหล่าพ่อครัวแม้ครัวที่กำลังเตรียมอาหารอยู่ด้านนอก

 

       หญิงสาวก้มหัวขอบคุณเขาด้วยท่าทีเขินอาย ด้วยความไม่สบอารมณ์เขาเดินออกจากงานผ่านประตูหลังและกลับมานั่งชมวิว ที่ริมสระเช่นเดิมหิมะที่เคยตกบางเบาเมื่อตอนเช้าบัดนี้กลายเป็นสายฝนอ่อนๆ ไปแล้วเขาที่นั่งอยู่ในร่มจึงไม่เป็นไรแต่ผู้หญิงคนนั้นดันวิ่งตามเขามาและยืนทำท่าเหมือนจะขอนั่งข้างๆ

 

       “นั่งได้ครับ” แน่นอนว่าเธอไม่ได้ถามแต่เมื่อเห็นชุดเธอเริ่มเปียก เขาเลยดึงเธอมานั่งลงข้างๆ เขาเป็นฝ่ายพูดคุยกับเธอก่อน เขาเห็นจากเหตุการณ์เมื่อครู่แล้ว รู้ได้เองโดยธรรมชาติว่าเธอขี้อาย เมื่อความชอบเป็นเช่นเดียวทั้งคู่ก็เริ่มมีเรื่องคุย

การพูดคุยของทั้งสองจึงเป็นไปในทำนองถามตอบ และเมื่อฝ่ายหนึ่งชวนคุยเรื่องยาวๆอีกฝ่ายเองก็จะตอบกลับยาวไม่แพ้กัน ทั้งคู่เรียนคณะเดียวกันเพียงแต่คนละมหาลัยชายหนุ่มรู้สึกสบายใจเมื่อคนข้างๆเขาเองมีความชอบและนิสัยคล้ายเขาอยู่หลายอย่างและบางสิ่งในตัวเธอทำให้เขารู้สึกมีความสุขเล็กๆ

 

เวลาผ่านล่วงเลยมาถึงสองชั่วโมงเขาคุยกับเธออยู่เกือบตลอดเวลา แต่เมื่อประธานในพิธีกล่าวปิดงานและหลายคนเริ่มทยอยกันกลับ แม่ของเขาเองก็เดินมาเรียกตัวเขาเอง ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนและเดินไปหาแม่ของตน และเมื่อหันกลับมาล่ำลาหญิงสาวที่อยู่คุยกันมาสองชั่วโมงเธอก็หายตัวไปแล้ว

จังหวะที่เขาลุกขึ้นมาใช้เวลาเพียงไม่ถึงวินาทีแต่เธอกลับหายตัวไปเหมือนไม่เคยมีตัวตนมาก่อน เขาไม่เคยเจอเธออีกเลยแม้เขาจะไปถามถึงชื่อเธอในหอพักของมหาลัยที่เธอบอกว่าเธอเรียนที่นั่น เธอหายตัวไปราวกับธาตุอากาศที่ไม่เคยมีอยู่ในโลก

 

บางทีเขาอาจจะตกหลุมรักเธอเข้าแล้วแม้จะเพิ่งพบกัน ชายหนุ่มไม่ได้รู้เลยว่าเธอคนนั้นเองก็รู้สึกเช่นเดียวกับเขาเพียงแต่เธอไม่สามารถบอกเขาได้เพราะเธอนั้นไม่เคยมีตัวตนอยู่ในโลกใบนี้ 

ผลงานอื่นๆ ของ My Little World

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น