หลวนหลง 欒龙

ตอนที่ 19 : บทที่ 18 ‘เรา’ ก็คือข้าและเขา [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,081
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 43 ครั้ง
    13 พ.ย. 59



18

เราก็คือข้าและเขา

 

          “เจ้าเป็นใครมี่ฮวา ใครส่งเจ้ามา !” น้ำเสียงไม่พอใจของเขาทำให้มี่ฮวาตัวสั่นเป็นลูกนก เจี่ยนจิ้นทงกางม่านพลังคลุมเพื่อมิให้ใครได้ยินเสียงของเขาและนางพูดกัน แสดงให้เห็นเพียงแต่ทั้งสองนั่งอยู่ที่เดิมทำท่าเดิมก่อนหน้า แต่ภายในม่านพลังนั้น มี่ฮวากำลังตัวสั่นเทาอย่างหวาดกลัว เมื่อชายหนุ่มหน้างามแผ่จิตสังหารอันน่าหวาดหวั่น
          “ตอบ!” เจี่ยนจิ้นทงยังคงอารมณ์เช่นเดิม มองหญิงสาวอายุสิบเจ็ดด้วยสายตาเย็นๆ
          “ข้า...ฮวา..เอ๋อร์” นางตอบเสียงสั่น จิตสังหารที่กดทับตัวนางยังมิคลาย แต่กลับกดลงเข้าไปอีกเมื่อได้ยินชื่อนี้
          นางมิเป็นวรยุทธ์ ต้านทานเช่นนี้มิดีต่อนางมากนัก
          “ฮวาเอ๋อร์?” เจี่ยนจิ้นทงยังคงสงสัย “เจ้ารู้จักชื่อนี้ได้อย่างไร?”
          “ข้าจะเล่าเรื่องนึงให้ท่านฟัง หากท่านมิเชื่อ..ก็แล้วแต่ท่าน” มี่ฮวาพยายามเปิดปากพูดอย่างยากลำบาก ใบหน้างามซีดเซียวอย่างเห็นได้ชัดจิ้นทงเห็นดังนั้นจึงคลายรังสีฆ่าฟันออกแล้วฟังเรื่องที่นางเล่า
          “สามเดือนก่อน...ข้าถูกแทง จากนั้นข้าก็ตื่นมาในร่างของกระต่ายที่เจ็บขาหน้า ข้าเจอท่านหลวนหลงและเจียนหลิว พวกเขาพาข้ามายังที่นี่...”
          นางเล่าไปเรื่อยๆจนเวลาผ่านไปครึ่งชั่วยาม
          “เจ้าคือ..ฮวาเอ๋อร์” เขายังคงมีสีหน้าที่ตกตะลึง สงสัย แปลกใจ งุนงงปนกันไปหมดเมื่อฟังมี่ฮวาเล่าจบ “เจ้าคือปีศาจกระต่ายตัวนั้นจริงๆหรือ”
          “เจ้าค่ะ”มี่ฮวาพยักหน้า “หากพี่รองมิเชื่อ..ข้าก็จนปัญญา”
          จี่ยนจิ้นทงครุ่นคิดถึงสิ่งที่นางเล่า ทุกอย่างช่างตรงไปหมดกับเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนหน้า นางจำได้แม้กระทั่งใบหน้าของท่านอาจารย์ของพี่สามที่เป็นหมอเทวดาลึกลับผู้นั้น นางจำได้แม้กระทั่งหนังสือที่เขาอ่าน นางทราบว่าเขาชอบอ่านหนังสือเช่นไร นางทราบว่าน้องสี่ฝึกวรยุทธ์เวลาใด ทราบว่ากระต่ายฮวาเอ๋อร์ชอบกินอะไรและทราบว่าหลวนหลงรักกระต่ายน้อยตัวนั้นและทำเช่นไรบ้าง
          เขาควรจะเชื่อ...
          “เจ้าบอกพี่ใหญ่หรือยัง?”
          “ยังเจ้าค่ะ...ข้ายังมิอยากบอก” มี่ฮวาส่งสายตาอ้อนวอน “พี่รองอย่าบอกพี่หลงนะเจ้าคะ”
          “อืม...ข้าจะมิบอก” พี่รองพยักหน้า “แต่เจ้าต้องรีบบอกเข้าใจหรือไม่”
          “เจ้าค่ะๆ” มี่ฮวาพยักหน้ารับ “ยามนี้ ใกล้ถึงเวลาทานอาหารแล้วนี่เจ้าคะ ไปกันเถิดเจ้าค่ะ”
          ทั้งคู่เลยเดินออกไปจากห้องหนังสือ โดยมีสายตาอยากรู้อยากเห็นของบรรดาศิษย์ในพรรคมองตามไป
 
 
          “พี่หลงจะไปที่ใดหรือเจ้าคะ? ” มี่ฮวาถามหลวนหลงที่ลุกออกไปเมื่อทานอาหารเสร็จ ร่างบางลุกขึ้นตามเขาไป หลวนหลงไม่ได้ตอบนางในทันที แต่กลับเดินมาถึงใต้ต้นไม้ใหญ่ ร่างสูงมองบริเวณโดยรอบอย่างเงียบๆ
          “...” เขายังคงเงียบมิได้ตอบนาง
          “หลันฮวานี่นา” มี่ฮวามองเห็นแมวที่เดินนวยนาดมาหานาง โดยมีเหนียนเกาทำหน้าตามิสบอารมณ์อยู่ด้านหลังและเดินตามมา
 
          เจ้ามาขัดจังหวะเขา หลันเอ๋อร์เหนียนเกาบอก
          เปล่าเสียหน่อย...ข้ามาช่วยต่างหากหลันเอ๋อร์ตอบแล้วเอาหัวของแมวถูไถไปที่ขาของสตรีที่ยืนอยู่ กลิ่นกายนาง..กลิ่นนี้มัน...
          อือ...กลิ่นบุปผากลางสวรรค์ที่เบ่งบานในรอบหนึ่งพันห้าร้อยปี กลิ่นที่หอมไปทั่วทั้งแดนสวรรค์ ปีศาจ แดนนรก แม้แต่แดนมนุษย์ที่อยู่ห่างไกลเช่นนี้ยังได้กลิ่นเพียงบางครั้งบางคราเหนียนเกาตอบภรรยาของตนเอง  เหนียนเกาทราบได้อย่างไรน่ะหรือ? เพราะว่า
          เหนียนเกาฉลาดและเก่งมาก...
          ...
          ทราบเพราะว่าเจ้านกปีศาจ  เมื่อวานหลังจากที่หลวนหลงพามี่ฮวาเข้าไปพักที่ห้อง เหนียนเกาก็ได้ยินเจ้านกสีขาวเกาะกิ่งไม้นั่นพูดเรื่องของมี่ฮวา
          เป็นไปมิได้ เหตุใดมนุษย์เช่นนั้นกลับมีกลิ่นของบุปผากลางสวรรค์
          ด้วยความอยากรู้อยากเห็นของเหนียนเกา ปีศาจแมวแสนฉลาดจึงขุดความรู้ที่มีมากมายในหัวออกมาเกี่ยวกับบุปผากลางสวรรค์ ที่มิค่อยมีใครทราบว่ากลิ่นนั้นเป็นเช่นใด
          “ให้ข้าอุ้มหรือ?” หลันฮวาพยักหน้า มี่ฮวาเลยยกตัวแมวสีขาวขึ้น มาไว้ในอ้อมอก
          นางทั้งนุ่มทั้งหอมไปทั้งตัวจริงๆนั่นคือสิ่งที่หลันฮวาบอกเหนียนเกา แมวสีขาวทำหน้าหลับตาพริ้มอยู่ในอกของมี่ฮวา

          หลันเอ๋อร์ !’

          

          เสียงดังน่า...

          “...” หลวนหลงหันกลับมามองแมวตัวสีขาวที่ถูกมี่ฮวาอุ้มขึ้นไปแนบอกด้วยอารมณ์ที่คาดเดามิได้ เขามองใบหน้างดงามของมี่ฮวาที่ยิ้มอย่างเอ็นดูให้กับแมวสีขาวในอ้อมกอด เหมือนมี่ฮวาจะรู้ตัวว่าถูกมอง นางเงยหน้าขึ้นมาสบตากับเขา ใบหน้างดงามของมี่ฮวากำลังยิ้มและสบตากับหลวนหลง ท่ามกลางสวนดอกไม้ที่อยู่ด้านหลังของนาง

          มี่ฮวาดูคล้ายกับเทพธิดา...

          “พี่หลง...”นางเรียกชื่อเขาด้วยเสียงหวานหู  ร่างบางเดินเข้ามาใกล้เขาเรื่อยๆจนเขาได้กลิ่นกายหอมกรุ่นของนาง “ข้าง่วง”

          ง่วง?

          หลวนหลงมองมี่ฮวาที่เดินไปทิ้งตัวนั่งพิงต้นไม้ต้นประจำของเขา หลันฮวายังคงอยู่ในอ้อมอก ดวงตากลมโตมองเขาแล้วก็ปิดลง

          นางหลับไปแล้ว...

          หลับ? ทำไมถึงหลับเร็วแบบนี้กัน? นางไม่ระวังตัวเลยหรือไง เขาก็เป็นบุรุษเช่นกันนะ

          หลวนหลงหันไปมองเหนียนเกาอย่างขอความเห็น แมวสีส้มเหลืองอย่างเหนียนเกาเลยมองบนตอบเขาแทน

          ได้เรื่องที่สุด...หลวนหลงคิด

          มี่ฮวา...”หลวนหลงตัดสินใจทิ้งตัวลงนั่งพิงต้นไม้ข้างกายของหญิงสาว เรียกนางให้นางไปนอนพักที่บนห้อง แต่นางหลับไปแล้ว...

          หลับสนิทเสียด้วย

          “...”

          “เมี๊ยว” แมวหลันฮวาในอ้อมกอดเริ่มขยับตัวออกจากอ้อมกอดที่คลายออกเรื่อยๆ ผ่านไปครึ่งเค่อ  ศีรษะของมี่ฮวาเอนไปเรื่อยๆจน...

          “เกือบไปแล้ว” หลวนหลงพึมพำ เมื่อครู่ศีรษะของมี่ฮวาเอนเอียงไปอีกข้างนึง ถ้าเขาไม่รีบรั้งศีรษะของนาง นางได้ทิ่มพื้นหญ้าเป็นแน่ เขาใช้ไหล่ซ้ายของเขาให้นางพิงเมื่อนางทำท่าจะทิ่มอีก  นางพิงเขา ลมหายใจร้อนๆของมี่ฮวาเป่ารดที่แขนของหลวนหลง เขารู้สึกแปลกๆอีกแล้ว

          กลิ่มกายหอมกรุ่นของนางลอยเข้าจมูกของเขา กลิ่นที่เขารู้สึกคุ้นเคย กลิ่นนี้...

          ฮวาเอ๋อร์ !

          เขาควรจะจำได้ตั้งแต่ครั้งแรกที่เขาได้กลิ่น แต่กลิ่นของฮวาเอ๋อร์เบาบางกว่านี้ แต่กลิ่นของนางกลับ หอมยิ่งกว่า กลิ่นของดอกไม้ชนิดหนึ่ง

          ที่คงจะเป็นตามชื่อของนางกระมัง

          ...

          ยามนี้เป็นยามบ่ายแล้ว ปกติหลวนหลงมักจะนอนพักเวลานี้ เพราะฮวาเอ๋อร์ชอบนอนเวลานี้ยิ่ง

          ลมเย็นๆพัดเอื่อยๆ ใบไม้ปลิวตามแรงลม ร่างสองร่างของชายหนุ่มและหญิงสาวนอนหลับพิงกันใต้ต้นไม้ใหญ่ หญิงสาวพิงไหล่ของชายหนุ่ม ชายหนุ่มพิงหัวของหญิงสาว 

          มีสักขีพยานที่เห็นเหตุการณ์นี้ก็คือปีศาจแมวสองตัวและท่านปู่ ท่านพ่อ ท่านอา และจิ่งเหิงที่คอยวาดภาพอยู่ไกลๆ

          หนึ่งชั่วยามผ่านไป...

          “อือ...”มี่ฮวาที่รู้สึกเมื่อยคอมเริ่มขยับตัว หลวนหลงที่พิงศีรษะนางจึงลืมตาตื่นขึ้นแล้วมองร่างบางที่ใช้มือนวดคอของนางอย่างขบขัน

          ก็เขาเล่นพิงนางเช่นนั้น เมื่อยคอก็ไม่แปลก

          “อ้ะ! พี่หลง...” มี่ฮวากำลังจะลุกขึ้น แต่ขาของนางรู้สึกชาเลยยังไม่ทันได้ลุกก็เสียหลักล้มตัวลง หลวนหลงกลัวว่านางจะเป็นอะไรมากเลยรั้งตัวนางเขาสู่อ้อมอกของเขา

          อ้อมอกของเขา...

          เขากอดนางอยู่

          นางอยู่ในอ้อมกอดของเขา

          อา...เหตุใดอากาศถึงร้อนเช่นนี้กันนะ

          ข้ารู้สึกร้อนไปทั้งตัว แต่ตรงที่ร้อนหนักที่สุดก็คือใบหน้าของข้า ข้าคาดได้เลยว่าใบหน้าของข้ากลายเป็นสีแดงก่ำเช่นผลอิงเถา ข้าสบตากับหลวนหลง  สายตาของเขาทำให้ข้ารู้สึกเมามาย

          ข้าแพ้เขา...แพ้...

          “...” ใบหน้าของข้าและเขาห่างกันหนึ่งคืบ ข้าตกอยู่ในอ้อมกอดของเขา และอยู่บนตักของเขา

          ก็เขารวบตัวข้าไว้นี่นา...

          “คืนนี้...ชมจันทร์กับข้าที่ศาลาได้หรือไม่เจ้าคะ” ความกล้าของข้าโผล่ออกมาจากไหนก็มิทราบ ข้าถามออกไปแล้ว 

          ข้าเห็นหลวนหลงทำหน้าประหลาดเล็กน้อย

          “อืม...ได้” ข้ากลั้นหายใจรอคำตอบจากเขาอยู่ พอเขาตอบข้าเช่นนี้ อา...ถือว่าความกล้าถามของข้าก็มีประโยชน์ขึ้นมาบ้างแล้ว

          ห้ามลืมนะเจ้าคะ” ข้าย้ำเขา “ปล่อยได้แล้วเจ้าค่ะ”

 

          มี่ฮวาดิ้นขลุกขลักในอ้อมแขนของเขา ร่างบางบดเบียดเนื้อตัวแนบชิดกับชายหนุ่ม ใบหน้างดงามของหญิงสาวแดงซ่านด้วยความเขินอาย หลวนหลงยังคงมิยอมปล่อยนาง นางใช้แรงเฮือกสุดท้าย ให้ตนเองรอดพ้นจากอ้อมกอดของเขา และหลวนหลงก็ยอมปล่อยนางโดยดี สายตาของเขามองมายังนางที่นั่งอยู่ข้างกายเขาหันหน้ามาทางเขา ใบหน้าแดงกำลังก้มหน้างุด

          “มี่เอ๋อร์...ขอตัวเจ้าค่ะ” ขาของนางเริ่มหายชาแล้ว ร่างบางลุกขึ้นแล้วหันหลังเดินจากไป

          ทว่า...

          “อ้ะ !

          “ระวังหน่อย” หลวนหลงดึงนางเขาไปในอ้อมกอดเมื่อคนตัวเล็กที่เดินไปเมื่อครู่เผลอเดินสะดุดกิ่งไม้

          เขากอดนางอีกแล้ว...

          ปกตินางก็ไม่ค่อยซุ่มซ่ามอะไรเช่นนี้หรอก เพราะเขาน่ะแหละ !

          ทำให้นางไม่เป็นตัวของตัวเอง

          “ปล่อยได้แล้วเจ้าค่ะ พี่หลง” วันนี้เขาทำนางเขินหลายครามาก ครานี้ นางก็เขินอายอีกแล้ว

          เขาแอบกินเต้าหู้นางอีกแล้ว

          ทราบหรือไม่เจ้าคะพี่หลง !

          “พี่ใหญ่ ท่านพ่อให้ข้ามาตามพี่ใหญ่...” น้องชายคนสุดท้องร้องเรียกมาแต่ไกลจนเดินมาเรื่อยๆ มี่ฮวากับหลวนหลงผละออกจากกันเมื่อเจี่ยนซือเฉิงเดินมาถึงใต้ต้นไม้ใหญ่  คนมาตามมองหน้าพี่ชายสลับกับหญิงสาวที่มีใบหน้าแดงก่ำอย่างฉงน

          นี่ข้ามาขัดจังหวะหรือ?  เจี่ยนซือเฉิงคิด

          “มีอะไรหรือ” พี่ใหญ่ถามน้องชายกลับด้วยสายตานิ่งเรียบ แต่น้องชายเช่นเขาดูออกว่า ภายใต้สายตานิ่งเรียบนั่น

          แฝงไปด้วยความเสียดายเล็กน้อย...

          อา...เพราะท่านพ่อ ! ให้ข้ามาตาม ข้ามิผิดนะ!

          “มีเรื่องภายในพรรคนิดหน่อย ท่านพ่ออยากให้พี่ใหญ่ไปจัดการ”

          “ไปสิ” หลวนหลงบอกกับน้องชาย เขาหันมาหามี่ฮวาเล็กน้อย “มี่เอ๋อร์ เจ้าจะไปที่ใดหรือ”

          “ข้าอยากไปหาพี่สี่เจ้าค่ะ” มี่ฮวาตอบเสียงใส

          “ไม่..” หลวนหลงมิอนุญาตให้นางไป “ไปหาน้องรองที่ห้องหนังสือแล้วกัน”

          “อา...ก็ได้เจ้าค่ะ” มี่ฮวาทำเสียงผิดหวังเล็กน้อย เจี่ยนซือเฉิงหรี่ตามองพี่ชาย

          และแล้วก็เข้าใจ พี่ใหญ่คงมิได้หึงหวงมี่ฮวากับพี่สี่ใช่หรือไม่

          เจี่ยนซือเฉิงปักใจไปแล้วว่าใช่แน่นอน

          ท่าทางเขาคงได้มี่ฮวามาเป็นพี่สะใภ้แล้วสินะ

 

 

          “พี่รอง..”มี่ฮวาเดินเข้ามาในห้องหนังสือเช่นตอนเช้า แต่ครานี้บรรณารักษ์มิได้มาขวางนางไว้แต่อย่างใด มี่ฮวาเดินไปนั่งบนเที่นั่งตรงข้ามกับพี่รอง เจี่ยนจิ้นทง  แล้วเรียกเขา

          “มี่ฮวา พี่ใหญ่ไม่อยู่หรือ” พี่รองพอจะเดาได้ว่าเหตุใดนางจึงมาอยู่กับเขาเช่นนี้  เพราะในตอนที่นางเป็นฮวาเอ๋อร์ก็เป็นเช่นเดียวกัน

         “พี่หลงไปกับพี่ห้า”นางตอบ “พี่รอง ข้าอยากไปหาพี่สี่”

“ไปสิ น้องสี่อยู่ที่ลานฝึกนี่นา” นางต้องทราบอยู่แล้วว่าแต่ละคนอยู่ที่ใด เหตุใด?

“พี่หลงมิอนุญาตให้ข้าไปนี่นา” นางทำหน้างองุ้ม “แล้วเหตุใดพี่หลงจึงอนุญาตให้ข้ามาหาพี่รองเล่าเจ้าคะ”

เจี่ยนจิ้นทงละความคิดจากหนังสือ มาสนใจสตรีที่ทำหน้าตาสงสัยอย่างหนักด้วยความขบขัน  ก็เมื่อเช้าที่น้องสี่พูด มี่ฮวาคงมิได้ยินเพราะกำลังพูดคุยกับท่านพ่อและท่านปู่อยู่

“พี่ใหญ่เพียงแค่หึงหวงเจ้าน่ะ” เขาตอบ  มี่ฮวายิ่งทำหน้าสงสัยเข้าไปอีก

“เหตุใดต้องกับพี่สี่หรือเจ้าคะ?”

“เมื่อเช้าน้องสี่ทำท่าสนใจเจ้าเพื่อแกล้งพี่ใหญ่น่ะ ”

“แต่พี่หลง...” คิดกับนางเช่นนั้นจริงหรือ?

“พยายามเข้าอีกหน่อยนะมี่ฮวา พี่ใหญ่น่ะปากแข็ง” พี่รองพูดเสียงเบาลง “มาก...”

“...”

“เห็นข้างนอกอาจจะนิ่งๆ แต่ใครจะทราบเล่าว่าข้างในนั้นเป็นเช่นไร” เจี่ยนจิ้นทงเอ่ยต่อ “บางที พี่ใหญ่อาจจะรู้สึกกับเจ้ามากกว่าที่เจ้ารู้สึกกับพี่ใหญ่ก็ได้ ใครจะรู้”

“นั่นสินะเจ้าคะ” มี่ฮวาเริ่มคล้อยตาม

“วันนี้เป็นวันแรก เหลืออีกสิบสามวัน เจ้าต้องพยายามเข้า” จิ้นทงยิ้มให้หญิงสาว “พี่สะใภ้..”






""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""

หนูมี่ไร้ความเนียน 5555 ปิดซะดิบดีตอนแรก เผลอนิดหน่อยเอ๊งง หราา 

ครึ่งหลังมาต่อฉากพระนางบ้าง 

เอาฉากแมวสองตัวไปก่อนนะเจ้าคะ 555 ไว้จะทำตอนพิเศษของท่านเหนียนเกาแสนฉลาด มีความเผือก และโคตรหลงตัวเอง

หลันฮวาแมวน้อยกำลังจะนอกใจเหนียนเกาไปซบอกน้องมี่ พี่หลงบทหาย 5555 พี่รองบทเยอะ ครึ่งหลังพี่หลงจัดเต็มแน่ๆ 

นอนได้แล้วนาจาา ไรท์หายไปไม่กี่วันเอง คิดถึงกันป๊าวว TT

ฝันดีจ้า

MEICHE


แอร๊ยยย เอะอะดึงเข้าไปกอด เอะอะซบอก เม่ยฉีงอนพี่หลงแล้ว เชอะ!

พี่หลงขี้หวง พี่รองนักสร้างกำลังใจ พี่ห้าผู้ขัดจังหวะ พี่สี่ที่ชั้นผิดอะไร 5555 พี่สามกำลังปรุงยาบทหาย

พี่หลงคนปากแข็ง 

บทนี้ยาวหน่อย ไม่เข้าใจตัวเอง เมื่อวานแต่งยังไงก็ไปได้นิดเดียว วันนี้แปปเดียวสองหน้า  555

ฝันดีน้าค้ารีดทั้งหลาย ขอบคุณที่เฟบ ที่คอมเม้น ที่อ่านนิยายของไรท์น้า ไม่ว่างตอบเม้นเลย T^T แงๆ






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 43 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,172 ความคิดเห็น

  1. #987 chanchan123 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:55
    พี่รองน่ารัก
    #987
    0
  2. #828 _White_ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 19:05
    หวงมากก็น่ารักมาก
    #828
    0
  3. #661 Fantasy World (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 16:50
    มีความหวงมากกกก
    #661
    0
  4. #469 Nani|Bangnan (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2559 / 19:48
    บอกตรงๆเลยนะ เขิลแรงงง
    #469
    0
  5. #468 นกยูง-มายา (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2559 / 22:41
    เชียร์สาวเจ้ากันต่อ
    #468
    0
  6. #467 เหม่ยเหลียน (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2559 / 15:31
    น่าร๊ากกกกกกก
    #467
    0
  7. #466 bb2547 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2559 / 15:14
    กินเต้าหู้หลายคอมโบกันเลยทีเดียว-.,-
    #466
    0
  8. #465 -iy- (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2559 / 09:46
    ขอบคุณค่า รอฉากหวานๆ จาเอาาาาๆ
    #465
    0
  9. #464 annaaa (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2559 / 08:33
    มาอัพต่อเร็วๆน้ส
    #464
    0
  10. #463 Kimmaju Arika (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2559 / 02:43
    พระเอกหนอพระเอก สรุปรู้หรือยังเนี่ยหลงหลงว่านางเอกเป็นใคร เมื่อไหร่จะรู้ใจตัวเองน้อ รอสวีทที่ศาลาต่อค่ะ หวังว่าหลงหลงจะไม่ผิดนัดฮวาเอ๋อ สู้ๆนะคะไรต์
    #463
    0
  11. #462 Puntachart (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2559 / 01:33
    สู้ๆมี่ฮวา จะรอดูพี่หลงเขินหน้าแดงมั่ง ฮ่าๆๆ
    #462
    0
  12. #461 Beebeewondercream (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2559 / 01:22
    พี่รองน่ารักกกก หลงรักนาฃ
    #461
    0
  13. #460 utacha (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2559 / 01:15
    อ๊าก เขิน
    #460
    0
  14. #459 nawnam (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2559 / 00:37
    รอต่ออออออ
    #459
    0
  15. #458 cattycall (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2559 / 00:06
    #458
    0
  16. #457 Bowwe1234 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 23:45
    อ่านไปอ่านมาแล้วรู้สึกมันง่ายๆ สบายๆ พอไปอ่านพวกเรื่องที่มันยากๆ หนักๆ แล้วเฟล รู้สึกแบบ เฮ้ย ต้องขนาดนี้เลยเหรอ 5555 แต่ชอบค่ะ อ่านหนักๆมาเยอะ มาสายชิลล์บ้างก็ดีเหมือนกัน
    #457
    0
  17. #456 •GominHo• (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 23:38
    พี่ห้าผู้ขัดจังหวะ 55555 น่ารักอะ จะมีภาคต่อแต่ละคนมั้ยคะนี่ รอดูค่ะ //พี่หลงนี่หลอกกินเต้าหู้ชัดๆเลย!! แน่นอน เจ้าไม่ได้คิดไปเองหรอกมี่ฮวา พี่หลงเรียกเจ้าว่ามี่เอ๋อร์ด้วยยยยย กรี๊ส ฟิน
    #456
    0
  18. #455 cheri-n (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 22:59
    พยายามเข้านะ
    >//////<
    #455
    0
  19. #454 นกยูง-มายา (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 22:58
    สรุปคนเห็นทั้งบ้าน
    มีหลักฐานเป็นภาพวาดอีก? 55

    ปล. เมี้ยว
    #454
    0
  20. #453 Whatever it is (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 21:21
    สารภาพอย่างรวดเร็ว
    #453
    0
  21. #452 N_ing (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 16:53
    อร๊ายมีความฟินหนักมว๊ากกกกกกกกกกกกก
    #452
    0
  22. #451 annaaa (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 15:45
    มาอัพต่อเร็วๆน้า
    #451
    0
  23. #450 bb2547 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 12:59
    นางเอาความกล้ามาจากใหนนน
    #450
    0
  24. #449 0850856339 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 11:44
    ขอบคุณมากค่ะ รอนะมาเร็วๆนะคร๊า
    #449
    0
  25. #448 •GominHo• (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 11:05
    ขอบคุณค่า เริ่มบทรุกแล้วสินะมี่เอ๋อร์ จัดเลย พระเอกนิ่งนัก นางเอกอย่างเราต้องจัดหนักๆค่ะ! รอจ้า
    #448
    0