หลวนหลง 欒龙

ตอนที่ 18 : บทที่ 17 ข้า...ข้าไม่รู้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,737
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    11 พ.ย. 59







17

ข้า...ข้าไม่รู้

 

          “ท่านหลวนหลง ปล่อย” ข้าเริ่มหงุดหงิดเมื่อเขามิยอมปล่อยมือที่จับข้า ก่อนหน้านี้เขายังเช็ดน้ำตา จับคาง จับแขน คิดว่าข้ามิทราบหรือไร

          เขาแอบกินเต้าหู้ข้าแน่ๆ 

          เขาล้อเล่นกับความรู้สึกของข้าด้วย...

          หลวนหลงย่อมรู้ว่าข้าคิดเช่นไรกับเขา เพราะสายตาของข้า ข้าซ่อนสายตาเช่นนั้นมิได้หรอก ถึงข้าจะพยายามก็ตาม

          “ขออภัย...ที่ข้าล่วงเกิน” หลวนหลงเขาเหมือนเพิ่งจะได้สติหลังจากที่ข้าเริ่มหงุดหงิด ก่อนหน้านั้นเขาก็ล่วงเกินข้ามิใช้หรือ ฮึ่ม! เขาทำให้ข้าร้องไห้ ขณะนี้ก็ทำข้าหงุดหงิดอีกแล้ว

          “ท่าน...ทราบใช่ไหมว่าข้าคิดเช่นใดกับท่าน” ข้าตัดสินใจพูดออกมา แล้วเผชิญหน้ากับเขา “ทราบใช่ไหม..”

          “?” เขาทำใบหน้าสงสัย แล้วก็ตอบข้า “ข้าทราบ”

          “ถึงแม้ว่าข้าจะเจอกับท่านเพียงครั้งแรกและเมื่อวาน”ข้าเริ่มพูดต่อ “แต่สำหรับข้ามันมากกว่านั้น...”

          ใช่ เพราะเวลาที่ข้าอยู่กับเขามันมากกว่านั้น และนั่นก็ทำให้ข้าเกิดความรู้สึกกับเขา

          “ข้าขอ...โอกาสได้ไหม” ข้ากลั้นหายใจหลังจากพูดเสร็จ น่าอาย...เป็นสาวเป็นแส้ไปขอโอกาสจากบุรุษ “หากท่านไม่รู้สึกเช่นข้า ข้าก็จะไป เพียงเท่านั้น”

          “...”

          “ท่านอาจจะมีสตรีอื่นในใจที่มิใช่ข้า แต่ข้าขอโอกาส ให้ข้าได้พยายาม” ข้าหลับตา “ขอเวลาเพียงสองสัปดาห์ ขอเพียงแค่นั้น”

          “...” เขายังคงเงียบ ข้าเริ่มใจเสีย

          “ฮะๆ ข้าคงขอมากเกินไป มิเป็นไรเจ้าค่ะ ท่านทำเป็นมิได้ยินมันเถิด” ข้ากัดริมฝีปากแน่น น้ำตาก็พานจะไหลออกมาอีกระลอก ขณะที่กำลังจะหันกายกลับ

          “ตกลง..” หลวนหลงตอบข้าแล้ว...คำตอบที่มิคาด สองสัปดาห์

          เขาตกลง

          ข้าหันไปยิ้มกว้างทั้งน้ำตาให้เขา วันนี้อารมณ์ข้ามิค่อยคงที่เท่าใดนัก สองสัปดาห์นี้ หาเขามิรู้สึกเช่นข้า ข้าก็พร้อมที่จะไป ไปจากชีวิตของเขา

          ข้ามิทราบว่าอนาคตจะเป็นเช่นไร

          ข้าทราบเพียงแต่ ข้ารักเขา...รักหลวนหลง

 

          “ข้ามิชอบสตรีขี้แย” หลวนหลงพูดต่อแล้วเอื้อมมาเช็ดน้ำตาให้ข้าอีกครา “เข้าใจหรือไม่?”

          “อื้ม! ข้าจะมิร้องไห้” ข้าปล่อยให้เขาเช็ดน้ำตาต่อไป

          “ข้า...ไม่รู้ว่าข้ารู้สึกเช่นนั้นกับเจ้าหรือไม่” หลวนหลงจ้องหน้าข้าแล้วเอ่ยต่อ “ข้ามิมีสตรีในใจ ข้าไม่เคย...”

          อา...คิดว่าข้าเคยที่ไหนกัน !

          “ข้าขอเรียกท่านว่าพี่หลง ท่านเรียกข้าว่าฮวาเอ๋อร์ ได้หรือไม่?” ข้าอาจจะขอเขามากเกินไป เขาอาจจะคิดถึงกระต่าย  ตัวนั้น แต่...

          กระต่ายตัวนั้นคือข้า...ข้าชอบให้เขาเรียกเช่นนั้น

          ยังมิบอกเขา เมื่อไหร่เขารักข้า เมื่อนั้นก็ถึงเวลา

          “ฮวาเอ๋อร์...” เขาอดคิดถึงกระต่ายตัวน้อยของเขามิได้ “ขอเปลี่ยนเป็นอย่างอื่นได้หรือไม่ มี่เอ๋อร์...”

          นั่นสินะ มี่เอ๋อร์ หรือฮวาเอ๋อร์ก็คือข้า ข้าพยักหน้าให้เขา

          “อื้อ มี่เอ๋อร์ก็ได้ ” มี่ฮวายิ้มอย่างดีใจทั้งที่ตายังแดงๆอยู่ “กลับเข้าไปด้านในเถิดเจ้าค่ะพี่หลง ท่านพ่อคงรอนานแล้ว”

          “อืม...”ข้าถือวิสาสะดึงแขนเขาให้เดินกลับไปที่ห้อง

 

          โดยที่ลืมไปเลยว่า...แท้จริงแล้วมี่ฮวาเพิ่งมาที่นี่เป็นครั้งแรกแต่กลับรู้เส้นทราบอันแสนคดเคี้ยวนี่เป็นอย่างดี นางจูงเขากลับไปที่ห้องอย่างถูกต้อง

          หลวนหลงเพียงแต่หวังว่า

          นางจะมิใช่คนจากพรรคฝ่ายตรงข้าม

          “คุยกันดีแล้วใช่หรือไม่ พ่อจะมิยุ่งเกี่ยวกับเรื่องของหนุ่มสาวก็แล้วกัน” ท่านประมุขที่นั่งวางท่ามองทั้งสองจับจูงกันกลับมาที่ห้อง

          “ข้าขอเวลาเพียงสองสัปดาห์เจ้าค่ะ” มี่ฮวาบอกทุกคน “เมื่อถึงเวลานั้น ข้าจะไปเอง...”

          “หากหลงหลงมิชอบพอแม่หนูน่ะหรือ” ท่านปู่ถามต่อ “แล้วจะไปอยู่ที่ใดเล่า แม่หนู...”

          “ข้าคงต้องเขาเมืองไปหางานทำ อาจจะเป็นสาวใช้สักจวนหนึ่งเจ้าค่ะ” นางตอบ นางมีความรู้เพียงแค่เล่นดนตรี อ่านเขียนก็ได้เพียงน้อยนิดเท่านั้น

          “พอถึงเวลานั้นค่อยพูดที่กว่าขอรับท่านปู่” เจี่ยนจิ้นทงเอ่ยบอก เขาเชื่อว่าผ่านไปสองสัปดาห์ เขาต้องได้พี่สะใภ้เป็นแน่

          ถึงนางจะอายุน้อยกว่าน้องห้าก็เถอะ !




          “เหนียนเกา นั่นคือแมวภริยาของเจ้าหรือ” มี่ฮวาถามแมวส้มเสียงใส  ตอนนี้นางถูกชวนมาอยู่ที่โรงยาของพี่สาม ซึ่งด้วยความรู้ที่นางได้ฟังพี่สามกับท่านอาจารย์คุยกันบ่อยครั้งและความรู้จากกระต่ายยังติดมา ทำให้ในขณะนี้ นางกำลังช่วยพี่สามเตรียมสมุนไพรสำหรับปรุงยาอยู่
          เหนียนเกากับแมวอีกตัวก็ตามนางมาเช่นกัน โดยให้นางอุ้มมาทั้งสองตัว พี่สามจะอุ้มเหนียนเกาก็มิยอม จะอุ้มแมวนางนั้นก็มิยอม นางจึงตัดสินใจอุ้มมาทั้งสองตัวนี่แหละ
          หนักมาก...
          ไม่ยอมเดินเองเสียด้วย
          “นางนามว่า?” ข้าถามเหนียนเกา แมวสีส้มหันหน้าไปทางดอกหลันฮวาที่อยู่ในกระถางข้างหน้าต่าง  “หลันฮวา?”
          เมี๊ยว~

          แมวตัวนั้นตอบข้าด้วยเสียง  แมวปีศาจหลันฮวาเอาหัวมาถูไถมือของข้าอย่างออดอ้อน  ใช้ฟันขบมือข้าอย่างแผ่วเบา  หลันฮวาเป็นแมวตัวสีขาวล้วน ดวงตาของหลันฮวามีสองสี ข้างซ้ายเป็นสีฟ้า อีกข้างเป็นสีเหลืองนวล  หลันฮวาอ้อนข้าจนพอใจ ข้าเหลือบไปมองเหนียนเกาที่ทำหน้าไม่สบอารมณ์นั่งนิ่งมองพวกข้าอย่างขบขัน ถึงเหนียนเกาจะอายุมากกว่าข้าและหลันฮวาก็น่าจะเช่นกัน 
          “ฮ่าๆ เจ้าคุยกับแมวปีศาจรู้เรื่องด้วยหรือ” พี่สามที่ถือถาดยามากชนิดเข้ามา วางถาดยาลงบนตั่งที่ข้านั่งอยู่ 
          “ก็พี่สามไปเอายานี่เจ้าคะ อ้ะ! ท่าน...” ข้าเผลอตัวอีกแล้ว เหนียนเกาถลึงตามองข้าอีกแล้ว ข้าถึงกับมองเห็นคำของเหนียนเกา
          ‘พิรุธเยอะนะเจ้าเนี่ย ไม่เนียนก็บอกไปเถอะน่า’
          ข้าบอกก็ได้...แต่ยังมิใช่วันนี้นะ
          “อืม...เรียกพี่สามนี่แหละดีแล้ว” ใบหน้าหล่อเหลาอีกแบบนึงยิ้มอย่างเอ็นดูข้า “เป็นทั้งน้องสาวและพี่สะใภ้เลย”
          “อา...พี่สะใภ้...ข้ายังมิทราบว่าจะได้เป็นหรือเปล่า”
          “แต่พี่สามอย่างข้าสนับสนุนเจ้าเต็มที่นะ” พี่เจี่ยนเจียวซิ่งยิ้มละมุนให้ข้า “โอ๊ะ! อาจารย์พี่มาแล้ว เจ้าเดินไปที่ห้องหนังสือได้หรือไม่ พี่รองอยู่ที่นั่น”
          “ได้เจ้าค่ะ” ข้าพยักหน้าให้ ดูเหมือนว่าข้าจะลืมไปบางอย่างว่า...
          ข้าเพิ่งเคยมาที่นี่ครั้งแรกจะไปรู้เส้นทางได้อย่างไร แต่ในครั้งที่ข้าเป็นกระต่าย ข้าจำเส้นทางได้
          ข้าเผยพิรุธออกมาอีกแล้ว
          “อีกสักหนึ่งชั่วยามพี่ใหญ่ก็จะมาแล้ว รอสักหน่อยนะ มี่ฮวา”พี่สามยิ้มให้ข้าอีกครั้ง แล้วหันไปสนใจกับสมุนไพรในถาดที่ข้าเตรียมไว้ “เจ้ารู้จักสมุนไพรพวกนี้?”
          “ข้าพอมีความรู้ด้านนี้บ้างนิดหน่อยเจ้าค่ะ”ข้ายิ้มแหยๆให้กับพี่สามแล้วลุกขึ้น “งั้นข้าไปที่ห้องหนังสือนะเจ้าคะพี่สาม เหนียนเกากับหลันฮวาจะตามมาหรือไม่?”
          ข้าหันไปถามแมวสองตัวที่นั่งจู๋จี๋กัน ดูเหมือนว่าทั้งคู่จะอยู่ที่นี่กับพี่สาม ข้าเลยค้อมหัวให้พี่สามเล็กน้อยแล้วเดินไปทางห้องหนังสือขนาดใหญ่
          เดินออกมาจากโรงยา  หันขวา เดินผ่านสวนสมุนไพร เลี้ยวซ้าย เดินตรงไปเรื่อยๆ เลี้ยวขวาเมื่อเจอป้ายที่สลักไว้ว่าห้องหนังสือ
          ข้าเดินไปเรื่อยๆ เวลานี้มิค่อยมีศิษย์ในพรรคมากมายนักเพราะเป็นยามสาย  พวกเขาจึงมักเก็บตัวซ้อมอยู่ในห้องพักของตนเอง หรือไม่ก็อยู่ที่สนามประลอง
          “เจ้าเป็นศิษย์ในพรรคหรือ” บรรณารักษ์ชายที่ดูแลห้องสมุดถามข้าขณะที่ข้ากำลังเดินเข้ามา ใช้สายตาแปลกๆมองข้าตั้งแต่หัวจรดเท้า 
          “ข้า...” ข้ากำลังหาเหตุผลที่จะบอกเขา แต่กลับมีเสียงของอีกคนแทรกขึ้นมา
          “นางมาหาข้า...” พี่รองที่มาจากที่ใดก็มิทราบพูดขึ้นมาแล้วเดินมาลากตัวข้าไปนั่งที่โต๊ะทันที “เจ้ารู้ทางมาห้องหนังสือ?”
          ข้าถามคนแถวนี้มาเจ้าค่ะ” ข้าตอบอย่างรวดเร็ว 
          “งั้นหรือ...น้องสามคงบอกให้เจ้ามาอยู่กับข้าใช่หรือไม่” ใบหน้าที่ดูงดงามกว่าสตรีถามข้า
          “ใช่เจ้าค่ะ พี่รอง” ข้าเรียกเขาอย่างที่เรียกพี่สาม เจี่ยนจิ้นทงดูตกใจมิน้อยที่ข้าเรียกเขาเช่นนั้น  นัยน์ตาของเขาแสดงความพึงพอใจอยู่หลายส่วน
          “เจ้าคงพูดแบบนี้กับน้องสามมาเมื่อครู่” เขาเดาได้ทุกอย่างเลย ทำให้ข้ารู้สึกว่างเปล่าทันที
          “เจ้าค่ะ...”
          “เจ้าอยากอ่านหนังสือหรือไม่ หาอ่านได้เลยนะ”
          “เจ้าค่ะ...พี่รองอ่านหนังสือเล่มนี้ยังมิจบหรือเจ้าคะ?” ข้าถามพี่รอง และแล้วข้าก็เบิกตากว้าง
          อ่า...
          ข้า...เผยพิรุธแบบเต็มๆ ไม่มีข้ออ้าง ไม่มีข้อแก้ตัว !
          ชิ*หายแล้ว !
         “หืม? เจ้าทราบว่าข้ายังอ่านเล่มนี้มิจบ?” ใบหน้าของเจี่ยนจิ้นทงเต็มไปด้วยคำถามมากมาย ยิ่งมองใบหน้างดงามของมี่ฮวาที่มีสีหน้ากระอักกระอ่วนแล้ว ยิ่งมิเข้าใจไปใหญ่

นางเป็นใครกันแน่?







.............................................................



มาล้าวว หงายการ์ดถ้าเทอมะรุ้สึกชั้นพร้อมจะเดินจากไปย~ 5555 
พี่หลงแกไม่เคย น้องมี่ก็ไม่เคย ปล่อยทั้งคู่เรียนรู้กันและกันไป ฮริ้งง >\\< 
นั่นแหละเจ้าค่ะปัญหาของไรท์ คือ ตอนต่อไป(สักตอน) คือตอนคล้ายวันว่างๆของฮวาเอ๋อร์ เบื่อชื่อตอนละ
มาช่วยกันคิดชื่อตอน แทนวันว่างๆของฮวาเอ๋อร์กันน





_MEICHE_
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,172 ความคิดเห็น

  1. #1170 Maple_land346 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 มกราคม 2561 / 15:10
    บอกเถอะ ขนาดนี้ละ55555
    #1,170
    0
  2. #985 chanchan123 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:44
    555+ ไม่เนียนเลยมี่ฮวา เผยพิรุธหมเแล้ว
    #985
    0
  3. #925 KuppaKP (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 มกราคม 2560 / 07:35
    บอกเถอะค่าา มาขนาดนี้แล้ว
    #925
    0
  4. #871 monmanon (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 13:26
    เปิดเผยซะขนาดนี้บอกไปเถอะจ้า กลัวเขาไม่รู้กันใช่ม้าย 555
    #871
    0
  5. #827 _White_ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 18:55
    บอกเลยย บอกไปเลยยย
    #827
    0
  6. #818 คนผ่านทาง (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 13:38
    ทุกอย่างดีน่าอ่าน คำสัปดาห์ควรเป็นคำโบราณกว่านี้มั้ง

    เช่น ทิวา ราตรี
    #818
    0
  7. #660 Fantasy World (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 15:50
    หลุดเยอะมากจะไปรอดหรือมี่ฮวา สงสัยต้องพึ่งสกิลแถแค่กๆ
    #660
    0
  8. #432 FPPD (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2559 / 10:24
    มีความหลุด 555555
    #432
    0
  9. #431 Whatever it is (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2559 / 08:51
    วันว่างๆของมี่เอ๋อ ละกันค่ะ 555
    #431
    0
  10. #424 Kimmaju Arika (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2559 / 23:27
    หลุดเยอะมาก ไม่รอดแน่ๆฮวาเอ๋อร์ สู้ๆนะคะไรต์ มาอีกตอนน้าาาา
    #424
    0
  11. #423 นกยูง-มายา (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2559 / 23:24
    พิรุธทุกคำพูดทุกการกระทำ
    ฮวาเอ๋อร์ บอกๆ ไปเต๊อะ
    55
    #423
    0
  12. #422 หนูมะเหมี่ยว (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2559 / 23:16
    เผยพิรุท!?
    #422
    0
  13. #421 Twitter One (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2559 / 23:01
    บอกความจริงไปเลยสิลูก
    #421
    0
  14. #420 Clione (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2559 / 23:00
    เอิ่ม ยัยมี่!!
    #420
    0
  15. #419 Daw Prdz KS (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2559 / 22:51
    พิรุธขนาดนี้คนเค้าจะคิดว่าเปนสายลับก้อไม่แปลกอ่ะ
    #419
    0
  16. #418 จอมเวทย์ที่ถูกลืม (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2559 / 22:50
    รออ่าน แต่งต่อเร็วๆนะคะ  ^^
    #418
    0
  17. #417 Bowwe1234 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2559 / 22:43
    วันว่างๆของมี่เอ๋อร์ค่ะ ต่างพอไหม 5555
    #417
    0
  18. #416 objd (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2559 / 22:41
    มี่ฮวาเอ๊ย เผยพิรุธเยอะไปม้ายยย
    #416
    0
  19. #415 cattycall (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2559 / 22:26
    #415
    0
  20. #412 norinari26 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2559 / 10:50
    ถ้าเธอไม่รู้สึกก้พร้อมจะเดินจากไป ถ้าไม่มีความสุข อยู่กับชั้นแล้วมันไม่ใช่...
    #412
    0
  21. #411 Puntachart (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2559 / 10:48
    ลุ้นๆฮวาเอ๋อ
    #411
    0
  22. #409 bb2547 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2559 / 19:27
    อาา อึดอัดเหลือเกินพี่หลงแกรุ้ตัวสักที-~-
    #409
    0
  23. #408 Beebeewondercream (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2559 / 19:26
    ฟินสุดๆ
    #408
    0
  24. #406 Clione (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2559 / 13:18
    เขินนน
    #406
    0
  25. #404 mebleblue (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2559 / 11:02
    น่ารักค่ะ
    #404
    0