คืนค่าการตั้งค่าทั้งหมด
คุณแน่ใจว่าต้องการคืนค่าการตั้งค่าทั้งหมด ?
ลำดับตอนที่ #2 : Ice Prince II
"ด๊อบบี้!"
"เป็นนายน้อยเดรโกเรียกด๊อบบี้"ด๊อบบี้เอยก่อนจะโค้งตัวจนหัวติดพื้นก่อนจะเงยหน้าขึ้นมามองเด็กชายตรงหน้า
"พาฉันไปที่นั้น"ว่าจบเด็กชายก็ยืนมาไปจับเอลฟ์ ก่อนจะรู้สึกพะอืดพะอม เขาไม่ค่อยชอบนักหรอกกับการที่หายตัว เขาเป็นเด็กใครจะไปชอบกันละ หลายครั้งที่เขาอ้วกแต่พอนานๆเข้าก็เหลือแค่อาการมึนหัว
"เดรโก!"เมื่อเด็กชายผมบลอนด์ปรากฎตัวขึ้นเสียงเรียกที่ค่อนข้างแผ่วเบาแต่แฝงไปด้วยความดีใจนั้นเอยออกมาก่อนจะมีแรงโน้มถ่วงจากร่างกายอันสูบผอมโถมเข้ามาหา ถึงแม้ว่าจะมีแรงเยอะกว่าแฮร์รี่แต่ก็เพียงแค่เล็กน้อยเท่านั้น
"...แฮร์รี่นายเป็นอะไร"
"ฉันคิดว่าพวกนายจะทิ้งฉันเหมือนที่ลุงของฉันชอบว่า"แรงกอดรัดเพิ่มขึ้นมาจากเดิมเมื่อแฮร์รี่พูดถึงลุงมักเกิ้ลของเขา
"ไม่เป็นไรนะ..."เดรโกพูดได้แค่นี้จริงๆ เพราะเขาไม่เคยปลอบใครแฮร์รี่เลยเป็นคนแรกและเขายังเด็กจึงยังไม่สามารถเข้าใจเพื่อนตัวน้อยแต่แรงเยอะได้เลย
"ลุงของฉันบอกว่า'แกมันตัวประหลาดพ่อกับแม่ของแกก็ประหลาดไม่ต่างกัน'"แฮร์รี่พูดขึ้นมาอีกครั้งก่อนจะเงยหน้าคนที่สูงกว่าตัวเองเล็กน้อย
โครก~
เสียงท้องร้องของแฮร์รี่ทำให้เด็กชายหน้าขึ้นสีน้อยไม่ได้
"ฉันเอานี่มาให้"เดรโกว่าก่อนจะล้วงมือหยิบขนมปังออกมาแล้วยื่นให้อีกฝ่าย
แฮร์รี่รับมาด้วยความดีใจ ก่อนจะแกะกินทันที
"อร่อยมากเลยละเดรโก นายกินมั้ย?"แฮร์รี่พูดขึ้นก่อนจะยื่นขนมปังมาจ่อที่ปากของเดรโก
แต่สิ่งที่แฮร์รี่ได้รับกลับมาคือใบหน้าซีดๆของเดรโกก่อนที่สายตาของเขาจะมองตามไปจนหยุดสายตาอยู่ที่หน้าประตูบ้านที่ตัวเองถูกไล่ออกมาก่อนที่เดรโกจะมาหา ตรงนั้นมีผู้ชายผมสีเหมือนของเดรโกมองมาทางนี้ด้วยสีหน้าที่น่ากลัว และนั้นเองที่เป็นเหตุให้เดรโกได้สติขึ้นมา
"แฮร์รี่ไม่ต้องกลัวนะ นั้นพ่อของฉันเอง"เด็กชายพูดขึ้นก่อนจะกอดแฮร์รี่ที่ตอนนี้เริ่มสั่นขึ้นเรื่อยๆ
"ทำไมมาอยู่ที่นี่เดรโก"น้ำเสียงเย็นเยียบเอยขึ้นเมื่อเห็นลูกในที่ๆไม่ควรจะมาอยู่
"ผมมาหาแฮร์รี่ครับพ่อ"เด็กชายตอบพ่อของตนด้วยท่าทีที่เป็นผู้นำมากกว่าปกติ
"มานี่เดรโก"
"ครับ"เดรโกทำท่าว่าจะเดินไปหาพ่อของตนแต่ก็ต้องหยุดอีกครั้งเพรราะแฮร์รี่ที่ตอนนี้น้ำตานองหน้าแต่ไม่มีเสียงที่บงบอกว่าเจ้าตัวกำลังร้องไห้อยู่
"ฮึก คุณลุงอย่าดุเดรโกเลยนะครับ ผะ...ผมผิดเอง ผมบังคับให้เดรโกมาหาเอง"แฮร์รี่ที่ตอนนี้กอดเอวของเพื่อนที่ตอนนี้กำลังจะโดนพ่อดุ แต่คนอย่างลูเซียสนะหรอจะไม่รู้ว่าเด็กชายผมดำกำลังโกหก
"มานี่ เดรโกพาเพื่อนมานี่"ลูเซียสพูดขึ้นอีกครั้งแต่คราวนี้น้ำเสียงอ่อนลงกว่าเดิม
เดรโกพยายามที่จะพาแฮร์รี่ลุกและเดินไปหาพ่อของตน แต่เมื่อเดินเข้าไปใกล้แฮร์รี่พยายามที่จะยืนบังเดรโกแต่ก็พยายามที่จะไม่เข้าใกล้เกินจำเป็นเลยกลายเป็นว่าแฮร์รี่ยืนกอดเอวแล้วยื่นขาไว้ข้างหน้าแต่ร่างกายอยู่ด้านหลัง
"แฮร์รี่!...."
"ผมจะมาคุยเรื่องเด็กคนนี้"เมื่อลูเซียสพูดออกไปแบบนั้นก็ได้สร้างความแปลกใจให้เด็กชายผมบลอนด์ไม่น้อยแต่เด็กชายก็ยังคงตีหน้าเรียบนิ่งเมื่อเห็นพวกมักเกิ้ลที่มองมาทางแฮร์รี่อย่างน่ากลัว แต่เด็กก็ยังคงเป็นเด็กวันยังค่ำยังคงกลัวแม้ว่าจะพยายามปกป้องเพื่อนอีกคนทั้งที่ตัวเองก็กลัวเช่นกัน
"มีอะไรข้างนอกเพ็ททูเนีย"เมื่อเข้ามาในบ้านชายร่างอ้วนที่นั่งอยู่บนโซฟาพูดขึ้น
"ไม่มีอะไรหรอกเวอร์นอน พวกนี้จะมาคุยเรื่องแฮร์รี่"หญิงสาวที่ถูกเรียกว่าเพ็ททูเนียตอบก่อนจะเดินไปนั่งโซฟาอีกตัวพร้อมกับว่ามาดที่ตัวเองคิดว่าเหมือนนางพญา
"เข้าเรื่องเลยแล้วกัน...ฉันต้องการตัวเด็กคนนี้"เมื่อสิ้นเสียงของลูเซียสก็เกิดความเงียบขึ้น
"เราไม่ให้!"เมื่อเพ็ททูเนียตั้งสติได้ก็ยืนขึ้นตะโกนใส่หน้าของลูเซียส
"หึ ยังไงพวกแกก็เลี้ยงเขาไม่ได้อยู่แล้ว แกกับเขาต่างกัน"เมื่อลูเซียสพูดจบก็เรียกรอยยิ้มเหยียดบนใบหน้าที่มีแต่ไขมันของเวอร์นอนได้
"อย่างกับแกเหมือน แกป็นใครจากไหนก็ไม่รู้แต่งตัวก็ไร้รสนิยม คงเลี้ยงได้หรอก"
"ฉันให้สองพันดอลลาร์(63,397บาทไทยนะเออ)ยกเด็กคนนี้ให้ฉัน แต่ถ้าไม่...คงต้องใช้ไม้แข็ง"พูดจบลูเซียสก็หยิบเอาไม้บางอย่างออกมาจากเสื้อคลุม
"แก! เก็บเอาไม้ประหลาดๆนั้นออกไปเลยนะ แล้วถ้าจะเอาก็เอาไปเลยอย่าเอามันมาให้เห็นอีกก็พอ"เพ็ททูเนียรับถุงเงินที่ลูเซียสโยนออกไปเมื่อเธอตกลงรับคำ
"ไปเดรโก"เมื่อได้คำตอบที่พอใจลูเซียสก็หันเรียกลูกชายที่กำลังนั่งเป็นที่พิงให้เด็กชายผมดำที่ตอนนี้กำลังหลับอยู่ เมื่อลูเซียสยื่นมือไปให้เดรโกจับทั้งสามคนก็หายไปราวกับไม่เคยมีใครอยู่ตรงนั้น
จบแล้วตอนนี้ เราเอาตัวน้องมาได้ง่ายๆเลยเนอะ จริงๆแล้วเอามาง่ายๆน่ะดีแล้วจะทำอะไรหลายๆให้ยุ่งยากจริงมั้ย และตามความเป็นจริง(ที่เริ่มมีมาให้เห็นบ้างในเรื่องนี้)แล้วแฮร์รี่ก็สามารถออกไปไหนก็ได้และไม่ว่าใครก็เข้ามาได้ อย่าลืมว่าโวลดี้ของเรายังสามารถบุกเข้ามาทำร้ายแฮร์รี่ได้ ไม่อย่างนั้นน้องแกก็คงปลอดภัยแล้วละ
ความคิดเห็น