สาวน้อยบ้านไร่

ตอนที่ 12 : เครื่องหอมบ้านจาง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,556
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 728 ครั้ง
    11 ก.ค. 63

เปิดประตูบ้านออกมาเป็นพี่เหม่ยลี่คนงาม   ออกมารับด้วยตัวเอง  เมื่อเห็นเด็กน้อยสองคนยืนอยู่หน้าบ้าน หน้าตาน่ารักแก้มใสกระจ่างเป็นพวง  ผิวขาวตาโตดำขวับ  ฉายแววเฉลียวฉลาด ยืนเคียงกันราวกับทูตสวรรค์ตัวน้อย   ยิ่งมองยิ่งพึงพอใจนึกรักขึ้นมาจับใจ   เหม่ยลี่ก้าวออกไปจูงมือเสี่ยวลี่

 

         “ เสี่ยวลี่  เสี่ยวอิง  ดียิ่งที่วันนี้พวกเจ้ามาได้  พอดีพวก            พี่ได้ผ้าชุดใหม่มาปัก  สวยงามนัก!!  มาดูกันเถอะ วัน            นี้ อยู่นานหน่อยนะ  พี่สาวจะทำขนมให้ชิม  ดีมั้ย!!               เสี่ยวอิง  ”

เสี่ยงอิงยิ้มอายๆนึกสงสัยว่า   เธอจะได้กินขนมอะไรนะ    แน่นอนว่าเธอจะไม่พูดกับใครเลย   เพราะพี่เสี่ยวลี่คงจะไม่พาเธอมาเที่ยวอีก     หากผิดสัญญา

ตอนที่เดินตามพี่เหม่ยลี่  เสี่ยงอิงชอบบ้านพี่เหม่ยลี่นัก บ้านพี่เหม่ยลี่  ทั้งกว้างขวางสะอาดเรียบร้อย  มีรั้วมีกำแพงมีสวนผัก มีสวนสมุนไพร ทั้งไม้มงคลทั้งไม้ดอกไม้ประดับ  ปลูกไล่ระดับจนอ้อมตัวเรือน  ไปถึงด้านหลังมีศาลาไม้ขนาดย่อมๆ ตรงนั้นมีพวกพี่สาวที่คุ้นหน้าคุ้นตา  ล้วนเป็นลูกหลานคนในหมู่บ้านนั่งเย็บผ้า  คุยกันหัวร่อต่อกระซิก  อยู่สามสี่คน  จนเข้าไปใกล้ทั้งกลุ่มก็ค่อยเห็น  เจ้าของเรือนพาคนมาใหม่เข้ามาในชายคา

         “  ไหนมาให้พี่ดูสิ  เสี่ยวลี่เสี่ยงอิง  ทำไมจะมาไม่                    บอก  พี่สาวรู้ว่าเจ้าจะมาด้วยจะได้ไปรับ  แก้มแดง                ทั้งสองคนเลย  ดูสิ!!  เหงื่อก็ออกเยอะขนาดนี้ระวัง              จะเป็นไข้  เจ้าเพิ่งจะหายป่วยนะ”

พี่จูจู  ปราดเข้ามาซับเหงื่อ  ที่ปลายจมูกไรผมเสี่ยวลี่  จับคางเอียงซ้ายขวา  จนแน่ใจว่าเหงื่อแห้งหมด  ก็หันมาสนใจเสี่ยงอิงต่อ   เสี่ยวลี่ยิ้มให้พี่เซี่ยวหลานพี่หลินฟ่านพี่เหมยกุ้ย  พี่สาวอีกสามคนที่นั่งยิ้มแย้มอยู่กลางกองผ้าหลากสีสรร  เสี่ยวลี่ยังไม่เคยพูดคุยกับพวกพี่สามคนนี้นัก  แต่คนทั้งหมู่บ้านริมเขา  ใหญ่น้อยล้วนเป็นญาติพี่น้องกัน   แตกสายมาจากในเมืองหลวง  บางบ้านก็นับมาตั้งรุ่นปู่รุ่นย่า  บางบ้านก็เพิ่งมาเกี่ยวดอง  ถึงจะห่างจนนับนิ้วไม่พอ  แต่ความรู้สึกในใจย่อมใกล้ชิดกันโดยปริยาย  

       “ อาลี่  หน้าเจ้าดียิ่ง  คงหายป่วยแล้วใช่มั้ย  ”

      “ ดีจริง!  เจ้ามาเล่นกับพวกพี่เถอะ  อยู่แต่ในบ้าน                     ร่างกายจะได้ฟื้นฟูเร็ว  เห็นมั้ยหน้าแดงไม่ซีดเซียว               แบบนี้  คงไม่เหลือไข้แล้วล่ะนะพี่ว่า ”

พี่เหมยกุ้ย  ไม่ได้ทักทายอันใดเอาแต่ยิ้มแย้มสายตาเป็นมิตร  นางคงเป็นคนไม่ค่อยพูด  เหมือนพี่เหม่ยลี่  ส่วนพี่เซี่ยวหลานพี่หลินฟ่าน ออกจะร่าเริงเปิดเผยเหมือนพี่จูจู 

       “ พี่สาว  ขอบคุณที่เป็นห่วงค่ะ  ช่วงนี้ข้าค่อยยังชั่วแล้ว          ไม่งั้น  ท่านแม่คงไม่ให้มาเที่ยวเล่นกับพวกท่านแล้ว”

       “  ข้าเคยชวนให้  อาลี่มาเย็บผ้ากับพวกเรา  จะได้พูดคุย            ผ่อนคลาย   ช่วงนี้เห็นนางแข็งแรงขึ้นมากมาย  ดู                แก้มนางสิผ่องใส  ปานนี้คนป่วยอันใด   ”

พี่เหม่ยลี่  อดใจยกมือขึ้นบีบแก้มแดงราวกับแแอปเปิ้ลสุกปลั่งนั้น  เด็กอะไรไม่รู้ยิ่งโตยิ่งสวย  คราวก่อนเจอก็ว่าน่ารักแล้ว  เจอคราวนี้เหมือนนางน่ารักถึงขีดสุด  น่าขย้ำแก้มเล่นเป็นที่สุด

       “ พี่เหม่ยลี่  ล้อข้าเล่นแล้ว  พูดถึงเรื่องผ่องใส  ข้าจะ              กล้าเทียบเคียงพวกพี่ได้อย่างไร  ขนาดข้าเป็นผู้หญิง          ข้ายังอดใจนึกชอบพวกพี่ไม่ได้เลย ทั้งสะสวย  ทั้งมี            ความสามารถ  ดูสิลายผ้าที่พวกพี่ปักสิ  ใครได้พวกพี่            เป็นสะใภ้เข้าบ้าน  โชคดีแล้ว ”

พวกพี่สาวถึงกับตาค้าง  กับคำยกยออ่อนหวานจากปากเล็กๆขยับขึ้นลง  จากนั้นเสียงหัวเราะก็ดังขึ้น  พี่สาวทั้งห้าคนหัวเราะอย่างพออกพอใจแต่คนพอใจที่สุดคือพี่จูจู  นางถึงกับกอดเสี่ยวลี่เขย่าตัวขึ้นลงแรงๆ อารมณ์ดี ไม่เคยมีใครชมผู้คนได้ถนัดปากถนัดคอขนาดนี้มาก่อนเลย  

ทำไมจะไม่รู้ว่า  พวกนางมีความสามารถขนาดไหน  หน้าตาก็ธรรมดา  อาจจะงาม  เเต่ไม่ถึงกับโดดเด่น  แต่พอฟังเสี่ยวลี่เอ่ยชม  พวกนางก็รู้สึกเชื่อมั่นว่า  พวกนางงามกว่าทุกวันจริงๆ  ยิ่งมองกันเอง  ยิ่งรู้สึกว่า  ชาดที่อีกฝ่ายทา  แป้งบนแก้มอีกคนช่างทาได้พอดี  ไม่ขาดไม่เกิน  งามเหมาะไปทั้งสิ้น  ยิ่งมีความสุข  เสี่ยวลี่นี่ช่างน่าคบหาจริงๆ

เสี่ยวลี่เหลือบมองตะกล้าที่หิ้วมาด้วย  รอไว้ตอนจะกลับค่อย  พรีเซนท์ดีกว่าเนอะ อยู่พูดคุยกันบ้างจะได้คบหากันยาวๆ  เพราะร่างนี้ยังมีข้อจำกัดมากมายในการดำเนินแผนงานต่อไปในอนาคต  บางทีต้องให้พวกพี่สาวสวยๆเหล่านี้  ออกหน้าแทนไปก่อน

จากนั้นบรรยากาศยิ่งมายิ่งดี    เสี่ยวลี่แม้ไม่มีความสามารถทางศิลปะการปักเย็บ    แต่นางช่างพูดช่างคุย    ซักถามติชม    บางทีก็ออกความเห็นเรื่องลายดอกไม้ที่ ..เล็กๆน้อยๆ..  จนไม่น่าฉุกคิดว่า    ออกจากปากเด็กห้าขวบ  ส่วนเสี่ยวอิงกลับรู้จักจับเข็มทีท่าทะมัดทะแมง    นั่งเย็บลายง่ายๆเพราะเศษผ้าเล็กๆเหลือจากงานเพียงพอที่จะทำถุงหอมได้หลายชิ้น    น่าทึ่งที่เสี่ยวอิงทำได้อย่างสบายสบาย พี่จูจูถึงกับจุ๊ปาก    ยกผ้าส่องกับแสงหลายครา    ยายเด็กพี่น้องสองคนนี่น่ากลัวเกินไปล่ะ    ถ้าไม่เห็นกันตั้งแต่เป็นทารก ร้อยไม่เชื่อพันไม่เชื่อว่าจะเก่งกาจเพียงนี้    แค่สอนนางครั้งเดียว   นางก็ทำได้ไม่ต้องสิ!!   บอกว่าโตขึ้นอีกสองสามปีนางต้องเป็นช่างเย็บปักที่เก่งที่สุดในหมู่บ้าน  ไม่สิ !!  เก่งที่สุดในเมืองเลยก็ได้    นางแอบอิจฉาเสี่ยวอิงไม่น้อย  นางเองต้องหัดเย็บปัก  ทำหลายสิ่งมานัก  แต่สิ่งที่ทำเงินได้เป็บกอบเป็นกำคืองานเย็บ    นางต้องทนเจ็บโดนเข็มทิ่มแทงนิ้วมาหลายปี  เสียผ้าเสียด้ายเย็บมาหลายตำลึง  หมดทั้งเงินทั้งเวลาไม่น้อย  จู่ๆยายเด็กสามขวบ  ที่พูดไม่ชัด เดินเตาะแตะ   กลับทำได้ดีเกือบเท่าเธอแล้วมันควรจะร้องไห้หรือดีใจ

เสี่ยวลี่  ไม่แปลกใจเพราะน้ำตาหงส์ฟ้าที่เธอผสมในน้ำดื่มให้ทุกคนในบ้านได้ทาน  ร่วมเดือนที่ผ่านมา  มีคุณสมบัติที่สำคัญอย่างนึง  อย่างที่เพ่ยเพ่ยบอก  มันจะช่วยเพิ่มสกิลความสามารถของคนที่ได้รับน้ำตาหงส์ฟ้า  ไม่ว่าคุณจะมีความสามารถในด้านใด    เช่นเสียวอิงที่ชอบและพอจะเย็บผ้าไดบ้างตามประสาเด็กๆ  แต่พอได้รับ   ..การทดลอง..  จากเสี่ยวลี่ความสามารถด้านนี้ก็ได้รับการพัฒนาจากที่ควรเป็น  ระดับสกิลเพิ่มอีก 50%  วันนี้เธอได้รับการยืนยันแล้ว  เสียดายที่เสี่ยงอิงยังเด็ก    สมาธิและความแน่วแน่ยังไม่มาพอ    เธอเย็บได้เพียงสองชิ้น    ก็หันไปเดินเล่นนอกศาลา  พวกพี่ๆเก็บถุงผ้าหอมไว้ในกองที่จะเอาส่งร้านขายเครื่องประดับ    รับปากจะแบ่งค่าเย็บให้เสี่ยวอิงภายหลัง 

ใกล้จะกลับ  ตอนเที่ยงๆ  พวกพี่สาวจะพักทานข้าวเที่ยง  เสี่ยวลี่เตรียมตัวจะกลับ  เธอยกตะกร้ามาวางข้างหน้า  ไม่รอให้ใครเอ่ยปาก  หยิบผ้าที่คลุมปิดไว้ออก  ให้เห็นขวดกระเบื้องเผาใบจิ๋ว  ใหญ่นิ้วหัวแม่มือนิดเดียว  วางเรียงรายหลายขวด  น่ารักน่าเอ็นดู

 

        “ พี่สาวทั้งหลาย  วันนี้!   ผู้น้องมีความจำเป็นต้อง                   รบกวนท่านพี่ทั้งหลายออกหน้าแทนแล้ว   ท่านพี่คง             ทราบความจำเป็นที่ครอบครัวที่น้องเจอแล้ว  บ้าน                 ใหญ่ไม่ปล่อยเราจริงๆ    ตอนนี้ข้าต้องการช่วยเหลือ           ทางบ้าน    มีเพียงของเล่นเล็กน้อยที่ท่านยายมอบให้           จะเอามาแลกเปลี่ยนเป็นค่าเล่าเรียนให้พี่ใหญ่  สิ่งนี้             คือ น้ำหอมเข้มข้ม  เป็นเครื่องหอมที่ท่านยายปรุงไว้”

 

เธอไม่ได้โกหก  นี่เป็นของที่ท่านยายเก็บไว้ในหีบ  ไม่ได้เอาออกมาใช้  ตั้งแต่ย้ายมาอยู่ที่หมู่บ้านริมเขา  ตอนที่เธอเห็นเธอรีบขอท่านยายไว้  ถึงกลิ่นแทบจะจางหาย  แต่ขวดเล็กๆ  มีราคาแบบนี้  เธอหาไม่ได้หรอกยิ่งชายแดนแบบนี้  เธอเก็บขวดไว้  ยังดีที่มีหลายสิบขวด  คงพอได้ใช้สักพักกว่าจะหาได้อีก   เขย่าขวดดูบางขวดก็ไม่มีน้ำหอมเหลือแล้ว   บางขวดเหลือติดก้นขวด  พอล้างเช็ดก็ใช้ได้  แล้วก็เอามาบรรจุ   น้ำแช่ดอกไม้ของเธอ   ท่านยายเห็นวิธีการทำน้ำหอมของเธอแล้ว ถึงส่ายหน้า  พวกดอกไม้  ใบไม้หลายกระบุงที่เสี่ยวลี่เก็บมาตากจนแห้ง       นางกลับนำมาแช่น้ำจนเน่าเปื่อย  ส่งกลิ่นแปลกๆอยู่หลายวัน  นางไม่ได้แอบจะไปเททิ้งเพราะทนกลิ่นไม่ได้  เหมือนท่านแม่  รายนั้นจวนเจียนจะทุบกระปุกยาเธอทิ้งหลายครั้ง   จนวันนึงเสี่ยวลี่เอาผ้ามาแตะน้ำในกระปุกและยื่นมาให้ท่านยายและท่านแม่มาดมดู   ตอนนั้นที่ทั้งสองเริ่มเข้าใจว่าเสี่ยวลี่กำลังทำอะไร

      “  นี่คือเครื่องหอมที่ท่านยายมอบให้ข้า  ข้าอยากฝากท่านพี่ฝากขายให้ด้วยค่ะ  ราคา  สามตำลึงต่อขวด  ”

ราคานั้นท่านยายเป็นคนกำหนด  เธอหยิบขวดกระเบื้องให้พี่ๆคนละขวด  ย้ำให้ลองใช้ก่อน  แม้ราคาจะสูงจนจะมีใครในเมืองกล้าซื้อหรือป่าว

 

พอฝากฝังเรื่องนี้ก็ขอตัวกลับ    เธอไม่กล้ามองพวกพี่สาวเลย  สีหน้าแต่ละคน  จวนจะร้องไห้หมดแล้ว…เสี่.

ขอโทษนะคะ  พี่ๆ  เชื่อใจข้าเถอะ

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 728 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

229 ความคิดเห็น

  1. #171 ตุลี (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2563 / 09:52

    รอไรท์คะ อัปบ่อยๆนะคะ

    #171
    0
  2. #99 guru-goyjaa (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 22:51

    รอลุ้นต่อจ้าาhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-06.png

    #99
    0
  3. #97 sawaneerung (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 09:02

    สนุกอ่ะค่ะแต่ว่า....เฮ้อค่ะอยากให้บอกพ่อแม่ยายไวไวค่ะพวกแกจะได้มีกำลังใจ

    #97
    0
  4. #95 Nid-noy1205 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 00:46

    สนุกดีค่ะ แต่อ่านยากไปหน่อย ช่วยดูเรื่องเว้นวรรคประโยคด้วยคะ จะได้อ่านได้ดีกว่านี้

    #95
    0
  5. #94 Sureepond9585 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2563 / 18:34

    เนื้อเรื่องสนุกมากนะคะ แต่อยากให้ไรท์ช่วยจัดหน้าเรื่องการเว้นวรรค การเว้นประโยค คำพูดจะทำให้การอ่านมันสนุกมากยิ่งขึ้นไปอีก เป็นกำลังใจให้นะคะไรท์ สู้ๆค่ะ
    #94
    0
  6. #91 kteelee (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2563 / 13:55

    อยากได้อีกหลายๆตอนค่ะไรท์
    #91
    0
  7. #86 ae15051973 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2563 / 11:32

    น้องเริ่มค้าขายแล้วค่ะ
    #86
    0
  8. #85 Puhonya (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2563 / 11:27

    รออ่านต่อ
    #85
    0
  9. #84 loveyo123 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2563 / 11:15
    สนุกมากค่ะรอๆ
    #84
    0
  10. #83 Xialyu (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2563 / 11:13
    เราไม่ได้มัดมือชกนะ555
    #83
    0
  11. #82 pa_ne (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2563 / 10:58

    รอค่ะ รอทุกวันเลยไรท์

    #82
    0