สาวน้อยบ้านไร่

ตอนที่ 11 : ตอนที่ยังไม่ได้ตั้งชื่อ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,191
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 730 ครั้ง
    8 ก.ค. 63

เพ่ยเพ่ยกระพือปีกช้าๆ  บินรอบๆตัวเธอเหมือนสำรวจความเปลี่ยนแปลง ตาเล็กๆ มองขึ้นมองลงอย่างพอใจ จากนั้นบินกลับไปที่รัง  เสี่ยวลี่ย่อกายคำนับเพ่ยเพ่ย  ยิ่งทำตัวอ่อนหวาน เพ่ยเพ่ยยิ่งดูจะชอบใจ นั่งลงเรียบร้อยถึงรู้สึกแปลกๆ  คราวก่อนเหมือนหน้าผาจะแคบกว่านี้  ไม่มีต้นไผ่  ไม่มีพุ่มไม้  ดอกไม้เป็นดงนั่นอีก 

       “ ท่านเพ่ยเพ่ย  ข้าว่าที่นี่ไม่เหมือนเดิมนะ  มันใหญ่ขึ้น             กว้างขึ้น  ดอกไม้กอไผ่นั่นอีก "  

      “ แน่นอน!  เจ้าไม่รู้หรอก  ว่าที่นี่จะเป็นเช่นไรครั้งหน้าที่          เจ้ามาคราวหน้า  เจ้าทำได้ดีนะ  เรื่องใช้น้ำตาหงส์ฟ้า          ของข้า  เจ้าเด็กโง่ !! ”

เพ่ยเพ่ยโมโหไม่หาย  เมื่อนึกถึงเรื่องนั้น นั่นน้ำตาหงส์ฟ้าเชียวนะ  นางเอาใส่นั่นใส่นี่ราวกับเป็นของดาษดื่น  

        “ น้ำตาหงส์ฟ้า  อะไร!สิ่งนั้นเรียกน้ำตาหงส์ฟ้า  แหม             ชื่อเพราะนัก  …ทำไมท่านถึงโกรธล่ะ  ข้าใช้ไม่ถูก                 ต้องหรอ  ก็มันหอมนักข้าคิดว่าน่าจะเอาไปชงชา                 หรือทำเป็น  เครื่องหอมบำรุงผิว  ดูวันก่อนข้าลองแช่          กับดอกไม้สองสามชนิดออกมาดูไม่เลวเลย  บางทีถ้า          ข้าลองเอาใบไม้มาก็คงจะแปลกใหม่  ถ้าทดลองอีก              หน่อย  คงจะทำอะไรดีๆออกมาบ้างแน่นอน นี่! ท่านมา          ลองดูนะ  มาดูเครื่องหอมที่ข้าทำ  ข้าว่าจะเอาไปขาย          ที่ตลาดลองดู ”

นางหยิบกล่องมิติออกมาวาง  ค้นของออกมามาวางเป็นกระปุกยาเล็กๆ  เปิดจุกไม้ออกก็มีกลิ่นหอมอ่อนๆเย็นๆโชยออกมาบางๆเบาๆ  เอ๊ะ!  กลิ่นหอมนี้  เพ่ยเพ่ยขยับบินมาแกะที่มือเสี่ยวลี่  ยื่นจมูกมาดม  หลับตาพริ้ม สักพักก็ลืมตาโพรง มองหน้าเสี่ยวลี่  ท่าทางตื่นเต้นดีใจนัก  

      “ข้านึกไม่ถึงว่าเจ้าจะ  มีความสามารถอย่างนี้  ไม่อยาก          จะเชื่อ!!!  เจ้ารู้มั้ย  สิ่งนี้มีค่ามากแค่ไหน  เครื่องหอม             งั้นเหรอ  ไม่มีเครื่องหอมแบบนี้ในโลกมนุษย์หรอก               เจ้ายกสิ่งนี้ให้ข้าเถอะ ”

เสี่ยวลี่ย่นจมูก  หอมออกปานนั้นยังจะไม่ใช่เครื่องหอมได้อย่างไร  ท่าทางทั้งกอดกระปุกยาทั้งรีบบินกลับรัง  มันใช่ที่ไหน  เพ่ยเพ่ยรีบซุกกระปุกยาไว้ใต้รัง  เหมือนกลัวเสี่ยวลี่เอาไม่ยอมยกให้  เสี่ยวลี่แอบภูมิใจเล็กน้อย  ก็ของสิ่งแรกที่ทำออกมา กลับมีคนชอบเพียงนี้  เพ่ยเพ่ยเชียวนะที่ชอบ  เสี่ยวลี่จะกล้าทวงคืนหรือ   

       “ ท่านเพ่ยเพ่ย  บอกว่ามันไม่ใช่เครื่องหอม  แล้วมันคือ           อะไรเหรอคะ ”

เพ่ยเพ่ยที่ท่าทางมีความสุข  บินกลับมาแกะที่ไหล่เธอ  ท่าทางตีสนิท  ไม่วางกล้ามหรือหยิ่งยโสอีก  เสียงก็อ่อนหวาน   ค่อยๆอธิบาย

        “ สิ่งที่ทำคือ  น้ำยาที่เพิ่มลมปราน  เพิ่มพลังชีวิต                   ฟื้นฟูและรักษา ตอนนี้ถึงเจ้ายังทำออกมาไม่สมบูรณ์           แต่มันก็ล้ำค่านัก  คนที่ฝึกยุทธ  ใช้เพียงไม่กี่หยดจะ             เพิ่มพลังของวิชา  สำหรับคนป่วยหนักจะหายในเร็ว             วัน  แต่สำหรับข้ามีค่ากว่านั้น  เจ้าทำได้กี่ขวดแล้ว                 เสี่ยวลี่ยกให้ข้าทั้งหมดได้มั้ย  ข้าชอบเครื่องหอม                 ของเจ้าจริงๆ ”      

         “โอ้ !!  มันดีขนาดนั้นเลยเหรอ  … ”

          “  เจ้าไม่รู้หรอก  เพียงข้าได้กลิ่นน้ำตาหงส์ฟ้าที่เจ้า                 ปรุงอาการบาดเจ็บของข้าก็เหมือนจะดีขึ้น  ตอนที่              เจ้าเจอข้าในร่างเปลือกหอย  ข้าได้รับบาดเจ็บหนัก              วิญญานแทบแตกสลาย  ตอนนี้ข้าพอจะฟื้นตัวแล้ว              ตอนที่เราทำพันธะสัญญากัน เจ้าช่วยข้าไว้รู้มั้ย                    เสี่ยวลี่  เจ้าเป็นเด็กดีนะ ข้ามีหลายอย่างจะบอก แต่              เจ้าต้องค้นหาทางของเจ้าเอง ที่เจ้าทำมันดีแล้ว                    เจ้าช่วยชีวิตสิ่งมีชีวิตเล็กๆเจ้าทำดีกับผู้คน  สิ่งละ                อันที่เจ้าทำ ข้าว่ามันหาสาระไม่ได้ แต่มันทำให้มิติ                ของเจ้ายิ่งเพิ่มขั้น วิญญานข้าก็ดูจะดีขึ้น  ข้าต้องหา            คำตอบอีก ”

เสี่ยวลี่ยิ่งฟังยิ่งยิ้ม  ไปๆมาๆ  ที่ทำมาไม่ได้เสียเวลาไปเปล่า  ช่วยชีวิตสิ่งมีชีวิต  เจ้ามดน้อยตัวนั้นสินะ  แค่เรื่องเล็กน้อยเพียงนั้น  มิน่ามิติของเธอมันดูสวยขึ้น  ที่สำคัญมีดอกไม้มีต้นหญ้า  ถ้าเธอทำความดี  ไม่นานอาจจะมีสวนเล็กๆในมิติอย่างที่เคยผ่านตามาสิ  กล่องมิติที่เพ่ยเพ่ยก็ใหญ่ขึ้น  มีข้าวของเพิ่มขึ้น ถุงแดงใส่เงินมีสามถุง  คราวก่อนมีแค่ถุงเดียวดีจังเลย  พลิกนั่นพลิกนี้  พูดคุยซักถามกับเพ่ยเพ่ย บางคำตอบนางก็ยอมตอบจนสิ้นสงสัย  แต่บางคำถาม  นางก็เอาแต่ถลึงตาใส่  ไม่ยอมตอบกลับให้เสี่ยวลี่ไปเก็บใบไผ่ ดอกไม้เอามาปรุงน้ำตาหงส์ฟ้า   แล้วกลับเอามาให้นางคราวหน้า จากนั้นก็พลิกตัวหันหลังนอนกอดกระปุกยา  ไล่ให้เสี่ยวลี่ออกจากมิติไป 

 

…เสี่ยวลี่มาตื่นเอาสายกว่าทุกวัน  อยู่ในมิตินานกว่าคราวที่แล้วอีก  เสี่ยงอิงลุกจากที่นอนแล้ว  สายแล้วจริงๆไม่มีใครปลุกด้วย

บ้านเงียบเหมือนไม่มีคนอยู่  แต่กลิ่นหอมข้าวต้ม  กลิ่นควันไฟในครัว  แปลว่าคงทำกับข้าวกันอยู่ในครัว  

เสี่ยวลี่ขยับแขนเสื้อ  กล่องมิติใหญ่ขึ้นแต่ยังเก็บไว้ได้เหมือนเดิม  แปลกจัง 

นึกวางแผนการทำงานไปละขั้นตอน  ในเมื่อบอกว่า  เครื่องปรุงเธอมันล้ำค่าปานนั้น  ต้องทำให้ดี  ยังมีดอกไม้แปลกๆที่เอาออกมาจากมิติ  เพ่ยเพ่ยย้ำเรื่องความพิเศษของมัน  ยังมีหลายเรื่องที่เพ่ยเพ่ยบอก  ต้องทำไปทีละอย่าง  คงต้องให้ย้ายเข้าบ้านใหม่ก่อน  แต่ถ้าช้าไป  ก็คงไม่ดี  ก่อนอื่นคงต้องหาเงินก่อน…เมื่อตกลงใจเสี่ยวลี่ก็รีบลุกไปอาบน้ำทันที

 

เสี่ยงลี่จูงมือเสี่ยวอิงเดินออกจากบ้าน  เธอขอกับยายว่าจะคุยกับพวกพี่สาวในหมู่บ้าน  เรื่องเย็บผ้า  ท่านยายจึงไม่ห้ามแต่บอกให้พาเสี่ยวอิงไปด้วย  จะได้มีเพื่อนตอนกลับ  ยายจางมองตะกร้าเล็กๆที่เสี่ยวลี่หิ้วไปด้วย  คิดว่าเป็นผ้าที่จะเอาไปปัก  แต่จริงๆเป็นขวดเครื่องหอมที่เสี่ยวลี่ผสมให้เจือจางกับน้ำในบ่อ  ได้หลายขวดคงจะเป็นที่สงสัยว่า  เด็กอย่างเธอทำไมถึงได้ปรุงเครื่องหอมแบบนี้  คงต้องเอาชื่อยายมาขายแล้ว  ตั้งแต่ที่เสี่ยวลี่เริ่มหยดน้ำตาหงส์ฟ้าให้คนในบ้านดื่ม  มันก็เริ่มมีความเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นจนเห็นได้ชัด   บ้านเธอดูสุขภาพดีผิวพรรณนุ่มนวล ไม่รวมที่เสี่ยวลี่ที่สดใส  ผิวขาวราวกับนมสด ท่าทางสง่างาม พูดจาฉะฉานคนนั้น แต่ทั้งบ้านจาง  มีบางอย่างที่แปลกไปจากเดิม  อย่างที่ทำให้คนอยากเข้าใกล้  อยากสนิทสนมด้วย  

เสี่ยงลี่วางแผนจะโชว์เครื่องหอมให้สาวๆในหมู่บ้านก่อน  หลังจากนั้นก็วางขายในตลาด  แต่  เครื่องหอมจะไปวางขายเหมือนผัก  มันคงไม่เหมาะ  คงต้องคิดอ่านดีๆ

วันปกติๆแบบนี้พวกพี่สาวในหมู่บ้านจะออกมารวมตัวกันบ้านพี่เหม่ยลี่  เพื่อทำงานส่งร้านในตลาด  ดังนั้นต้องไปหาพี่เหม่ยลี่ก่อน

ตลอดทางก็ย้ำกับเสี่ยวอิงเรื่องเครื่องหอม  กับเด็กสามขวบไม่รู้จักความ   แต่ท่าทางเชื่อฟังคงไม่สร้างปัญหาให้เธอกระม้ง ที่จริงไม่ต้องให้เสี่ยวลี่กังวลใดๆ  เพราะตอนนี้  เสี่ยวอิง แทบจะมองเห็นพี่สาวคนนี้เป็นท่านแม่อีกคนแล้ว  เพราะอยู่ด้วยกันตลอด  พี่สาวคนนี้ทั้งใจดี สวย  พูดเพราะ  รู้อะไรหลายอย่างที่เสี่ยงอิงไม่เคยฟังมาก่อน  เช่น  ดวงดาวบนฟ้า ดอกไม้ใบหญ้า ลูกนก ผีเสื้อล้วนมีเรื่องราว ที่พี่เสี่ยวลี่เล่ามา  ทั้งสนุกทั้งน่าใคร่เต็มไปหมด  ตอนนี้แม้พี่สาวบอกให้ไปขวา  เสี่ยวอิงไม่กล้าไปซ้ายแน่ 

พี่เสี่ยวลี่บอกจะพาไปเก็บดอกไม้ตอนกลับบ้าน  เสี่ยวอิงจะทำตัวดีๆไม่พูดกับใคร  วางใจเถอะพี่สาว

มาถึงบ้านพี่เหม่ยลี่จนได้…  

บ้านพี่เหม่ยลี่  หลังใหญ่กว่าใครในหมู่บ้าน  ก่อด้วยอิฐ  หลังคาก็เป็นกระเบื้องเผา   นี่ล่ะ  บ้านคนมีฐานะที่สุด  ต้องเป็นอย่างนี้  เสี่ยวลี่  มั่นหมายในใจ  สักวันจะปลูกบ้านให้ใหญ่กว่านี้  ให้ทุกคนได้มีห้องส่วนตัว  มีห้องน้ำ    จริงสิ !! ห้องน้ำตังหาก  ที่สำคัญบ้านใหม่ต้องมีห้องน้ำ  แต่ทำอย่างไร  ท่านพ่อถึงจะไม่สงสัยเรื่องที่มาของเงิน  วันนี้จึงเป็นภารกิจสำคัญของเธอ  เสี่ยวลี่สูดหายใจลึกๆ  ก้าวเท้าไปชิดลดประตู  ยกมือขึ้นเคาะประตู  ต้องสำเร็จๆ…

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 730 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

229 ความคิดเห็น

  1. #196 นักอ่านนิยายออนไลน์ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 กันยายน 2563 / 11:57
    ค่อยเป็นค่อยไปนะ

    ทุกอย่างเริ่มได้ก็ไปต่อได้
    #196
    0
  2. #178 104139116 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2563 / 12:32

    สนุกมากคะ
    #178
    0
  3. #93 Sureepond9585 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2563 / 18:11

    มันต้องดีขึ้นกว่าเดิมเร็วๆนี้ อดทนนะ
    #93
    0
  4. #90 kteelee (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2563 / 13:48

    ชอบเสี่ยวอิงตัวน้อยฉลาดน่ารักเชื่อฟังพี่สาว
    #90
    0
  5. #81 karoojung (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2563 / 10:51

    มาบ่อยๆหน่อยคะ อยากอ่านอีก สนุกคะ

    #81
    0
  6. #80 Joysasa (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2563 / 08:30

    ชอบมากค่ะ
    #80
    0
  7. #79 Xialyu (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2563 / 21:38
    ต้องสำเร็จ เพื่อครอบครัวสู้สู้
    #79
    0
  8. #70 Nidmitsu789 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2563 / 09:42

    น้อง สู้ๆนะคะ

    #70
    0
  9. #69 wasana3867 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2563 / 00:34

    ,ชอบที่สุด
    #69
    0
  10. #68 Puhonya (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2563 / 21:18

    สนุกดีค่ะ อ่านรวดเดียวเลย
    #68
    0
  11. #67 Aphing (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2563 / 19:42

    สนุกมากๆเลยค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะไรท์https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-big-13.png

    #67
    0
  12. #65 Yainim1234 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2563 / 14:44
    สนุกค่ะ รออยู่นะ
    #65
    0
  13. #63 wasana3867 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2563 / 10:13

    สู้ๆจ้า
    #63
    0