Hurricane Lawa พายุรักเจ้าชายน้ำแข็ง

ตอนที่ 2 : ตอนที่ 1จุดเริ่มต้น First Remember 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,554
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    30 มิ.ย. 58

   


          ฉันกำลังยืนมองนักเรียนหญิงหลายคนรุมล้อมอยู่  พวกเขาคือกลุ่มคนที่ฮอตที่สุดในโรงเรียนพรีเดอร์แลนด์  
โรงเรียนที่ดังที่สุดในจังหวัดพรีแลนด์  จังหวัดที่มีแต่ไฮโซอาศัยอยู่มากที่สุดในประเทศไทย
 

           คนที่จะเข้ามาเรียนที่โรงเรียนนี้ได้ต้องรวยและรวยมาก แต่สำหรับฉันที่สามารถเรียนที่นี่ได้เพราะความสามารถล้วนๆ 
ฉันสอบเข้าได้น่ะ


         กลับมาที่กลุ่มฮอตที่มีคนสนใจดีกว่า พวกเขามีกันอยู่ 3 คน มีเซนทิส เฟียส และคิวปิด หนึ่งในนั้นคือคนที่ทำให้ฉันรู้สึกเจ็บปวดและเสียความรู้สึกมาก ผู้ชายคนนั้นคือคนที่ฉันชอบและพร้อมจะทุ่มเททุกอย่างได้เพื่อเขา ถึงแม้มันจะไม่ใช่ความผิดเขาที่เขาไม่ชอบฉัน แต่ฉันก็จะไม่ละความพยายาม             

วันนี้ฉันพร้อมแล้ว ที่จะทำให้นายมารักคนที่เคยดูถูกอย่างฉันจนไม่อาจตัดใจได้ นายคอยดูเถอะ เซนทิส!!!



  ย้อนไปเมื่อสองปีที่แล้ว 

      ฉันคัพเค้กยัยขี้เหร่ มนุษย์ร่างยักษ์  น้ำหนักเกือบ70กิโลกรัม รักในการเรียนจนไม่สนใจดูแลตัวเอง
 ฉันมีเพื่อนสนิทอยู่สองคน คือ มายเดียร์ กับเบลล่า สองคนนี้น่ารักมาก ป๊อปปูล่าสุดๆในสายตาผู้ชายและผู้หญิงด้วยกัน
 ยามใดที่เราเดินด้วยกันมักจะมีสายตาที่มองมาอย่างแปลกประหลาดและตามด้วยเสียงซุบซิบนินทาเกี่ยวกับความไม่เหมาะสมในการคบกัน 
มันจำเป็นด้วยหรอทึ่ต้องเลือกคบเพื่อนเพราะปัจจัยต่างๆคือ รวย สวย เก่ง ฉลาด ดัง และน่าสนใจ มันไม่เกี่ยวป่ะวะ คนเราจะคบใครเป็นเพื่อนก็ต้องดูที่ใจ 


       สำหรับฉันทุกอย่างไม่สำคัญ ขอแค่ไม่ทิ้งกันในวันที่ไม่มีใครก็พอแล้ว   
จนวันหนึ่งขณะที่ฉันบังเอิญวิ่งกึ่งเดินด้วยความที่รีบร้อนจนเกินไป. ทำให้เดินชนกับผู้ชายคนนึง   เขาหน้าตาดีมาก จัดว่าหล่อเลยมั้ง เขาเป็นใครกัน 
 อย่างนี้ต้องรีบสืบซะแล้ว !


       และฉันก็ได้รู้ว่าผู้ชายคนนี้เป็นหนุ่มฮอตที่สุดในโรงเรียน แถมยังเป็นเพื่อนสนิทกับพี่ชายฉันด้วย. พี่ฉันชื่อคิวปิด เป็น 1 ใน3. ของแก๊งนั้น 
และผู้ชายคนนั้นก็ชื่อเซนทิส พวกเขาไปไหนมาไหนด้วยกันเสมอ แต่เซนทิสไม่เคยเห็นฉันหรอก 
เพราะส่วนใหญ่ฉันจะแอบมองมากกว่า เพราะไม่กล้าจะเจอหน้าจนกระทั่งมาบังเอิญเจอเขานี่แหล่ะ ฉันรู้สึกชอบเขามาก มากจะจนแอบสมเพชตัวเองเหลือเกิน

       วันนี้ฉันมาเรียนแต่เช้าเพราะนอนไม่หลับ เหตุการณ์ที่เซนทิสช่วยฉันเอาไว้ ทำให้ฉันรู้สึกดีและประทับใจมาก ฉันมานั่งรอยัยมายเดียร์กับยัยเบลช่าตรงใต้ต้นหูกวางที่มีม้าหินอ่อนตั้งเรียงรายอยู่  อาจเป็นเพราะฉันมาเช้าเลยทำให้ต้องมารอสองคนนั้นนานหน่อย. 
 

"มาแล้วๆ"  สองคนนั้นถลาเข้ามาหาฉัน


"ตื่นสายกันอีกแล้วหรอ แกสองคนอ่ะ" ฉันถามพวกมันก็อึกๆอักๆ

"ก็แหม ซีรี่ส์เมื่อคืนพระเอกหล่อนี่หว่า" ยัยมายเดียร์


"แกมันก็อย่างนี้ตลอดอ่ะเดียร์" ฉันเหน็บมัน

"แล้วแกอ่ะ ทำไมตื่นสายวะ"ฉันถามเบลล่า

"ฉันก็...คุยโทรศัพท์กับจาฟาดิ" เบลล่ามันพูดพร้อมบิดเขินอาย โว๊ะ เพื่อนฉันแต่ละคนอาการหนักทั้งนั้น ให้ตายเหอะ!!

"ใครจะเหมือนแกล่ะ ไม่มีใครให้คิดถึง แบร่ๆ" ดูมันย้อนฉันมา

"ชิส์..ใครว่าไม่มี" ฉันหัวเสียใส่  แต่ประโยคหลังกลับเบาหวิว 

"เดี้ยวๆ เมื่อกี้แกว่าอะไรนะ แกมีคนให้คิดถึงแล้ว ใครๆ บอกมานะ ยัยเค้ก"

   นั่นไงไม่น่าหลุดปากเลยยัยสองคนนี้ต้องซักฟอกฉันจนซีดแน่ๆเลย ฉันก็เลยตัดสินใจเล่าให้พวกมันฟังกันเลยดีกว่า ฉันเล่าทุกอย่างให้พวกนี้ฟังจนหมดเปลือก รวมถึงเรื่องที่ฉันเป็นน้องสาวพี่คิวปิด


"มะ..ไม่จริง แกเป็นน้องพี่คิวปิดจริงหรอ ทำไมแกอ้วนง่ายจังวะ"ยัยเดียร์ถามด้วยท่าทางตกใจไม่น้อย

"ง่ะ แกอ่ะ"


"ที่สำคัญแกแอบชอบพี่เซนทิสที่หล่อมากๆ คุณเพื่อนคะ ช่วยเช็คเบ้านิดนึง" เบลล่ามันตอกย้ำกลับมา

"เช็คเบ้าไรแกวะเบลล์"งงนะเว้ย

"เบ้าหน้าไงเพื่อนรัก ฮ่าๆๆ" แล้วพวกมันก็หัวเรากันอย่างสนุกสนาน

"ขอบคุณสำหรับกำลังใจ เหอะ". ฉันประชดกลับไป พวกนั้นจึงเงียบลง

"แกชอบพี่เซนทิสจริงหรือเปล่า?"เบลล่าสะกิดและถามฉันด้วยสีหน้าจริงจัง

"ฉันชอบเขามากเลยแก เขาทำให้ฉันประทับใจตั้งแต่ครั้งที่เจอ"

"งั้นจะรออะไรล่ะ ลุยสิแก"สองคนนั้นให้กำลังฉัน คำพูดของเพื่อนทำให้ฉันมีกำลังใจขึ้นมาอย่างประหลาด

"ขอบใจพวกแกมากนะ" 
  


        หลังจากวันนั้น ฉันก็พยายามฝากของให้คนโน้นคนนี้เอาไปให้พี่เซนทิสจนเวลาผ่านไปเกือบสามเดือน ฉันถูก ผอ.เรียกไปคุยเรื่องนักเรียนแลกเปลี่ยนA.L.S. ของสหรัฐอเมริกา เป็นเวลาสองปี 
และฉันก็มีโอกาสอยู่ที่นี่เป็นอาทิตย์สุดท้าย 

        ยัยเบลล์กับยัยเดียร์จึงพยายามให้ฉันหาทางบอกพี่เขาให้ได้  และวันนี้ฉันก็ตัดสินใจจะบอกเขา เป้าหมายก็เดินมาแล้ว คนเดียวซะด้วย เพื่อนเขาและพี่ชายฉันไปไหน ช่างเหอะ ตอนนี้ฉันต้องรวบรวมความกล้าเดินเข้าไปบอกเขา ฉันไปหยุดตรงหน้าเขา เขาก็มองหน้า

"หลีกไป..ฉันรีบ" นายนั่นพูดออกมาอย่างเรียบเฉยมาก

"เอ่อ...ขอคุยด้วยหน่วยค่ะรุ่นพี่"


"...." 


"คือฉัน เอ่อ". เพราะเงียบฉันจึงคิดว่าเขาอนุญาติให้พูด แต่ฉันก็พูดไม่ออก


".......-..-!" พี่เขามีท่าทางหงุดหงิดเล็กน้อย เอาวะ พูดก็พูด


"คือ ฉันชอบรุ่นพี่ค่ะ"ฮวู่วว.  พูดออกไปแล้ว


"ฉันน่ะไม่ได้ชอบเธอหรอกนะและก็คงไม่มีวันชอบด้วย
 ผู้หญิงที่อัปลักษณ์แล้วยังมาบอกชอบผู้ชายก่อนอีก มันทุเรศว่ะ ขอตัว!"

    แล้วเขาก็เดินจากไป  ปล่อยให้ฉันยืนร้องไห้อยู่คนเดียว นี่หรือผู้ชายที่แสนดีของฉัน
 และฉันก็ไปเรียนที่สหรัฐฯด้วยใจที่เจ็บปวดหลังจากนี้ไป มันถึงเวลาที่นายจะต้องตามล่าหาความรักแล้วล่ะ!
-------------------------------------------  100%--------------------------------------------
อัพแล้วนะคะ เรื่องนี้ออกจะซับซ้อนซ่อนเงื่อนนิดนึงนะคะ เปิดตัวนางเอกค่ะ น่าสงสารเธอนะคะถูกปฏิเสธอย่างโหดร้ายและรุนแรงอย่างนั้น
เซนทิสนางเลวมาก แอบเชียร์ให้คัพเค้กทำสำเร็จ อิอิ  แล้วจะรีบปั่นต่อนะคะ เค้าขอกำลังใจหน่อยยยยยย
เม้นให้เค้าด้วยน๊า ^.<
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

55 ความคิดเห็น

  1. #41 luckyploy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 กันยายน 2558 / 14:39
    สวัสดีค่าาา เพิ่งเข้ามาอ่าน ตัวอักษร ตัวมันเล็กมากๆๆเลยค่ะ  กดเพิ่มขนาดตัวอักษรก็ไม่ได้ด้วยค่ะ 

    เนื้อเรื่องน่าอ่านน ดูน่าสนุกมากก  แต่รีดเดอร์ปวดตามากค่ะ ขอให้ไรเตอร์แก้ได้ไหมคะ
    #41
    1
    • #41-1 Looknamps(จากตอนที่ 2)
      28 กันยายน 2558 / 22:11
      ขอบคุณที่เข้ามาติชมนะคะ ขอโทษจริงๆ คือเค้าอัพกะโทรศัพท์
      แต่ยังไงก็จะพยายามปรับปรุงนะคะ
      #41-1
  2. #40 luckyploy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 กันยายน 2558 / 14:39
    สวัสดีค่าาา เพิ่งเข้ามาอ่าน ตัวอักษร ตัวมันเล็กมากๆๆเลยค่ะ  กดเพิ่มขนาดตัวอักษรก็ไม่ได้ด้วยค่ะ 

    เนื้อเรื่องน่าอ่านน ดูน่าสนุกมากก  แต่รีดเดอร์ปวดตามากค่ะ ขอให้ไรเตอร์แก้ได้ไหมคะ
    #40
    0
  3. #1 พรายมายา (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2558 / 13:06
    แนะนำได้มั้ยคะ จัดตัวอักษรเว้นบรรทัดก็จะดีนะ ลองไปเปิดดูของคนอื่นเป็นตัวอย่างอาคะ
    #1
    1
    • #1-1 Looknamps(จากตอนที่ 2)
      7 มิถุนายน 2558 / 13:17
      ขอบคุณสำหรับคำแนะนำดีๆนะคะ
      #1-1