หายนะแห่งการดูดกลืน - นิยาย หายนะแห่งการดูดกลืน : Dek-D.com - Writer
×

    หายนะแห่งการดูดกลืน

    โดย KosanSaeyang

    การล่มสลายของโลกครั้งนี้คงจะทำให้มนุษย์ชาติกลับมาร่วมมือกันอีกได้มั้นนะ......หรือจะปล่อยให้อยู่กันแบบนี้ต่อดี...

    ผู้เข้าชมรวม

    88

    ผู้เข้าชมเดือนนี้

    2

    ผู้เข้าชมรวม


    88

    ความคิดเห็น


    0

    คนติดตาม


    1
    จำนวนตอน :  3 ตอน
    อัปเดตล่าสุด :  18 ก.พ. 64 / 17:59 น.

    อีบุ๊กจากนิยาย ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...
    ตั้งค่าการอ่าน

    ค่าเริ่มต้น

    • เลื่อนอัตโนมัติ

    เพื่อน-เฮ้ยนี่เพื่อนทำงานทุกวันไม่เบื่อบ้างหรอ..

    เฮ้อ..ก็นะไม่อะไรทำนี่ทำงานแบบนี้แล่ดีแล้วเอ่าน่าทำงานไปเหอะเดี๋ยวก็ได้พักเที่ยงแล้วตั้งใจทำเข้าเอ่าสู้ๆ.

    เฮ้ยเมื่อคืนฉั้นฝรรไม่ดีเลยฉั้นรู้ตงิดๆหัวใจหว่า...สงสัยฉันคงต้องเล่าให้เพื่อนฟังแล้วมั้งเฮ้ยเอาว๊า..นี่เพื่อนฉันมีอะไรจะเล่าให้ฟังหว่า

    เพื่อน-อะไรนายมีอะไรจะเล่าให้ฉั้นฟังเล่ามาเลย อ้อ.,... ฉันนึกออกแล้วนายจะเล่าเกี่ยวกับผู้หญิงคนนั้นสินะ เอาสิ่เล่ามาเลยฉั๊นรออยู่มาๆๆ

    ฉัน-เฮ้อนานนี่นะบางวันเอาแต่คิดถึงเรื่องนี้เรื่องนั้น

    เพื่อน-เอาน่าเล่ามาเถอะหน่าฉันไม่ก่อกวนนายล้าเล่ามาเถอะ

    ฉัน-ก็ได้ๆๆๆ เอามาตั้งใจหล่ะฉันจะไม่เล่าให้คนอื่นฟังอีกเลยยกเว้นนาย..เพื่อน

    เพื่อน-อ้อหรอจริงดิ่

    ฉัน- จริง เพราะเรื่องนี้หน่าทำให้ตะหงิดใจนะเว้ย นายไม่รู้หรอก

    เพื่อน - เอาน่าเล่ามาได้แล้ว

    ฉัน - ได้ๆๆๆ เอ่าฟังหล่ะ เมื่อคืนฉันท์ฝันว่าทั่วโลกเกิดการล่มสลาย ตึกสูง หรือบ้านเล็กบ้านใหญ่พังกันยับเยินกันไปหมด เล่าผู้คนหายกันหมดเเทบจะไม่เหลือผู้คนเลย สิ่งที่ฉันเห็นนั้นมีแต่กองซากศพ เน่าแฟ้กันไปหมด เฮ้อความฝันของฉั้นก็แบบนี้แล่ นายคิดว่ายังไงล่ะ

    เพื่อน- ฉันคิดว่านายคงคิดมากไปเองแล่ เอาน่าปล่อยมันไปเหอะ อย่าไปคิดยงคิดเยอะ

    เอาล่ะได้เวลาทำงานแล้วไปกัน

    ฉัน - เฮ้อฉันท์ยังเล่าไม่จบเลย เอาเหอะงั้นก็ไม่ต้องเล่าให้จบก็ได้ สงสัยฉันท์คงคิดมากไปเอง ปล่อยไปเหอะ

    16:00 .. เลิกทำงานแล้วไปกัน ไปๆๆๆ คนที่เข้าเช้าพรุ่งนี้ต้องมาเช้าๆล่ะ ครับๆๆ เจอกันครับหัวหน้า

    เพื่อน - คืนนี้นายว่างมั้ยไปเป็นเพื่อนฉันท์หน่อย

    ฉัน - ไปไหนล่ะ เพื่อน - ก็ไปเที่ยวไง ฉันท์มีสาวเยอะเลยทีเดียวนายสนเปล่าล่ะเพื่อน 5555

    ฉัน- ไม่ล่ะ ฉันท์ไม่ไปดีกว่า ฉันท์อยากจะพักผ่อนหน่อยหน่านายไปเหอะ

    เพื่อน - ก็ได้งั้นเจอกันนะเพื่อน บาย

    ฉัน - เฮ้อวันนี้จะกินอะไรดีนะเนี่ย ...ไปถึงบ้านแล้วค่อยว่ากัน

    ฉัน - เฮ้อฉันท์คงจะไม่ฝันถึงมันอีกเลย นี่ก็ผ่านมาเป็นเดือนแล้วที่ฉันท์ยังคงไม่ฝันถึงมัน

    เฮ้อสงสัยคงคิดมากไปเอง ฉันท์ควนโทรไปยังผู้จัดการว่าฉันท์จะขอหยุดยาวหน้า

    สัก 1-2 เดือนได้เปล่าน้า งั้นลองโทรไปถามก่อนก็แล้วกัน 098############

    ผู้จัดการ - เทออยากจะขอหยุดยาวสินะ อืม.....

    เดี๋ยวดูก่อนนะว่าได้เปล่า ...,........อืมได้ งั้นอีก

    3 วันก่อนก็แล้วกัน ช่วยเคลียร์งานให้เสร็จก่อนก็แล้วกัน

    เสียพูดคุย - เค้าทำงานเก่งน้อ อืม ก็นะเค้าเก่งจะตาย อืม

    เราคงเสียคนเก่งสัก สองเดือนเองจะเป็นอะไรไปเดี๋ยวเขาก็กลับมาล้ะ เอ้าแยกย้ายๆ

    ย้อนกลับไป สองเดือนที่แล้วที่ทางตอนใต้ แอฟริกา ได้เด็กหนุ่ม สองเดินเล่นกันอย่างสนุกสนานกัน ..แล้วจู่ๆก็มีอะไรมากระชากเขาสองคนไป ผ่านไปไม่นานคนก็เริ่มทยอยทายไป และเริ่มทยอยหายไป ที่ ญี่ปุ่น แคนาดา สหรัฐ จีน ไทย และเหล่าต่างประเทศเองก็เริ่มทยอยคนหายไป ..ได้มีค้นหาและพบเบาะแส

    เมื่อพบศพ สิ่งที่เหล่านักวิชาการและเหล่าศาสตราจารย์เองได้เห็นนั้นก็ทำให้ทุกคนเกิดสั่นเทากลัวกัน และได้ปิดเป็นความลับ

    และแล้วสิ่งที่ไม่คาดฝันก็ได้เกิดขึ้นเหล่าสัตว์ตัวประหลาดก็เริ่มทยอยขึ้นมาโดยที่เหล่าผู้คนไม่รู้อะไรเลย

    จากผู้เขียน-

    นี่เป็นเรื่องแรกที่เขียนขึ้นมาจากความฝัน ได้มีการแต่งเติมเข้าไปข้างในให้ดูเหมือนกับฝันให้มากที่สุด ....ได้มีการเขียนผิดหลายอย่างต้องขอโทษด้วย ขอให้อ่านสนุกนะครับ

    เพื่อน

    นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    อีบุ๊ก ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    คำนิยม Top

    ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

    คำนิยมล่าสุด

    ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

    ความคิดเห็น