คัดลอกลิงก์เเล้ว

[ONE SHOT FIC][WONSU] โลกฉันมีแค่เธอ / My World belongs to you

รอยยิ้มที่ทำให้โลกทั้งใบสดใส กับ รอยยิ้มที่ทำให้โลกหยุดหมุน โลกของผม หยุดหมุนลง ตั้งแต่ได้พบคุณ จุนซู -วอนชิก-

ยอดวิวรวม

112

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


112

ความคิดเห็น


1

คนติดตาม


2
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  10 เม.ย. 59 / 22:14 น.
นิยาย [ONE SHOT FIC][WONSU] šѹ / My World belongs to you

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
  
Don't Smile at me , Falling in love with you. 

เพื่อนทุกคนบอกว่า 
ให้เลิกชอบเถอะ 
ยอมแพ้ได้แล้ว 
แต่ว่ามันทำไม่ได้ง่ายอย่างที่พูดน่ะสิ  

-คิมวอนชิก- 


© themy?butter

เนื้อเรื่อง อัปเดต 10 เม.ย. 59 / 22:14


[WONSU] โลกฉันมีแค่เธอ /My world belongs to you.



      คนที่ยิ้มแล้วทำให้โลกทั้งใบสดใส  
       คนที่ยิ้มแล้วทำให้โลกหยุดหมุน  
       โลกของผม หยุดหมุน ตั้งแต่วันนั้น 
       วันที่คุณยิ้มให้ผม 
              -วอนชิก-    



คุณกำลังจะหาว่าผมบ้าใช่มั้ย
คุณกำลังบอกว่าผมเพ้อเจ้อ
แค่รอยยิ้มน่ะหรอ
จะทำให้เราตกหลุมรักได้ ?

ผมก็ว่า..
ผมต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ

 

 

        ผมทำหน้าที่รับเจ้านายตัวเล็กลงจากเวที คอยส่องไฟฉายให้ อีกมือคอยป้องกันไว้บนศรีษะของคนตัวเล็กกว่า ไม่ให้กระแทกกับคานเหล็กใต้เวที คอนเสิร์ตบัลลาดประจำปีเสร็จสิ้นลงแล้ว ผมจำไม่ได้แล้วว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ ที่ผมใช้ช่วงเวลาปีใหม่ไปกับการอยู่ข้างๆเวที ข้างๆเจ้านายตัวเล็กคนนี้ เสียงแฟนคอลยังคงตะโกนเรียก คิม จุนซู อย่างไม่ลดละ เจ้านายตัวเล็กของผมเปลี่ยนชุดเสร็จแล้ว เขาหันมาสบตาผมที่ถือผ้าขนหนูชุบน้ำไว้ ผมรู้ว่าเขาไม่ได้ต้องการผ้าขนหนู .. แต่เขาต้องการจะออกไปพบแฟนๆอีกรอบต่างหาก ผมรู้อยู่แล้วว่าคนใจดีอย่างเขาต้องออกไปหาแฟนๆแน่นอน ผมพยักหน้าเป็นเชิงให้เขารู้ ว่าผมเข้าใจสิ่งที่เขาต้องการ ก่อนจะวอ ไปบอกแผนกเวทีให้เปิดม่านอีกครั้ง ทันทีที่ม่านเปิดออก เสียงกรี๊ดของแฟนๆที่ถึงแม้จะดึกแล้วก็ยังไม่ยอมกลับบ้าน ดังขึ้นถล่มทลาย เจ้านายของผมส่ายศรีษะเล็กน้อย ก่อนจะบ่นว่า

“ดึกแล้วยังไม่ยอมกลับบ้านอีก วันปีใหม่พวกเธอควรจะอยู่กัยครอบครัว ไม่ก็คนที่เธอรักนะ”

“ก็พวกเขา รัก คุณ ไงครับ ” 

รอยยิ้มจางๆระบายขึ้นบนใบหน้าน่ารัก คนถูกบอกรักอ้อมๆย่นจมูกใส่
ก่อนจะแกล้งแซวเขากลับบ้าง

“ ชิคกี้ นายปากหวานขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่นะ ”  
ผมยิ้มแห้งๆตอบไป เสียงแหลมเล็กยังคงบ่นงุ้งงิ้ง 
“ไอกู
~ เป็นแบบนี้ก็แย่สิ อย่างงี้ไง ถึงไม่ได้ไปเดทกันซักทีน่ะ ฮ่า” 

ผมลอบมองใบหน้าที่ยังระบายยิ้มน้อยๆนั่น  โดยที่เขาไม่เคยรู้ตัว
ว่ามันทำให้คนมองมีความสุขได้มากแค่ไหน   

นั่นสินะ
ผมเองก็ไม่ต่างจากแฟนๆที่ตะโกนเรียกคุณอยู่ข้างนอกนั่นหรอก
ถึงจะใกล้กันขนาดนี้ก็เถอะ

ผมรู้ดี
ผมไม่ใช่คนที่ครอบครองหัวใจของคุณได้ 


            ทันทีที่ร่างเล็กเดินออกไปหน้าเวที เสียงกรี๊ดถล่มทลายก็ดังขึ้นอีกระลอก ก่อนจะตามมาด้วยเสียงเพลง แฮปปี้เบิร์ดเดย์ จริงสินะ เจ้านายของผมมีวันเกิดสองวันนี่นา แฟนๆช่างละเอียดอ่อนกันจัง
ผมแอบยิ้มอยู่ข้างๆเวที เมื่อเห็นคุณจุนซูเดินโบกมือไปรอบๆ ก็คุณแม่ของเขาเป็นถึง มิสโคเรียนี่นะ
ท่าทางแบบนางงามมิตรภาพคงถูกถ่ายทอดมาทางสายเลือดด้วยล่ะมั้ง ขาเรียวรีบจ้ำอ้าวมาข้างเวที วอนชิกเผลอตัวโอบเอวเจ้านายตัวเล็กเข้ามา ไม่ให้โดนม่านหนาหนักที่กำลังเคลื่อนปิดอีกครั้ง ท่าทางเร่งร้อนของเจ้านายทำให้ผมรีบนำทางเขาไปที่รถอย่างรวดเร็ว ทันทีที่รถเคลื่อนตัว เขาก็เอ่ยถามถึงเมมเบอร์คนสนิทขึ้น

“นายโทรบอกยูชอนหรือยัง ว่าจะไปที่ร้านไก่บาร์บีคิวน่ะ ”

“เรียบร้อยแล้วครับ ”

จุนซูพยักหน้าก่อนจะเอนตัวพิงเบาะหลังอย่างเบาใจ วอนชิกลอบมองเล็กน้อย ก่อนจะเห็นคนตัวเล็กยิ้มให้กับวิวทิวทัศน์ยาวค่ำคืนนอกกระจก ท่าทางมีชีวิตชีวาทำให้เขาแปลกใจเล็กน้อย ทั้งๆที่จัดคอนเสิร์ตสามวันติด แถมเลิกแทบข้ามวันทุกวันอีก

“ไม่เหนื่อยหรอครับ”
จุนซูทำหน้างงเล็กน้อย เมื่อถูกทักขึ้น แต่ด้วยนิสัยชอบกวน เลยตั้งคำถามกลับแทน

“ทำไมจู่ๆถามแบบนี้ล่ะ ”
สายตารีที่จ้องมาที่ผมตรงๆผ่านกระจกหลัง ทำเอาจังหวะหัวใจเต้นแปลกๆ ผมเลยเสมองทางอื่นแทน

“ก็เห็นคุณดูอารมณ์ดี แถมปกติต้องงอแง ไม่อยากไปอาฟเตอร์ปาร์ตี้ด้วยซ้ำ” 
“นายพูดเหมือนฉันเป็นเด็กสามขวบไปได้ ฉันเคยงอแงที่ไหนล่ะ  ” 
วอนชิกหลุดหัวเราะก๊ากอย่างคุมไม่อยู่ จะให้บอกจริงๆหรอครับว่างอแงที่ไหน
ทุกที่เลยผมบอกให้

มือเรียวเอื้อมมาตีที่ต้นแขนวอนชิกอย่างหมั่นไส้ ราวกับรู้ว่าผมกำลังคิดอะไร แต่จู่ๆ คนตัวเล็กก็เอาคางมาเกยตรงเบาะคนขับ ใกล้ๆกับไหล่ของผมพอดี  กลิ่นน้ำหอมที่ลอยมาเตะจมูก
ทำให้เขารู้สึกร้อนวูบวาบที่หน้าอย่างบอกไม่ถูก

“ขอบใจนะ”
“...”
“เพราะมีนายคอยตามใจฉันอยู่ทุกที่เลย ขอบใจที่ยังอยู่กับฉันตรงนี้อีกปีนะ”

วอนชิกได้แต่มองใบหน้าน่ารักผ่านกระจกหลัง ทั้งๆที่ใกล้แค่กันแค่นี้ แต่เขากลับไม่กล้าจะหันไปสบตาตรงๆด้วยซ้ำ

Happy new year นะวอนชิก” 

อย่ายิ้มสิ อย่ายิ้มแบบนั้นนะ  
มันทำให้ผมลำบากนะ รู้มั้ย
คุณจุนซู

 

 

       ทันทีที่รถจอด ร่างเล็กก็ถลันเข้าไปในร้านอย่างรวดเร็ว เมื่อถึงห้องที่จองไว้ ยังไม่ทันเข้าห้องดี ก็มีเสียงกรี๊ดจากแฟนๆอยู่ข้างล่าง คุณยูชอนน่าจะมาถึงแล้ว วอนชิกได้รับสัญญาณจากบอดี้การ์ดด้านล่างว่ากำลังขึ้นมาส่งคุณยูชอนพอดี จุนซูดีใจจนแทบกระโดดโลดเต้น อึดใจเดียว คุณยูชอนก็มาถึง คนตัวเล็กพุ่งถลาเข้าหาร่างสูงแล้วกอดแน่น   

“คิดถึงนายจัง ยูชอน มีเรื่องอยากเล่าให้ฟังเยอะแยะเลย ”
“ทำมาเป็นคิดถงคิดถึง ก็แค่อยากจะอวดมากกว่าแหละฉันว่า เดี๋ยวฉันโทรฟ้องพี่แจจุง แป๊บ ”

เสียงหัวเราะร่วนดังลั่น รอยยิ้มกว้างที่ส่งไปจนถึงดวงตาที่เปล่งประกายแห่งความสุขนั่นด้วย
วอนชิกได้แต่ยืนมองคนทั้งคู่หยอกล้อกัน ก่อนจะกอดคอกันพาเข้าห้อง หน้าที่ของเขาก็ทำได้เท่านี้อยู่แล้วนี่นะ
ได้แค่ยืนมอง คอยป้องกันอันตรายต่างๆ แล้วก็ ..
คอยทำตามคำสั่งที่เจ้านายอยากได้ ก็เท่านั้นเอง


วอนชิกก้าวตามเจ้านายเข้าห้องส่วนตัวที่จองเอาไว้ อาหารถูกนำมาเสิร์ฟพร้อมแล้วจากการเตรียมพร้อมของเขาก่อนจะมาถึงร้าน เขากวาดสายตาไปรอบๆห้อง ไม่พบสิ่งผิดปกติใดๆ
จึงค่อยเบาใจลง  มีแค่คนที่นั่งอยู่ในห้องก่อนหน้าเท่านั้น

“รอนานมั้ย ?”

เสียงแหลมเล็กดูอบอุ่นแล้วก็ ... หวานขึ้นทันที เมื่อพูดกับสาวน้ออยร่างแบบบาง สาวเจ้าทำแค่ส่ายหน้าเท่านั้น มือที่ดูเล็กเมื่อเทียบกับเขา แต่พอยกขึ้นลูบศรีษะผู้หญิงข้างกายอย่างเอ็นดู ก็ดูสมชาย  วอนชิกยังยืนอยู่หน้าห้อง ไม่ขยับไปไหน เขาไม่รู้ว่าควรจะไปอยู่ตรงไหนของห้องด้วยซ้ำตอนนี้  รอยยิ้มหวานที่คนทั้งคู่ส่งให้กันก็ดูเพียงพอ ไม่ต้องมีคำพูดใดๆมาอธิบายอีก

“นี่ เรียกฉันให้มาดูพวกนายสวีทกันหรอ ” เสียงทุ้มดังขึ้นขัดจังหวะคู่รัก รวมถึงเรียกสติของวอนชิกกลับมาด้วย ยูชอนเลยกอดคอวอนชิกแล้วทำท่าจะพากันเดินออกจากห้องไป

“อันยองฮาเซโย ยูชอนอปป้า ขอโทษที่เสียมารยาทค่ะ”

เสียงใสๆของสาวน้อยเรียกให้ชายหนุ่มทั้งคู่หันกลับมา ยูชอนโบกมืออย่างไม่ยี่หระ ก่อนจะหันไปทางเพื่อนตัวดีที่เอามือเท้าคางแถมยิ้มกรุ้มกริ่มอีก เขาไปอยู่ในกรมยังไม่ถึงปี ก็พาสาวมาซะแล้ว สามวันจากมิคกี้เป็นอื่นแล้วสินะ โถโถโถ มนต์รักป๊อกกี้ช่างเสื่อมคลายเร็วยิ่งนัก

“ไม่ต้องมาขอโทษอะไรหรอกน่า ทำตัวตามสบายเถอะ”
“เรื่องที่จะเล่าหลายเรื่องคือเรื่องนี้ช้ะ ”

จุนซูพยักหน้านิดหนึ่ง ก่อนจะโอบไหล่สาวน้อยข้างๆ ที่แต่งตัวได้แมนกว่าคนที่กำลังโอบไหล่ตัวเองซะอีก (ถ้าจะให้อธิบายคือ ฮานิใส่เสื้อยืด กับกางเกงยีนส์ แล้วก็หมวกแก๊ปสีดำ ปล่อยผมที่ยาวสลวยอย่างเป็นธรรมชาติ ในขณะที่จุนซูบล็อกตาแน่น ปากชมพู หมวกเฟเดอร่าขนมิ้ง แล้วมีเสื้อโค้ทลายเสือดาวสีขาวดำสวมทับชุดสีดำอีกที)

 “นี่น้องฮานิ แฟนฉัน  เรา .. ตกลงเป็นแฟนกันแล้ว” 

จุนซูแนะนำด้วยสีหน้าภูมิใจสุดๆ ยูชอนถึงกับตบโต๊ะดังลั่น จนวอนชิกที่ยังยืนอยู่สะดุ้งตาม

“ให้มันได้อย่างนี้สิ คิมจุนซู นี่แฟนที่จีบติดเองคนแรกในชีวิตเลยมั้ยเนี่ย”

จุนซูเอื้อมมือไปหาคนที่นั่งตรงข้ามอย่างหมายจะทำร้ายร่างกายคนปากห้อยด้วยความหมั่นไส้
ยูชอนแกล้งหลบไปซบวอนชิก แถมอ้อนเข้าอีก

“วอนชิกดูสิ เค้ามีแฟนแล้วอ่ะ แล้วเค้าก็จะทำร้ายเพื่อนอ่ะ ดูสิ นี่เรียกมาให้อิจฉาเล่นหรอ วอนชิก เราไปนั่งห้องอื่นกันเถอะ แล้วก๊งเหล้าตามประสาคนโสดกัน ป้ะ”

“วอนชิก นายจะอยู่ข้างใคร ”

วอนชิกสะดุ้งเล็กน้อย ที่จู่ๆก็ถูกเอ่ยถึง เขาลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่าตัวเองยังมีตัวตนอยู่ในห้องนี้ด้วย

“ว่าไงล่ะ นายจะอยู่ข้างฉัน หรือข้างยูชอน”

วอนชิกมองคนที่โยนคำถามมาให้ ชี้ไปที่ยูชอนก่อนจะกลับมาชี้ตัวเอง มืออีกข้างที่ยังโอบไหล่สาวน้อยข้างกายไว้ไม่ยอมปล่อย แต่สายตารีเล็กที่จ้องมาที่เขาตรงๆจะให้เขาตอบอะไรได้อีก นอกจาก ...

“ผมก็ต้องอยู่ข้างคุณจุนซูอยู่แล้วครับ”  

รอยยิ้มพอใจฉายบนใบหน้ากลมๆ ก่อนจะเอื้อมมือมาหยิกแก้มวอนชิกอย่างเอ็นดู

“ขอบใจนะ ชิคกี้ชิคกี้ นายนี่มันน่ารักจริงๆเลย” 

ผมว่าผมได้ยินเสียงงุ้งงิ้งของคุณยูชอนไกลๆ ทั้งๆที่นั่งติดกัน
รอยยิ้มจริงใจที่ส่งให้ผม รอยยิ้มที่ยิ้มไปถึงดวงตา ผิวขาวๆ
กับริมฝีปากชมพูที่กำลังหยักยิ้มนั่น
เพราะคุณ หัวใจของผมเลยต้องลำบากแบบนี้นะ   
 
ถึงต้องทนเห็นคุณส่งยิ้มให้ใครตั้งมากมาย
ถึงต้องนั่งมองคุณมีความสุขกับคนที่คุณรักอยู่แบบนี้ก็ตาม
และถึงแม้ว่าหัวใจของผมจะเจ็บ
เพราะผมรู้ดี ว่ารอยยิ้มที่คุณมอบให้ผม เป็นเพราะคุณใจดี
มันต่างกันกับรอยยิ้มที่คุณกำลังส่งให้ผู้หญิงข้างๆคุณ
ผมรู้แล้ว
แต่ผมก็ยัง ..
อยากทำหน้าที่ของผมต่อไป
หน้าที่ในการปกป้อง
ถึงแม้จะได้แค่เฝ้ามอง
ถึงผมไม่มีวันได้เข้าใกล้ไปมากไปกว่านี้
อย่างน้อยๆให้ผมได้โคจรอยู่รอบๆคุณ
ก็โลกของผมมันหยุดหมุนเพื่อโคจรรอบโลกของคุณแล้ว 

ถึงคุณจะลืมไปบ้างว่ายังมีผมอยู่ตรงนี้
แต่ก็ไม่เป็นไรหรอก
ผมจะไม่ไปไหน
จนกว่าคุณจะบอกเอง
ว่าคุณไม่ต้องการผม ...อีกต่อไป


... ผมมันบ้าใช่มั้ยล่ะ
ผมก็ว่างั้น . 

_________________________________________________



ฮืออออออ 
พี่วอนนนชิกกกกกก  
เจ็บมากมั้ย
เดี๋ยวก็ยูซู เดี๋ยวก็กวังซู
แต่ว่า คู่ไหนๆก็ไม่เท่า ฮาซู Happy new year 2016 
ไม่เป็นไรนะ พี่ชิกกี้ *ตบไหล่ปุๆ* 
เดี๋ยวเห็นพี่แต่งตัวให้จุนซูอีกก็ฟินอีกอยู่ดีแหละ 55 
ว่าแต่ สงสารฮานิเหมือนกันนะ
แฟนตัวเองนี่นะ มีแต่คนหนุ่มๆรุมล้อม 55
ต้องสตรองแค่ไหน เดี๋ยวพี่แจกลับมาอีก นางเมานางจะจูบอีกมั้ยนะ  55 
เอาน่ะ .. 
สตรองไปด้วยกันทั้งหมดเนี่ยแหละ เนอะ :)

KisstheclearSky~  


 -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
อันนี้เป็นตอนที่พี่วอนชิกโอบเอวจุนซูเข้ามาไว้ในอ้อมกอด ก่อนลงจากเวทีเมื่อวานค่ะ
 
https://twitter.com/TeamWonSu/status/682575916447301639  


ส่วนแรงบันดาลใจ มาจากเพลงนี้เลยอ่ะ
รู้สึกเป็นเพลงที่พี่วอนชิกร้องคลอเบาๆตอนขับรถกลับบ้านหลังจากส่งคุณหนูเสร็จไรงี้ 555   



ผลงานอื่นๆ ของ KisstheclearSky

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

1 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 1 มกราคม 2559 / 22:27
    โลกมันหยุดหมุนไปนานแล้วสินะ เพราะตอนนี้ภาพตรงหน้ามันมี แค่ ผม กับ คุณ...

    ถึงสุดท้ายแล้ว ยังไงซะชิกกี้ก็ยังเป็นชิกกี้ที่น่ารักของจุนซูเสมอนะ ฮรือออออ น้ำตามาในวันปีใหม่

    คนแต่งก็อย่าเพิ่งเศร้าใยนะคะ เราก็คงได้แต่คิดไปว่า ขอให้เขาได้เจอกับคนดีดีสักคน ที่จะอยู่ข้างกันไปตลอด เนอะ :))



    ปล.สวัสดีปีใหม่นะคะ 
    #1
    1
    • 17 มกราคม 2559 / 21:38
      น่ารักกกกกกกกกกกอ่าา ขอบคุณมากนะคะ รักคนอ่านด้วย จุ๊บ <3
      #1-1