Sick (Of You)

ตอนที่ 4 : Sick3:ก่อนถึงจุดเริ่มต้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    26 พ.ย. 60

:ดิส
หลังจากที่ผมไปส่งเด็กนั้นมาผมก็ตรงมาที่ผับของเพื่อนสนิทผมก็ของไอแบงค์มันนั้นแหละ บ้านมันเปิดธุรกิจผิดกฎอยู่หลายอย่างนะผมเองก็ไม่ต่างกัน
ผับของมันเป็นชื่อดังย่านกลางกรุงผู้คนกระเป๋าหนักหลั่งไหลเข้ามามากมายเพราะผับนี้คืออันดับหนึ่ง
"เห้ย ไอดิสมาไงวะ"ไอแบงค์ทักขึ้นทันทีที่เห็นผมเดินเข้ามา
"กูแค่มานั่งดื่มแล้วก็หาที่ลงว่ะ หึๆ"
"เออไอสัสxก็ไม่บอก แล้วมึงไปส่งน้องอิมเเล้วใช่มั้ยวะ"
"เออกูไปส่งเด็กมีงแล้ว"
"เออดีๆ เข้ามานั่งก่อนมึง"มันเดินนำผมไปยังโซนวีไอพีซึ่งเป็นโซนของพวกกระเป๋าหนักๆทั้งนั้นผับของไอเเบงค์จะมีสิงชั้น ชั้นแรกก็แค่ผับธรรมดาส่วนชั้นที่สองเป็นชั้นกาสิโนของพวกบ้ากิเลสเงิน
"รับอะไรดีครับ"พนักงานหนุ่มหน้าหวานถามขึ้นพร้อมส่งสายตายั่วมาให้ผม หึไอเด็กนี่ อยากได้สินะน่าสมเพชจริงๆแต่ไม่เป็นไรอยากหาที่ลงพอดี
"วอดก้า2ช็อต แล้วก็....."
"อ๊ะ!" ผมหยัดตัวขึ้นพร้อมโน้มลงไปกระซิบพนักงานหนุ่ม
'ฉันรู้ว่านายต้องการอะไร...เจอกันหลังเลิกงานนะ'
"ครับ ไว้เจอกัน...."พนักงานหนุ่มตอบรับก่อนจะเดินไปสั่งวอดก้าที่บาร์





:อิม
ตอนนี้ผมนอนเล่นอยู่บนเตียงที่ไม่ค่อยนุ่มเท่าไหร่แต่ก็สุขดีสุขจนตัวจะแตกเเล้วเนี่ยเหมือนฝันจะกลายเป็นจริงยังไงไม่รู้(มโนไปอีก)ผมคิดถึงพี่ดิสมากเลย
ว่าแล้วก็หยิบรูปถ่ายของพี่ดิสออกมาจากกล่องในลิ้นชักผมเหมือนโรคจิตเลย555แต่ก็นะความสุขนี่เนอะ
"โอ้ยยย หล่อทุกจังหวะ"ผมหยิบรูปขึ้นมาดูทีละใบพร้อมเอ่ยปากชมต่างๆนานาจนง่วงนอนและหลับไปในที่สุด
   เช้าวันต่อมา
-ตี๊ดๆๆๆๆ-**
เสียงนาฬิกาปลุกบอกเวลาตอนเช้าผมรีบลุกขึ้นไปอาบน้ำและไปมหาลัยทันที

อีกด้าน
บนเตียงสีขาวที่เต็มไปด้วยคราบและกลิ่นกามจากไฟราคะหลงเหลืออยู่มีพนักงานหนุ่มหน้าหวานนอนหลับพริ้มเพราะเหนื่อยจากการลงสนามเมื่อคืนอยู่
"นาย...ตื่นได้แล้ว"ร่างสูงที่เดินออกมาจากห้องน้ำหลังจากอาบน้ำเสร็จก็เดินมาปลุกคู่นอนแปลกหน้า
"อะ อือ...อรุณสะ...!"
"นี่เงินพอมั้ยที่ต้องการ...รับไปแล้วก็รีบออกจากห้องฉันไปซะ"ร่างสูงตัดบทของคู่นอนแปลกหน้าและเดินไปห้องแต่งตัวทันที
"หึ.."ร่างบางหัวเราะในลำคอแล้วเดินตามร่างสูงไปในห้องแต่งตัวและสวมกอดร่างสูงจากด้านหลัง
"เงินที่ให้ไปไม่พอรึไง"ร่างสูงถามเสียงเรียบนั่นทำให้ร่างบางไม่พอใจ
"เปล่า...นั่นก็เหลือเกินพอแต่...คืนนี้เรานัดเจอกันอีกได้มั้ยครับ...ผมติดใจคุณมากเลย"ร่างบางพูดน้ำเสียงยั่วยวนพลางลูบไล้ฝ่ามือไปตามอกแกร่ง
"หึ...แต่ฉันไม่ติดใจนายหวะ....มันจะไม่มีครั้งที่สอง...ฉันไม่ชอบกินของเก่าซ้ำ"ร่างสูงพูดออกไปด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่ก็ทำให้คนฟังปรี๊ดได้ทันที
ร่างบางผละตัวเองจากร่างสูงทันทีด้วยความไม่พอใจ
"หึ..ได้!!แล้วอย่ากลับมากินของเก่าละกัน"พอพูดเท่านั้นร่างบางก็รีบเดินตึงตังออกจากห้องทันที 
แต่งร่างสูงก็หาสนใจไม่ เขาแต่งตัวเสร็จก็รีบไปมหาลัยทันที

 ปิ๊นน!!! ปี๊นน!!!
  ระหว่างทางไปมหาลัยสายตาร่างสูงก็เหลือบไปเห็นร่างเล็กของอิมเมจจึงบีบแตรเรียกและขับไปจอดเทียบฟุตบาทและลดกระจกลงเพื่อสนทนากับร่างเล็กที่ยืนงงอยู่
"อะ อ้าวว พี่ดิสเองหรอ สวัสดีครับพี่มาทำอะไรแถวนี้ครับ"ร่างเล็กดูตกใจนิดๆเมื่อรู้ว่าเป็นคนที่ตนชอบ
"อืม...ฉันกำลังไปมหาลัยน่ะ นายก็เหมือนกันสินะขึ้นมาสิ ไปพร้อมกันเลย"
"อะ เอ่อ..ครับๆ" พอร่างเล็กก้าวขี้นรถ รถสีดำคลับก็แล่นไปมหาลัยทันที
 ขณะนั่งรถนั้นก็มีแต่ความเงียบปรกคุมทำให้ร่างเล็กรู้สึกประหม่าและเอาแต่ก้มหน้าอย่างเดียว
ส่วนร่างสูงก็เหลือบมองร่างเล็กเป็นระยะเมื่อเห็นอาการของร่างเล็กก็นึกอยากแกล้งขึ้นมาแต่ก็ต้องเงียบไว้ก่อน
เมื่อรถคันหรูแล่นมาจอดอยู่ที่ลานจอดรถของมหาลัยแล้วแต่ร่างเล็กก็ยังคงก้มหน้าไม่รู้เรื่องรู้ราวอยู่อย่างนั้นจนร่างสูงยื่นหน้าเข้าไปใกล้เลยทำให้อิมเมจตกใจและเผลอสะดุ้งจนหัวโขกเข้ากับกระจกรถ
ปึ๊ก!!! 
"อะ!! โอ้ย!! เจ็บบ พี่ดิสจะทำไรครับ"
"ก็แค่จะบอกนายว่าถึงแล้ว"ดิสบอกเสียงเรียบ
"คะ คือ.สะกิดก็ได้นี่ครับ...ไม่เห็นจะต้องเอาหน้ามาใกล้ขนาดนั้น.."
"ทำไมหละ หืมม.."ดิสว่าพลางยื่นหน้าเข้าไปใกล้ร่างเล็กอีกทำให้ร่างเล็กถึงกับหดคอหน้าแดงถือกใหญ่
"ปะ เปล่าครับ ขอบคุณที่ให้ติดรถมานะครับ" พอกล่าวขอบคุณร่างเล็กจึงรีบลงจากรถและวิ่งไปคณะทันที
"หึๆ เด็กนี่มันน่าแกล้งจริงๆ"ร่างสูงหัวเราะในลำคอเพราะเขาคิดว่าถูกใจของเล่นชิ้นใหม่จริงๆ

:อิม
"แฮ่กๆๆ" ผมรีบวิ่งมาคณะตัวเองทันทีที่ลงมาจากรถของพี่ดิส เฮ้ออ เกือบหัวใจวายตายแล้วมั้ยหล่ะ พี่แกทำไมรุกแรงแบบนี้ที่จริงผมก็รู้ชื่อเสียงของพี่ดิสดีแหละว่าแกเพลย์บอยขนาดไหน มั่วไปทั่ว เปย์แล้วก็เท แต่ผมก็ยังชอบพี่ดิสอยู่ดีไม่รู้ว่าทำไม
"อ้าวเห้ย ไออิมทำไมมึงถึงรีบวิ่งมาขนาดนั้นวะ แล้วทำไมหน้ามึงแดงแบบนั้น"ชิบละดันเจอไอทีตอนแบบนี้มันยิ่งขี้สงสัยอยู่
"เปล่าาาาา กูเหนื่อยไงหน้ากูเลยแดงงง"
"หรอออ แล้วทำไมมึงถึงรีบวิ่งมาล่ะ"
"เอ่อออ กูก็รีบมาเจอมึงไงกูคิดถึงมึงไง"ผมบอกพร้อมเอาแขนพาดคอมัน
"เชี่ยย ขนลุกหวะ แหลปะมึงร้อยวันพันปีไม่เคยคิดถึง มึงต้องมีอะไรเเน่เลย อ้าวไอฟอร์นกับส้มมาพอดีรีบขึ้นห้องเถอะกูกลัวไออิมชิบหาย"
มันพูดแล้วเดินไปเลย อะไรของมันวะ ช่างเถอะมันจะได้ไม่ต้องถามมากแล้วผมก็เดินตามมันไปเรียนกันและใช้ชีวิตอย่างปกติแต่ต่อจากนี้มันคงไม่ปกติอีกต่อไป......






จบไปอีกตอนนะคะพรุ้งนี้จะมาอัพให้ดึกๆนะคะ ฝากคอมเม้นด้วยเนอะ
ก๊าซคิดว่าถ้ามีคนสนใจเรื่องนี้เยอะก๊าซจะสร้างเพจขึ้นมารีดเดอร์จะได้รู้ว่าอัพตอนไหนเนอะ อีกอย่างก๊าซอัพนิยาลงสองที่คือธัญวลัยกับเด็กดีนะ



นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น