Sick (Of You)

ตอนที่ 3 : Sick2:งงเด้ งงเด้ {ครบ}

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 0
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    26 พ.ย. 60

วันนี้ก็เป็นอีกวันนึงที่ผมยังคงส่องพี่ดิสอยู่ มีความสุขชิบหายยย!!! วันนี้ก็หล่อเหมือนเดิมเลย ผู้ชายบ้าอะไรทำผู้ชายด้วยกันหวั่นไหว  "ไออิมเเม่งเยิ้มอีกละ"  ผมมองหน้าเพื่อนรักทั้งสามตัวแล้วไม่พูดอะไรก่อนจะหันมองไปทางเดิม
 "หยิ่งหวะ" 
 "ปากหมาเก่งง" ผมทำเป็นพูดกระแดะใส่มันเเล้วหันไปมองพี่ดิสต่อ แต่เดี๋ยว..... ทำไมภาพมันใกล้ขึ้นวะ เห้ยยย สมจริงไปละ เหมือนเห็นพี่ดิสกับเพื่อนพี่เเกชัดขึ้น และก็ได้ยินเสียงสาวๆในคณะ  ดี๊ด๊ากันเป็นเบือ รวมถึงอิส้มด้วย
 "ไงครับน้องอิม"พี่แบงค์หรือ เพื่อนพี่ดิสที่ถามชื่อผมเมื่อวานกล่าวทักผม
 "หะ หาาา ครับๆ ดีครับ" ผมตอบแบบสะรวนๆ คือมันงงมากอยู่ๆก็มีคนดังของวิศวะ มาหาถึงที่ 
"555 น้องอิมทำหน้าเหวอจังนะครับ เป็นไรรึเปล่า แต่น่ารักดีนะครับ" 
 "หะ!ออ เปล่าครับ พี่มีอะไรรึเปล่าครับ"  อิมงงมากครับ คือไร ไม่ได้ใสนะแต่แบบคนอย่างผมเนี่ยนะจะทำให้พี่เขาเดินมาทักถึงที่ เเล้วเดี๋ยวนี้ผู้ชายเขาชมกันแบบนี้หรอ
"พี่แค่จะมาชวนน้องอิมกับเพื่อนๆไปทานข้าวกันครับ สะดวกมั้ย" 
"สะดวกมากค่ะ"  วิญญาณชะนีของส้มเข้าสิงแล้วไง แต่ก็ดีนะจะได้ไปนั่งมองหน้าพี่ดิสนานๆ555 ดูคิดเข้าสิ 
"ออครับ ไปก็ได้ครับ"ผมตอบไปด้วยความมั่นใจเเละอีก1เสียงของส้มที่บอกว่าจะไป ถ้าทีกับฟอร์นไม่ไปก็เรื่องของมัน 
"ไปร้านขนมจีนหน้าม.มั้ย"พี่แบงค์ถามความเห็น 
"ก็ได้ครับ" หลังจากนี้นพวกเราก็เดินตามหลังพวกพี่กันมา 
"เฮ้ย อิมมึงอธิบายมาทำมันเทพบุตรอย่างพี่แบงค์กับพี่ดิสถึงมาหาหมาวัดอย่างมึงวะ"  
"นั้นปากหรอส้ม"ผมตอกกลับไปหน้าหาเรื่อง 
"เออนั่นดิ"ทีกับฟอร์นที่ตามมาด้วยก็ถามอีก "คือเมื่อวานอะกูวิ่งไปชนพี่เขาไง แล้วพี่เขาก็ถามชื่อกู แค่นี้" 
"แค่นี้ โอ้โห!! เหตุผมขี้หมามากค่ะ" 
"กูก็งงเหมือนกัน"ผมตอบไป
"แต่กูว่าไม่มีไรหรอกพี่เขาคงแค่อยากผูกมิตร"
"แต่กูไม่อยากผูกมิตร กูอยากผูกความสัมพันธ์ใกล้ชิดดดด" ความจริงผมก็คิดแบบส้มนะแต่แค่ไม่พูด555 เดี๋ยวหาว่ามโน
​ <20%>

  และแล้วเราก็มาถึงร้านขนมจีนที่ว่าเราได้ที่นั่งกันเรียบร้อยโดยผมนั่งตรงข้ามกับพี่ดิสส่วนเพื่อนที่รักทั้งหลายก็ปล่อยไปตามยถากรรม
"รับอะไรดีคะ"แม่ค้ากล่าวถามทันทีที่พวกเรานั่งกันเสร็จ
"ขนมจีนน้ำยากะทิครับ/ขนมจีนน้ำยากะทิครับ" ผมกับพี่ดิสสั่งขึ้นพร้อมกันแถมยังสั่งอย่างเดียวกันด้วยใจตรงกันไปแล้วววว
"ขนมจีนน้ำยากะทิสองที่นะจ๊ะ"
"ครับ/ครับ" เฮ้ยยยยใจตรงกันอีกแล้ว เนื้อคู่แน่ๆต้องใช่แน่ๆ

หลังจากที่อาหารมาเสิร์ฟเราก็นั่งกินกันไปโดยมีพี่แบงค์นั่งแซวผมแต่ผมก็ไม่สนใจเพราะตอนนี้ผมได้แต่นั่งมองพี่ดิสที่ตั้งหน้ากินขนมจีนอยู่เพลินๆแต่...
"แค่กๆๆๆ" อยู่ดีๆพี่ดิสก็ช้อนตาขึ้นมาสบตาผมเลยทำให้ผมต้องสำลักน้ำแกง
"เห้ยย น้องอิมเป็นอะไรครับ" ผมไม่ได้ตอบแต่ก็นั่งสำลักคอโก่งไปอย่างนั้น พอแลงค์ที่นั่งอยู่ข้างๆเลยลูบหลังบรรเทาให้แล้วจึงส่งน้ำมาแวบนึงผมเห็นพี่ดิสแอบยิ้มมุมปากแล้วตีสีหน้าเรียบนิ่งเหมือนเดิม อะไรวะ?
"ขอบคุณครับพี่แบงค์"ผมหันไปขอบคุณพี่แบงค์
"มึงเป็นอะไรเส้นพันคอตายหรอ"ไอเหี้ยทีแม่งปากนะปาก
"ปากแบบนี้ระวังลงโลงก่อนเพื่อนนะครับกูเตือนด้วยความเป็นห่วง" หึหน้าเจือนเลยสิมึง

หลังจากที่เรารับประทานเสร็จเรียบร้อยแล้วก็เช็คบิลโดยมีพี่ดิสเป็นคนเลี้ยง
"พวกน้องๆยังมีเรียนต่อมั้ยครับ" พี่เเบงค์ถามขึ้นมา
"ไม่มีแล้วครับพวกเรากำลังจะกลับหอกัน"
"แล้วกลับยังไงหละ"
"เดี๋ยวส้มกับทีฟอร์นขับรถกลับด้วยกันค่ะ เราอยู่หอเดียวกัน"
"แล้วน้องอิมหละ"พี่เเบงค์เลิกคิ้วถาม
"ออ เดี๋ยวผมนั่งสองแถวกลับก็ได้ครับหอผมอยู่คนละทางกับพวกนั้น"
"งั้น เดี๋ยวพี่ไปสะ...."
-Ringtone- อยู่ดีๆเสียงโทรศัพก็ดังขึ้น ดูเหมือนว่าจะเป็นของพี่เเบงค์และหยิบขึ้นมารับสาย
"เห้ยไอดิสมึงว่างปะวะไปส่งน้องแทนกูทีป๊ากูโทรมาสงสัยจะมีเรื่องอะไรด่วน" หะ  อะไรนะ!! ตกลงกันเองเฉยแต่ก็ดีนะ
"เออ กูว่างเดี๋ยวไปส่งให้"  เหมือนฝันเลยอะอกอิอิมจะแตกตาย
'กูไว้ใจมึงนะ' อยู่ดีๆพี่แบงค์ก็เดินไปกระซิบอะไรสักอย่างกับพี่ดิส
"หึ" พี่ดิสยกยิ้มมุมปากด้วยคงไม่มีอะไรหรอกมั้งนะแล้วผมจะไปยุ่งอะไรเรื่องของเขาเนี่ย
"งั้นพี่ไปก่อนนะครับทุกคน"พี่แบงค์กล่าวลาก่อนจะรีบเดินออกไป
"งั้นเราก็กลับกันบ้างเถอะพี่ดิสกับอิมก็กลับบ้านกันดีๆนะครับ บาย"
"อืม กลับกันดีๆหละ"
พวกเราต่างแยกย้ายกันกลับบ้านเหลือแต่ผมกับพี่ดิสนี่แหละ ทำตัวไม่ถูกจริงๆเลยเว้ย
"อะ เอ่อ...เรากลับกันเถอะครับ รถพี่ดิสจอดอยู่ไหนหรอครับ"
"ลานจอดรถหน่ะตามมาสิ"


ผมเดินตามพี่ดิสมาจนถึงลานจอดรถก่อนจะมาหยุดที่หน้ารถสีดำคลับคันหนูผมถึงกับอ้าปากค้างเลยทีเดียวมันถือเป็นบุญมากอะที่ได้นั่งแถมยังเป็นรถที่ดิสอีกอะไรจะโชคดีเบอร์นี้นอนตายตาหลับละ
"จะยืนอึ้งแบบนั้นอีกนานมั้ยขึ้นรถสิจะได้กลับ"
"อะ ครับๆ"ผมเปิดประตูรถแล้วก้าวขึ้นไปนั่งสัมผัสเเรกคือ....นุ่มสัสๆอยากจะถอดเบาะไปเป็นโซฟาที่หอจริงๆต้องทำบุญด้วยอะไรถึงจะรวยแบบนี้แต่ถ้าอยากรวยทางลัดคงต้องจับพี่เขาทำผัวสินะ เดี๋ยว คิดอะไรของมึงวะอิม
"หออยู่ไหน"
"..."
"หออยู่ไหน"
"..."
"อะ!! โอ้ยยย!! เจ็บนะพี่ดึงแก้มผมทำไม"
"ก็ฉันถามนายว่าหออยู่ไหนนายก็ไม่ตอบ คิดอะไรอยู่หรอ"
" ปะ เปล่าครับ" ไม่น่ามโนเลยกู ว่าแต่พี่เขารู้ได้ไงวะว่าคิดอะไรอยู่
"หึ หรอ แต่แก้มนายนุ่มดีนะ" พูดไม่พอยังเอาจมูกมาคลอเคลียแก้มนั้นทำให้ผมหน้าขึ้นสีทันทีแล้วจึงดันอกแกร่งออกห่างและตีสีหน้าปกติทั้งที่ในใจเต้นโครมครามเหมือนออกมาอยู่แล้ว เล่นอะไรเนี่ย
"เอ่ออ หะ หอผมอยู่xxxxxครับ"ผมพูดออกไปอย่างประมาท
"หึ"ผมเกลียดไอหึกับการยิ้มมุมปากของพี่แกมากมันดูมีเลศนัยยังไงไม่รู้ 
และพี่ดิสก็สตาร์ทรถและขับไปถึงหอผมทันทีโดยที่พวกเรานั่งเงียบมาตลอดทางผมทำอะไรไม่ถูกจริงๆคือเขินมาก
"ขอบคุณที่มาส่งนะครับ กลับบ้านดีๆนะครับ"ทันทีที่มาถึงผมก็รีบลงจากรถทันทีก็มันเขินไม่ไหวอะให้ทำยังไงหละ
"อืม"ทันทีที่พี่ดิสนตอบเสร็จเขาก็ขับรถออกจากหน้าหอทันที ผมจึงรีบวิ่งขึ้นห้องทันที 
วันนี้มีความสุขจริงๆ







จบไปแล้วอีกตอนนะคะ นิยายเรื่องนี้จะเป็นแนวไหนโปรดติดตามชมและให้กำลังใจกันด้วยเนอะ

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น