[[ไวท์โรด-บารามอส]]

ตอนที่ 1 : ตอนที่ 1 จุดเริ่มต้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 654
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    17 มิ.ย. 49

 ตอนที่ 1 จุดเริ่มต้น


    


 ณ   ดาดฟ้าของมอลล์   ที่ไวท์ยู



หนึ่งชายหนุ่มและหนึ่งหญิงสาวกำลังยืนคุยกันอยู่บนนั้น


“อีกแค่ 5 วันนายก็จะลงแข่งแล้วซินะ” คีตาร์ซึ่งนั่งอยู่บนระเบียงถาม




“ใช่ วันพรุ่งนี้เธอช่วยเป็นคู่ซ้อมให้ฉันหน่อยได้ไหม” โนอาร์ถาม ขณะที่ยืนอยู่ข้างๆคีตาร์




“พรุ่งนี้เหรอ…ไม่ได้หรอก พรุ่งนี้ฉันต้องกลับบ้านนะ มีธุระนิดหน่อย” คีตาร์ตอบ




“เหรอ พรุ่งนี้จะไป แล้วจะกลับวันไหนล่ะ” โนอาร์ถาม พลางมองออกไปที่ท้องฟ้า ซึ่งบัดนี้ ดวงอาทิตย์ใกล้จะลับขอบฟ้าแล้ว




“ก็คง…กลับมาก่อนวันแข่ง 1 วันนะ” คีตาร์ตอบ แล้วกระโดดลงมาจากระเบียง มองออกไปที่ท้องฟ้าเช่นเดียวกับโนอาร์




“พระอาทิตย์ตกดิน…สวยจัง” โนอาร์พูด พลางคิดถึงเรื่องในอดีต



ตอนนั้น เขาอายุซักประมาณ 6 ขวบ เขาไปที่คาโนวาลกับอับดุล เพื่อไปงานครบรอบ 4 ปีของเจ้าชายคาโล เขาเดินเล่นอยู่ที่สวนหลังพระราชวังคาโนวาล ก็ไปเจอเด็กหญิงคนหนึ่ง เธอมีน่าตาน่ารัก ผมสีทองเมื่อต้องกับแสงอาทิตย์ยามเย็นนั้น ช่างสวยงามเกินจะบรรยาย ดวงตาสีทองสดใสคู่นั้นกำลังจ้องมองไปที่กระต่ายน้อยที่เธอกำลังวิ่งไล่ตาม ดูเหมือนเธอจะซุกซนมากเสียด้วย




“นี่ เจ้ากระต่าย รอก่อนสิ อย่าหนีเลย” เด็กหญิงคนนั้นวิ่งไล่ตามเจ้ากระต่ายไป แต่แล้ว เธอก็หกล้มลงไปกับพื้น




“โอ๊ย” เธอร้อง พร้อมกับดูที่หัวเข่า ซึ่งบัดนี้เลือดเริ่มไหลซึมออกมา




โนอาร์เดินเข้ามาแล้วถาม “เป็นอะไรมากไหม” เขามองไปที่หัวเข้าของเธอ




“ถามแปลกๆ ก็เจ็บนะสิ” เธอตอบแล้วมองหน้าเขา แต่พอเธอเงยหน้ามอง หัวใจของเธอก็ดูเหมือนจะหยุดเต้นไปชั่วครู่




“เดี๋ยวฉันทำแผลให้นะ” เด็กชายพูด แล้วฉีกแขนเสื้อของเขาออกมา พันแผลที่หัวเข้าของเธอ




“ขอบคุณนะ แล้วเมื่อกี้ขอโทษด้วยที่พูดไม่ดี” เธอพูด แล้วก้มหน้าไปมองที่พื้นดินแทน เนื่องจากความเขินอาย




“ไม่เป็นไรหรอก แต่ทีหน้าทีหลังก็ระวังหน่อยนะ อย่าให้หกล้มอีก” เขาพูดแล้วยิ้มให้




“ว้าว พระอาทิตย์ที่นี่ตกดินสวยจัง” เขาพูด




“อ้าว ทำยังกับไม่ได้เป็นคนเอเดนอย่างนั้นแหละ ที่นี่ประเทศไหนพระอาทิตย์ก็ตกดินแบบนี้ทั้งนั้น” เธอพูดแล้วมองหน้าเขา




“ฉันไม่ใช่คนเอเดนหรอก” เขาตอบ แล้วหันมามองเธอ




“อ้าว เธอเป็นคนเดมอสเหรอ หรือเป็นคนสโนว์แลนด์” เธอถาม




“ไม่ใช่ทั้ง 2 อย่างเลย ฉันมาอีกโลกนะ ชื่อโลกอาร์กาเซีย” เขาตอบ




“ที่ไหนกัน ไม่เห็นเคยรู้จักเลย แต่ช่างเถอะ เธอชื่ออะไรเหรอ” เด็กหญิงถาม แต่ก็ยังไม่หายสงสัยว่าโลกอาร์กาเซียที่ว่ามันคือที่ไหน




“โนอาร์…โนอาร์ โพรวิส” เด็กชายตอบ “แล้วเธอชื่ออะไรล่ะ” เด็กชายถามต่อ




“ฉันเหรอ ฉันชื่อ…” ก่อนที่เธอจะทันตอบ อับดุลก็เดินมาเรียกโนอาร์ ซึ่งต้องรับกลับไปเพราะมีงานด่วน เขาจึงไม่ทันรู้ชื่อของเด็กหญิง




“ลาก่อนนะ ถ้าโชคดีเราคงมีโอกาสได้เจอกัน” โนอาร์ตอบ พร้อมกับวิ่งตามอับดุลไป ทิ้งไว้เพียงเด็กหญิงที่มองตามเขาไป




“องค์หญิงคีตาร์เพคะ ไปเปลี่ยนชุดได้แล้วนะเพคะ เดี๋ยวจะเข้างานไปไม่ทัน ตายแล้ว! ไปโดนอะไรมาเพคะ เลือดออกด้วย” แม่นมของเธอพูดอย่างตกใจ




“อ๋อ ไม่เป็นไรหรอกจ๊ะกราเซีย หกล้มนิดหน่อยเอง เดี๋ยวก็หาย” เธอพูดพร้อมกับลุกขึ้น โดยมีแม่นมคอยพยุง แต่ก่อนที่เธอจะเดินไป เธอก็หันไปมองที่พระอาทิตย์ซึ่งกำลังจะตกดิน พร้อมกับพูด “ซักวันเราคงจะมีโอกาสได้เจอกันนะ โนอาร์” เธอยิ้ม




“องค์หญิงว่าอะไรนะเพคะ” กราเซียถาม




“อ๋อ เปล่าจ๊ะ รีบไปกันเถอะ เดี๋ยวจะไม่ทัน” เธอพูดพร้อมกับเดินจากไป




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

34 ความคิดเห็น