[[ไวท์โรด-บารามอส]]

ตอนที่ 2 : ตอนที่ 2 12 ปีที่แล้ว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 397
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    17 มิ.ย. 49

ตอนที่ 2 12 ปีที่แล้ว


ตลอดเวลา 1 ปีที่เจ้าหญิงน้อยไปอยู่กับแม่ของเธอที่สโนว์แลนด์ เธอก็มักจะถามแม่ของเธอเสมอว่า โลกอาร์กาเซียอยู่ที่ไหนซึ่งแม่ของเธอก็พยายามที่จะหลีกเลี่ยงการตอบคำถามเสมอ คาเลน แม่ของเธอเป็น จอมภูตแห่งสโนว์แลนด์ ซึ่งสนิทชิดเชื้อกับราชินีจันทราเป็นอย่างมาก ทั้งสองชอบไปมาหาสู่กันอยู่บ่อยๆ และราชินีจันทราก็มักจะเล่าอนาคตเกี่ยวกับลูกๆของเธอให้ฟังอยู่เสมอ




"ดูเหมือนลูกสาวคนโตของเธอคงอยากรู้เรื่องเกี่ยวกับอาร์กาเซียน่าดู" ลูน่าพูด แล้วมองออกไปนอกหน้าต่างของพระราชวังสโนว์แนด์ ซึ่งเจ้าหญิงน้อยจอมซนกำลังปั้นตุ๊กตาหิมะอยู่




"ใช่ ฉันอยากรู้จริงๆเลยว่าทำไมจู่ๆคีตาร์ถึงอยากรู้นัก" คาเลนพูด แล้วก็ยกแก้วน้ำชาขึ้นมาจิบ




"อ้าว เธอไม่รู้เหรอ" ลูน่าถามอย่างไม่ค่อยอยากเชื่อ




"เรื่องอะไรล่ะ" คาเลนถามตอบ




"ก็คีตาร์ได้เจอกับเด็กอาร์กาเซียคนนึง แล้วก็ดูเหมือนลูกสาวเธอจะอยากเจอเขาอีกสักครั้ง" ราชินีจันทราตอบ




"เหรอ ทำไมฉันไม่รู้เรื่องเลยเนี่ย" จอมภูตแห่งสโนว์แลนด์ถาม




"ก็เธอไม่ได้ตัวติดกับลูกสาวเธอสักหน่อย จริงมั๊ย" ราชินีลูน่าพูด




"มันก็จริงนะ" จอมภูตแห่งสโนว์แลนด์พูด




"แล้ว…ลูกสาวของเธอ…ก็จะตายเพราะเด็กคนนั้น"




เพล้ง




เสียงถ้วยชากระทบพื้น ใบหน้าของจอมภูตแห่งสโนว์แลนด์ซีดเผือดลงอย่างเห็นได้ชัด




"ไม่จริง…ใช่ไหม"




"ฉันบอกว่าเขาจะตายเพราะเด็กคนนั้น แต่ฉันไม่ได้บอกว่าเด็กคนนั้นจะฆ่าลูกสาวของเธอ" ราชินีลูน่าพูดเบาๆ เพราะหลังจากเห็นสีหน้าของเพื่อนเธอแล้ว เธอก็ไม่อยากจะพูดอะไรอีก




"ตอบให้ตรงคำถามสิลูน่า" บัดนี้อากาศภายนอกกำลังแปรปรวน พายุหิมะลูกใหญ่กำลังจะก่อตัวขึ้น




"จริง…แต่ลูกสาวเธอเป็นคนดีมากเลยนะ" ลูน่าพูดเบาๆจนแทบจะกลายเป็นเสียงกระซิบ เพราะบัดนี้ จอมภูตแห่งสโนว์แลนด์กำลังร้องไห้




"ท่านแม่ค่ะ…อ้าว ท่านแม่ร้องไห้ทำไมล่ะค่ะ" เจ้าหญิงน้อยที่เพิ่งเข้ามาเพราะทนกับสภาพอากาศภายนอกไม่ไหว เดินเข้ามาหาพระมารดา




"คาเลน อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิดนะ เราแก้ไขชะตากรรมไม่ได้หรอก แล้วอีกอย่าง อนาคตก็คืออนาคต เราแค่ทำวันนี้ให้ดีที่สุดก็พอแล้วล่ะ"ราชินีจันทราพูดปลอบใจเพื่อนสนิท




"ใช่…คีตาร์ ลูกอยากไปเที่ยวอาร์กาเซียไหมจ๊ะ" คาเลนถาม พลางเช็ดน้ำตาที่เปื้อนใบหน้า




"อยากไปสิค่ะ…ท่านแม่จะพาลูกไปเหรอค่ะ" เจ้าหญิงน้อยถาม




"จ๊ะ แม่จะพาลูกไปฝากกับคุณยายนะ คุณยายอยู่ที่อาร์กาเซียจ๊ะ" จอมภูตแห่งสโนว์แลนด์บอกพลางกอดลูกสาวคนโต




"อ้าว ไหนท่านแม่บอกว่าท่านยายอยู่ที่เดมอสไงค่ะ" คีตาร์ถาม




"ก็ท่านยายเพิ่งจะไปอยู่ที่อาร์กาเซียได้ไม่นานนะจ๊ะ" เธอบอก




"เหรอค่ะ ลูกอยากไปเร็วๆจัง พาซามิตี้ไปด้วยนะค่ะ" เจ้าหญิงแห่งคาโนวาลพูด
"จ๊ะ" แม่ของเธอรับปาก




"ว้าว หิมะหยุดตกแล้ว ลูกออกไปเล่นข้างนอกดีกว่า" คีตาร์พูดพร้อมวิ่งออกไป




"ก็ดีนะที่เธอคิดได้" ลูน่าพูดให้กำลังใจเพื่อน




"ขอบคุณนะ แต่วันหลังไม่ต้องพูดดีกว่า" คาเลนพูดแล้วบอกให้นางกำนัลมาเก็บเศษแก้วที่แตกออกไป




"จ๊ะ แล้วเธออยากฟังเรื่องลูกชายไหม ฉันยังมีเรื่องเขายังไม่ได้บอกเธออีกเยอะเลย" ลูน่าถาม




ราชินีจันทรามองตาขวางใส่แล้วบอก "ก็บอกแล้วไงว่าไม่อยากรู้" เป็นภาพที่ราชินีจันทราเห็นแล้วต้องหัวเราะออกมาเบาๆ




นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

34 ความคิดเห็น