ลดลงเหลือศูนย์ (End.)

ตอนที่ 29 : Special 1: ปีใหม่ของหมาแมว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,648
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 482 ครั้ง
    19 มี.ค. 63

เรือนร่างสมส่วนในกางเกงผ้าสีเทากับเสื้อยืดตัวหลวมก้าวลงจากบันไดอย่างเอื่อยเฉื่อย สิ่งแรกที่นันท์เห็นหลังจากนั่งอ่านเปเปอร์มาค่อนคืนคือก้อนสิ่งมีชีวิตบนโซฟาตัวเก่า มุมปากเผลอหยักขึ้นโดยอัตโนมัติเพราะเฟอร์นิเจอร์ชิ้นนั้นเคยถูกใครบางคนเกลียดแสนเกลียด

 

แล้วดูตอนนี้สิ นอนบ่อยกว่าเตียงในห้องเขาเสียอีก

 

อาจารย์คนเก่งตัดสินใจปล่อยให้คุณสถาปนิกเขานอนต่อ นิ้วยาวค่อยๆ แทรกมือที่ห้อยเฉียดพื้นตามประสาคนผล็อยหลับโดยไม่รู้ตัว แย่งรีโมตที่ปกติเจ้าตัวหวงยิ่งกว่าอะไรมากดปิดจอทีวีที่ยังเล่นค้าง ซีรี่ย์หลายสิบตอนคงฉายผ่านไปจนจินเจอร์ต้องตื่นมาบ่นแน่ๆ ว่าตอนล่าสุดที่ยังพอมีสติดูคือเท่าไหร่

 

เขาจูบหน้าผากเย็นเฉียบของอีกคนก่อนจะจับผ้าห่มให้คลุมปลายเท้าคนขี้เซา ตั้งใจว่าจะเก็บห้องสักหน่อยเพราะใกล้จะปีใหม่แล้ว ความจริงไม่ได้อินกับเทศกาลพวกนี้นัดหรอก แต่วันสมมติที่เป็นสัญลักษณ์ของการเริ่มต้นใหม่มันก็มีอิทธิพลกับใจพอสมควร เจ้าของห้องเดินลากเท้าไปทั่วห้อง หยิบนู่นจับนี่เท่าที่นึกได้จนห้องที่ไม่ได้รกเท่าไหร่ดูเรียบร้อยขึ้นไปอีก

 

ทำทุกสิ่งอย่างจนเหลือจุดสุดท้ายที่ได้แต่กอดอกยืนมองอย่างไร้ทางออก

 

ต้นคริสต์มาสขนาดใหญ่ในความคิดของนันท์ตั้งตระหง่านอยู่ข้างผนังกระจก กล่องของขวัญที่กองอยู่ใต้ต้นกับออร์นาเมนต์วิ้งๆ ตามกิ่งคือฝีมือคนที่ชอบเดือนธันวาพอๆ กับเด็กสี่ห้าขวบที่รอซานต้ามาแจกของขวัญ ส่วนเขาเคยทำอะไรอย่างนี้ที่ไหน ตอนนี้เลยงงไปหมดว่าจบวันแล้วเขาเก็บต้นไม้ปลอมนี่ยังไง หรือทิ้งแล้วค่อยซื้อใหม่ครั้งหน้า

 

"อือ..." เสียงอื้ออึงในลำคอกับน้ำหนักที่กดลงบนไหล่ทำให้นันท์หันไปแตะปากกับขมับของอีกฝ่าย เขาติดการทำแบบนี้มากจนไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน แค่รู้สึกอยากสัมผัส ไม่เกี่ยวกับเซ็กส์ด้วยซ้ำ

 

ชอบผิวจินเจอร์ ชอบอุณหภูมิของจินเจอร์

 

เนี่ย พอคิดอยากหาเหตุผลสักอย่างมันก็จะวนกลับมาที่เขาชอบจินเจอร์เป็นวงกลมอยู่แค่นั้น

 

"หิวมั้ย?"

"ฮึ"

 

แล้วไอ้การที่อีกฝ่ายชอบมาวอแวอย่างการวาดแขนกอดเอวเขาแล้วซุกหน้าลงมาที่คอนี่ก็ไม่ได้ช่วยเลย

 

"ไปล้างหน้าไป จะได้กินข้าว"

"ทำเหรอ?"

"ออกข้างนอก ขี้เกียจ" เขากดแก้มตัวเองกับจมูกคนที่ทำหน้าผิดหวังชัดเจนจนตลก นันท์ไม่ใช่คนทำอาหารอร่อยขนาดนั้นและเขารู้ตัวเองดี มีแต่ไอ้คนตาละห้อยเนี่ยแหละที่ชอบตื่นเต้นเวลาได้กินอะไรง่ายๆ อย่างไข่เจียวฝีมือเขา ดีใจมันก็ดีใจแต่กลัวแฟนจะเป็นโรคขาดสารอาหารไปก่อน เลยใช้เงินแก้ปัญหาแล้วกันเพราะรวยมาก

 

เออ รวยแบบเลี้ยงคุณเขาได้ทั้งชีวิตถ้าขิงนึกอยากเป็นพ่อบ้านน่ะ

 

"อื้อ" สาบานว่าเขาชอบจินเจอร์ร่างแมวพอๆ กับกลัว เวลาเพิ่งตื่นชอบมาทำตัว... มันเรียกว่ายังไงนะ น้วยรึเปล่าที่พวกนักศึกษาชอบพูดกัน เอาเป็นว่ามันทำให้เขามีความคิดดำมืดขึ้นมาจนกลัวว่าถ้าวันนึงอีกคนเกิดได้ยินเสียงในหัวเขาขึ้นมาต้องโดนด่าแน่

"ไม่ซุกแล้วเจอร์ อาบน้ำ"

"อยากไปไหนมั้ย ปีใหม่" อยากหันไปกัดแก้มคนที่ยืนทำตาใสพลางลากเขาออกจากต้นคริสต์มาสแบบเนียนๆ มากกว่า เก่งนักล่ะไอ้การเปลี่ยนเรื่องเพราะไม่อยากทำตามที่บอก

 

โคตรดื้อ

 

"ไปอาบน้ำ"

"ใกล้จังอ่ะ" ทันทีที่ถึงโซฟาเขาก็พลิกรวบจอมก่อกวนมาไว้บนตัก ได้ยินเสียงหัวเราะชอบใจที่แกล้งกันได้แล้วอยากทำให้ร้องไห้จริงๆ เอาให้ครางเสียงแหบไปเลย แสบดีนัก

"ได้จินเจอร์ ได้"

"อะไร—อ๊ะ!" เขาหยักยิ้มตอนที่เลื่อนลงไปกัดเอวที่คอดลงกว่าเดิมนิดหน่อยของคนใต้ร่างก่อนจะเปลี่ยนเป็นเม้มปากย้ำๆ เหมือนที่คนอื่นทำกันเวลาแกล้งเด็กเล็ก เพียงแค่ในเคสเขาเปลี่ยนจากเด็กมาเป็นผู้ใหญ่อายุยี่สิบกว่าที่ทำงานเป็นบ้าเป็นหลังจนเหลือตัวแค่นี้ ที่สำคัญยังชอบทำตัวงอแงไม่ยอมโตสักทีอีกต่างหาก

"ผอมลงอีกแล้ว"

"โปรเจค มะ มันใหญ่"

"เหรอ ใหญ่มากมั้ย?" ถามเสร็จก็กัดขอบกางเกงผ้ายืดสีเทาแบบเดียวกับของเขาเป๊ะ ดึงรั้งมันด้วยฟันให้สมกับที่เจอร์ชอบบอกว่าเขาเหมือนหมาขึ้นทุกที

 

ดี เพราะกัดกับเลียก็เป็นนิสัยหมา

 

อย่ามาว่าแล้วกัน :)

 

"ก็—อื้อ!" นิ้วสวยที่สอดเข้ามาขยุ้มผมทำให้พัทธนันท์หลุดยิ้มร้าย เม้มปากแบบเดิมอีกครั้งแต่ทำกับส่วนอ่อนไหวของใครบางคนจนได้ยินเสียงหอบหายใจสั่นๆ เหมือนคุมไม่อยู่

"บอกให้อาบน้ำชอบลีลา"

"นะ นันท์อย่า"

"เป็นแมวจริงๆ หรือไง" เขายกตัวขึ้นมาฉกจูบกับคนที่เชิดหน้าเม้มปากคล้ายอดกลั้น พอได้โอกาสก็แทรกเข้าไปในความนุ่มนิ่มและกวาดต้อนจนเกิดเสียงเฉอะแฉะดังอยู่ข้างหู ช่วงล่างก็เคลื่อนเบียดกับฝ่ายที่เดี๋ยวนี้เครื่องติดง่ายเพราะทำบ่อย

 

แต่เขาไม่ทันคิด

 

"...เมี๊ยว"

 

ว่าคนที่ตีมึนเก่งตั้งขนาดนั้นจะเล่นกันแบบนี้

 

"เหมือนป่ะล่ะ?"

"..."

"ไป ไปอาบน้ำแล้ว หิวข้าว" พอเห็นเขาเงียบและไม่มีปฏิกิริยาตอบกลับคนเก่งเลยเริ่มไม่เก่งแล้ว นันท์กักแมวตัวเดิมไว้ในอ้อมแขนก่อนจะก้มหน้าลงไปใกล้จนปลายจมูกแตะกัน

"ไม่หิว"

"ก็ปล่อยดิ"

"งั้นหิว"

"อะไรเนี่ย ลุกเลยนันท์" เขาหยักยิ้ม มองคนที่ลุกลี้ลุกลนพอเขาเริ่มบดเบียดร่างกายของตัวเองลงไปอีกครั้ง ขยับเป็นจังหวะลามกขณะจ้องตาอีกฝ่ายไม่หลบจนมีบางคนหน้าแดงก่ำ

"บอกว่าหิวไง"

"ถอย"

"อยากกินแมว"

 

จบคำก็ไม่รอฟังคำงอแงอีก เขากดจูบลงไปอย่างเร่าร้อนขณะเลื่อนมือลงไปบดเคล้าแทนริมฝีปาก พักหลังเริ่มกะแรงที่พอดีจนถูกใจคนใต้ร่างได้อย่างไม่ยากเย็น จินเจอร์เริ่มน้ำตาคลอตอนถูกลงเขี้ยวไว้บนท้ายทอย เขาชอบกัดแม้จะโดนบ่นว่าเป็นอะไรที่สิ้นคิดกับการทิ้งรอยไว้ให้คนอื่นเห็น แต่นันท์ไม่เคยอยากให้คนรักโดนมองไม่ดีเลยพกพลาสเตอร์ปิดแผลตลอด แค่นั้นก็แก้ปัญหาได้แล้วเพราะการเลิกกัดไม่ใช่ทางเลือก

 

ปากเก่งกันนัก อยากให้มาเห็นผิวเนียนสีน้ำผึ้งของจินเจอร์ว่าเวลาโดนผสมสีโทนแดงมันสวยขนาดไหน

 

แล้วทำให้ดูหน่อยสิว่าจะทนได้รึเปล่า
 

 

"ทำนะ"

 

อยากจะเคลมว่าตัวเองเป็นคนสุภาพบุรุษแหละ แต่ลึกๆ ก็ตั้งใจแกล้งให้คนที่เริ่มหายใจไม่ทันฝืนตอบอนุญาตกันสักหน่อย

 

"ถ้าตอบว่าไม่ ฮ่ะ...คุณนันท์!"

"ครับคุณแมว :)" เพราะว่าตอนไปหาที่ม.มีใครสักคนเรียกเขาแบบนั้นแล้วจินเจอร์ก็จำมาแซวกันทั้งอาทิตย์ ทำไปทำมาถึงรู้ว่าเจ้าตัวชอบ หลุดปากบอกว่าเหมือนคู่รักโตๆ ที่คบกันมานาน และทั้งคืนบางคนก็โดนกัดจนลายไปหมด

"เบาหน่อย"

"ยังไม่ทำอะไรเลย"

"ก็บอกไว้ก่อน"

"..."

"คุณชอบทำแรง"

 

เขาปลดเชือกที่ผูกไว้แบบไม่ค่อยตั้งใจให้หลุดออก ถอดกางเกงออกจนหมดเพราะการปลดลงครึ่งสะโพกมันดูมักง่ายในความคิด เขาอยากแนบเนื้อกับเจอร์ และแน่นอนว่าอีกคนเปลือยทั้งตัวเลยถือว่าเป็นเรื่องของความยุติธรรมได้อีกอย่าง

 

แต่แล้วคนเหตุผลเยอะก็ต้องหายใจสะดุดเมื่อเจ้าของเรือนร่างน่าขย้ำยันตัวขึ้นมาแตะปลายจมูกกัน

 

"อ้าปาก" จินเจอร์ออกคำสั่งและคนแสนเชื่องอย่างเขาก็ทำตามโดยไม่ต้องคิด นัยน์ตาคู่สวยกวาดมองทั่วใบหน้าของเขาก่อนเจ้าตัวจะเป็นฝ่ายถูกพาดริ้วแดงไว้บนแก้มเสียเอง นันท์รับรู้ถึงบางอย่างที่กำลังดิ้นพล่านอยู่ในอก รู้ดีว่าภายใต้ใบหน้าราบเรียบของเขาซ่อนความต้องการไว้มากมายจนนึกไม่ถึง

"อือ" เป็นเสียงครางต่ำๆ ของเขาเองที่ดังขึ้นมา นิ้วเรียวของแมวที่ซนจนน่าตีค่อยๆ สอดเข้ามาในโพรงปาก และจังหวะที่เขาไล่เลียมันเพื่อบอกว่าของเล่นชิ้นนี้ใช้ยังไง จินเจอร์ก็สะดุ้งและหายใจหอบกว่าเก่า

"คุณ..."

"เกี่ยวแบบนี้ครับ สอดเข้ามา"

"นะ นันท์"

"ไหนเล่นกับนันท์หน่อย เร็วคนเก่ง" พูดได้ไม่ค่อยชัดเพราะนิ้วชี้และกลางที่คาอยู่ในปาก ของเหลวหนืดใสเริ่มเปรอะถึงปลายคางเพราะค้างกรามไว้นานไปหน่อย แต่เขาก็เต็มใจปล่อยไว้แบบนั้นตอนเห็นว่าตาคู่กลมจดจ้องริมฝีปากเขาเหมือนตกอยู่ในภวังค์ จากนั้นก็เริ่มเกี่ยวกระหวัดกับลิ้นร้อนและกระพุ้งแก้มที่นิ่มจนเจ้าตัวเผลอประคองหน้าเขาเข้าใกล้ๆ

"ไม่"

"พอแล้วครับ" 

 

--xoxo--

 

ไม่นาน...หรืออาจจะนานในเวลาที่คนทั้งโลกใช้แต่ไม่ใช่สำหรับสองคนที่กอดก่ายกันอย่างหนัก มัวเมาอยู่ในห้วงอารมณ์ที่ดีดสูงและดิ่งลงจนเสียววูบ ก่อนจะถูกกระชากสู่จุดที่ทำให้ล่องลอย ลมหายใจร้อนวนเวียน โอบล้อมร่างกายเปลือยเปล่าของพวกเขาสองคนที่ยังชิดใกล้แม้บางอย่างจะจบไป แม้ตอนนี้มีเพียงกระแสความรู้สึกเจือจางในทุกอณู

 

"พวกตังชวนไปเคาน์ดาวน์" นันท์พูดทั้งที่ปลายนิ้วยังไล้ผิวอกชื้นเหงื่อเล่น ใบหน้าที่แนบลงบนนั้นขยับขึ้นลงตามจังหวะการหายใจ เส้นผมสีเข้มถูกเกี่ยวม้วนด้วยเจ้าแมวตัวเดิม จินเจอร์ครางอือในลำคอบ่งบอกว่าไม่สบายตัวก่อนจะตอบกลับ

"เอาดิ"

"อยากได้อะไรมั้ย?"

"หือ?" นัยน์ตาคู่สวยเหลือบมองกลุ่มผมของคนที่นอนทับอก อยากจะบ่นแหละว่าหนัก แต่ก็ชอบที่นันท์มาอยู่ใกล้เลยได้แต่ปล่อยเบลอไปเหมือนอีกหลายเรื่อง

 

อีกหลายเรื่องที่ไม่ชินหรอก แต่พอนันท์ชอบและเขาสบายใจมันก็กลายเป็นเรื่องเล็ก

 

เป็นแบบนั้น ความรักของคุณขิง

 

"ก็แบบ...ของขวัญวันปีใหม่"

"มึงน่ารัก โอ๊ย!" จินเจอร์สะดุ้งสุดตัวเมื่อยังไม่จบประโยคดีสีข้างของเขาก็ถูกกัดอย่างแรง เป็นหมาแน่ๆ แฟนเขาน่ะ

"กวนประสาท"

"พูดจริง"

"ตอบคำถามมาน่า" เขาหัวเราะเล็กน้อยเมื่อคนเขินเริ่มทำตัวอันธพาล เม้มนู่นกัดนี่แบบไม่ค่อยแรงนัก แล้วมันไม่น่ารักตรงไหน ไอ้การที่บอกเจ็บแล้วก็ทำเบาลงเนี่ย

"อยากได้อังกฤษ ซื้อให้หน่อยดิ"

"รวยนะ แต่ตังไม่พอว่ะ"

"เหม็นคนจน ออกไปเลย"

"เรารักกันชอบกันด้วยใจป่ะ?"

"เพลงเก่าม้ากกก"

 

เขาสองคนหัวเราะออกมาพร้อมกันก่อนที่นันท์จะพลิกตัวมานอนเท้าคางมองหน้าจินเจอร์ทั้งที่มืออีกข้างยังพาดเอวไม่ยอมปล่อย รอยยิ้มเล็กๆ บนริมฝีปากยังคงส่งผลต่อจังหวะหัวใจของคนมองเสมอ ไม่ว่าจะกี่ปีหรือกี่ครั้งที่ได้เห็น

 

"แต่พาไปได้"

"ไปไหน?"

"จะเป็นแมวหรือปลาทอง?"

"เป็นผัวมึง"

"คุณครับ เล่นแบบนี้ผมจะตายเอา" จินเจอร์หัวเราะจนตาหยีเมื่อนันท์ทำท่าทรุดลงไปบนอกเขาอีกครั้ง ไหนจะคำสบถต่างๆ นานาที่หลุดออกมาจากปากเก่งๆ นั่นอีก

 

เอ้า ไม่จริงตรงไหนล่ะ ก็ we're husbands นี่

 

"จะคุยรู้เรื่องมั้ย สรุปไปไหน?"

"อังกฤษ ซื้อให้ไม่ได้แต่พาไปได้" นันท์พูดอู้อี้เพราะไม่อยากเงยหน้าขึ้นมามองตัวแสบที่ขยันหาอะไรไม่รู้มาแอทแทคกันโดยที่เจ้าตัวไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาจะช็อคเอาจริงๆ ยังมาหาว่าคุยไม่รู้เรื่องอีกทั้งที่เป็นฝ่ายดึงบทสนทนาออกไปตั้งไกลเองแท้ๆ

 

แต่ไม่บ่นหรอก ไม่ได้กลัวนะ แค่อยากคุยให้จบสักทีเท่านั้นเอง

 

จริงนะเว้ย!

 

"น่ารัก"

"พอเลย ถ้าอยากไปจริงจะได้วางแผนกัน"

"ว่างเหรอครับ'จารย์"

"เคลยร์ได้"

"น่ารัก"

"เออ น่ารักแต่กับผัวนี่แหละครับ พอใจ?"

 

และก็กลายเป็นคนขี้แกล้งที่พูดอะไรไม่ออกสักคำ แม้นันท์จะพูดด้วยท่าทางเขินปนหงุดหงิดนิดหน่อยแต่ครั้งแรกมันตรึงใจเสมอนั่นแหละ ยิ่งเป็นครั้งแรกที่คำว่าผัวหลุดออกจากปากก็ยิ่งไปไม่เป็น จินเจอร์อึ้งนิดหน่อย ในหัวมีแต่ประโยคเดิมวนเวียน ย้ำกับตัวเองซ้ำๆ ว่าเขาไง เขาทั้งนั้นที่นันท์พูดถึง

 

"กะ ก็เดี๋ยวหาวัน"

"หึ" จินเจอร์ยันตัวลุกขึ้นนั่งก่อนจะหยิบเสื้อยืดใครสักคนมาใส่เพราะทนสายตากับเสียงหัวเราะเจ้าเล่ห์ของอีกฝ่ายไม่ไหว

"หิวข้าว"

"ครับๆ"

"ลุกดิ"

"โมโหแล้วว่ะ"

"ไอ้นันท์!"

 

คนโดนเรียกชื่อหัวเราะ มองเสื้อยืดตัวเองที่กลับด้านอยู่บนตัวของจินเจอร์แล้วส่ายหัวอ่อนใจ

 

"ปะ อาบน้ำ"

"มึงถอยเลย"

"รีบไง อาบด้วยกัน"

"มึงไม่ต้อง"

"เสร็จไวนะ...กับกูอ่ะ อะไรครับคุณ มองอย่างนั้นทำไม หมายถึงอาบน้ำ"

 

ได้ยินคำด่ามาตามลมนิดหน่อยแต่ไม่ใช่จุดที่นันท์สนใจ คนตัวสูงเดินไปรวบเอวก็จะดันตัวแมวขี้โมโหให้เดินนำหน้าขึ้นบันได ทะเลาะกันจนหน้าเกือบทิ่มแต่ยังโชคดีที่มีสติกันมากพอสำหรับยับยั้งชั่งใจ หมายถึงจินเจอร์ห้ามมือตัวเองไม่ให้ต่อยปากคนวุ่นวายและนันท์ก็หยุดคำพูดกวนใจไปได้จนถึงห้องน้ำน่ะนะ

 

ก้าวสุดท้ายก่อนเข้าปีใหม่ของเขาสองคนเป็นไปแบบนั้น จนขึ้นปีใหม่ก็ยังคงเดินอยู่ข้างกัน และเดาว่าถึงจะนานกว่านี้หรือเวลาหมุนวนมาครบปีต่อไปอีกกี่ครั้ง

 

มันจะยังเป็นจินเจอร์กับนันท์

 

เป็นแบบนั้นอยู่ดี :)

 

 

__________

สวัสดีปีใหม่ล่วงหน้าด้วยคู่โลกแตกอย่างคุณขิงและนายพัทธนันท์ค้าบบบ~

เต็มไปด้วยคำว่าลำคานตอนที่แต่ง จากหัวใจ ชั้นเหม็นทุกคนที่มีฟามรัก!

สำหรับใครที่ตกใจว่าสลับโพเหรอ ทำไมคุณขิงเปนผัว

บอกตรงนี้ว่าไม่ได้สลงสลับอะไรนะคะ กะปิแค่ยึดตามภาษาอังกฤษเท่านั้นเอง

เราชอบประโยคแบบ I'm his boyfriend อะไรงี้มั่กๆ

หรือเวลาแต่งงานเขาก็จะใช้แบบ husband ไม่ว่าจะเรียกแทนฝ่ายไหน

พี่เจอร์เลยเปงผัว!

ใดใดก็ตาม กะปิขอให้ทุกคเอนจอยเทศกาลวันหยุดนี้ แฮปปี้ๆ ดูแลตัวเองเยอะๆนะคะ

แล้วก็หวังว่า 2020 จะเป็นจุดเริ่มต้นของช่วงนึงในชีวิตที่ดีมากๆ ของเพื่อนๆ

มีความสุขให้เยอะนะคะ รักซัมเหมอ

#เหลือศูนย์

ปล. ยังไงฝาก #เศษดาว ไว้ในอ้อมอกอ้อมใจกันด้วยนะคะ

มาม่าชามโตต้อนรับปีหน้า ใครชอบจิ้มๆๆๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 482 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

781 ความคิดเห็น

  1. #723 ENJOY_EVERYDAY (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 17:09
    ไม่ว่าจะอีกกี่ปีใหม่ก็ขอให้อะไร ๆ มันดีแบบนี้ไปเรื่อย ๆ นะคะ
    #723
    0
  2. #703 canookss (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 21:08
    น่ารักจังเลยยยยย
    #703
    0
  3. #674 CallistoJpt (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 31 มีนาคม 2563 / 18:02
    น่ารักกกกกก เป็นคุณหมาแมวที่อยู่ด้วยกันแล้วน่ารักมากๆเลย ><
    #674
    0
  4. #471 oohsepuy95 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 02:18

    มาอ่านช้าไปหน่อยแต่อ่านตบแล้วนะคะ ชอบมากแบบมากๆๆๆๆๆๆๆ บทจะหน่วงก็ทำเอาใจเจ็บ บทจะหวานก็น้ำตาลในเลือดสูงเลยทีเดียว กว่าจะรักกันได้เสียน้ำตาไปหลายอยู่55555 ขอบคุณคุณไรท์ที่ตั้งใจเขียนฟิคดีๆอย่สงนี้มาให่อ่านนะคะ รักๆ
    #471
    0
  5. #433 MOLLY (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 มีนาคม 2563 / 07:46
    ตัลล๊ากก
    #433
    0
  6. #410 Yuumiiz (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 16 มีนาคม 2563 / 09:05
    เรื่องน่ารักมากเลยคุณ ถึงจะหน่วงนิดหน่อย เพราะคนนึงเริ่มจากร้อย แต่พยายามลดลงให้เหลือศูนย์ ในขณะที่อีกคนยังครึ่งๆกลางๆ เขียนดีมากๆเลยคุณ อาจจะมีสับสนบ้าง แต่โดยรวมแล้วดีเลยล่ะ :)
    #410
    0
  7. #409 Minusonce (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 16 มีนาคม 2563 / 08:49
    จะน่ารักไปถึงไหนวะพวกคุณ :,)
    #409
    0
  8. #408 kmmmmmm (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 16 มีนาคม 2563 / 07:17
    น่ารักมากๆเลย มันอบอุ่นมากฮืออิจฉาความรักแบบนี้
    #408
    0
  9. #406 mbye614 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 16 มีนาคม 2563 / 06:14
    แงงงงงงงงเพิ่งได้มาเจอเรื่องนี้ เราอ่านรวดเดี๋ยวจบเลยค่ะ ฟ้าสว่างแล้ว..555555555 แงมันน่ารักมากๆเราชอบคสพของทั้งคู่ที่ค่อยๆเปลี่ยนมู้ดไปเรื่อยๆแบบไม่สะดุด ขอบคุณที่แต่งนิยายดีๆแบบนี้ขี้นมานะคะ ภาษาก็สวยมากๆเลย เป็นกำลังใจให้ค่า ปล.ขอสเปเพิ่มได้ไหมคะ น่ารักไม่ไหวแล้ววว;——-;;;;
    #406
    0
  10. #379 0804211939 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 15 มีนาคม 2563 / 18:03
    น่ารัก ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ มาก ๆ เลยยยยย

    เขิน ๆ ก็มีฉากขำ ขำสลับเขินไป น่ารักกก
    #379
    0
  11. #368 YanisaSomhwang (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 15 มีนาคม 2563 / 09:34

    ฉันรู้สึกไม่พอออออ ต้องการตอนพิเศษเพิ่มมม
    #368
    0
  12. #347 beme. (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 14 มีนาคม 2563 / 15:30
    ตอนขิงเรียกคุณนันท์ก็คือ แงงงงงงงง น่าร้าก
    #347
    0
  13. #247 เลดี้วาย (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 11 มีนาคม 2563 / 14:37
    เย้จบแล้ว มีฟามสุขกันจริงๆสักที จริงๆอ่านแล้วเราชอบความไม่ยืดเยื้อของนิยายนะ กระชับฉับไว แฮปปี้ค่าาาา
    #247
    0
  14. #211 PuiPui--r (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 9 มีนาคม 2563 / 11:52
    พอรักกันก็หวานไม่แคร์คี่อย่างเรา เชอะ!!!
    #211
    0
  15. #157 Am_BigBear (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:01
    ยัยขิง คนอ่านเขาจะตายกันโหม๊ดดด คุณ คุณ คุณ
    #157
    0
  16. #156 Nobodylover (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2563 / 09:10
    โอ้ยยยยดี ดีไปไมดเลยชอบ ค่ะ. แต่อยากให้ปรับปรุงตรงบทพูดอย่างเดียวค่ะ บางครั้งที่อ่านแล้วงงว่าใครเป็นคนพูด ต้องอ่านไปอ่านมา ถ้าหนูปรับได้แล้วจะเฟอร์เฟคมากค่ะลูก อีป้าเป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #156
    0
  17. #146 0804211939 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 2 มกราคม 2563 / 01:37
    ชอบการพูดคุยของนันท์กับจินเจอร์มากเลย แบบหยาบและสุภาพสลับกันไแ
    ป ดูกวน ๆ น่ารักดี
    #146
    0
  18. #144 MMAAYY (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2562 / 08:13
    คู่นี้หวานกันไม่หยุดเลยจริงๆ แต่ชอบตอนขิงอ้อนมากเลยแมวแบบที่นันว่านั่นแหละ
    #144
    0
  19. #143 MJJJYY (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2562 / 23:19
    น่ารักไปหมดเลยยย เป็นความรักที่น่าอิจฉาจัง
    #143
    0
  20. #142 Framecheese (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2562 / 23:04
    ฮื่อออ ทำไมร้องเมี๊ยวววว คุณนันท์หลงหมดเเน้ววววววว
    #142
    0