:: Fearra :: นักฆ่าเงาแห่งรัตติกาล

ตอนที่ 2 : เมื่อกงล้อแห่งโชคชะตาเริ่มหมุน I

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,633
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    12 ก.พ. 52


บทที่ 1 เมื่อกงล้อแห่งโชคชะตาเริ่มหมุน l

                 ในยามค่ำคืนเดือนมืดอันเงียบสงัด มีเพียงความมืดยามรัตติกาลและแสงเพียงเล็กน้อยของหมู่ดาวดวงน้อย ที่พากันส่องแสงเจิดจรัสอยู่เต็มผืนผ้ายามรัตติกาลผืนใหญ่
           
            ในท้องถนนอันไร้ผู้คน มีเพียงเงาของคนๆหนึ่ง ซึ่งไม่สามารถระบุเพศได้อย่างแน่ชัด เนื่องจาก ทั้งร่างถูกผ้าคลุมสีดำสนิทพรางกายจนแทบจะเป็นสีเดียวกันกับยามค่ำคืนเสียแล้ว ร่างสูงโปร่งนั้น เดินไปตามเส้นทางบนท้องถนนอย่างไม่เร่งรีบ แต่กลับไร้เสียงฝีเท้า อยู่ๆ ร่างนั้นก็ชะงัก ยืนนิ่ง และออกตัววิ่งอย่างรวดเร็วด้วยความเร็วเหนือแสง!! ตรงไปยังคฤหาสน์หลังงาม ที่ตั้งอยู่ใจกลางของเมือง 
            คฤหาสน์หลังนั้น ถูกสร้างมาด้วยสถาปัตยกรรมอันเก่าแก่ บ่งบอกถึงการอยู่มาหลายชั่วอายุคนและฐานะชนชั้นสูงได้เป็นอย่างดี
          

ร่างสูงโปร่งนั้น กระโดดขึ้นไปบนต้นคาเมเลียที่ปลุกติดกับระเบียงชั้น 2 ของคฤหาสน์ แล้วกระโดดขึ้นไปบนระเบียงชั้น 2 ทันที แบบไร้เสียงใดๆ ร่างสูงโปร่งนั้น จึงค่อยๆแงะประตู เสียงดัง แก๊ก!! อย่างแผ่วเบา แต่นั่นก็สามารถทำให้เหยื่อรู้ตัวได้แล้ว ร่างนั้นจึงสบถออกมาเบาๆ และค่อยๆ แง้มประตูระเบียงอย่างเงียบเชียบ
         

 ภายในห้องนั้น เห็นได้ชัดว่าเป็นห้องนอน จัดตกแต่งอย่างหรูหราสมฐานะ เฟอร์นิเจอร์ทุกชนิดล้วนได้รับการคัดสรรและตกแต่งมาอย่างลงตัว โทนสีในห้องออกแดงเลือดหมู สีของห้อง ทำให้มัจจุราชผู้ทำหน้าที่พรากชีวิตคนแย้มรอยยิ้มออกมา
         ภายในห้องเงียบสงัด มัจจุราชตนนั้น ค่อยๆเดินอย่างช้าๆไปที่เตียงของเหยื่อที่กำลังนอนหลับสบายอุราอย่างไม่รู้ชะตากรรมอันโหดร้ายที่กำลังใกล้จะมาถึง

\\\" หึ แก ไอ้คนชั่วช้า แกบังอาจนักที่ลักลอบนำของเถื่อนเข้าประเทศและยังค้ามนุษย์อีก ทั้งยังก่อความผิดมากมาย ที่ฉันสาธยายความชั่วของแกทั้งวัน ก็ไม่หมด ฉันถือว่าแกมียังบุญบารมีเยอะนะ ที่ได้ไปอยู่โลกอนาคตด้วยฝีมือ เงาแห่งรัตติกาลผู้นี้...\\\" เสียงใสไพเราะจับจิต เล็ดลอดออกมาจากปากบางเรียวเล็กสีชมพูระเรื่อ จนไม่น่าเชื่อว่าจะเป็นเสียงของมัจจุราชที่กำลังจะพรากชีวิตบุคคลตรงหน้าที่หลับสนิทอย่างไม่รู้เรื่องรู้ราวว่าภัยกำลังจะถึงตน

\\\" ฝันดีนะ แกจะอยู่ในโลกแห่งความฝันนี้ตลอดกาล \\\" สิ้นเสียงของยมทูต เธอก็ตวัดดาบประจำกายทันที แต่..แทนที่ร่างที่นอนหลับอยู่ จะกลายเป็นศพ กลับกลายเป็นว่า มีดาบอีกเล่มมากันเอาไว้ ดาบนั้นตวัดที่ผ้าคลุมของมัจจุราช ทำให้ผ้าคลุมขาดวิ่นทันที เผยให้เห็นถึงอิสตรีรูปงามปานเทพธิดาถือดาบคู่อยู่ เปรียบเสมือนเทพธิดาแห่งสงครามและความตายเลยก็ว่าได้ ในขณะที่เจ้าของคฤหาสน์หลังงามกำลังตกตะลึงในความงามของมัจจุราช ดาบคู่เล่มงามที่พร้อมจะสูบโลหิตของเหยื่อผู้อ่อนแอก็ปลิดชีพร่างเจ้าของคฤหาสน์ผู้ชั่วช้าทันทีในดาบเดียว 

\\\" ลาก่อน..อโหสิให้ฉันด้วย โว้ยยยย อะไรวะเนี่ย ชุดคลุมชุดใหม่ของช้านนน รู้มั้ยว่ามันแพงแค่ไหน แก ฮึ่มม เดี๋ยวแม่จะบุกไปเอาวิญญาณมาจับเชือดเสียใหม่เลยยย เสียลุคหมด  อ้อ ลืมบอกไปก่อนแกตาย ฉัน  เฟียร์ร่า ฟรานเชส จำแล้วเอาไปพูดในยมโลกด้วยล่ะ ว่าฉันเป็นคนฆ่าแก \\\" นัยน์ตาสีแดงดั่งโลหิตของเด็กสาวนามว่า เฟียร์ร่าในคราแรกฉายแววเศร้าสร้อย ต่อมาก็หงุดหงิด และปิดท้ายด้วยแววตาเฉยชา

\\\" เฮ้ออ เสียดายคฤหาสน์หลังนี้จัง ใหญ่ก็ใหญ่ สวยก็สวย เฟอร์นิเจอร์แต่ละชิ้นนี่ยังเพียงเข้าไปใหญ่ เก็บไปขายคงได้หลายพันเซอร์โรแน่ๆ เลย โฮะๆๆ \\\" ภาพพจน์ของเทพธิดาผู้งดงามและมัจจุราชผู้คร่าชีวิตหายวับไปในทันที เมื่อเธอพูดประโยคนี้ออกมา

\\\" ไม่เอาดีกว่า กลับองค์กรไปนอน แล้วรอรับเงินก้อนใหญ่กว่านี้ คุ้มกว่าเยอะ แต่เดี๋ยวค่อยมาขนไปขาบก็ได้นี่เนอะ \\\" พูดจบ เธอก็หายวับไปตามสายลมทันที

...............................................
*ต้นคาเมเลีย เป็นต้นไม้ประจำอาณาจักรไฟร์ทูร่า มีใบลักษณะคล้ายเมเปิล แต่สีจะเป็นสีแดงเพลิง ต้นสูงใหญ่ ทนความร้อนและแห้งแล้งได้ดีมาก   
* 1 เซน = บาท     1 เซอร์โร = 1,000 บาท
..............................................

         \\\"เฟียร์  เฟียร์โว้ยยยย  ตื่นได้แล้ว นี่จะบ่าย 3 อยู่แล้วนะ จะนอนกินบ้านกินเมืองไปถึงหนายย ตื่นเร็ว บอสเรียกพบโว้ยยย \\\" เสียงทุ้มนุ่ม อ่อนโยนของเฟนาส คราฟอท ผู้เป็นเพื่อนสนิทสุดที่รักของเฟียร์ร่า ฟรานเชส แม้จนอายุมากว่าถึง 3-4 ปี กลายเป็นเสียงแปดหลอดไปในทันทีเมื่อต้องปลุกเด็กสาวร่างงามที่นอนหลับอุตุอยู่บนเตียง แต่ถึงยังไง มันก็ไม่ช่วยให้เด็กสาวผู้ขี้เซาคนนี้ตื่นขึ้นมารับรู้โลกภายนอกเลยแม้แต่น้อย

         \\\" เฟียร์ตื่นนนนนน วันนี้หัวหน้าจะเพิ่มโบนัสให้ ถ้าไม่รีบไปเอา เดี๋ยวคนอื่นชิงตัดหน้านะ\\\" ลองเล่นมุกนี้ดูสิ มันจะตื่นมั้ย
        
         วูบบบบ!! อารายเย็นๆผ่านไปแวบๆ ฟร่ะ 
 
         \\\" เฮ้ยยย เฟียร์ ยังไม้ได้ล้างหน้า แปรงฟันเลย จะรีบไปหนายยยย \\\" พูดจบ เฟนาสก็รีบวิ่งด้วยเร็วสูงสุด ไปลากยัยตัวดีที่หน้าเงินเป็นที่ ยัดเข้าห้องไปที่เดิม

15 นาทีผ่านไป
        
         \\\" โอ้ยยย เบาๆหน่อยสิเฟน หัวคนนะ ไม่ใช่หัวหมา กระชากมาได้ หวีเบาๆนิ่มๆน่ะเป็นมั้ย ฮะ\\\" พอบ่น จบก็สั่งทันที เฮ้อออ กลุ้มม  

        \\\" แล้วหัวคนน่ะ เคยหวีบ้างรึเปล่าเนี่ย ผง ผม พันกันยุ่งเหยิง กระเซอะกระเซิงไปหมดแล้ว\\\" ขณะที่บ่นไป เฟนาสก็ถักเปียเดี่ยวหลวมๆ ให้เฟียร์ร่าทันที < มันเป็นผู้ชายแน่รึป่าวฟร่ะ ขนาดชั้นเป็นผู้หญิงแท้ๆยังถักไม่เป็นเลย : เฟียร์ > <แน่ใจนะ ว่าแกหญิงแท้ : เฟนาส >

        \\\"เอ้า เสร็จแล้ว หัดดูแลตัวเองบ้างสิ ไม่ใช่วันๆก็เอาแต่รับงาน อ่านหนังสือ ไม่ก็ฝึกวิช าแล้วก็ ขี่ม้า  จะเก่งกันไปถึงไหน ชีวิตเธอน่ะ ต้องมีสีสันให้มากกว่านี้นะรู้มั้ย  ส่องกระจกซะบ้างนะ ไม่ใช่ล้างหน้าล้างตา อาบน้ำแต่งตัวเสร็จ ก็ออกจากห้องเลย ชั้นไม่เคยเห็นผู้หญิงคนไหนเหมือนเธอเลยสักคน\\\" พอเฟนาสบ่นเสร็จ ก็ค่อยเอามือขยับหน้าเฟียร์ร่าให้มาส่องกระจกอย่างถนุถนอมแต่ปกติแล้วเฟนาสจะเป็นคนที่ซาดิสม์ติดจะโรคจิตเลยด้วยซ้ำ

       ภาพที่สะท้อนในกระจก เป็นภาพของเด็กสาววัย 15-16 ปี ผมสีขาวบริสุทธิ์ดุจหิมะ ถักเปียเดี่ยวหลวมๆ ยาวถึงข้อเท้า นัยน์ตาสีแดงดั่งโลหิต ผมขาวเนียนดั่งเกร็ดหิมะ โครงหน้าเรียวรูปไข่เข้ารูป ริมฝีปากบางเรียวรูปกระจับสีชมพูระเรื่อเอิ่มอิ่ม แก้มมีเลือดฝาด อย่างคนสุขภาพดี รูปร่างสูงโปร่ง ดูสง่างามกว่าเด็กทั่วไป ใบหน้างดงามเกินคำบรรยาย ไร้ที่ติ สรุป! มันสวยเกินมนุษย์
      
      ใครมาเห็นก็คงนึกว่าเฟียร์เป็นเทพธิดาไม่ก็เจ้าหญิงจากเมืองไหนสักเมืองเป็นแน่ แถมยังสวยกว่าพวกเจ้าหญิงอาณาจักรใหญ่ๆเลยด้วยซ้ำ ตั้งแต่เกิดมา เฟนาสก็ยังไม่เคยเห็นใครสวยกว่าเพื่อนรักของตนมาก่อนเช่นกัน 
     
        เฟียร์ เป็นเด็กกำพร้า ที่หัวหน้าองค์กรคนปัจจุบันเก็บมาเลี้ยง ท่านเล่าให้ฟังว่า ในวันที่พระจันทร์เต็มดวง จู่ๆก็เหมือนมีแสงอะไรบางอย่าง สว่างจ้าแสบตามากส่องมาที่หน้าองค์กรของพวกเรา ผู้คนในองค์กร ต่างตื่นจากการหลับใหล แล้วรีบวิ่งออกมามุงดูอย่างไม่ได้นัดหมาย  ห่อผ้าไหมสีทองที่ทำด้วยไหมชั้นดีของวังหลวงประหลาด ที่ตกลงมาบนฟากฟ้าก่อนที่แสงสว่างนั้นจะหายไป ห่อผ้านั้น สลักชื่อ และนามสกุลไว้อย่างเรียบร้อย เหมือนมีใครสักคน ไม่อยากให้มีใครเปลี่ยนมัน ราวกับว่า สิ่งที่อยู่ภายในห่อผ้านั้น จะคืนสู่เจ้าของที่แท้จริงสักวันหนึ่ง

 

................................................

มันยังมีต่ออีกนะขอรับ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

367 ความคิดเห็น

  1. #328 ความรัก (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 มกราคม 2557 / 10:51
    ขนไปเลยได้หลายเซอร์โร หึหึ เป็นหมื่นเลยมั้ง หึหึ
    #328
    0
  2. #327 ความรัก (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 มกราคม 2557 / 10:49
    ขนไปเลยได้หลายเซอร์โร หึหึ เป็นหมื่นเลยมั้ง หึหึ
    #327
    0
  3. #286 Fairy dream (@roiza) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2554 / 22:26
    สนุกๆๆ
    #286
    0
  4. #253 o★StaR RaiN★o (@mimmylove) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2553 / 15:53
    ขนไปเลยครับ =___=;;)
    #253
    0
  5. #204 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2552 / 12:22
    อัพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพพ  Kanoel อยู่ไหน มาอัพด่วน!
    #204
    0
  6. #101 แล้วแต่จะคิด (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2552 / 19:17
    สนุกมากเยย แต่ยังมีคำผิดนะ = เก่าแก,ปลุก
    #101
    0
  7. #100 แล้วแต่จะคิด (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2551 / 22:07
    หนุกดี สู้ต่อไปนะอิหนู
    #100
    0