เจ้าสาวจอมมาเฟีย(ฉบับรีไรท์ สนพ. ไลต์ ออฟ เลิฟ)

ตอนที่ 19 : เจ็บกายไหนเลยจะเท่าเจ็บใจ(3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,494
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 81 ครั้ง
    8 พ.ย. 58


เจ็บกายไหนเลยจะเท่าเจ็บใจ(3)

ร่างบอบบางเริ่มรู้สึกตัว   ลืมตาขึ้นพบใบหน้าหน้าของคนตัวใหญ่ห่างกันแค่คืบ เกือบจะเผลอกรีดร้องอยู่แล้วเชียว  ถ้าไม่นึกขึ้นได้ว่า  นี่เป็นความผิดพลาดของตัวเอง ที่เผลอหลับไป  จึงค่อยๆยกแขนแข็งแรงออกจากเอวคอดอย่างเบามือ   แล้วย่องลงจากเตียงเข้าห้องน้ำล้างหน้าล้างตาเสร็จ ถึงได้รีบปลุกชายหนุ่ม เพราะดูท่านี่คงเลยเวลาอาหารกลางวันมากแล้ว

 

รีแกนนำอาหารไปอุ่นอย่างรู้งาน  เพราะที่จัดไว้ก่อนหน้านั้นเย็นชืดหมดแล้ว ซึ่งอาหารมื้อกลางวันและมื้อเย็นถูกสั่งตรงจากภัตตาคารขึ้นชื่อแบบผูกขาดเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์เต็ม  เมื่อทุกคนพร้อมที่โต๊ะอาหาร มาลัยแก้วจับสังเกตได้ว่า  จิมมี่นั้นมี่รอยยิ้มแต่งแต้มใบหน้าตลอดเวลาที่มองมา ผิดกับรีแกนที่ยังคงตีหน้านิ่งเสมอต้นเสมอปลาย  

 

"เอ่อ...มีอะไรหรือเปล่าคะจิมมี่  ฉันเห็นคุณยิ้มนานแล้ว"

ในที่สุดสาวน้อยก็ตัดสินใจถามออกไป

 

"อ้อ  ผมแค่รู้สึกดีใจกับเจ้านายน่ะครับ  ที่มีคนคอยดูแลอย่าง 'ใกล้ชิด'  "

สองคำที่เน้นในตอนท้ายทำให้เธอรู้สึกร้อนๆหนาวๆอย่างไรพิกล หวังว่าจิมมี่คงไม่ได้เห็นอะไรที่อยู่ในห้องนอนก่อนหน้านี้หรอกนะ    สาวเจ้าคิดเพียงเท่านี้หน้าเจ้ากรรมก็เห่อร้อนแดงแจ๋ขึ้นมาเสียอย่างนั้น   รีแกนเห็นหน้ากระอักกระอ่วนของหญิงสาวก็นึกเห็นใจ  จึงพูดหักเหความสนใจของทุกคน

 

"ทานอาหารหารกันดีกว่าครับ  เดี๋ยวจะเย็นซะหมด  นายบอกมีเรื่องงานจะปรึกษาคุณดีนไม่ใช่หรือจิมมี่  ฉะนั้นฉันคิดว่านายควรจะรีบกินเหมือนกัน"

รีแกนยังปักใจว่าสิ่งที่เห็นนั้นมันคงไม่ใช่สิ่งที่จิมมี่คิดอย่างแน่นอน  อาจมีอะไรผิดพลาดก็ได้

 

"ก็ดี ฉันมีเรื่องจะคุยกับนายอยู่พอดีจิมมี่  หลังมื้อเที่ยงไปคุยที่ห้องทำงานก็แล้วกัน"

ชายหนุ่มตั้งใจจะถามความคืบหน้าที่ให้ไปสืบเรื่องที่ตนถูกลอบวางระเบิดเมื่อหลายเดือนก่อน  สงสัยว่าผู้ที่อยู่เบื้องหลังคงจะมีอิทธิพลไม่น้อยทีเดียว  เพราะขนาดนักสืบที่ล้วนมีแต่มืออาชีพเรื่องกลับยังไม่ไปถึงไหน

 

"มื้อนี้คุณดีนจะให้ป้อนอีกมั้ยคะ"

มาลัยแก้วถามด้วยความหวังดีจากใจจริงเพราะดูเมนูที่หลากหลายแล้ว  กินเองท่าจะลำบาก และก็น่าแปลกใจที่ส่วนใหญ่เป็นเมนูอาหารไทย

"ไม่ต้อง แค่ตักให้ก็พอ  ฉันกินได้ทุกอย่าง"

เสียงกร้าวห้วนจัดทำเอาคนที่หวังดีเริ่มหมั่นไส้นิดๆ   จึงตั้งใจตักเฉพาะเมนูที่ดูแล้วน่าจะมีรสเผ็ดนำใส่ช้อนให้   พลางคิดในใจ 'ขอเอาคืนเล็กๆน้อยๆก็แล้วกัน คนอุตส่าห์หวังดี หึ!!'  รีแกนกับจิมมี่เห็นแล้วแอบยิ้มแต่ก็ไม่พูดอะไร   อย่างน้อยก็ปล่อยให้เธอได้ทำอะไรที่สะใจบ้าง  ก่อนที่เธอจะอัดอั้นไปมากกว่านี้ ส่วนคนถูกแกล้งแม้จะรู้ตัวแต่ก็กลัวเสียฟอร์ม  ต้องทนกินเผ็ดจนปากบวม

                                            

           เมื่อมองว่าจิมมี่กับเจ้านายหนุ่มเข้าห้องทำงานเรียบร้อยแล้ว  มาลัยแก้วจึงขอให้รีแกนไปคุยธุระบางอย่างที่มุมพักผ่อนริมสระน้ำ

 

"อันที่จริงรีแกนอายุมากกว่าฉันคงจะหลายปี  จะว่าอะไรไหมคะ  ถ้าฉันจะเรียกรีแกนว่าพี่รีแกน" 

หญิงสาวนึกกระดากปากมาตั้งนานแล้ว  ด้วยความที่เป็นคนไทยที่มักจะเรียกคนที่อายุมากกว่าว่าพี่ ป้า น้า อา อะไรทำนองนี้  

 

"ยินดีมากครับ ที่จะมีน้องสาวที่น่ารักอย่างมะนาว"

รีแกนตอบรับด้วยรอยยิ้มที่อบอุ่น  ประดุจพี่ชายที่มอบให้น้องสาว

 

"ดีจังเลยค่ะ  ฉันเป็นลูกคนเดียวมีพี่ชายคงดีไปอีกแบบ"

มาลัยแก้วว่าพร้อมรอยยิ้มหวานละไม  ทำไมแค่ได้ยินคำนี้มันรู้สึกอุ่นอกอุ่นใจยิ่งนัก คงเป็นเพราะว่าเธอมาอยู่ต่างบ้านต่างเมืองตัวคนเดียว

 

"ไหนบอกว่าจะคุยธุระ   มีอะไรให้ช่วยพี่ชายคนนี้ยินดีรับใช้นะ"  

เมื่อกำแพงหน้าที่ที่ขวางกั้นทลายลงความสนิทสนมจึงเข้ามาแทนที่  ทำให้ทั้งสองคนพูดคุยแบบเป็นกันเอง

 

"คือว่า ฉันอยากวานให้พี่รีแกนไปซื้อของตามรายการที่จดให้หน่อยค่ะ"

หญิงสาวว่าพลางยื่นกระดาษโน้ตใบเล็กส่งให้  รีแกนรับมาใส่กระเป๋าเสื้อ  

 

"เรื่องเล็กน้อย  คราวหน้าถ้าต้องการอะไรเพิ่มก็บอกพี่ได้เลยนะ"

 

"ขอบคุณนะคะ  พี่รีแกนใจดีที่สุดเลยค่ะ"

 

"ปากหวานจริงนะเรา  พี่ไปล่ะ"

รีแกนว่าพลางใช้มือยีผมเธอจนยุ่ง  เดินเข้ามาหยิบเสื้อนอกได้ก็ต้องแปลกใจ  เมื่อล้วงกระดาษโน้ตในเสื้อออกมาอ่านดู   ที่รายการสุดท้ายของที่เธอฝากซื้อ 'ที่เพนเฮาส์ชั้นบนสุดที่อยู่สูงขนาดนี้มีหนูด้วยรึ'

 

การอาบน้ำให้เจ้านายหนุ่มวันนี้ผ่านไปด้วยดี  เพราะแดนตรัยมิได้กลั่นแกล้งสาวน้อยแต่อย่างใด   ทำให้โล่งใจไปเปาะหนึ่ง แต่งตัวให้ชายหนุ่มเสร็จ มาลัยแก้วจึงเข้าห้องอาบน้ำชำระร่างกายตัวเองบ้าง  ออกมาอีกทีพบว่าคนตัวใหญ่นอนหลับไปแล้ว  หญิงสาวพรูลมออกปากอย่างโล่งอก  สวมชุดนอนเสร็จก็ไม่ลืมจัดการกับภารกิจบางอย่างแบบเงียบกริบ  

ขึ้นเตียงไม่นานก็หลับเป็นตาย   ผิดกับร่างใหญ่ที่แกล้งหลับเพื่อรอเวลา  ผ่านไปเป็นชั่วโมงคิดว่าคนตัวเล็กคงหลับลึกทีเดียว ฟังจากเสียงหายใจเข้าออกที่สม่ำเสมอ จึงค่อยๆเคลื่อนกายลงจากเตียงเพื่อไปยังอีกเตียง พอเท้าใหญ่ก้าวชิดเตียงสาวเจ้าเท่านั้นแหละ  เคร้ง!!!

 

"โอ้ย!!!!!!!"

เสียงร้องลั่นห้องทำให้คนที่อยู่ในห้วงนิทราสะดุ้งตื่นทันที ไม่เว้นแต่บอดีการ์ดทั้งสองนาย  มาลัยแก้วเมื่อเปิดไฟเห็นว่าเกิดอะไรขึ้นถึงกับปรี๊ดแตก

 

"ว่าแล้วเชียว  อีตามาเฟียจอมเจ้าเล่ห์ คนลามก โรคจิต คนหลอกลวง หลอกอุ้มฉันไปนอนกอดแต่กลับว่าฉันละเมอแล้วยังให้ชดใช้ทำโน่น นี่ เป็นเบี้ยล่างทั้งวัน  มันน่ากัดจมูกให้ขาดจริงเชียว"

มาลัยแก้วถึงกับนั่งหอบหลังจากเจริญพรเจ้านายเป็นชุด โดยไม่สนใจคนเจ็บแม้แต่นิด

ไหนจะไอ้ลูกน้องคนสนิททั้งสองนั่นอีก มันจะยืนหัวเราะให้ขากรรไกรค้างเลยหรืออย่างไร   

 

"ใจคอพวกแกจะปล่อยให้กระดูกฉันหักก่อนใช่ไหมถึงจะพอใจ"

เสียงกร้าวตะคอกอย่างหงุดหงิด   จิมมี่จึงเดินเข้าไปแกะสิ่งพันธนาการออกจากเท้าให้เจ้านายหนุ่ม  ไม่วายหัวเราะหนักกว่าเดิม   ใครจะไปคิดว่าราชสีห์ตัวใหญ่จะสิ้นท่าให้กับหนูตัวเล็กๆ ด้วยกับดักหนู  ทางด้านมาลัยแก้วพอลมหายเริ่มติดขัดจึงเดินลงเท้าปังๆ   ออกไปสงบสติอารมณ์ทางด้านนอก  กลัวว่าขืนอยู่ในห้องนี้ต่อไปมีหวังได้หักคอใครบางคนเป็นแน่  นี่กระมังที่เค้าเรียกว่าโกรธจนลมออกหู   

                                                    

"ถ้าแกไม่เลิกหัวเราะเสียทีนะจิมมี่  ฉันจะประเคนเท้าให้แกสักทีแกจะได้ขำไม่ออก"

แดนตรัยว่าขณะที่เลขาหนุ่มกำลังทายาบรรเทาปวดตามนิ้วเท้า   หลังจากที่รีแกนเดินไปหยิบกล่องปฐมพยาบาลเบื้องต้นมาให้

 

"อ้าว!  เจ็บแล้วอย่าพาลสิครับเจ้านาย  จะว่าไปรู้ถึงไหนอายถึงนั่นเลยนะครับนี่  ผมคิดไม่ถึงเลยว่ามะนาวเธอจะเอาคืนเจ้านายได้เจ็บแสบแบบนี้"

 

"แทนที่แกจะเห็นใจฉันแต่กลับมาซ้ำเติม เจ็บตัวไม่เท่าไหร่ แต่เจ็บใจนี่สิฮื่ย! มันน่านัก"

 

"ก็เห็นใจอยู่หรอกครับ แต่มันสมน้ำหน้ามากกว่า  จะว่าไปคุณดีนก็แกล้งเธอมากอยู่นะครับ"

 

"ถ้าฉันรู้ว่าใครเอาของแบบนี้มาให้ยัยตัวแสบนะ  จะสั่งขังคุกมืดซะให้เข็ด"

รีแกนยกยิ้มที่มุมปากที่ได้ยิน   รู้ว่าเจ้านายแกล้งขู่ไปอย่างนั้นเอง เห็นทางนี้จิมมี่คอยดูแลอยู่แล้วจึงปลีกตัวไปดูหญิงสาวสักหน่อย  เห็นเธอโกรธจนหูอื้อตาลายกลัวว่าเธออาจจะเป็นลม






           











ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 81 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,532 ความคิดเห็น

  1. #823 Siriyupang (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 กันยายน 2558 / 20:17
    ซะใจอ่ะมะนาวเธอเจ๋วมาก55555
    #823
    0
  2. #662 p2157692 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2558 / 16:12
    5555โจรลักขโมยน้ำมันหมู ...ถูกกับดักหนู5555555555
    #662
    0
  3. #508 Naulkwan (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2558 / 22:00
    กับดักหนูฮาๆๆๆๆๆ เจอดีแล้วคุณดีน สนุกคะ
    #508
    0
  4. #503 Busaba089 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2558 / 20:16
    555ตลกแต้นอ
    #503
    0
  5. #463 เหม่ง วรางค์ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2558 / 05:23
    ติดกับดักหนูไปตั้งแต่สองสามตอนแรก. แต่ปัญหาคือไม่มีใครช่วยแกะที่ดักหนูให้. เลยต้องอ่านต่อไปแบบ. หยุอไม่ได้เจงๆ
    #463
    0
  6. #361 4everjm (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2558 / 08:25
    55555 สมน้ำหน้า
    #361
    0
  7. #276 Sarun Yok (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2558 / 14:34
    ฮ่าๆๆๆๆ สมน้ำหน้าป๋าดีน
    #276
    0
  8. #145 ปะๆๆๆปา (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2558 / 23:23
    ชอบๆๆๆๆๆฟ
    #145
    0
  9. #74 Nichamj (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2558 / 22:29
    ขำอิตาดีน คู่นี้ต้องสู้กันอีกยาววววว
    #74
    0
  10. #73 กุสมารี กลิ่นสุคนธ์ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2558 / 19:52
    555ชอบหนูมะนาวจริงๆๆๆ
    #73
    0
  11. #70 mai (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2558 / 16:22
    ชอบมะนาว แสบจริงๆเลย
    #70
    0
  12. #69 ป.ปลาตัวกลม (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2558 / 15:50
    55555 เอาคืน สุดยอด
    #69
    0
  13. #66 Nichamj (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2558 / 09:01
    เห้ยชอบว่ะ คิดได้ไง ใช้กับดักหนู
    #66
    0
  14. #65 นงลักษณ์ ไพบูลย์ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2558 / 08:17
    สนุกจริงๆ
    #65
    0
  15. #64 phokkhom (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2558 / 07:24
    ชอบๆๆๆๆ
    #64
    0