พิรุณราตรี

ตอนที่ 11 : บทที่5 : นางผู้ฆ่างูด้วยมือเปล่า [50%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,097
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 860 ครั้ง
    18 มิ.ย. 62

บทที่ 5

นางผู้ฆ่างูด้วยมือเปล่า



การแข่งขันดำเนินไปอย่างโปร่งใส จำนวนทหารของแต่ละกลุ่มเสมอภาค เกณฑ์ตัดสินที่จางหยูคิดไว้ล่วงหน้าคือระดับความยากในการล่าสัตว์ชนิดนั้น สมมุติเจ้าจิ้นเหอล่าปลา ส่วนเขาล่ากวาง สรุปจากตาเปล่าง่ายๆ...เขาชนะ



ท่านรองแม่ทัพ ท่านได้ยินข่าวใหม่หรือไม่ขอรับ เกิดเรื่องขึ้นไม่กี่วันมานี้เอง



เรื่องอันใด ข้าไม่ยักได้ยิน



มีสตรีอยู่กับท่านแม่ทัพในกระโจมขอรับ ทหารลือกันหนาหูเชียว



นายทหารหนุ่มตบเข่าฉาด น้ำเสียงจริงจัง



ทหารยามเห็นเงาของนางตอนกลางดึก ผมยาวสลวย เรือนร่างสะโอดสะอง แม้เห็นเพียงเงารางๆ พวกมันยังบอกเป็นเสียงเดียวกันว่างามนัก ข้าน้อยเดาว่าเป็นคณิกา แต่ก็มิกล้าพูดเต็มปากเต็มคำเพราะในค่ายไม่มีคณิกาอาศัยอยู่เลย



รองแม่ทัพหยุดม้า ความใคร่รู้ตีขึ้นจุกคอหอย หรือว่าเงานั้นจะเป็นนางพราย ค่ายของเราใกล้ริมน้ำนะขอรับ



พูดจาเลอะเทอะ ก่อนจะเที่ยวฮือฮาข่าวโคมลอย เจ้าช่วยไปรักษาอาการสติฟั่นเฟือนให้หายขาดเถอะ นางพรายมีจริงที่ไหนกัน ก็แค่กุศโลบายของคนเฒ่าคนแก่ที่กลัวลูกหลานลงเล่นน้ำแล้วพลาดจมดับ เลยยกเรื่องนางพรายมาขู่ให้เด็กกลัวหัวหด



จางหยูไม่เชื่อเรื่องภูตผีปีศาจ หากผีเผอมีอยู่จริง ป่านนี้คงสติแตกเพราะเจอวิญญาณของทหารต่างแคว้นที่ถูกเขาฆ่าตายตามหลอกหลอน บางทีสตรีนางนั้นอาจเป็นหญิงคณิกาอุ่นเตียงของท่านแม่ทัพ แต่เขาก็นึกสงสัยว่าคณิกาจะมาโผล่ที่ค่ายได้อย่างไร ในเมื่อกองทัพไม่มีสตรีเลยสักรายเดียว



เพ้อเจ้อ ทหารสติบกพร่อง



ท่านรองแม่ทัพ ดูนั่นสิขอรับ...ตัวใหญ่เชียว



ชายหนุ่มมองตามนิ้ว สะดุดกับหมูป่าตัวหนึ่งที่กำลังใช้จมูกดุนดินขุดคุ้ยหาอาหาร มันไม่มีเขี้ยว...แสดงว่าเป็นตัวเมีย



หมูป่านี่หว่า



จางหยูแสยะยิ้ม ควงคันเกาทัณฑ์ยืดเส้นยืดสาย



มิน่า ระหว่างทางข้าเห็นบ่อโคลนเยอะแยะ ที่แท้ก็เป็นถิ่นของพวกเจ้าหรอกรึ



ผัดเผ็ดหมูป่า เขาเปรี้ยวปากอยากกินเอาดื้อๆ



ลูกเกาทัณฑ์พุ่งเฉียดสะโพกแม่หมูป่า จงใจทำให้เกิดแผลถากจนเลือดไหลซึม มันร้องโหยหวน กุลีกุจอเผ่นเข้าป่าลึก เขารีบตามไปอย่างกระชั้นชิด พบเห็นพวกมันเพิ่มอีกสองสามตัว ล้วนวิ่งหนีหางจุกตูด จางหยูจึงเขย่าเครือเถาวัลย์แถวนั้น ส่งเสียงเรียกพร้อมหยอกล้อสารพัด



สละเนื้อหนังให้ข้า เจ็บแค่นี้เหมือนมดกัด...ไม่ต้องกลัว



จ่าฝูงก้าวออกมาประจัญบาน มองแวบเดียวก็รู้ได้ไม่ยากว่ามันเหี้ยมเกรียมเพียงใด ฟันหน้างอกยาวคล้ายพลั่ว รูปร่างอวบอั๋นทว่ากล้ามบึกเป็นมัดๆ ขนตรงแนวกระดูกสันหลังตั้งชัน กะจากสายตาคร่าวๆ มันน่าจะตัวสูงเท่าสะโพกของเขา ดูเป็นหมูป่าที่หน้าตาหล่อเหลาเอาการ



เขาจ้องตาโต้ตอบ รอยยิ้มพลันมลายหายเมื่อสมาชิกในฝูงของมันเยี่ยมหน้าออกจากพุ่มไม้เตี้ยๆ นับแล้วมีจำนวนมากถึงยี่สิบเจ็ดตัว



ทะ...ท่านรองแม่ทัพจาง! มันมากันเป็นฝูงเลยขอรับ!”



ทุกคนหน้าซีดเผือด วิ่งหนีด้วยสองเท้าไม่ได้เด็ดขาด หมูป่าขี้หงุดหงิดและอารมณ์ร้าย ฝีเท้าเร็วจัด ชนคนจนตายโหงมาแล้วก็มี



มัวโอ้เอ้รอบิดาเจ้ารึ! ยิงทิ้งเลยสิวะ!”



จางหยูน้าวเกาทัณฑ์เตรียมกะซวกสมองหมูป่าโดยหวังจะหิ้วมันกลับไปฝากเหลียงเฟิงหู่ จังหวะนั้นม้าศึกของเขากลับยกสองขาหน้าตะกุยธาตุอากาศ ส่งเสียงร้องหวีดแหลมแล้วทะลึ่งพรวดหลบเขี้ยวงอนโง้ง เขาแทบหงายตกหลังม้า ตะโกนโหวกเหวกลั่นขบวน



ไอ้พวกสุกรจัญไร! ข้าจะจับเจ้าทำหมูแดดเดียว!”



ฝูงหมูป่ากรูเข้าขวิดม้าชุลมุนวุ่นวาย วงแตกไปคนละทิศละทาง แผนแบกซากหมูป่าไปเยาะเย้ยคู่แข่งเป็นอันต้องล้มเลิกในที่สุด



รองแม่ทัพจางหยูหน้าร้อนผะผ่าวประหนึ่งไฟเผา อับอายแกมเดือดดาล เป็นตายร้ายดีอย่างไรเขาก็จะไม่แพร่งพรายเรื่องอัปรีย์เช่นนี้ให้จิ้นเหอทราบ มือควบม้าส่วนปากสบถหยาบคายดังฉอดๆ ด่าทอระรานไม่หยุดหย่อน หารู้ไม่ว่าตนกำลังตกเป็นเป้าสายตาของใครคนหนึ่งตั้งแต่ต้นจนจบ



แหม...ท่านจางหยู เห็นกัดข้าเก่งแบบนี้ไม่คิดเลยว่าท่านจะกลัวหมูป่า



เหลียงเสวี่ยเฟยหรือกุนซือจิ้นเหอ คู่ลับฝีปากตัวฉกาจของรองแม่ทัพจางหยูนั่งงอยอยู่บนต้นไม้ ชะโงกสอดส่องสถานการณ์ นางกลั้นหัวเราะจนไหล่สั่น มิวายหลุดขำอี๊ดๆ สาแก่ใจยิ่งนัก คนปากสุนัขเช่นเขาสมควรโดนเขี้ยวหมูป่าทิ่มก้นสักดอก



สมน้ำหน้าเนอะหนานไห



นางก้มลงฟัดจูบฟัดหอมหนานไหแรงๆ อย่างมันเขี้ยว กอดรัดแมวหนุบหนับด้วยใบหน้าชื่นมื่น



นางกับหนานไหไปไหนไปกัน กลายเป็นภาพจำสำหรับคนรอบข้าง ทหารเห็นนางอุ้มแมวเดินปร๋อจนชินหูชินตา ถ้าไม่พบหนานไหอยู่ใกล้ๆ กุนซือจิ้นเหอ พวกเขาจะไต่ถามทันทีว่า แมวของท่านหายไปไหนหรือขอรับ



ร่างบอบบางนั่งเอื่อยอยู่บนไม้สูงเสียดฟ้า รอคอยจนกระทั่งมั่นใจว่าปลอดภัยจึงค่อยๆ รูดกายลงเหยียบพื้น จากนั้นก็วิ่งปรู๊ดไปจูงม้าออกจากที่ลับตาคน นางเดินทางต่อโดยปราศจากทหารร่วมกลุ่มคอยอารักขาเพราะต่างฝ่ายต่างกระจายกำลังล่า ผิดแผกจากกลุ่มของรองแม่ทัพจางหยูที่เกาะกันเป็นก้อน



นางยังทำอะไรไม่เป็นชิ้นเป็นอัน เจอแต่กิ้งกือกับจอมปลวก



บัดซบจริงๆ...



ยิ่งล้ำเข้าไปในป่าลึกเท่าไร ความวังเวงก็เพิ่มพูนยิ่งขึ้นเท่านั้น นางต้องใช้อวัยวะทุกส่วนของร่างกาย มือพร้อม เท้าพร้อม สัญชาตญาณพร้อม รักษาสุขภาพให้แข็งแรงอยู่เสมอ ตระเตรียมข้าวของจำเป็นติดตัวครบทุกชิ้นก่อนก้าวเท้าแตะเขตป่า...เพราะพลาดแล้วย้อนกลับคืนมิได้



กวางผา!



หนานไหๆ เจ้าเห็นกวางผาหรือไม่ มันน่ารักมากเลย



ดวงตากลมแป๋วขยายกว้างด้วยความตื่นเต้น กวางผาตัวกระจ้อยร่อยหลบอยู่ในหลืบหิน เล็มต้นไม้ใบหญ้าเคี้ยวหยับๆ อย่างสบายอารมณ์



รูปร่างของมันคล้ายคลึงแพะ ทว่าไม่มีเคราใต้คางเหมือนแพะ เขารูปกรวยโค้งไปเบื้องหลัง กีบเท้าแข็งแรงน่าทึ่ง มันสามารถกระโดดโลดเต้นและไต่ไปตามหน้าผาได้อย่างว่องไว นางเรียนรู้ลักษณะกับพฤติกรรมของกวางผามาจากบิดา เมื่อครั้งที่ออกเดินป่ากับท่านแล้วพบกวางผาแม่ลูกคู่หนึ่ง



ท่านสั่งให้นางล่า เป็นบททดสอบทักษะการยิงเกาทัณฑ์และล่าสัตว์เพื่อเอาชีวิตรอด จะได้นำเนื้อของมันมาย่างกินในยามฉุกเฉิน



ลูกกวางผายังไม่ทันจะหย่านม แม่ของมันผลุบๆ โผล่ๆ หลอกล่อ ยื้อเวลาให้ลูกหลบหนี ปกป้องลูกด้วยชีวิตที่มนุษย์มองว่ามิได้มีค่ามากมาย ภาพน่าเวทนาทำให้นางวูบโหวงในอก หวนคิดกระหวัดถึงมารดาแท้ผู้ล่วงลับ



เพียงแค่จินตนาการว่าตัวเองกำลังจะพรากแม่ลูกออกจากกันด้วยความตาย นางก็ตัดสินใจลดเกาทัณฑ์ลง ก้มหน้ายอมรับความโกรธเกรี้ยวของบิดาแต่โดยดี



ขี้ขลาด ใจเสาะ ท่านตวาดใส่นางเช่นนั้น



ครั้งนี้ก็เช่นกัน...นางปล่อยมันไป ไม่ได้อะไรติดมือสักอย่างเดียว เตรียมตัวเตรียมใจรับฟังคำถากถางของจางหยูเลยแล้วกัน



ช่างเถอะ แค่เสียหน้าครั้งสองครั้งไม่ถึงกับทำให้ข้าอยากตายกระมัง



เหลียงเสวี่ยเฟยผละความสนใจจากกวางผาอย่างสิ้นเชิง รู้สึกหมองๆ แอบคิดถึงบ้านที่แคว้นหานใจจะขาด แต่หากนางจะหนีทัพกลับแคว้น ก็เท่ากับว่าความเพียรพยายามตลอดหลายเดือนมานี้สูญเปล่า บิดาจะตราหน้านางว่าสับปลับ ไร้สัจจะ...นางไม่อยากทำให้บิดาโกรธอีก



นางต้องการความรัก กับรอยยิ้มของท่าน



ฝ่ามืออ่อนนุ่มยกแตะชุดเกราะหนักอึ้ง เตือนใจว่าตัวแทนของบิดายืนหยัดอยู่ตรงนี้เสมอ



หนานไห ข้าได้ยินเสียงน้ำไหล



นางรั้งสายบังเหียน ปิดเปลือกตาลงพร้อมเงี่ยหูฟังเนิ่นนาน



เสียงน้ำจริงๆ ด้วย!”



เสียงน้ำกระทบโขดหินไพเราะดุจระฆังหยก กลิ่นดินปะปนไอน้ำหอมสะอาดเตะจมูก เพราะพื้นที่บริเวณลำธารค่อนข้างโล่งแจ้ง นางจึงลงจากหลังม้า พามันเดินลัดเลาะริมตลิ่งแล้วพักดื่มน้ำดื่มท่าเอาแรง ด้านหนานไหกำลังจุ่มอุ้งเท้าแกว่งๆ ใต้น้ำ เกี่ยวตะไคร่น้ำขึ้นมาดมเล่นซะอย่างนั้น



เมื่อแน่ใจว่าปลอดคน นางก็เริ่มลอกคราบกุนซือ



หญิงสาวปลดหมวกเกราะพ้นจากศีรษะพลางถอนหายใจยาว เหยียดสองขาแนบผิวน้ำเย็นจัด ลงมือคลายผ้าหนากว่าสามชั้นเผยใบหน้าที่แท้จริง ก่อนจะวักน้ำล้างหน้าล้างตา ความเย็นแช่แข็งผิวสัมผัส ริมฝีปากอิ่มเต็มและพวงแก้มกลมยุ้ยซับสีระเรื่อ นางกลับหัวเราะร่วนอย่างกับคนบ้า นั่งหัวโด่อยู่กลางป่าก็สบายใจไม่หยอก



เฮ้อ...ข้ามันบ้าจริงๆ นั่นแหละ



นางเท้าคางกับฝ่ามือ ความเวิ้งว้างของชลาลัยเรียกร้องนางเข้าไปเติมเต็ม แต่นางเลือกที่จะมองข้าม ขว้างก้อนกรวดปลิวไปไกลลิบ ส่งมันเป็นตัวแทน เสมือนเป็นสัญญาณบอกกล่าวว่านางไม่พร้อมจะเสี่ยงตายด้วยการกระโจนลงน้ำลึกโดยไม่ลืมหูลืมตาเหมือนวันนั้นอีกแล้ว



วันนั้นมันเจ็บปวด ทำให้นางสั่นสะท้าน อากาศที่หายใจเข้าออกในแต่ละครั้งทรมานแสนสาหัส ความน้อยเนื้อต่ำใจโถมทะลักรุนแรง



น่าเศร้านัก...บุตรีผู้อาภัพ



เงาสะท้อนบนผิวน้ำไหวระริก ความงดงามมีอยู่รายล้อม นางพอใจจะใช้เวลาส่วนใหญ่หมดไปกับการอาวรณ์อดีต กังวลอนาคต ละเลยความสุขในปัจจุบัน



มันคือส่วนบิดเบี้ยวในตัวนาง พื้นฐานของตัวตนที่นางนึกชิงชัง



ก้อนกรวดมีเหลี่ยมคม นานไปจะถูกก้อนกรวดด้วยกันลับเหลี่ยมกระทั่งกลมมน หยาดฝนกัดเซาะ เปลวแดดลามลวก มันยังคงแข็งแกร่งสมเป็นกรวด แม้รูปทรงผันแปรตามกาลเวลา



เหลียงเสวี่ยเฟยล้มลงนอนหงาย ร่างกายกับผมเผ้าเปียกปอน



นางแหงนหน้าจ้องมองปุยเมฆอย่างเลื่อนลอย เผลอเอื้อมปลายนิ้วทาบขอบฟ้า บทเพลงของเหล่าสกุณาบรรเลงแว่ว เงียบสงบและผ่อนคลาย



ว่างเปล่า...



แสงแดดยามพระอาทิตย์ใกล้ลับฟ้าอบอุ่นเกินคำบรรยาย พื้นน้ำต้องแสงตะวันถูกฉาบเป็นสีเงินวาววับ กิ่งไม้เอนลู่ลม นกขมิ้นน้อยโผบินฉวัดเฉวียน เสียงร้องของมันใสพริ้ง ขนปกคลุมร่างกายแต้มสีสันสดใส นกสีสวยแถมอ้วนตุ๊ต๊ะเยี่ยงนี้มีหรือหนานไหจะไม่วิ่งตะครุบ



ข้าจะจับปลามาปิ้งให้เจ้ากินดีหรือไม่หนานไห อย่าใจร้อนกินนกเสียก่อนล่ะ ข้าพกอาหาร...



แมวหาย



นางหุบยิ้มฉับ ท้ายประโยคขาดห้วง ยังไม่เชื่อสายตาตัวเอง อาจจะตาฝาดก็เป็นได้



เรือนร่างเพรียวระหงเหลียวมองไปรอบๆ หันซ้ายแลขวาทั่วทุกสารทิศ นางถึงกับเซแซดเมื่อไม่พบเงาของหนานไห ลองวิ่งไล่เตะน้ำก็ไม่เห็นแมวลอยขึ้นมา ดวงตากลมหวานเบิกกว้าง มือไม้สั่นกึกกัก เต้นผางเป็นเจ้าเข้า



แมวหาย!



หนานไห!!”




เศร้าเพลินไปหน่อย หนานไหหนีเที่ยวแล้วน้อง55555

ฝากเพจค่าา♥ เพชรพันปี / I am Bean

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 860 ครั้ง

755 ความคิดเห็น

  1. #246 นกยูง-มายา (@Nokyoong) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 23:48

    ติดอกติดใจเหลือเกินสินะะ

    #246
    1
  2. #192 IIaom (@iiaomjompoan) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 21:57
    ตกเป็นทาสเจ้าปีศาจแมว(อ้วงงงง) ขอจับเหนียงหน่อยยย
    #192
    1
  3. #162 Phasuk Nyffenegger (@bofano) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 07:43

    รอต่อนะคะ ขอบคุณคะ
    #162
    1
  4. #160 llnaphatll (@ploylylovely55) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 22:21
    กรี้ดดดดรีบมาฉุดดดดน้องไปเลย!!!
    #160
    1
  5. #158 Pandanus23233 (@Pandanus23233) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 22:10
    รอคนโดนฉุด555
    #158
    1
  6. #157 Poisonkeys (@poison01) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 20:04
    ค้างมากค่ะไรท์
    #157
    1
  7. #156 ploy_pns2 (@Ploy_PNS) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 19:38

    กรี๊ดดดดดด ลงอีกๆๅๆๆๆๆๆๆ
    #156
    1
  8. #155 tongta251919 (@tongta251919) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 17:14

    รออ่านตอนต่อไปตื่นเต้นอะไรท์ มาต่ออีกได้ไหม
    #155
    1
  9. #154 lhunsal (@lhunsal) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 15:31
    รอตอนต่อไปจ้า
    #154
    1
  10. #153 CREAM048 (@CREAM048) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 14:49

    ไม่มีมาม่านะ กระซิกๆ
    #153
    1
  11. #152 ผีขนมหยก (@yokandmom) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 22:45
    ฮ่าๆๆๆ ทิ้งขนแมวไว้ให้ดูต่างหน้าด้วย ใจดีจริงๆ
    นี้ถ้าพี่หลงรู้ว่านางคือกุนซือที่เกลียดนักหนาจะทำไงหนอ ฮ่าๆๆๆๆ
    #152
    1
    • #152-1 เพชรพันปี / I AM BEAN (@KNIGHTMARE_KING) (จากตอนที่ 11)
      24 มีนาคม 2562 / 13:24
      พี่จะเหวอมาก ทำไงดีนะ อุตส่าห์เอ็นดูจนอยากหางูมาให้5555555555555
      #152-1
  12. #151 monprapai (@monprapai) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 21:13
    พ่อพระของบ่าว พ่อเปย์หนักมาก ยอมล่างูมาให้นางในดวงใจฟาดเล่น!?
    #151
    1
    • #151-1 เพชรพันปี / I AM BEAN (@KNIGHTMARE_KING) (จากตอนที่ 11)
      24 มีนาคม 2562 / 13:10
      เปย์ได้ยันงู ต้องเอางูมาล่อเผื่อว่าน้องสนใจจะอยู่ด้วย55555555555
      #151-1
  13. #150 chanee1979 (@chanee_1979) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 17:47

    อะไรคือหางูให้ฟาด
    อะไรคือทิ้งขนแมวไว้ดูต่างหน้า
    นี่คือพระเอกสายรั่ว
    #150
    1
    • #150-1 เพชรพันปี / I AM BEAN (@KNIGHTMARE_KING) (จากตอนที่ 11)
      24 มีนาคม 2562 / 13:10
      ร้ายแบบหน้ามึน ต้องเอางูมาล่อเผื่อว่าน้องสนใจจะอยู่ด้วย55555555555
      #150-1
  14. #149 lhunsal (@lhunsal) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 16:32
    กรีสสสสส...มะไหร่จะฉุดด
    #149
    1
  15. #148 Phasuk Nyffenegger (@bofano) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 14:39

    5555คนนี้ก็เป็นเอามาก
    #148
    1
  16. #147 Pooky (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 14:18

    งูเรื่องนี้มีประโยชน์สุดๆ ใช้เป็นของจีบสาวได้ด้วย555

    ให้งูไปฟาดเล่น

    #147
    1
  17. #146 llnaphatll (@ploylylovely55) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 14:06
    หางูให้ฟาดเล่น...พิชอบน้องขนาดจะฉุดมาแค่บีบแห้มเล่นจริงๆหรออออออ
    #146
    1
  18. #145 RrieSaelim (@RrieSaelim) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 13:05
    ความคิดพระเอก เริ่ด!ทิ้งขนแมวให้ดูต่างหน้า555
    #145
    1
  19. #144 Phasuk Nyffenegger (@bofano) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 13:00

    นางเอกแสบสุดๆรอต่อนะคะ
    #144
    1
  20. #143 Dm เเมวดำ (@Dutchmill1997) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 12:46
    เป็นงูที่มีประโยชน์มากเป็นทั้งอาวุธเป็นทั้งอาหาร
    #143
    1
  21. #142 หลิวหลิว (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 12:30

    ไปหางูมารอไว้ให้นางฟาดเล่น คิดได้ไงองค์ชายเจ้าขา น้องจะประทับใจไหมนี่

    #142
    1
    • #142-1 เพชรพันปี / I AM BEAN (@KNIGHTMARE_KING) (จากตอนที่ 11)
      24 มีนาคม 2562 / 13:01
      องค์ชายกลัวน้องเหงาา ถ้าเอางูมาล่อน้องอาจจะสนใจอยู่ด้วย55555555555
      #142-1
  22. #141 Agirlnamedkiki (@Agirlnamedkiki) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 12:23
    หางู... มาให้นาง​ โอ้ย!องค์​ชาย​เพคะ
    #141
    1
  23. #140 Goody2526 (@Goody2526) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 12:11
    เดี๋ยวๆๆๆ องค์ชายทรงคลั่งรักมากนะเพคะ ละเมอถึงแต่หญิงฟาดงู 5555
    #140
    1
    • #140-1 เพชรพันปี / I AM BEAN (@KNIGHTMARE_KING) (จากตอนที่ 11)
      24 มีนาคม 2562 / 12:58
      องค์ชายอยากได้มาก เจอหญิงในสเปคฟาดงูโชว์ก็จะเบลอนิดหน่อย เห็นใจองค์ชายด้วยนะคะ5555555555
      #140-1
  24. #139 susin (@susin33) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 23:07

    เคยลงแล้วป่าวคะเหมือนเคยอ่านมานานมากแล้ว

    ฉุดนางไปแคว้นแถมยังกวนประสาทพี่นางเอกสุดๆก่อนไป

    ลอบมาตีค่ายแล้วบุกด้านหลัง

    #139
    1
  25. #138 jane4117 (@jane4117) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 23:02
    โอ้ย.. เป็นถึงรองแม่ทัพผู้ยิ่งใหญ่แต่กินเผ็ดแล้วถึงกับน้ำตาเล็ด
    #138
    1